0 Views
 
ยอมรับภารกิจไปแล้ว
 
กระนั้นฉินเทียนก็ไม่ได้ใส่ใจว่าภารกิจจะสำเร็จหรือไม่ อย่างไรเสียมันก็ไม่ได้มีกำหนดเวลา ทั้งยังไม่มีบทลงโทษ
 
เมื่อคิดแบบนี้เขาก็คิดว่านี่เป็นการโกงคังเทียนจี๋
 
อย่างน้อยที่สุดเขาก็ได้กล่องที่บรรจุสิ่งของล้ำค่าใบนี้มาแล้ว
 
น้ำเสียงของคังเทียนจี๋ ยิ่งมายิ่งอ่อนแรงราวใกล้ตาย
 
“กล่องใบนี้ได้บรรจุ ‘คัมภีร์มังกรฟ้า’ เอาไว้ ภายในบันทึกทักษะอันทรงพลัง ข้ายังไม่ทันได้ทำความเข้าใจมัน เจ้าคนทรยศหลงเซี่ยวเทียนก็มาพบเข้า……”
 
“ท่านอาจารย์โปรดเข้าเรื่องสำคัญเถอะ ข้าเห็นว่าท่านเหลือเวลาไม่มากแล้ว โปรดมอบสิ่งของจำเป็นให้ข้า ข้าจะขยันหมั่นฝึกฝนเป็นประจำ ภายภาคหน้าข้าจะล้างแค้นให้ท่านเอง”
 
“พวกทักษะลับก็ดี ทักษะทรงพลังก็ได้ ยิ่งเข้มแข็งยิ่งดี”
 
คังเทียนจี๋ส่งเสียงกระแอม ฉินเทียนยื่นหูเข้าไปใกล้ๆปากของคังเทียนจี๋ เขาตั้งใจฟัง กลัวว่าจะพลาดสิ่งสำคัญไป
 
“เจ้าจะต้องตั้งใจฝึกฝนคัมภีร์มังกรฟ้า นี่เป็นของตกทอดมาจากโบราณ เป็นเทคนิคที่ทรงพลังอย่างยิ่ง เมื่อเจ้าฝึกมันได้สำเร็จ จะไม่มีผู้ใดในหกเส้นทาง[1] จะเป็นคู่มือของเจ้าได้อีก….”
 
“อาจารย์เห็นว่าเจ้าดูอ่อนแอยิ่ง อาจารย์จะมอบเม็ดยา ‘มังกรคู่พยัคฆ์’ ให้เจ้า เม็ดยานี้ทรงพลังมีอานุภาพรุนแรง หากว่าเจ้ายังไม่บรรลุถึงขอบเขตจิตวิญญาณ จงอย่าได้ใช้มัน หากผิดพลาดเพียงเล็กน้อยอาจทำให้ทั้งร่างกายและจุดตันเถียนของเจ้าถูกทำลาย”
 
“มีอีกหรือไม่ท่านอาจารย์? โปรดรวบรัด เวลาไม่คอยท่าแล้ว”
 
ฟังจากเสียงคังเทียนจี๋แล้ว ยิ่งมายิ่งอ่อนแรง ฉินเทียนเป็นกังวลอย่างมาก เขาปราถนาให้มีสายฟ้าผ่ามาที่ร่างของอาจารย์เพื่อปั๊มหัวใจของเขา ยืดเวลาอีกนิดก็ยังดี
 
ทว่าเขากลับลืมเลือนไปว่าคังเทียนจี๋ตายไปแล้ว ในเวลานี้เหลือเพียงเสี้ยววิญญาณเท่านั้น เป็นเพียงสำนึกสุดท้ายของเขา
 
“ดูแหวนที่นิ้วของข้า เจ้าเก็บมันไป มันเป็นสัญลักษณ์ ในขณะเดียวกันก็ยังเป็นแหวนมิติ ภายในบรรจุเอาไว้ด้วยสิ่งที่ข้าศึกษามาทั้งชีวิต เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของสำนักเทียนจี๋…..”
 
กล่าวจบคำ ปากของคังเทียนจี๋ก็ปิดลง แววตาของเขาไม่แหลมคมดังเช่นตอนแรกอีก
 
ดูเหมือนว่าเขาจะตายจริงๆแล้ว ตายอย่างสมบูรณ์
 
ฉินเทียนไม่เสียเวลาอีก เขาถอดแหวนที่นิ้วของคังเทียนจี๋ออกมา ใบหน้าประดับไว้ด้วยความยินดีอย่างที่สุด
 
ตัวแหวนไม่ได้ทำจากทองคำหรือหยก หากแต่คล้ายไม้หยาบๆ แม้ว่าจะไม่ชอบแต่ฉินเทียนก็เก็บมันไว้ เขาลูบไล้มันเบาๆอยู่หลายครั้ง ครุ่นคิดหาวิธีการใช้งานมัน ทันใดนั้นแหวนมิติก็เชื่อมต่อกับจิตใจของเขา
 
สิ่งของที่อยู่ภายในทำให้ฉินเทียนอ้าปากตาค้าง มันกองสูงราวกับภูเขา
 
มองดูตำราและเม็ดยา อาวุธชั้นเลิศ ขวดน้ำยาจิตวิญญาณ น้ำลายของฉินเทียนพลันไหลออกมาอย่างไม่อาจควบคุม
 
เมื่อฉินเทียนคิดจะดึงเอาอาวุธออกมา เขาก็ต้องนิ่งตะลึงงัน
 
เสียงของระบบดังขึ้นในศีรษะ “ภารกิจยังไม่สำเร็จ ไม่สามารถใช้งานของรางวัลได้”
 
“น้องสาวมันเถอะ! มันกลายเป็นของรางวัลภารกิจได้ยังไง?” ฉินเทียนแทบจะบ้าตาย เขาสบถด่าทอไม่หยุด
 
ราวกับร่วงหล่นจากสวรรค์ลงสู่นรกชั้นที่สิบแปด ความรู้สึกนี้มันยากจะบรรยายได้จริงๆ
 
อาวุธเวทมากมาย หินวิญญาณชั้นเลิศนับไม่ถ้วน เม็ดยามหาศาล สมบัติแปลกๆ ทั้งหมดนี้กองอยู่เบื้องหน้า หากแต่เขาทำเพียงได้แค่มองดู ไม่อาจแตะต้อง นี่เป็นการทำร้ายจิตใจกันชัดๆ
 
นี่เป็นเรื่องที่น่าเศร้าที่สุดในโลก ดูแต่ตา มืออย่าต้อง….
 
นอกจากสมบัติกองเป็นภูเขาแล้ว มันยังมีสิ่งของสีดำสนิทอยู่ มันคล้ายเป็นเม็ดยา เมื่อฉินเทียนคิดถึงมัน ชื่อของมันก็ถูกแสดงขึ้นมา
 
เม็ดยามังกรคู่พยัคฆ์
 
ระดับ: ระดับที่เจ็ด (มีระดับ 1 ถึง 9)
ผล: ชำระล้างไขกระดูก เสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย ชำระล้างเส้นเอ็น
วิธีใช้: กลืนกิน
ค่าพลังปราณ: 1,000
ค่าพลังชีวิต: 3,000
ค่าการรอดชีวิต: 500
 
นี่มันของดี!
 
“เฮ้อ มีสิ่งของมากมายหลายสิ่งที่มอบให้ข้าได้ กลับให้ยาเม็ดเล็กๆนี่ ช่างตระหนี่เหลือเกิน”
 
ฉินเทียนมองไปที่ร่างของคังเทียนจี๋ซึ่งนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นอย่างดูถูก จากนั้นเขาจึงรีบเปิดกล่องขึ้นอย่างตื่นเต้น มีตัวอักษรขนาดเล็กปักอยู่บนตัวกล่อง อาศัยแสงเพียงน้อยนิด ฉินเทียนมองดูประโยคแรก “หนึ่งแสนมังกร ก่อภาพวิจิตร ทั่วหกทางแปดทิศ[2] กลืนจันทรา คว้าตะวัน….”
 
ติ๊ง!
 
“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นฉินเทียนที่ได้รับ [คัมภีร์มังกรฟ้า] เคล็ดวิชาระดับพระเจ้า”
 
“ระดับพระเจ้า?!” ฉินเทียนตกตะลึงกับเสียงของระบบ
 
ระดับของทวีปเทียนหยวนแบ่งออกเป็นดังนี้
 
ระดับทอง
 
ระดับหยก
 
ระดับภูติ
 
ระดับพระเจ้า
 
จากความทรงจำแล้ว ไม่มีการเอ่ยถึงระดับพระเจ้า กระทั่งระดับทองก็ไม่มี ทั่วทั้งทวีปเทียนหยวนแห่งนี้ การหาเคล็ดวิชาระดับทองยังยาก
 
“เรากำลังฝันอยู่หรือไม่?”
 
ฉินเทียนได้สติ เขารีบสอดส่ายสายตามองโดยรอบ จากนั้นจึงรีบซุกกล่องกำมะหยี่เข้าไปในแขนเสื้อ
 
มองดูร่างอันแข็งทื่อของคังเทียนจี๋บนพื้น ถอนหายใจแผ่วเบาและกล่าวออกมา “จะอย่างไรก็ยังเป็นอาจารย์เรา เราเองก็ไม่ใช่คนใจจืดใจดำอะไร ข้าจะฝังร่างให้ท่านอาจารย์เอง”
 
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็สว่างเสียแล้ว
 
ฉินเทียนไม่อาจรั้งอยู่ได้นานกว่านี้ ที่นี่เองก็อันตรายอยู่แล้ว หากยังคงอยู่ต่อไปไม่รู้ว่าจะเจอฆาตกรใจอำมหิตหรือไม่
 
หากต้องเผชิญหน้ากับหลงเซี่ยวเทียนหรอคนของนิกายว่านโม่จริงๆ ต่อให้เขามีอีกสิบชีวิตก็ไม่เพียงพอให้พวกมันฆ่า
 
ตลอดทางฉินเทียนวิตกกังวล สมองขาวโพลน แขนเสื้อข้างซ้ายซุกซ่อนสมบัติระดับสุดยอดเอาไว้ ถ้าหากเรื่องนี้รั่วไหลออกไปล่ะก็ ทั่วทั้งทวีปเทียนหยวนคงเข้าสู่กลียุค กระทั่งปลุกปีศาจเฒ่าที่น่ากลัวให้ลุกขึ้นมาช่วงชิงมัน
 
เรื่องที่เกิดขึ้นที่แม่น้ำไม่อาจแพร่งพรายออกไป จะดีที่สุดหากว่าตัวเขาลืมมันเสีย หากวันหนึ่งเขาเกิดหลุดปากละเมอออกไปชีวิตของเขาคงไม่แคล้วม้วยมรณา
 
ฉินเทียนรีบเค้นสมองคิดหาวิธีเก็บซ่อนมัน โดยไม่รู้ตัว เขากลับมาถึงโรงฆ่าสัตว์แล้ว
 
ฉินเทียนรีบเข้าไปปลุกเมิ่งเล่ย จากนั้นทั้งสองจึงรีบเดินทางกลับเหลาฟุหลง
 
ในยามเช้าตรู่ ฉินเทียนยังคงรู้สึกกระสับกระส่ายคล้ายสูญเสียจิตวิญญาณ กระทำสิ่งต่างๆอย่างไร้ซึ่งชีวิตชีวา จางต้าฟู่จึงใช้โอกาศนี้ด่าทอฉินเทียนเป็นการใหญ่
 
แม้จะได้ยินฉินเทียนก็ยังคงนิ่งเฉย
 
จางต้าฟู่เดินจากไปด้วยความไม่พอใจ
 
“นายน้อย เกิดอะไรขึ้นกับท่านหรือ?”
 
เมื่อจางต้าฟู่จากไป เมิ่งเล่ยก็พลันเดินเข้ามาถามอย่างเป็นกังวล
 
เมื่อวานนี้ ฉินเทียนทำให้เมิ่งเล่ยตกใจเล็กน้อย ไม่เพียงบอกว่าตนเองทะลวงระดับขึ้นเป็นขั้นที่สอง แต่ยังออกไปฆ่าสัตว์น้อยใหญ่อีกตลอดทั้งคืน นั่นทำให้เขายากจะเกาที่หัวใจ
 
ฉินเทียนรู้สึกตัวกลับมา หันไปมองเมิ่งเล่ย “ข้าไม่เป็นอะไร สบายดี”
 
ฉินเทียนในอดีตเป็นกำพร้า ไม่เคยออกเผชิญโลกหว้างใหญ่ ตอนนี้ได้รับร่างกายนี้ มีชีวิตที่ตกยาก สิบห้าปีที่ต้องลำบากตรากตรำ
 
เมื่อได้สัมผัสกับเคล็ดวิชาระดับพระเจ้าในอกเสื้อแล้ว เขามีความสุขอย่างมาก นี่ไม่ด้อยไปกว่าการได้ถือครองเงินสดห้าล้าน นี่ราวกับฝันไป
 
ฉินเทียนใช้เวลาช่วงเช้าสงบจิตใจลง แม้ว่าคัมภีร์มังกรฟ้าจะทำฝห้เขาดีใจจนเนื้อเต้น กระนั้นการแสดงออกบนใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉย
 
ตัวเขายังคงเป็นเพียงเด็กรับใช้ตัวเล็กๆภายในเหลาฟุหลง….
 
เวลานี้เอง ความทะเยอทะยานเริ่มฝังรากลึกเข้าไปภายในจิตใจ…..
 
สองสัปดาห์ต่อมา ในยามกลางคืนฉินเทียนจะไปยังโณงฆ่าสัตว์เพื่อเพิ่มระดับ ขณะที่เช้ามืดจะหาสถานที่ลับตาคนฝึกฝนคัมภีร์มังกรฟ้า วันหนึ่งนอนไม่เกินสองชั่วโมง เขาไม่เคยพยายามอย่างหนักเพียงนี้มาก่อน เว้นแต่ตอนที่เขากำลังไล่เก็บค่าประสบการณ์เพิ่มเลเวลในเกม
 
เร็วนี้ๆเมืองชิงเหอจะมีงานสำคัญถูกจัดขึ้น
 
จะมีผู้คนจากสำนักเทียนจี๋ผ่านมาที่เมือง พักอยู่สักหลายวัน เหล่าตระกูลเล็กใหญ่ภายในเมืองจึงไม่อาจนิ่งเฉย
 
จะมีผู้ใดเล่าคิดตามหาเด็กรับใช้ตัวเล็กๆของเหลาอาหารฟุหลงซึ่งตั้งอยุ่ที่เขตตะวันตกของเมือง?
 
ฉินเทียนเองก็ได้ยินข่าวลือมาจากลูกค้าที่มาดื่มกินภายในร้านเกี่ยวกับสำนักเทียนจี๋
 
เมื่อคิดถึงภารกิจระดับ SSS…..ภารกิจระดับสุดยอด เขาก็รู้สึกคลายใจลงเล็กน้อย
 
ในฐานะผู้ฝึกตนตัวน้อยๆ คิดจะได้รับตำแหน่งเจ้าสำนักนั้นไม่ทราบลำบากถึงเพียงใด ทั้งยังต้องกวาดล้างสำนักว่านโม่ที่มีความเป็นมานับหมื่นปี ภารกิจนี้ใช่เป็นไปได้หรือไม่?
 
ฉินเทียนไม่นำมันมาใส่ใจอีก เขาตั้งใจไว้ว่าจะกลับไปเยือนตระกูลฉินภายในสามปี ให้เหล่าผู้ที่ดูถูกหัวเราะเยาะ ข่มเหงรังแกเขาได้เห็น แม้จะปราศจากการสนับสนุนของตระกูลฉิน เขาก็ยังยืนหยัดได้ จากนั้นเขาจะเหยียบย่ำทั้งตระกูลเอาไว้ภายใต้ฝ่าเท้าของเขา!
 
———————————————————————————
[1] หกเส้นทาง บน ล่าง ซ้าย ขวา หน้า หลัง
[2] แปดทิศ ตะวันออก, ใต้, ตะวันตก, เหนือ, ตะวันออกเฉียงใต้, ตะวันออกเฉียงเหนือ, ตะวันตกเฉียงเหนือและทิศตะวันตกเฉียงใต้