0 Views

ในที่สุดก็จบลงแบบนี้
เสียงหัวเราะที่แหบพร่าดังออกมา แต่อย่างไร ก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ หรือ รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม  เพราะ รู้อยู่แล้วว่าเราต้องตายแบบนี้
“อาห์” เขาถอนหายใจออกมา ไอน้ำจากปากของเขาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
“เป็นเพราะไอ้เวรที่อยู่ตรงนั้น”
ไอน้ำออกจากปากของเขา  ขณะที่ทหารของฝั่งตรงข้ามได้เดินมาที่เขา
‘ปล่อยข้าไปเถิด ถึงอย่างไร มันก็มีรูอยู่ที่ท้องแล้ว’
เขาต้องการจะบอกอย่างนั้น แต่ก็ช่างมันเถอะ เขานึกถึงฤดูใบไม้พลิ เมื่อ 20 ปีที่แล้ว
“ตอนที่ข้าอายุ 18 ปี ตอนที่ข้า เดินทางออกจากเมือง ข้าพูดว่า ข้าจะกลายเป็นผู้บัญชาการที่ยิ่งใหญ่ที่จะบัญชาการทั่วทั้งโลก ”.
หลังจากนั้น เขาก็เข้าสู่สนามรบเป็นระยะเวลาถึง 20 ปี
“ผู้บัญชาการอะไรกัน? ข้ากำลังจะตาย แม่งเอ้ย” ชีวิตของเขาเหมือนตะเกียงดวงน้อย
“จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าตอนนั้นเราได้ฝึกฝนกลยุทธ์ที่แปลกใหม่?
ไม่ ถ้าสมัครเข้าไปเป็นทหารสนับสนุนในพื้นที่ เบท? ไม่ ไม่ ทางทิศตะวันตกในฤดูหนาวมีแต่การปราบปรามสัตว์ประหลาด?”
ตอนนี้ ความคิดของเขานำเขา ไปสู่ทางเลือกมากมายในอดีต
ในเวลานั้น เขาเลือกทางนี้โดยไม่ลังเล
แต่ผลที่ออกมาไม่ดีเท่าไร และด้วยเหตุนี้เขาจึงมีรูในท้องและกำลังรอความตายที่จะมาถึง
ตอนนี้เขาได้เห็นสีหน้าที่โหดร้ายของทหารข้าศึกอย่างไกล้ชิด
“แม่งเอ๊ย” คำด่าทอวิ่งผ่านลำคอของเขา  ซวบ!!! ดาบเหล็กแทงเข้าไปที่หน้าอกของเขา
“แม่ง……เอ๊ย” เสียงของเขาที่ปราศจากแรงได้ออกจากปากของเขา
โรอัน จากกองพลหอกของอาณาจักร รินท์ ได้เสียชีวิตลง

ติดตามต่อได้ที่
https://www.facebook.com/monarch.novel/