0 Views

โรอันมองไปที่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำฟิเล่
ด้านหลังของกองกำลังทั้งสามมีกองทัพมอนสเตอร์ไล่ตามมาติดๆ
‘กองทัพอ็อคและก็อบลินนั้นมีจำนวนมากกว่าตอนที่อยู่ในป่าอินท์ซะอีก’
น่าจะเป็นเพราะว่ามีพวกมันที่เคยไล่ล่ากำลังโรสไปสมทบอีก
ไกลออกไปจากตรงนั้น
‘ธงนั่น…’
ธงที่มีแถบสีแดงและสีฟ้าบนผืนเดียวกัน
ช่างเป็นธงที่ดูคุ้นตามาก
‘มันเป็นธงของกองกำลังซีเดร็ก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรอ็อคจากทางเหนือของอาณาจักรรินท์’
แม้โรอันจะจำธงของกองทัพไม่ได้ทั้งหมด แต่เขาไม่สามารถลืมธงผืนนี้ได้
มือของเขาจับไปที่ชายโครงด้านซ้าย
เขายังมีความรู้สึกเจ็บแผลถึงแม้ว่าตอนนี้ไม่มีอะไรแล้วก็ตาม
‘พวกเราปะทะกับกองทัพซีเดร็กในอาณาเขตเคล’
และตอนนั้นเองที่นักรบอ็อคหนุ่มเหวี่ยงมีดของมันเฉือนไปบนชายโครงด้านข้างของเขา
ถึงแม้ว่าแผลจะไม่ลึกและไม่อันตรายถึงชีวิตแต่ก็เป็นบาดแผลขนาดใหญ่
ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องหยุดรักษาตัวซึ่งทำให้เขาไม่ได้กลับไปสู่สมรภูมิเป็นเวลานาน
‘ในขณะเดียวกันเพื่อนร่วมกองทัพก็ได้สะสมผลงานกันถ้วนหน้า’
และชีวิตของเขาก็เริ่มตกต่ำตั้งแต่ตอนนั้นมา
‘แล้วเราจะลืมธงน่าขยะแขยงผืนนั้นได้อย่างไร’
แน่นอนเขาไม่รู้ว่าในอดีตกองกำลังซีเดร็กได้เข้าร่วมการต่อสู้ในป่าอินท์
มันค่อนข้างคล้ายกับอดีตของเราแค่แตกต่างกันเล็กน้อย
ด้วยเหตุผลนี้เขาจึงไม่เคยประมาทแม้ว่าเขาจะรู้อนาคตก็ตาม
โรอันตรวจสอบสนามรบอีกครั้งอย่างมีสมาธิ
เขาขมวดคิ้วก่อนมองไปที่เคนนิส
“ผู้ช่วยเคนนิส”
“มีอะไร?”
เคนนิสที่กำลังตรวจสอบสนามรบอยู่เหมือนกันพยักหน้าตอบกลับ
โรอันชี้ไปที่กองทัพซีเดร็ก ที่อยู่ด้านหลังสุด
“พวกมันไม่แปลกไปหน่อยหรือ?”
“แปลก?”
เคนนิสเอียงศรีษะพร้อมกับมองไปทางด้านหลังของสนามรบ
ครู่หนึ่งเขาแสดงสีหน้าประหลาดใจ
“พวกมันมาทำอะไรที่นี่ ? ล้อเล่นใช่ไหม?”
เสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตะหนก
โรอันฝืนยิ้มก่อนที่จะผงกหัวลง
“พวกมันตั้งใจจะโจมตีกองทัพของเรา”
เขาไม่รู้เหตุผลที่แท้จริง
อย่างไรก็ตามสิ่งที่รู้ก็คือกองทัพซีเดร็กที่อยู่ด้านหลังของสนามรบ พวกมันเตรียมตัวโจมตีและคอยรักษาระยะห่างไว้
โรอันรวบรวมความคิดของเขาสักครู่แล้วมองไปที่เคนนิส
เขากระซิบกับเคนนิส
เคนนิสขมวดคิ้วหลังจากที่เขาได้ยินเรื่องราวทั้งหมด
“จะอันตรายเกินไปหรือไม่?”
“แต่เพื่อป้องกันเส้นทางที่จะหลบหนี พวกเราต้องหลอกล่อกองทัพซีเดร็กเท่านั้น”

โรอันตอบกลับอย่างใจเย็น
“อืมม”
เคนนิสมองไปที่โรอันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
‘เราคิดว่าเขารู้แค่วิธีการคิดวางแผน แต่ดูเหมือนว่าเขาก็มีความกล้าและความตั้งใจสูงเลยทีเดียว’
โรอันบอกถึงกลยุทธ์แก่เขาว่า
‘ขณะที่พวกเราล่อกองทัพซีเดร็ก กองกำลังทั้งสามต้องถอยข้ามไปที่แม่น้ำอีกฝั่ง’
ถ้าพวกเราล่อกองทัพซีเดร็กสำเร็จ ก็จะเปิดเส้นทางให้กองกำลังทั้งสามได้
“และเจ้ามั่นใจว่าจะทำได้ใช่ไหม?”
“ใช่ ข้าทำได้”
โรอันพยักหน้าโดยไม่มีแม้แต่ร่องรอยการกังวลสักนิด
เคนนิสมองไปที่ดวงตาสองข้างของเขาก่อนที่จะทำสัญญาณมือให้เขาถอยออกไป
“การอน”
“ครับ”

การอน ผู้อยู่ในกองร้อยที่ 1 เข้ามาหาเคนนิส
เคนนิสชี้ไปที่กองทัพซีเดร็ก
“นำกองกำลัง 10 กอง ไปโจมตีกองทัพซีเดร็กที่ด้านหลัง”
“ท่านกำลังบอกให้ข้าไปโจมตีทางด้านหลังของกองทัพมอนสเตอร์?”
การอนแสดงสีหน้าประหลาดใจและมองไปที่สนามรบ
ถึงแม้จะมองดูแค่แวบแรก เขาก็นับได้คร่าวๆว่ามีจำนวนมอนสเตอร์มากกว่า 3000 ตัว
ทหารเพียง 200 นาย จะโจมตีมอนสเตอร์ที่มีจำนวนมหาศาล?!?
เคนนิสพยักหน้าช้าๆก่อนมองไปที่โรอัน
“โรอันจะช่วยเจ้าด้วย”
เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น
โรอันก้มศรีษะให้เคนนิสเล็กน้อย
‘เราไม่รู้ว่าทางที่เราเลือกนั้นจะผิดหรือถูก’
เป็นการต่อสู้ที่ไม่คาดฝันจริงๆ
ทางเลือกนี้ขึ้นอยู่กับโรอัน
‘ถ้าเราทำสำเร็จ เราจะสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่’
ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความกระตือรือล้น
……………..
ซีเดร็กอยู่บนม้าพร้อมกับจ้องไปที่สนามรบ
“เคี้ยก เคี้ยก เคี้ยก”
เสียงหัวเราะดังมาจากปากของเขา
‘ไอ้หมอนั่นคือพีท?’
สิ่งที่ซีเดร็กเห็นก็คือกองทัพมอนสเตอร์กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดที่ริมฝั่งแม่น้ำ
และเขาก็เห็นนักรบอ็อคตนหนึ่งกำลังเหวี่ยงง้าวออกไป
‘ฮื่ม ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกโง่จากอณาเขตไบรอนเก็บผลงานไปอย่างเดียวหรอก’
นักรบอ็อคที่กำลังแกว่งง้าวไปมานั้นเป็นเพื่อนของทาเรมที่มาจากอาณาจักรไบรอนด้วยกันและได้เสนอให้มีการซุ่มโจมตีเพื่อแก้แค้น
‘ไอ้โง่ทาเรมบอกว่ามันจะทำการโจมตีในคืนนี้ พร้อมกับเอานักรบบางส่วนมาจากกลุ่มอาณาเขตรินท์ไปด้วย  พวกมันเจอการโต้ตอบที่คาดไม่ถึงและถูกกำจัดไปหมด’
ถึงอย่างนั้นผู้บัญชาการใหญ่ของพันธ์มิตรอ็อค ลักษ์ ก็ยังเชื่อใจพวกที่มาจากอาณาจักรไบรอนอยู่อีก
‘แม่ง ทำไมพวกมันยังปกป้องพวกงี่เง่านั้นอยู่อีก’
ใบหน้าของเขาบูดเบี้ยว
ซีเดร็กนั้นมาจากอาณาเขตรินท์และได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับกองทัพอ็อคตอนเหนือ เขาก็ไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของลักษ์
‘ถึงอย่างนั้นข้าก็ไม่สามรถขัดลักษ์ได้ …… ข้าหวังว่าไอ้ลูกอัณฑะพีทจะ จะตายในสงครามครั้งนี้  หึ หึ หึ’
เขาเรียกลูกน้องมาด้วยสัญญาณมือ
“จำไว้ว่า เราแกล้งทำเป็นโจมตีเท่านั้นและพวกเราจะรอจนกว่ากลุ่มของพีทล้มหมดก่อน ”
“ครับ รับทราบ”
ลูกน้องของเขาพยักหน้าก่อนกระจายออกไปตามด้านข้าง
พวกเขาทำท่าคล้ายจะออกไปโจมตีตามคำสั่งซีเดร็ก และเคลื่อนไหวช้าๆ
‘หึ หึ ถึงแม้พวกมันจะรอด พวกมันก็จะสูญเสียไปมากมายและก็อาจเรียกไม่ได้ว่าเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่’
เสียงหัวเราะดังออกมา
ทันใดนั้น มีเสียงตะโกนดังมาจากทิศตะวันตก
“ซีเดร็ก!”
‘ใครกล้ามาเรียกชื่อข้า?’
ซีเดร็กขมวดคิ้วและหันไปทางเสียงนั้น
กุบ กุบ กุบ
เขาเห็นทหารโผล่ขึ้นมาจากเนินเขา
เสียงตะโกนดังออกมา
“ซุ่มโจมตี?”
ซีเดร็กทำหน้าประหลาดใจก่อนที่จะระเบิดหัวเราะออกมา
“นี่คืออะไร? นี่คือทั้งหมด? เคี้ยก เคี้ยก เคี้ยก!”
ทหารที่พุ่งเข้ามาหาเขานั้นมีเพียง 200 นาย
จำนวนของเขามีมากกว่า 3000 ตน
“ซีเดร็ก!”
เสียงตะโกนดังมาอีกครั้ง
เจ้าของเสียงที่อยู่ด้านหน้าสุดนั้นยังเป็นเด็กหนุ่มและมีใบหน้าที่อ่อนเยาว์อยู่เลย
โรอันนั้นเอง
‘แน่นอนว่าร่างกายของมันแข็งแกร่งมาก’
โรอันมองไปที่ซีเดร็กที่กำลังจ้องมาทางเขาจากบนหลังม้าและทำท่าทางประหลาดใจ
ร่างกายของมันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่หนาและแน่นราวกับลำต้นของไม้
‘ถึงอย่างนั้น…….’
มุมปากของเขายกขึ้นมาเล็กน้อย
เขารู้จุดอ่อนของมัน
“ซีเดร็ก เจ้ามันก็แค่อ็อคโง่ๆ”
เสียงของโรอันดังไปทั่วสนามรบ
มันทำให้อ็อคบางตัวเกิดอาการตื่นตระหนกและโมโห
“ใครกล้ามาหมิ่นกองทัพพวกข้า”
“หัวของมันต้องขาด!”
แต่อย่างไรนั้นซีเดร็กก็ยังใจเย็นอยู่
“เคี้ยก เคี้ยก เคี้ยก แกกำลังยั่วโมโหข้ารึไง? ปล่อยมัน ไม่ต้องไปสนใจพวกมันแค่ส่งลูกธนูไปหาพวกมัน”
ทันใดนั้นโรอันก็ตะโกนออกมาอีกครั้ง
“ซีเดร็ก! ตอนที่เจ้ามองไปที่สนามรบขณะที่นั่งอยู่บนหลังม้า ช่างดูเป็นลูกผู้ชายจริงๆ!”
เขาเยินยอออกมา
ซีเดร็กขมวดคิ้วและมองไปที่โรอัน
‘มันกำลังวางแผนอะไรอยู่?’
เขาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ
รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของโรอัน
“เหล่าลูกน้องของซีเดร็กน่าจะมีความสุขกันจริง! ที่มีหัวหน้าเยือกเย็นและสง่างามเป็นผู้บัญชาการของพวกเจ้า! ”
เขายังชื่นชมอย่างต่อเนื่อง
“อะไรของมัน?”
“มนุษย์คนนี้บ้าไปแล้ว?”
แม้แต่พวกอ็อคก็ยังงงงวย
การอนและสมาชิกกองร้อยก็เหมือนกัน
“นายกองโรอัน เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”
หลังจากที่การอนถามออกไป โรอันตอบกลับด้วยสีหน้ากังวล
“สักประเดี๋ยวไอ้บ้านั้นจะพุ่งเข้ามาราวกับพวกงี่เง่า และหลังจากนั้นพวกเราจะข้ามแม่น้ำฟิเล่แล้วหลบหนีออกไป”
“มันจะโจมตีพวกเราหลังจากที่เจ้าชื่นชมมันแบบนั้นเนี่ยนะ?”
โรอันพยักหน้าและมองไปที่ซีเดร็ก
เขาตะโกนออกไปด้วยกำลังทั้งหมดของเขา
“แต่พวกเจ้ารู้หรือไม่? ว่าผู้บัญชาของพวกเจ้าไม่มีกระเจี๊ยว! ”
นาทีนั้นพวกอ็อคทั้งหมดมองไปที่ซีเดร็กเป็นตาเดียว
‘ผู้บัญชาการซีเดร็กที่เป็นนักรบที่อยู่เหนือนักรบจะเป็นขันที? ’
‘ไม่ ไม่ เขาอาจจะไม่ใช่ขันที แต่เขาไม่มีมันอยู่แล้ว ’
พวกมันเต็มไปด้วยความสงสัย
ใบหน้าของซีเดร็กบิดเบี้ยว
โรอันยังตะโกนต่อไปอีก
“ไอ้โง่นี่แอบไปเล่นสนุกกับพวกกระหรี่ และสุดท้ายก็โดนตัดโดยเมียของมัน! ง่ามขาของมันเลยว่างเปล่า!”
คำพูดของโรอันเป็นเรื่องจริง
มันเป็นเรื่องที่ถูกเปิดเผยเมื่อกองทัพซีเดร็กได้พ่ายแพ้ในการต่อสู้ที่ฮวนและพวกเขาได้สอบปากคำพวกมัน
‘ไอ้โง่ซีเดร็กเก็บความลับนี้เอาไว้อย่างดีเพราะมันเป็นเรื่องที่น่าอับอายที่สุดสำหรับนักรบอ็อค’
เสียงพึมพำของพวกอ็อคเริ่มรุนแรง
“ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อข้า ก็ให้ลูกน้องของมันสักคนลองไปจับเป้าของมันดู!มันจะลื่นๆหน่อยนะ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
โรอันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
การอนที่ได้รู้ถึงสถานการณ์รอบตัวก็หัวเราะร่วมด้วยและให้สัญญาณมือไปด้วย
ทันใดนั้นสมาชิกกองร้อยทั้งหมดก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ! พวกเจ้ากล่าวว่า อ็อคเป็นนักรบที่มีชื่อเสียงแต่พวกเจ้ากลับมีหัวหน้าที่ไม่มีกระเจี๊ยว! ”
“มันคงจะดีตอนขี่ม้า! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า !”
“ก็เพราะมันคงสดชื่นมาก !ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ! ”
เสียงหัวเราะดังไปทั้วสนามรบ
“นี่…..นี่….มัน….”
ตัวของซีเดร็กสั่นเทิ้มด้วยความโกรธจัด เขากัดฟันเขาแน่น
ความโกรธของเขาพุ่งสูงขึ้น
“ไอ้เวรนี่….”
สุดท้าย เขาก็ทนไม่ได้และตีไปที่ม้าตนเอง
ฮี้!
ม้าของเขาร้องออกมาก่อนที่จะพุ่งออกไปด้านหน้า
กุบ กุบ กุบ
ซีเดร็กทิ้งพวกอ็อคแล้ววิ่งไปที่โรอัน
“หา!? ผะ ผู้บัญชาการ!”
“ตามผู้บัญชาการไป!”
“ตามหลังเขาไป!”
พวกลูกน้องของเขาล้วนตกใจและรีบควบม้าของพวกเขา
จากคำสั่งเร่งด่วน พวกอ็อคก็เริ่มตามหลังไป
“พวกมันพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง”
การอนมองไปที่ซีเดร็กด้วยสีหน้าตะลึงก่อนที่จะดึงบังเหียน
หัวของม้าหันไปทิศตะวันออกเฉียงใต้อย่างรวดเร็ว
“พวกเราจะวิ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และข้ามแม่น้ำฟิเล่! วิ่งให้สุดกำลัง”
การอนเตะไปที่ม้าก่อนที่จะก้มตัวแนบกับม้า
ม้าของเขาร้องออกมาก่อนที่จะเริ่มวิ่งฝ่าอากาศออกไป
โรอันและสมาชิกทหารต่างตามหลังของเขาไป
‘พวกมันตามมาเกือบหมด’
โรอันหันไปมองด้านหลังและยิ้มออกมาเล็กน้อย
อย่างน้อยครึ่งนึงของอ็อคสามพัน ตัวก็ได้ไล่ตามพวกเขามา
กุบ กุบ กุบ
พวกเขาเริ่มเห็นแม่น้ำฟิเล่อยู่เบื้องหน้า
การอนให้สัญญาณกับด้านหลัง และทันใดนั้นก็มีทหารคนหนึ่งหยิบธนูออกมา
เอี๊ยดดด
เขาใช้มือซ้ายง้างคันธนูก่อนจะยิงลูกธนูไปบนท้องฟ้า
ฟิ้ววววว!
เสียงกรีดแหลมดังออกมาชัดเจน
สัญญาณ
มันเป็นสัญญาณให้ระเบิดอ่างเก็บน้ำชั่วคราวและเป็นสัญญาณให้เริ่มการสู้รบด้วย

ติดตามตอนที่ 26 ต่อได้ที่
https://www.facebook.com/monarch.novel/