0 Views

“ แค่ก แค่ก ’’ ยูหมิงก็เผลอสําลักนํ้าลายไอออกมาเช่นกัน ในตอนนี้เขามองไปยังซ่งหมินด้วยใบหน้าเหยเก เขาไม่อยากเชื่อเลยจริงๆว่าไอ้หมอนี่มันจะบ้าระหํ่าถึงขนาดนั้น

 

ซินเสวี่ยที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา เธอไม่เข้าใจเลยว่าทําไมพวกเขาต้องมาพูดถึงเรื่องแบบนี้ต่อหน้าผู้หญิงอย่างเธอด้วย แถมยังพูดได้สบายใจราวกับไม่ใส่ใจอะไรทั้งนั้น เหมือนกับว่าพวกเขาไม่ได้เห็นเธอเป็นผู้หญิงยังไงยังงั้นแหละ

 

“ ส่วนคุณน่ะ… ’’ ยูหมิงมองไปยังเสวียนเหยินที่ยืนอยู่ห่างๆด้วยความแปลกประหลาดใจ “ ไอ้นั่นของคุณมันหักใช่ไหม ? ’’

 

“ ไอ้นั่น ? ’’ ทุกคนที่อยู่โดยรอบต่างอุทานออกมาด้วยความสงสัย

 

พวกเขาไม่รู้ว่าไอ้นั่นที่ยูหมิงพูดถึงนั้นคืออะไร ทว่าเสวียนเหยินที่ได้ยินถึงกับชะงักและเผยให้เห็นถึงใบหน้าที่ไม่อยากเชื่อออกมา

 

ไอ้หมอนี่มันรู้ได้อย่างไร ?!

 

“ แกรู้ได้ยังไง ? ’’ เสวียนเหยินถามออกไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

 

“ หึ หึ ผมจะรู้ได้อย่างไรนั้นไม่สําคัญ แต่ที่แน่ๆน่ะผมรู้ดีเลยล่ะว่าไอ้นั่นถ้าหากไม่ทําการรักษาโดยเร็วมันจะใช้การไม่ได้อีกต่อไป ! ’’ ยูหมิงไม่ตอบแต่กลับเลือกที่จะหัวเราะออกมาแทน

 

“ ไอ้นั่นที่ว่านี่มันคืออะไร ? กระดูกซักที่บนตัวของเขาแตกหักเหรอ ? ’’ ซินเจียงถามออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

“ บอสนี่คุณได้รับบาดเจ็บมาเหรอครับ ? ’’ ฉินเลี่ยเดินมาข้างๆเสวียนเหยินแล้วถามด้วยความสงสัย เขาสงสัยว่าคนอย่างบอสได้รับบาดเจ็บได้อย่างไร เพราะมันไม่น่าจะมีอะไรที่ทําให้ผู้ชายคนนี้ได้รับบาดเจ็บได้

 

เหลียงเย่ ซ่งหมิน ซินเสวี่ย ทั้งสามคนไม่ได้ถามออกมาแต่กลับคิดในใจด้วยความสงสัยแทน ว่ากระดูกส่วนไหนกันแน่ที่หัก ?

 

ในขณะที่ทุกคนกําลังสงสัยและรอคอยคําตอบจากเสวียนเหยิน ยูหมิงที่ยืนอยู่ก็ได้พูดออกมา “ คุณน่ะไม่เพียงจะเป็นสายรุกที่รวดเร็ว แต่กลับบ้าพลังฮึกเหิมจนไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เอาล่ะถ้าผมบอกว่าผมสามารถรักษามันให้คุณได้คุณจะยอมไปจัดการฉียู่เสินแทนผมไหม ? ’’ เขารู้ดีว่าต้นเหตุที่ทําให้คนพวกนี้มาที่นี่ก็คือฉียู่เสิน ดังนั้นถ้าอยากจะให้เขารักษาให้ก็ต้องตอบแทนเขาหน่อย

 

“ รักษา…รักษาได้ด้วยเหรอ ? ’’ เสวียนเหยินถามออกมาอย่างกระตุกกระตักด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าไอ้นั่นของเขามันจะยังมีวิธีที่สามารถรักษาได้อยู่

 

“ แน่นอน ! ’’ ยูหมิงพยักหน้า “ เอาล่ะคุณจะเอายังไง ? ’’

 

“ ดะ…ได้ ! ผมจะทําตามที่คุณบอก แต่ได้โปรดช่วยรักษาไอ้สิ่งนั้นให้ผมที ! ’’ ทางด้านเสวียนเหยินที่ได้ยินการยืนยันจากยูหมิงถึงกับรีบพยักหน้ารัวๆด้วยความคาดหวัง ในตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้วนอกจากการรักษาสิ่งนั้นให้หายขาดและกลับมาใช้งานได้เหมือนเดิม แม้ว่าจะต้องทรยศฉียู่เฉินก็ตาม !

 

“ ดี ! งั้นจะให้ผมเริ่มเลยไหม ? ’’ ยูหมิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจพร้อมกับถาม

 

“ คุณสามารถเริ่มได้เลย ? ’’ เสวียนเหยินถามออกมาอีกครั้งด้วยความไม่อยากเชื่อ

 

ไอ้นั่นของเขาน่ะมันไม่ใช่เล่นๆนะที่จะได้รักษาได้เลย แล้วนี่คุณจะรักษาได้เลยด้วยวิธีแบบไหนกัน ?

 

“ ใช่ หากคุณต้องการผมก็สามารถเริ่มได้ทันทีเลย ’’ ยูหมิงพูด

 

“ ดะ…ได้ งั้นคุณช่วยรักษาให้ผมเลยแล้วกัน เอ่อ แล้วมันต้องทํายังไงบ้าง ให้ผมนอนตรงไหนก่อนเปล่า ? ’’ เสวียนเหยินพยักหน้าและถามออกมา ในตอนนี้เขาสงสัยว่าเขาต้องทํายังไงบ้างและมีกี่ขั้นตอน เพราะอีกฝ่ายเป็นแพทย์แผนจีนบางทีคงจะมีวิธีรักษาในฉบับของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงอยากรู้ว่าเขาต้องทําอะไรบ้าง

 

“ ง่ายๆ คุณก็แค่หลับตาทําจิตใจให้สงบและปลอดโปร่ง ’’ ยูหมิงยิ้มจางๆและส่งสายตาไปทางโซฟาที่อยู่ใกล้ๆ “ เอาล่ะงั้นก่อนจะเริ่มคุณก็ไปนอนบนโซฟาตรงนั้นก่อนแล้วกัน ’’

 

“ ได้เลย ! ขอฝากคุณด้วยล่ะ ! ’’ เสวียนเหยินไม่ลังเลที่จะเดินไปนอนลงบนโซฟาและหลับตาทําจิตใจให้สงบเท่าที่จะทําได้

 

ทุกๆคนที่เห็นเสวียนเหยินเดินไปนอนอย่างเชื่อฟังก็ต้องตกตะลึงอ้าปากค้างด้วยความช็อค พวกเขาช็อคเป็นอย่างมากที่ยูหมิงสามารถทําให้คนที่มาหาเรื่องตัวเองเชื่อฟังและทําตามในสิ่งที่บอกได้ง่ายๆ

 

“ คุณน่ะมาใกล้ๆผมซิ ! ผมมีอะไรจะขอให้คุณช่วยหน่อย ! ’’ ยูหมิงไม่สนใจอาการตกตะลึงของทุกคน เขาเพียงหันไปทางเหลียงเย่และส่งเสียงเรียก

 

“ ผม ? คุณต้องการให้ผมช่วยอะไรงั้นเหรอ ? ’’ เหลียงเย่ชี้ตัวเองด้วยความประหลาดใจและเดินไปข้างๆยูหมิงอย่างสงสัย เขาสงสัยว่ายูหมิงจะให้ทําอะไร

 

ยูหมิงเพียงยิ้มและไม่ได้พูดอะไร จากนั้นเขาก็เขยิบไปใกล้ๆเหลียงเย่และกระซิบบางอย่างส่งไป เหลียงเย่ที่ได้ยินถึงกับเผยใบหน้าแห่งความตกตะลึงออกมา

 

เขาตกตะลึงเป็นอย่างมากที่ยูหมิงจะให้เขาทําในสิ่งๆนั้น

 

“ คุณจะให้ผมทําอย่างนั้นจริงๆเหรอ ? ’’ เหลียงเย่ถามเพื่อยืนยัน สายตาของเขาในตอนนี้เหลือบมองไปยังเสวียนเหยินที่นอนอยู่ด้วยความเห็นใจ

 

“ ใช่ ! ’’ ยูหมิงตอบ

 

“ โอเค ! ’’ แม้เหลียงเย่จะไม่รู้ว่าทําไมยูหมิงถึงต้องการให้เขาทําสิ่งๆนั้นกับเสวียนเหยิน แต่เขาก็ไม่คิดที่จะไม่ทําตาม เพราะอย่างน้อยอีกฝ่ายก็เป็นคนที่ทําให้เขาตะหนักได้ว่าแม่ของเขานั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน เขาจึงเดินไปที่ข้างๆเสวียนเหยินและมองไปยังเสวียนเหยินด้วยความเห็นใจ

 

“ ยูหมิงเขาเป็นอะไรงั้นเหรอ ? อะไรกันแน่ที่หัก ?  แล้วเธอสามารถรักษามันได้ ? ’’ ซินเจียงไม่รู้ว่ายูหมิงกระซิบอะไรกับเหลียงเย่ จึงได้ถามออกไปด้วยความสงสัยที่อยากรู้

 

“ ใช่ ! ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ! คุณช่วยบอกพวกเราหน่อยสิ ! ’’ ซินเสวี่ยพยักหน้าเห็นด้วยกับลุงของเธอ เธออยากรู้เป็นอย่างมากว่าอะไรกันแน่ที่ทําให้เสวียนเหยินถึงกับต้องยอมย้ายฝั่งมาอยู่ฝั่งยูหมิงเพื่อที่จะรับการรักษา ?

 

ซ่งหมินและฉินเลี่ยเองก็มองไปที่ยูหมิงเพื่อรอดูคําตอบอย่างสงสัยเช่นกัน เพราะในตอนนี้พวกเขากระจ่างถึงความสามารถในทักษะการแพทย์ของชายหนุ่มแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อว่าการที่บอสของพวกเขายอมจํานนต่อชายหนุ่มนั้นจะต้องแสดงว่าบาดแผลของเขานั้นจะต้องร้ายแรงมากแน่ๆ

 

“ พวกคุณอยากรู้จริงๆ ? ’’ ยูหมิงเลิกคิ้ว

 

“ ใช่ ! ’’ ทุกคนพยักหน้า

 

“ อืม งั้นพวกคุณก็รอดูแล้วกัน ’’ ยูหมิงพยักหน้าและเดินไปหาเหลียงเย่ “ เอาล่ะคุณเริ่มได้เลย ! ทําตามอย่างที่ผมบอกให้ครบด้วยล่ะ และห้ามผิดพลาดหรือยั้งมือเด็ดขาด ! ’’

 

“ ไม่จําเป็นต้องยั้งมือ ? แบบนั้นจะไม่เป็นไรแน่เหรอ ? ’’ เหลียงเย่ที่กําลังจะลงมือก็ต้องผงะ เขาผงะที่ชายหนุ่มบอกเขาว่าไม่ต้องยั้งมือ

 

แล้วอย่างนี้เสวียนเหยินจะไม่เป็นอะไรแน่เหรอ ?

 

นั่นมันทําลายหรือช่วยรักษากันแน่ ?

 

เฮ้อ…

 

ชายหนุ่มคนนี้ตั้งใจจะทําอะไรกันแน่นะ ?

 

“ อืม คุณทําๆไปเถอะเดี๋ยวคุณรู้เอง ’’ ยูหมิงพยักหน้าเบาๆด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย เขาไม่เข้าใจว่าไอ้หมอนี่มันจะถามทําซํ้าทําซากอะไรนักหนา ทําๆไปเดี๋ยวก็รู้เอง ไม่เห็นจะต้องถามอะไรเลย

 

เพราะมันน่ารําคาญ !

 

เหลียงเย่ไม่พูดอะไรอีก เขาลงมือทําตามอย่างที่ยูหมิงบอกทันที

 

ในขณะที่เหลียงเย่กําลังลงมือ เสวียนเหยินที่หลับตาอยู่ก็ต้องลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอ้าปากเตรียมจะถามว่าทําไมยังไม่เริ่มอีก แต่ในขณะที่เขาจะถามนั้นปากของเขาก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความไม่อยากเชื่อ “ กะ…แก ! แกตั้งใจจะทําอะไร ?! ’’ ใบหน้าของเขาในตอนนี้ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว

 

เพราะเขาสังเกตเห็นถึงหมัดของเหลียงเย่ที่กําลังพุ่งเข้ามาที่เป้าของเขา !

 

“ ฉันก็แค่ทําตามที่เขาบอก ’’ เหลียงเย่ตอบอย่างไม่แยแส คนที่มีโอกาสจะเป็นศัตรูกับเขาอย่างเสวียนเหยินนั้นเขาไม่จําเป็นต้องพูดอะไรให้มากความนักหรอก

 

เสวียนเหยินที่ได้ยินคําตอบถึงกับช็อก เขารีบหันไปมองยูหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆของเหลียงเย่และสบถออกมาด้วยความโกรธทันที “ บัดซบ ! แกกล้าหลอกฉัน ! ’’ หมอนี่มันไม่ได้ตั้งใจจะรักษาให้เขาแล้ว แต่มันตั้งใจจะทําลายของเขามากกว่า !

 

ไอ้บ้าเอ๊ย ! แกไม่ได้ตายดีแน่ !