0 Views

อึ่ก อึ่ก
ลูกกระเดือกของขยับลงอย่างลำบาก

สองไม่ สาม
โรอันมอบตนเองลงต่ำขณะที่เขาอยู่บนต้นไม้
หวิ้ว
ใบไม้ถูกพัดไปตามลม   

ชีว์ ขีวว์
เสียงร้องของก็อบลินเข้ามาไกล้เรื่อยๆ
เขาแอบลอบมอง
โรอันค่อยๆหยิบมีดสั้นของเขาขึ้น
ถึงกระนั้น นี่เพียงพอแล้วสำหรับภารกิจ
ชีว์
เสียงเข้ามาไกล้เขามาก
ตอนนี้แหละ!’
โรอันรีบหันร่างของเขาออก
และทันใดนั้นก็อบลินอยู่ด้านขวาของสายตาเขา
ชีว์
!
พวกก็อบลินตกอยู่ในอาการสับสน เมื่อโรอันปรากฏตัวขึ้นทันทีทันใด
โรอันไม่ปล่อยโอกาศอันดีนี้หลุดไป และรีบแทงไปที่ก็อบลิน

ซวบ
มีดสั้นของเขาแทงเข้าไปที่หน้าอกของก็อบลิน
ชีวววว์
และหลังจากนั้นก็อบลินตัวนั้นก็ร่วงลงไป
ชีว์
ชีว์!
พวกก็อบลินที่เหลือที่เห็นความตายของเพื่อนมันก็โกรธกันใหญ่
พวกมันเหล่านั้นพุ่งเข้ามาหาโรอัน
ซวบ
โรอันดึงมีดสั้นออกมาจากหน้าอกของก็อบลินและขว้างไปทีพวกมัน
ฉึก
พวกก็อบลินที่กำลังวิ่งอยู่นั้นไม่สามารถจะหลบได้ พวกมันจึงกลิ้งไปตามพื้น
มันเป็นโอกาสที่เหมาะ
โรอันรีบวิ่งไปหาพวกมันและแทงพวกมันด้วยหอกของเขา
หอกได้แทงไปที่หัวของก็อบลิน
ชีวววว์
เขาฆ่าก็อบลินทั้งสามในเวลาไม่นาน
แต่ใบหน้าของเขานั้นยังไม่ดี

มันคือหายนะ
ฝ่ามือของเขานั้นบาดเจ็บ
เพราะตอนที่เขาใช้หอกโจมตี ผิวหนังตรงฝ่ามือนั้นปริออก
นอกเหนือจากนั้น เขาไม่เหลือกำลังอีกแล้ว
เรามันมือใหม่จริงๆ
โรอันยิ้มแบบขมขื่น ขณะที่หยิบของที่ก็อบลินติดมาด้วย
ข้าขอโทษแต่ ต้องขอตัดคอพวกแกล่ะนะ
มือของเขาขยับในเวลาเดียวกัน
ฉั่ว
!
หัวของก็อบลินกลิ้งไปตามพื้น
โรอันหยิบหัวอันสกปรกและขรุขระของก็อบลินจากพื้น
แหมะ แหมะ
เลือดสีเขียว ไหลออกมาจากคอที่เขาตัด
แล้วใบไม้ บริเวณหุบเขาก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
หืมม!’
ลมยังคงเหมือนเดิม
เป็นพวกมัน!’
ถ้าไม่ใช่ลมที่พัด ก็มีตัวเลือกเดียวที่คิดได้ตอนนี้
พวกก็อบลินที่เหลือ กำลังลงมามองหากองทัพของเขา
โรอันรีบวิ่งไปที่ทางออกของหุบเขา
ชีว์
! ชีว์!
เสียงแสดงอาการโกรธของก็อบลินดังออกมาจากด้านหลังของเขา

ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะตามเขาทัน
เขาออกจากหุบเขาแล้วกำลังมุงไปที่ราบ
เขาเห็นกองกำลังโรสอยู่ห่างออกไป

โรอันยกของในมือเขาขึ้น
ก็อบลิน!! มีก็อบลินแอบซ่อนอยู่
เขาตะโกนออกมาเสียงดังแต่ไม่มีใครได้ยินเสียงเขาเลย
เขาอยู่ห่างเกินไป
………………..
มาสัน กำลังนั่งรอโรอันกลับมา เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นโรอันวิ่งออกมาจากหุบเขา
ไอ้โง่นั่งทำอะไร?”
มาสันเห็นโรอันกำลังตะโกนอะไรบางอย่าง แต่เขาไม่ได้ยินเสียงนั้น
แล้วมันถืออะไรไว้ในมือน่ะ?”
มันดูเหมือน ลูกแตงโม
 “หรือว่าเขาไปหยิบผลไม้มาจากภายในหุบเขา?”
คนนำทางอีกคนที่อยู่ด้านข้างพูดออกมาด้วยเสียงอยาบกระด้าง
มาสันมองโรอันเป็นตัวโง่งมคนนึง
แต่เมื่อโรอันเข้ามาไกล้ขึ้น ใบหน้าของมาสันแข็งค้างไปหมด
เพราะเสียงที่ตะโกนนั้นได้ยินชัดเจนกว่าตอนแรก
ก็อบลิน!! มันคือก็อบลิน
ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันไม่ใช่ลูกแตงโม แต่เป็นหัวของก็อบลิน
มาสันมองไปที่นักนำทางคนอื่นที่กำลังก่อนพูดอย่างตกใจว่า
เป็นก็อบลินจริงหรอนี่?”
นอกจากมาสัน คนอื่นก็แปลกใจเหมือนกัน
มีมอนเตอร์โผล่ขึ้นมาบริเวณพื้นที่เอล! มันไม่เคยเกิดขึ้นจนถึงตอนนี้!”
เขาผงกลงพร้อมเพ่งมองไปที่โรอันเต็มที่
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูด
เขาวิ่งไปที่กองกำลังที่อยู่ด้านหลัง
ก็อบลิน กำลังมา!”
เขาตะโกนด้วยพลังทั้งหมดของเขา
ทันใดนั้น เกล ที่อยู่กับโดเซ่น ทั้งคู่ต่างทำสีหน้าตกใจ
อะไร!? เรื่องจริง?”
จริงครับ! มองไปตรงนั้น!”
มาสันชี้นิ้วออกไปที่หุบเขา
ทุกๆคนมองตามที่มาสันชี้
พวกเขาเห็นโรอันวิ่งมาขณะที่เส้นผมของเขาปลิวไปตามลม
และได้ยินเสียงออกมาเบาๆ
มีก็อบลิน ก็อบลินกำลังรอซุมโจมตีอยู่
เกล จ้องมองไปที่โรอัน
สิ่งที่ถืออยู่ในมือเป็นหัวของก็อบลิน!”
มือขวาของเขายกขึ้นไปที่ท้องฟ้า
ทุกคนเตรียมพร้อม จัดรูปแบบรบ!”
ตอนนั้นเอง เขาตะโกนออกมาด้วยกำลังทั้งหมดของเขา

กองกำลังทั้งหมด เตรียมพร้อม จัดรูปแบบรบ
รูปแบบรบ!!!”
ผู้ช่วยตะโกนออกมาและพวกเขาก็มุ่งไปที่กองร้อยของตนเอง
เกลจ้องมองไปที่หุบเขาท่ามกลางเสียงดังวุ่นวาย
โดเซ่น
ครับผม!”
โดเซ่นที่อยู่ด้านข้าง เดินเข้ามาหาเขา
เกลชี้ไปที่โรอัน
นำตัวทหารนั้นมา เราต้องการรู้เรื่องราวของเขา
ครับผม!”
หลังจากที่โดเซ่นตอบไป เขาก็มองไปที่มาสัน
ครับผม! ข้าจะไปนำเขามา!”
มาสันตอบทันทีพร้อมเดินออกไป
แม่ง หรือมีแค่เราที่จะโดนลงโทษ?”
ใบหน้าของเขาแสดงถึงความวิตกกังวล
เขายังตลกกับคำพูดที่บอกว่า จะไปสำรวจภายในหุบเขาอยู่เลย
เขามั่นใจ ว่าภายในหุบเขานั้นจะไม่มีมอนเตอร์ปรากฏออกมา
ก็อบลิน!”
แต่ไอ้หนุ่มนั้นกับ ปรากฏพร้อมหัวของก็อบลิน
มาสันกัดริมฝีปากล่างของตนเอง
เราต้องเกลี้ยกล่อมเขาให้ดี เพื่อไม่ให้เขาพูดอะไรที่ไม่จำเป็น”
เท้าของเขารีบวิ่งออกไปหาโรอัน เร็วขึ้น
………………………
ตุบ ตุบ ตุบ
โรอันรู้สึกเหมือนว่าเขาจะตายแล้ว
เขาวิ่งด้วยกำลังทั้งหมดของเขา เขากลัวว่ากองกำลังโรสจะเข้ามาภายในหุบเขา ดังนั้นอกของเขาจึงแทบระเบิดออกมา
เขาต้องการหยุดพักสักนิดหลังจากที่บอกไปว่ามีพวกก็อบลินแอบซ่อนอยู่ แต่เขาไม่มีเวลาที่จะทำแบบนั้น
ผู้บังคับบัญชาการเกล กำลังรอเจ้าอยู่
มาสันจับข้อมือของโรอัน
ในสุดท้าย โรอันก็หมดแรงที่จะเดินต่อและถูกลากไปทางเกล
เวลานี้มาสันพูดกับเขาด้วยเสียงต่ำ
ลืมทุกสิ่งที่ข้าพูดก่อนหน้านี้เข้าใจใหม? ที่จริงแล้วข้ามั่นใจสูงมากว่ามีการซุ่มของอะไรบางอย่างอยู่ และด้วยความรับผิดชอบของข้าจึง ส่งเจ้าออกไปสอดแนมดูภายในหุบเขา. หืม? ใช่ใหม!? 
ตอนนี้โรอันไม่มีแรงแม้แต่จะพูดตอบกลับไป
มาสันกลายเป็นวิตกกังวล เมื่อเห็นมาอันไม่มีปฏิกิริยาใดต่อคำพูดของเขา
กำลังฟังข้าอยู่หรือเปล่า? หืม? ตอบมาซะ
อ่าร์ รับทราบครับ
โรอันปล่อยลมหายใจออกมาก่อนที่จะพยักหน้า
เท่านั้นแล้วมาสันก็หยุดพูดลง
ทั้งสองรีบเดินไปและก็ถึงด้านหน้าของเกล
โอ้! มานี่!”
โดเซ่น พูดออกมาเสียงดัง
โรอันฟยักหน้าเล็กน้อยก่อนก้มลงไปทางเกล
มีอะไรภายในหุบเขา?”
เขาถามตรงประเด็นเลย
กองทัพของก็อบลินครับ
มีเท่าไร?”
จากที่ดูแล้วมีประมาณ 1000 ตัวจากที่เห็นแล้วน่าจะมีกองทัพอื่นอีกรอบๆภูเขา แล้วรอบที่ซ่อนตัวด้วย ผมคึดว่ามีประมาณ2000 ตัวครับผม
อืมม
โดเซ่น ขมวดคิ้ว
กองกำลังโรสมีทหารตอนนี้แค่
800 คน
ยังมีไม่ถึงครึ่งนึงของกองทัพก็อบลิน
เจ้าแน่ใจนะ?”
ครับผม
โรอันตอบโดยการปราศจากการลังเลใดๆ
เพราะเขามีประสพการณ์จากชาติที่แล้ว มันไม่มีแม้แต่ข้อผิดผลาดแม้แต่เล็กน้อย
อืมม น่าตกใจจริงๆ
เกลผงกหัวลง
จำนวนเป็นแค่ส่วนหนึ่งแต่สถานที่ที่พวกมันซ่อนอยู่ นั้นเป็นปัญหาเหมือนกัน
มีกองทัพก็อบลินอยู่ทั้งสองด้านของภูเขา พวกมันอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบในการโจมตีพวกเขา
ทันใดนั้น โดเซ่นก็ขัดจังหวะพูดขึ้น
มันจะดีกว่าหรือไม่ถ้าอ้อมหุบเขาไปและตรงไปที่ราบพีเดียน? พวกเราจะถึงจุดหมายช้าไปสองวัน แต่เราสาทารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่ไม่จำเป็นได้
ถึงอย่าไงรกองกำลังโรสของเราทีเป้าหมายที่จะไปรวมกลุ่มกับกองกำลังอื่นที่ราบพีเดียนแล้วค่อยมากำจัดมอนเตอรด้วยกัน
ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องไปเผชิญหน้ากับก็อบลิน
โรอัน กำลังฟังอยู่นั้นก็ทำสีหน้าตกใจและตะโกนออกมา
อย่าทำแบบนั้นนะ!!”
นี่เป็นเพราะเขานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต ที่โหดร้ายและน่าอนาจใจ

ติดตามต่อได้ที่
https://www.facebook.com/monarch.novel/