0 Views

เขารู้ถึงอารมณ์เลือดร้อนของไวโอรินเป็นอย่างดี
‘ถ้าเป็นผู้บัญชาการที่มีนิสัยสงบ กลยุทธ์แบบนี้จะไม่ได้ผล’
ผู้บัญชาการทั่วไปจะส่งหน่วยสำรวจออกไปตรวจสอบทันที ถ้าเจอทหารกำลังกระจายน้ำมันไปทั่วป่าริเท่น
“แต่ไวโอรินไม่มีเวลาจะมาทำแบบนั้น หล่อนมุ่งแต่จะฝ่าไปที่ปราสาทเบโน่เท่านั้น”
เพราะแบบนั้น หล่อนจึงตกสู้กับดักของโรอันอย่างสมบูรณ์
แต่ยังมีปัญหาที่ใหญ่อยู่คือ…
‘มันยังไม่จบ’
โรอันยิ้มออกมาเล็กน้อยและมองไปที่ไวโอริน
“ตาย!”
หล่อนเหวี่ยงดาบเข้ามา
เร็วและเต็มไปด้วยพลัง ยากที่ตาจะมองทัน
แต่โรอันมีหยดน้ำตาแห่งคาเรี่ยน
การเหวี่ยงที่รวดเร็วและแข็งแกร่งกับกลายเป็นช้าลงในสายตาของเขา
เขาแทบบจะหาวออกมาและเขานับจำนวนฝุ่นที่อยู่บนใบดาบรอ
‘ถ้ายังอยู่ในสายตาของเรา เราจะเป็นอัมตะ’
แต่การมองเห็นเคลื่อนไหวเป็นภาพช้า นั้นจะทำให้สายตาได้รับภาระหนักอย่างมาก
‘นอกจากนี้ ไม่ใช่เรื่องที่จะมาเอื้อยเชื่อย’
เพียงเพราะเขาเห็นทุกอย่างช้าลงไม่ได้หมายความว่าการเคลื่อนไหวของเขาจะเร็วกว่าเดิม
ฟุบ!
เขาพุ่งไปดานหน้าเพื่อหลบคมดาบ
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขามีปฏิกิริยาตอบสนองช้ากว่าที่คิด
‘โธ่เว้ย ความสามารถทางร่างกายของเราไม่สามารถตามการมองเห็นเราได้ทัน’
ในความคิด เขาต้องการที่จะหลบดาบอย่างนุ่มนวลที่กำลังฟาดเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ และตั้งใจต่อยออกไปที่หล่อน 5ครั้งก่อนที่จะตัดหัวหล่อนทิ้ง
แต่มือและเท้าของเขาไม่สามารถตามสิ่งที่เขาคิดได้
เฟี้ยว!
คมดาบได้เดือบแทงไปที่อกของเขา
“ฮึ่ม!”
โรอันคำรามออกมาในลำคอและกวาดหอกของเขา
หอกของเขาได้กวาดเป็นเส้นตรงไปที่หัวของไวโอริน
เคล้ง!
ไวโอรินดึงดาบกลับมาโดยไม่ยากลำบากมากและหลังจากนั้นก็ยกมาป้องกันการฟันของโรอัน
เธอมีประสบการณ์ในการเป็นนักรบสูง เธอจึงรู้วิธีการเผชิญหน้ากับเหล่านักหอก
แต่โชคร้ายที่ โรอันนั้นมีประสพการณ์มากกว่าทหารทั่วไปรวมถึงไวโอริน
โรอันหมุนหอกเพื่อป้องกันการแทงของหอกกับและบิดข้อมือของเขา
ฟิ้ว!
หอกยาวได้หมุนราวกับกังหันลมระหว่างโรอันและไวโอริน
เช้ง เคล้ง!
ดาบได้ตกสู่กับดักของหอกและกระเด็นออกไป
โรอันหันไหล่และยืนเอียงๆ
หอกที่หมุนราวกับกังหันลมได้วาดเป็นวงกลมสวยงามและกวาดไปที่คอของไวโอริน
“กรอด!”
ไวโอรินกัดฟันแน่น และหลบหอกที่กวาดเข้ามา
‘เราต้องสวนกลับ….’
เธอต้องการแทงไปที่ที่หน้าอกของเขา
แต่เธอไม่สามารถทำได้
เมื่อหอกได้ผ่านไป หอกก็ได้ลดต่ำลง
“แม่ง!”
ไวโอรินสบถออกมาก่อนจะก้มหัวลงอีกครั้ง
ฟุบ!
ปลายหอกได้เฉียดผ่านไป
ไวโอรินคิดว่านี่เป็นโอกาสของเธอแล้ว
เพราะว่าโรอันโจมตีวืดไปถึงสองครั้ง
และร่างกายของโรอันเผยจุดอ่อนออกมา
เฟี้ยว!
ดาบได้ฟาดใส่เข้ามาพร้อมกับเสียงที่หนักแน่น
หอกที่ผ่านตัวเธอไปได้วกกลับมาป้องกันดาบเอาไว้
เคล้ง!
เสียงกระทบกัน
“อึ้ก!”
ไวโอรินดันดาบไปด้วยแรงที่มากขึ้นพร้อมกับกัดฟันตนเองแน่น
กีก กิ้ด กี้ด
ดาบได้ต้ดหอกไปด้วยเสียงเสียดแก้วหู
ในสถาณการณ์เช่นนี้ แม่แต่โรอันก็ยังงุนงง
ไวโอรินได้แสดงถึงพลังที่แข็งแกร่งที่เขาไม่คาดคิด
‘ถ้าไม่ใช่หอกที่ผู้บัญชาการอารอนให้เรามา เราคงจะถูกแยกเป็นสองท่อน’
เป็นพลังอันมหัศจรรย์
ถึงอย่างนั้นนี้ก็ไม่ใช่เวลามาอยู่นิ่งเฉย
เพราะตอนนี้หอกของเขาถูกดาบของไวโอรินต้านไว้อยู่
และโรอันก็ได้ก้าวเท้าขวาถอยหลังและหมุนร่างตนเองและหอกออกไป
กิ้ดกิ้ด
ดาบที่กำลังปะทะอยู่กับหอกได้ลื่นไถลออกไปตามแรงที่ไวโอรินได้ใส่มา
“อั๊ค!”
ร่างของไวโอรินล้มลงไปด้านหน้าราวกับว่าเธอเสียการทรงตัว
โรอันหมุนตัวกลับมาพร้อมกับใช้ด้ามหอกฟาดไปที่หัวของไวโอริน
พลั้ก!
“อ๊าค!”
ไวโอรินกลิ้งไปตามพื้นพร้อมกับเสียงดังออกมา
โรอันชี้หอกไปที่หล่อนและพยายามจะแทงเข้าไป
‘เจ้ากล้าดีอย่างไร!’ไวโอรินรีบกลิ้งไปตามพื้นและหลบคมหอกของโรอัน
โรอันไม่ได้ประหลาดใจและแทงหอกไปลงบนพื้น
และหลังจากนั้นก็เตะไปที่ด้านข้างของไวโอริน
“ฮึ่ม!”
การโจมตีครั้งนี้ ไวโอรินได้คาดการณ์อยู่แล้ว หล่อนได้กลิ้งร่างหลบไปอีก
หล่อนยืนขึ้นและกวัดแกว่งหอกอย่างดุร้าย
โรอันไม่ได้ถอยหลังหลบแต่ได้แทงหอกสวนกลับไป
เฉ้ง! เกล้ง เคร้ง! เฉ้ง!
หอกและดาบได้ปะทะกัน เสียงโลหะดังออกมารอบๆ
ไวโอรินนั้นมีพละกำลังและควมแข็งแกร่งที่มากมายเหนือกกว่าโรอันมาก
แต่โรอันนั้นมีความรวดเร็วและการหลบหลีกในจุดที่ยากได้อย่างน่าตะลึง และมีสัมผัสที่แหลมคม
และนอกจากนั้นทักษะหอกของเขานั้นน่าตะลึงมาก
เกล้ง เคร้ง! เฉ้ง!
เสียงปะทะกันของทั้งสองยังดังต่อไปโดยไม่มีใครรู้ว่าจะจบลงเมื่อใด
ขณะเดียวกัน รอบๆป้อมเกวียน ก็มีการต่อสู้เกิดขึ้น
ตอนที่พวกลูปัสและเหล่าอ็อคได้ร่วงลงไปในกับดักและติดอยู่ในนั้น เหล่าทหารที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังเกวียนก็ปรากฏตัวพร้อมกับหอกในมือ
“ฆ่าพวกมัน!”
“ฆ่าพวกมันก่อนที่มันจะลุกขึ้นมาได้!”
หอกนับสิบได้แทงออกไปในอากาศ
“อ๊าคค!”
“แม้ง เกิดอะไรขึ้….”
เหล่าอ็อคได้รีบจับไปที่เอวเพื่อดึงดาบ
แต่การเคลื่อนไหวของเหล่าทหารนั้นได้เร็วกว่าพวกเขา
ฉึก ฉึก
คมหอกได้แทงไปที่ร่างของพวกอ็อค
“อ๊าคค”
“เคี้ยก!”
“แม่ง ….”
คำพูดของเขายังไม่ทันพูดจบ
เคริ้กได้ตรวจสอบสถาณการณ์ด้านหน้าและตะโกนออกมเต็มกำลังของเขา
“โจมตี! ทุกคนโจมตีพวกมัน! ช่วยพรรคพวกของเจ้า!”
หลังจากคำสั่งได้ดังออกไป เหล่าอ็อคที่ยืนอยู่ด้านหน้ากับดัก ก็จับไปที่บังเหียนของลูปัส
บรู้ว! บรู้วว!
ลูปัสได้กระโดดเหนือกับดักและร้องออกมาและวิ่งไปหาเหล่าทหาร
พวกอ็อคได้กวัดแกว่งดาบของพวกมันด้วยความกระหายเลือดปละตะโกนออกมา
“พวกมนุษย์โสโครก! รับคมดาบของนักรบอ็อคซะ!”
“พวกน่ารังเกียจ! ข้าจะแสดงว่าทหารอย่างพวกเรานั้นเก่งแค่ไหน!”
บรรยากาศที่ราวกับว่าการปะทะรุนแรงจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
จากนั้นเหล่าทหารที่ได้ฆ่าพวกอ็อคที่ติดอยู่ในกับดักก็ได้หันหลังกับไปที่ป้อม
เป็นการถอยที่สมบูรณ์และเกิดขึ้นทันที
เหล่าทหารซ่อนร่างของพวกเขาไว้ด้านหลังเกวียนและถือหอกออกมา
อ็อคที่กำลังพุ่งเข้าไป ราวกับหมาที่กำลังไล่ไก่อยู่ ก็ต่างทำไรไม่ได้และราวกับหมาที่มองไปที่หลังคา
“พะ พว.. พวกบ้าเอ๊ย….”
สีหน้าเคริ้กกลายเป้นสีแดง
เขามีอารมณ์ร้อนภายในตัว อาจเป็นเพราะเขาทำหน้ารับใช้ผู้บัญชาการตนนี้ด้วย
“โจมตี!โจมตี!ฆ่าพวกมนุษย์นั้นให้หมด!ดันเกวียนนั้นกลับไป ทำลายมันให้หมด!”
คำสั่งที่ส่งออกมาอย่างดื้อรั้น
ตอนนี้ไวโอรินยังต่อสู้ค้างอยู่กับโรอัน
เหล่าอ็อคจึงทำตามคำสั่งของเคริ้กแทน
“โจมตี!”
“ฆ่าพวกมัน!”
พวกเขาพุ่งใส่อย่างบ้าคลั่งใส่ป้อม
เมื่อพวกมันได้เข้าไกล้เกวียน
“นำลงมา!”
เสียงตะโกนของผู้ช่วยและนายกองได้ดังไปทั่วสนามรบ
เหล่าทหารที่ซ่อนตัวอยู่ก็ได้ดันถังออกไป
ถังสั่นเล็กน้อยก่อนที่จะร่วงลงไป
ตึง! ตึง!
เสียงดังสนั่น
ถังได้ร่วงใส่พวกอ็อคที่กำลังวิ่งเข้าใส่ป้อม
“อ๊าค!”
“อั๊ก!”
พวกอ็อคบางตัวไม่สามารถหลบได้ทันและชนถังเข้าไป
“หลบ!”
“หยุด! หยุด!”
แต่พวกอ็อคส่วนใหญ่ สามารถจับไปที่บังเหียนและหยุดลูปัสได้ก่อน
‘เกิดอะไร?ทำไมพวกมันจึงทำลายป้อมด้วยมือนตนเอง?’
“พวกมันกำลังวางแผนอะไร?”
เหล่าอ็อคได้มองไปที่ถังด้วยสายตางุนงง
ตอนนั้นเอง ก็มีเสียงตะโกนออกมา
“กลิ้งไปเลย”
“กลิ้ง!”
ในเวลาเดียวกัน ถังที่มีรูปร่างยาว ใหญ่และมีรูปร่างเป็นทรงกระบอกก็ได้กลิ้งออกไปด้วยเสียงที่แสดงถึงความหนักของมัน
“หา?”
“อ่า อ้า!”
เหล่าอ็อคได้ดึงบังเหียนด้วยสีหน้าตกใจ
เหล่าลูปัสได้เริ่มที่จะถอยหลังกลับไปช้าๆ
ปัง
เนื่องจากเป็นถังทรงกระบอกขนาดใหญ่ทำให้มันกลิ้งผ่านพื้นดินและกับดักได้อย่างไม่มีปัญหาอะไร
บางที ถ้ามันมาพร้อมกับเกวียน ล้อจะตกไปในกับดักแน่นอน
ความเร็วของถังที่กำลังไหลมานั้นเริ่มที่จะเร็วขึ้น
เหล่าทหารเริ่มได้ดันถังที่เหลือไปด้วยแรงของพวกเขาและความพร้อมเพรียงกัน
“ฮะ เฮ้ย! กันเอาไว้! พวกเราต้องรวมตัวกันและหยุดมันไว้!”
เคริ้กได้แกว่งดาบและตะโกนออกมา
ถ้าพวกเขาปล่อยันเข้ามา พวกเขาจะจบลงที่กับดักแน่ๆ
‘โถ่เว้ย!’
‘ไม่สามารถทำอะไรได้!’
เหล่าอ็อครู้ดีถึงความจริงข้อนี้
พวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้ และลงจากลูปัสและเริ่มเกาะกันเป็นกลุ่ม
ตอนนั้นเอง
ฟิ้ว! ฟุบ!
ข้างหลังของถังนั้นมีหอกยาวนับสิบโผล่เข้ามา
มันมีความแตกต่างระหว่างหอกธรรมดา
ความยาวของมันนั้นยาวกว่าหอกทั่วไปเกือบสองเท่า
‘โธ่เว้ย นี่มันหอกยาว!’
‘มันเป็นหอกยาวชั่วคราวที่ผู้ช่วยโรอันได้คิดค้นขึ้นมา’
สิ่งเหล่านี้เป็นผลงานที่ โรอัน ได้ทำมาทีละชิ้น
เหล่าทหารที่ตามถังมาได้แทงหอกยาวเข้าไประหว่างถัง
ระยะความยาวของถังนั้นค่อนข้างยาว ถ้าเป็นหอกทั่วไปคงไปไม่ถึงพวกอ็อค
แต่หอกที่โรอันได้สร้างขึ้น มีระยะเพียงพอที่จะแทงเข้าไปที่พวกอ็อคโดยแทงจากด้านหลังของถัง
ฉึก ฟุบ
คมหอกได้แทงไปที่ร่างของพวกอ็อค
“อั๊ค!”
“อ๊าค”
เหล่าอ็อคที่ได้พยายามที่จะหยุดถังที่กลิ้งเข้ามา ได้ถูกหอกที่โผล่มาแบบฉับพลันแทงเข้าไป
และทำให้กำลังใจของเหล่าทหารเพิ่มสูงขึ้นอีก
“ฆ่าพวกมัน!”
“อย่าปล่อยให้พวกมันเหลือสักตัว!”
หอกยาวได้แทงแหวกอากาศออกไป
ในเวลาเดียวกัน ถังได้กลิ้งโดยไม่หยุดและเข้าไกล้พวกอ็อคในระยะประชิด
ตึง ฉึก
“โฮก!”
“อ้าค!”
เหล่าอ็อคที่ถูกแทงด้วยหอกหรือถูกถังชนใส่เริ่มจะล้มลงที่ละน้อย
‘โธ่เว้ย กลายเป็นเรื่องยากล่ะ’
เคริ้กได้บ่นกับตนเอง
ความบ้าคลั่งในหัวเขาตอนแรก ได้เย็นลงทันที
‘เหมือนว่าพวกเราจะโดดกวาดล้าง!กวาดล้าง!’
เป็นสถาณการ์ณราวกับว่าเขาจะลงนรกไปพบกับซีเดร้ก
จำนวนอ็อคที่มีเกือบ 2000 ตัวได้ลดต่ำเหลือประมาณ 1000 หลังจากที่โดนโจมตีด้วยป้อมและถัง
‘ตอนนี พวกเราต้องเอาตัวรอด ถ้าพวกเรารอดออกไปได้พวกเราสามารถกลับมาแก้แค้นเมื่อไรก็ได้!’
เคริ้กรีบตรวจสอบไปรอบๆ
‘ทางทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตกเฉียงเหนือได้ถูกกันไว้โดยป้อมเกวียนพิลึกนั้นและถัง’
นอกจากนี้ถ้าพวกเขาฝ่าออกไปทางทิศตะวันออกหรือทางใต้ พวกเขาจะเข้าไปในส่วนลึกของดินแดนศัตรู
สุดท้ายแล้วทางที่จะหลบหนีกลับไปได้มีเพียงหุบเขาเฟรมและป่าริเท่น
แต่มันเป็นสถาณการณ์ที่ไม่ง่าย
‘พวกมนุษย์น่ารังเกียจได้ปิดเส้นทางไปหุบเขาและทางเข้าป่าริเท่น…’
ป่าริเท่นอยู่ทางเหนือกว่าหุบเขาเฟรมเล็กน้อย
และป้อมพิลึกนั้นได้ปิดเส้นทางกลับไปที่หุบเขาเฟรมแล้วด้วย
สายตาของเคริ้กมองไปทางทิศเหนือ
‘ถ้าพวกเราหลบหนีไปทางหุบเขาที่พวกมนุษย์ได้ทำการตั้งป้อมไว้ มันไม่ต่างอะไรกับไปฆ่าตัวตาย และสุดท้ายสิ่งที่เหลืออยู่คือป่าริเท่น’
มีป้อมปราการและถังอยู่ แต่รู้สึกว่าป้อมปราการทางทิศตะวันออกแตกต่างออกไป
เป็นความรู้สึกไม่ค่อยเป็นระเบียบ
แม้ความเร็วที่ถังกลิ้งมาก็ดูเหมือนจะช้า
‘พวกเราจะฝ่าออกป้อมออกไปทางเหนือบแถอยไปที่ป่าริเท่น’
เป็นแผนที่เขาคิดขึ้นมา
เคริ้กมองไปที่ไวโอริน
หล่อนยังคงต่อสู้กับโรอัน
ดูเหมือนว่าเธอจะถูกพลักกลับแม้ว่าจะหลบถังไปด้วย
‘ถ้าเราบอกให้หล่อนถอย หล่อนคงโดนจัดการแน่ๆ’
แต่เขาไม่อยู่ในสถาณการณ์ที่จะมากังวลเกียวกับเรื่องโดนบ่น
‘ทำอะไรไม่ได้ เรื่องโดนลงโทษเอาไว้ที่หลัง เอาตัวรอดต้องมาก่อน’
เคริ้กเดินไปบนตัวลูปัสและยกแขนขวาขึ้น
“กลุ่มกองกำลังพิเศษ นำไปข้างหน้า!”
จากคำพูดของเขา  คนที่ใหญ่ที่สุดและกล้าหาญได้นำออกไปด้านหน้า
เคริ้กเปิดเผยแผนการเขาอย่างละเอียด
“อ้าก!”
“โฮ่ก!”
“ฮึ่มม!”
ในขณะเดียวกัน พวกอ็อคได้ลดลงทีละหนึ่ง เพราะว่าพวกเขาไม่สามารถป้องกันการพุ่งของถังได้
ใบหน้าของเขาแสดงความเร่งรีบ
“พวกเจ้าเข้าใจใหม?”
“อ่า เข้าใจแล้ว!”
กลุ่มกองกำลังพิเศษได้พยักหน้าพร้อมกับกัดฟันแน่น
พวกเขาขี่ลูปัสและเริ่มวิ่งไปด้วยความไวสูง
เป้าหมายคือไวโอรินและโรอัน
“หือ?! ผู้ช่วยกำลังตกอยู่ในอันตราย!”
“พวกอ็อคนั้นกำลังมา!”
ทหารที่อยู่ด้านหลังถังตะโกนออกไปด้วยท่าทางเร่งรีบ
อัสติน เพียร์สและเหล่าสมาชิกกองร้อยที่ 12 ได้ยกหอกขึ้นและวิ่งไปหาโรอัน
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถจัดการกับ ลูปัส ที่มีการเคลื่อนไหวรวดเร็วได้
พวกมันไปถึงด้านหน้าของไวโอรินและโรอัน
ครึ่งนึงของกลุ่มอ็อคได้โจมตีไปที่โรอัน และอีกครึ่งได้ดึงไวโอริน
“ชิ!”
โรอันที่กำลังกดดันไวโอรินไว้อย่างดุเดือน ได้กัดฟันและป้องกันการโจมตีฉับพลันของพวกอ็อค
ในอีกด้านนึงไวโอรินได้ตะโกนใส่พวกอ็อคที่จับไปที่แขนและขาของไวโอริน
“ปล่อยข้า!ปล่อยข้าซะ!”
แต่พวกอ็อคไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของหล่อน
พวกเขาพยายามจับไวโอรินมัดด้วยเชือกที่เตรียมมา
เคริ้กที่ตามมาหลังสุด ได้แบกหล่อนไปบนหลังลูปัสของเขา
“ข้าขอโทษกับการเสียมารยาท”
“เคริ้ก! ปล่อยข้าซะ!ปล่อย!ข้าจะไปฆ่ามัน!”
ดวงตาและน้ำเสียงของหล่อนเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง
ไวโอรินดิ้นเพื่อที่จะให้หลุดจากเคริ้ก
เคริ้กไม่สนใจหล่อนและดึงบังเหียนและมุ่งตรงไปทางเหนือ
“หัวหน้า ดูเหมือนว่าพวกเราจะถูกกวาดล้าง กวาดล้าง ถ้าพวกเรายังมีชีวิตอยู่อย่างน้อยก็สามารถกลับมาแก้แค้นได้?”
“หุบปาก! ปลดนี้ออก เดี่ยวนี้!”
ไวโอรินไม่สนใจสิ่งที่เคริ้กพูด
แต่เคริ้กก็ไม่สนใจ
เขาไม่ตอบสนองต่อคำพูดของไวโอรินเลย
และเขาได้ตะโกนไปที่พวกอ็อคด้วยเสียงอันดัง
“ถอย!ถอยก่อน! กลุ่มกองกำลังพิเศษ เปิดทางซะ!”
หลังจากที่เขาได้สั่งคำสั่งออกไป พวกอ็อคที่ต่อสู้อยู่กับโรอันก็ได้ถอยกลับรวดเร็วราวกลับสายน้ำ
พวกเขาข้ามที่ราบไปและขึ้นไปทางทิศเหนือที่ถูกปิดโดยป้อมรถเกวียน
พวกเขาทำตามที่สั่งเป็นอย่างดี
เคริ้กยังตะโกนต่อ
“ตามกลุ่มกองกำลังพิเศษไป! ตามพวกเขา!”
“ว้าก! ฝ่าออกไป!”
“เปิดเส้นทางเพื่อหลบออกไป!”
เหล่าอ็อคได้ตะโกนออกมาและเตะไปที่ลูปัส
พวกเขาตระหนักว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่พวกเขาจะมีชีวิตรอด
ปัง!
ป้อมเกวียนที่อยู่ทางเหนือถูกชนจากพวกอ็อคอย่างรุนแรง
ตอนแรกดูเหมือนว่าป้องจะสามารถป้องกันได้ดีและสามารถพื้นที่บริเวณนี้ได้
แต่ด้วยอ็อคนับพันหรือมากกว่า  ได้พยายามดันออกไป มันจึงเริ่มที่จะขยับถอยหลังออกไปที่ละน้อย
“แม่ง!ถอย!”
“รวมกลุ่มกับพรรคพวกกันไว้!”
“ถอยก่อน!”
คำสั่งถอนกำลังได้ออกมาจากปากของเหล่าทหาร
และเคริ้กไม่ผลาดโอกาศนี้
เขามองหาจุดบอดของป้อมและนำกลุ่มกองกำลังพิเศษและพวกอ็อคไปทำลาย
สุดท้าย
ปัง!
ป้อมเกวียนได้พังลงไป
เส้นทางได้ถูกทะลวง
เคริ้กและเหล่านักรบเตะออกไป เหล่าลูปัสที่ยืนมองได้ทำท่าทางราวกับเชียร์พวกเขาอยู่
พวกเขาต้องการออกจากที่ราบที่เหมือนนรกออกไปให้เร็วเท่าที่ทำได้
กุบ กุบ กุบ กุบ
กองทัพไวโอรินได้มาถึงป่าริเท่น พร้อมกับเสียงดังสนั่นจากการเคลื่อนทัพ
และความเงียบก็ได้ปกคลุมไปทั่วทุ่งราบทันที
จากจุดนี้แทบจะไม่เชื่อว่าที่ตรงนี้เคยเกิดการต่อสู้ที่โหดร้ายขี้นมาก่อน
“วิ้ว!”
เหล่าทหารต่างถอนหายใจออกมา
แสดงออกถึงความโล่งใจ
ตอนนั้นเอง โรอันออกมาจากป้อมเกวียนและมองไปที่กองทัพอ็อคที่ได้เข้าไปที่ป่าริเท่น
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
“หลบหนี….ข้าขอโทษ มันสายไปแล้ว”
เสียงที่มั่นใจ
“พวกเจ้าตกอยู่ในกับดักของเราแล้ว”
กับดักจริงๆไม่ได้อยู่ที่หุบเขาหรือทุ่งราบ แต่อยู่ในป่า
โรอันยกหอกขึ้นสูงและตะโกนออกมา
“ปิดเส้นทางป่าริเท่นด้วยเกวียนและถัง!”
เหล่าทหารมองไปที่โรอัน
พวกเขารู้
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ได้เกิดขึ้นตามที่โรอันแผนที่โรอันได้วางไว้
ความเคราพ ความศรัทธา และความกลัวปรากฏในดวงตาพวกเขา
โรอันตั้งใจที่จะไม่สนใจและพูดต่อ
“ถึงเวลาที่จะจบการสู้รบนี้แล้ว”

ติดตามต่อได้ที่

https://web.facebook.com/monarch.novel/