0 Views

สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว
เหล่าคนที่ถูกจับมาก็ได้รับการปล่อยตัวและเหล่าพ่อค้าทาสก็ถูกจับแทน
พวกมันมองไปที่ทหารม้าที่ปรากฏตัวออกมา พร้อมกับสูญเสียจิตวิญญาณในการต่อสู้ทันที
เหนือสิ่งอื่นใด หัวของโจอี้ที่ถูกทำลายนั้น มีผลกระทบมากที่สุด
พวกเราจะกุมตัวพวกเจ้าไปที่หมู่บ้านบาสัน
โดเซ่นมองไปที่พวกพ่อค้าทาสพร้อมขมวดคิ้ว
หมู่บ้าน บาสันเป็นหมู่บ้านเดียวที่มีสถานที่กุมขังในบริเวณนี้
บางทีอาจจะมีที่อื่นอีกแต่พวกเขารู้ข้อมูลแค่ที่นี่
กองกำลังที่ 1ถึง 4ตามข้ามาส่งพวกชั่วนี่ไปที่หมู่บ้านบาสัน
ครับผม!”
เหล่าหัวหน้ากองร้อยตอบกลับมาพร้อมกัน
โดเซ่นมองไปที่หัวหน้ากองร้อยที่ 
5 เช้ด
เช้ด เข้านำชาวบ้านกลับไปที่หมู่บ้านทรัม
ชาวบ้านได้เผยใบหน้าที่เหนื่อบล้าออกมา
พวกเขาต้องการที่จะพักผ่อน
เช้ดแสดงใบหน้าที่ลำบากใจ
ข้าไม่รู้เส้นทางไปหมู่บ้านทรัม
เจ้าสามารถถามเหล่าชาว….”
โดเซ่นหยุดพูดและปิดปากราวกับว่าเขานึกอะไรได้
เหล่าชาวบ้านไม่สามารถทำหน้าที่นักนำทางได้
เราต้องใช้ทหารในการนำทาง
สายตาของโดเซ่นจ้องไปที่โรอัน
โรอัน
ครับผม
โรอันที่กำลังดูแลชาวบ้านอยู่ได้เข้ามาไกล้เขา
เจ้าไปกับกองร้อยที่ 5”
ครับ รับทราบครับผม
หลังจากคำพูดของโดเซ่นจบลง โรอันก็ก้มศรีษะลง
รอยยิ้มได้ปรากฏบนใบหน้าของเขา
เราสามารถใช้เวลานี้หาหอกทราเวียสได้
ถ้าเขาไปที่หมู่บ้าน บาสัน พร้อมกับ โดเซ่น เขาก็จะต้องทิ้งหอกเอาไว้ก่อน
เยี่ยม มันเป็นเรื่องที่ต้องทำต่อไป
หอกทราเวียสนั้นจะถูกค้นพบหลังจากนี้ไป 
17 ปี
และแน่นอนว่า คนที่พบเจอก็คือตัวเขาเอง
ในเวลาไม่นาน เหล่าทหารม้าก็ได้นำพวกพ่อค้าทาสไปทางเหนือ
หลังจากที่ พวกเขาเดินจากไปสักพัก  เช้ดก็พูดกับโรอันว่า
โรอันเจ้านำหน้านะ
ครับผม
โรอันตอบสั้นๆก่อนที่จะก้าวเดินออกไป
และเหล่าทหารม้าตนอื่นก็ไม่ได้ขี่ม้าไปด้วยเหมือนกัน
พวกเขาให้ชาวบ้านที่ดูเหนื่อยล้าขึ้นไปแทน
กุบ กุบ
เสียงฝีเท้ามาดังออกมาชัดเจน
พวกเขาผ่านออกมาจากป่าที่หนาแน่น และหลังที่พวกเขาออกจากป่าได้พักนึง พวกเขาเห็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในแถบเนินเขา
นั้นคือหมู่บ้านทรัม
โรอันหันไปพูดกับเช้ด
มันเป็นหมู่บ้านที่เล็กกว่าที่คิด
เพราะเหตุนี้ จึงไม่มีใครคาดคิดว่าหอกทราเวียสจะอยู่แถวนี้
โรอันยิ้มออกมาเล็กน้อยและเริ่มเดินต่อไป

ทันทีที่พวกเขาไกล้ถึงหมู่บ้าน ก็มีชายรูปร่างสูงใญ่ปรากฏขึ้น
เจ้าเป็นใคร?”
พวกเขาตกใจที่มีทหารเต็มไปด้วยชุดเกาะและอาวุธได้ปรากฏตัวที่หมู่บ้านนี้
สวัสดี ข้าเป็นหัวหน้ากองร้อยที่7ของกองกำลังโรส อาณาจักรรินท์
นายกองได้จับแขนเขย่าพร้อมกับอธิบายทุกสิ่ง
อ่าห์! สำหรับเรื่อง…”
เขาแสดงสีหน้าประหลาดใจ
และพวกเขานำทางเหล่าทหารเข้าไปในหมู่บ้านด้วยรอยยิ้ม
พวกเราจะเตรียมบางอย่าให้กินเอง
ด้วยคำสั่งของหัวหน้าหมู่บ้าน เหล่าผู้หญิงในหมู่บ้านได้เตรียมอาหารและเครื่องดื่มไว้ให้
พวกเขารู้ว่าถ้าไม่ใช่กองกำลังโรส พวกเขาก็โดนจับตัวไปโดยพวกพ่อค้าทาสเหมือนกัน
พวกเราขอบใจท่ามาก ขอบใจมากจริงๆ
พวกชาวบ้านที่ถูกส่งตัวมาได้แสดงข้อความขอบคุณเหล่าทหารกองทัพโรส
ไม่ ไม่ พวกเราไม่ได้ทำอะไรขนาดนั้น
เช้ดส่ายหัวก่อนที่จะยิ้มอย่างสดใส
ในเวลานี้โรอันได้พบกับครอบครัวของเร และบอกกับพวกเขาถึงการกระทำที่กล้าหาญของเร
ท่านจะบอกว่าเหตุผลที่พวกเรารอดนั้นมาจาก การกระทำของเร?”
ใช่ เรได้ไปขอร้องกับผู้บัญชาการของพวกเราให้มาช่วยเหล่าชาวบ้าน เธอเป็นเด็กฉลาดและกล้าหาญมาก
หลังจากที่โรอันพูดจบ พ่อแม่ของเร ก็แสดงสีหน้าเหมือนราวกับว่าพวกเขามีความสุขที่สุดในโลก
น้ำตาได้ไหลออกมาจากดวงตาของพวกเขา
ทันใดนั้นเสียงเช้ดก็ดังขึ้นมา
ให้เวลาพักชั่วโมงเดียว แล้วหลังจากนั้นกลับมาเข้ากองด้วย
หลังจากที่เช้ดพูดเสร็จ โรอันได้ยืนขึ้น
เขาเข้าไปหาเช้ดก่อนจะกระซิบเบาๆว่า
ผมไม่ได้มาที่หมู่บ้านทรัมเป็นเวลานานแล้ว ข้าขออณุญาติไปเดินชมหมู่บ้านก่อนนะครับ
แน่ใจ?”
เช้ดพยักหน้า
เขาน่าจะสดชื่นขึ้นหลังจากที่ได้เดินแถวๆนี้เพราะเขาเคยมาที่นี่แล้ว
และเพราะเกียรติยศโดเซ่นได้ทำไว้  ดังนั้นเขาจึงอนุญาตออกไป
กลับมาหลังจากที่ได้เดินชมเสร็จแล้ว
ขอบคุณครับ
โรอันก้มกัมหัวลงและเดินไปด้านในของหมู่บ้าน
หลังจากนี้อีกหลายปี หมู่บ้านเล็กๆนี้ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปมากนัก
เขาเคยมาเยี่ยมหมู่บ้านนี้ ใน
17 ปีต่อมา
เขาตั้งใจมองไปที่นั้น และเดินขึ้นไปทางเหนือ
มันน่าอัศจรรยมาก
โรอัน พูดออกมาเบาๆหลังจากที่มองไปที่ต้นไม้ขนาดใหญด้านนอกรั้วหมู่บ้านทางเหนือ
ต้นไม้นี่มีขนาดใหญ่ประมาณ 
คนโอบ และมีความสูงเป็น เท่าของต้นไม้ทั่วไป
นอกเหนือจากนั้น ทุกๆครั้งที่มีลมพัด กิ่งของมันจะปะทะกัน  ซึ่งมันทำให้เขาหนวกหู
รู้สึกแปลกๆ
โรอันได้มาถึงต้นไม้ ก่อนที่จะโอบกอดต้นไม้ด้านหน้าของเขา
รู้สึกขรุขระ
โรอันได้เดินไปรอบๆขณะที่ยื่นมือไปสัมผัสกับมันด้วย
แปะ
ปลายนิ้วของเขาไปชนกับบางอย่างที่เรียบๆ
อยู่ตรงนี้เอง
ดวงตาของโรอันเปล่งประกาย
เขาข่วนต้นไม่ด้วยนิ้วมือของเขา
ทันใดนั้นแท่งไม้ก็ร่วงมาบนมือของเขา
ชิ้นส่วนของไม้ที่มีความยาวประมาณแขนคนได้ปรากฏออกมา
มันดูเหมือนว่ามันเป็นไม้ธรรมดา ๆ  แต่จริงๆแล้วมันแข็งแกร่งราวกับหิน

โรอันวางมือลงบนตำแหน่งที่มีไม้ตกลงมา
มีที่ลึกลับซ่อนอยู่ภายในต้นไม้ใหญ่นี้
สิ่งที่อยู่ด้านในนี้มีรูปร่างแปลกตาและเป็นแท่งที่เต็มไปด้วยสนิม
เจอล่ะ
โรอันนำแท่งนิ้เสียบไว้ที่เอว และนำแท่งไม้ไปวางไว้ในต้นไม้เหมือนเดิม
หลังจากนั้นโรอันก็หลบสายตาชาวบ้านโดยการนั่งลงใต้ต้นไม้
แท่งนี้มีขนาดเล็กกว่าแขนผู้ใหญ่อีก
มันใหญ่กว่าข้อมือเล็กน้อย และอันที่จริงมันเป็นสีดำ แต่ตอนนี้มันโดนสนิมเกาะอยู่ทำให้ดูเป็นสีค่อนข้างแดง
มีเรื่องเล่าว่าหอกทราเวียสนั้นสร้างมาจากเกล็ดมังกรเวทย์มนต์ ดิโอเนียม
โรอันจับไปที่ท้ายของมันและบีบมันราวกับว่าเขากำลังบีบผ้าอยู่
อั้ค
ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง เส้นเลือดได้ขึ้นตามแขนของเขา
หลังจากที่เขาได้ทุ่มพละกำลังทั้งหมดไปสักพัก ก็มีเสียงแปลกๆดังออกมา
แกร็ก
เป็นเสียงสนิมที่กำลังแตกออก
ชิ้ง
มันเป็นเสียงที่คล้ายเหล็กได้เสียดสีกันก่อนที่ปลายหอกจะโผล่ออกมา
โดยไม่รวมความยาวที่มากนัก ใบมีดได้โผล่สูงขึ้นมาเหนือแท่งเหล็ก
ถ้าคนอื่นมาเห็น อาจคิดว่ามันไม่ใช่หอก
มันจะไม่มีประโยชน์ถ้าเราไม่รู้วิธีการใช้มานา
ต้องทำการใส่มานาเข้าไปเท่านั้น มันจึงจะแสดงรูปร่างที่แท้จริงออกมา
โรอันยิ้มอย่างขมขื่นและได้บิดปลายหอกไปด้านตรงข้าม
ฉึ้กก
เป็นเสียงของเหล็กได้เสียดสีกันก่อนที่จะกลับเป็นแท่งเหล็กที่มีสนิมคลุมอีกครั้ง
โรอันยืนขึ้นด้วยสีหน้าแสดงความพอใจ
หากเราได้เรียนวีธีการใช้มานา เราจะใช้มันโดยไม่ต้องมีหอกสำรองเลย
เขานำหอกทราเวียเสียบไปด้านข้างเอวและยิ้มออกมา
โรอันมองตรงไปที่ทิศไต้
พื้นที่พอตเตอร์ ถ้าเราไปที่นั้นชีวิตของเราจะเปลี่ยนไป
แต่อย่างไร ไม่ใช่ตอนนี้
ถ้าเขาไปตอนนี้ ก็ไม่มีความหมายอะไร
รอถึงฤดูร้อนครั้งต่อไป
ถึงตอนนั้นเราต้องสร้างกล้ามเนื้อขณะที่กำจัดมอนเตอร์ในที่ราบพีเดียน
มันเป็นทางเลือกที่ดีที่คอยสะสมเกียรติยศและมีต่ำแหน่งที่มั่นคง
เรายังจำได้ถึงมอนเตอร์ในเขตุที่ราบพีเดียนได้ดี
การต่อสู้ที่นั้นเป็นการสั่งสมเกียรติยศได้ดี
ในสุดท้าย เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกอง
เยี่ยม เดินอย่างช้าๆ อย่างขยัน!’
ตอนนี้เขาจะไม่เอกทางเดินที่ผิด
เหมือนในชาติที่แล้ว ที่เลือกทางเลือกผิดและได้เสียชีวิตลง
อ่าตอนนี้เราเห็นแล้ว หมอนั้นอยู่ตรงนั้นนั่นเอง!”

กด Like ติดตามตอนใหม่ๆก่อนใครได้ที่ (ล่าสุดใน เฟส ตอนที่ 17 แล้วครับ)
https://www.facebook.com/monarch.novel/