0 Views

สามสิบนาทีต่อมา กลุ่มตํารวจก็ได้มาถึงที่เกิดเหตุ หลังจากที่พวกเขาได้เห็นร่องรอยความเสียหายรวมถึงคําบอกเล่าของยูฮุ้ยหลิง พวกเขาก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก เพราะพวกเขาไม่คิดเลยว่ากลุ่มโจรพวกนี้จะมีระเบิดมือเก็บไว้ด้วย แน่นอนว่ายูฮุ้ยหลิงไม่ได้เปิดเผยเรื่องของยูหมิง เธอเพียงแค่ให้เหตุผลต่างๆที่ฟังขึ้นกับกลุ่มตํารวจไป

เมื่อจับกุมกลุ่มโจรเรียบร้อยแล้ว ยูฮุ้ยหลิงก็กลับมายังโรงแรมแห่งหนึ่งในเมือง เธออาบนํ้าแล้วเดินออกมาในสภาพที่ใส่ชุดคุมอาบนํ้าสีขาวที่สวยงาม แม้ตอนนี้เธอจะไม่ได้แต่งหน้าแต่ความสวยของเธอก็แทบไม่ได้ลดลงเลย ผมสีดํายาวของเธอที่เพิ่งสระเสร็จก็ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนออกมาไม่ใช่น้อย

ยูฮุ้ยหลิงแต่งตัวเสร็จก็นั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งเพื่อครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ในขณะที่เธอกําลังครุ่นคิดอยู่นั้นโทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงดังขึ้น เธอไม่รอช้าที่จะรับสายอย่างรวดเร็ว

“ หลิงเอ๋อร์ลูกไม่เป็นอะไรนะ ?! ’’ นํ้าเสียงที่อบอุ่นของชายวัยกลางคนดังขึ้นจากปลายทาง

“ ไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ พอดีครั้งนี้หนูได้คนๆหนึ่งมาช่วยเอาไว้ หนูเลยปลอดภัยดี ’’ ใบหน้าที่เย็นชาของยูฮุ้ยหลิงเผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนออกมา

“ ฟังจากที่หนูพูดดูแล้ว คนๆนั้นคงจะไม่ได้บอกชื่อสินะ นอกจากนี้รายงานที่พ่อได้รับมาดูเหมือนว่าเขาจะไม่ต้องการให้หนูเปิดเผยเรื่องของเขาใช่ไหม หนูเลยรายงายมาว่าตัวเองเป็นคนจัดการกลุ่มโจรพวกนั้นแทน ’’ ชายวัยกลางคนคาดเดา

“ คุณพ่อฉลาดมากเลยค่ะ เขาจากไปโดยไม่แม้แต่จะบอกชื่อให้หนูรู้ด้วยซํ้า แต่ดูๆไปแล้วเขาน่าจะเป็นคนของเมืองเป่าติ้งนี่แหละค่ะ ไว้วันหลังถ้าหนูเจอหนูจะถามชื่อเขาให้ได้เลย ’’ ยูฮุ้ยหลิงเบ้ปากพูดด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย เพราะเธอรู้สึกว่าเธอยังไม่สามารถดึงดูดชายคนนั้นได้ ไม่งั้นแล้วชายคนนั้นคงจะไม่จากไปโดยง่ายขนาดนี้ทั้งๆที่ยังไม่ได้บอกชื่อกับคนสวยอย่างเธอ

ชายวัยกลางคนที่ถือสายอยู่ก็หัวเราะออกมาด้วยความประหลาดใจ “ เขาคงเป็นคนที่แข็งแกร่งสินะเขาถึงไม่สนใจสาวสวยอย่างลูกน่ะ เอาเถอะ คราวหน้าคราวหลังลูกก็ระวังตัวด้วยล่ะ แล้วนี่ลูกจะกลับมาที่เมืองหลวงตอนไหน ? ’’

“ อีกไม่นานแหละค่ะพ่อ พ่อก็น่าจะรู้ว่าครั้งนี้ที่หนูมาที่เมืองนี้ก็เพราะเรื่องของการค้ายาเสพติดข้ามเมือง ซึ่งหนูคงต้องหาหลักฐานมัดตัวแก๊งค์เสือป่ากับตระกูลฉีให้ได้ซะก่อนถึงจะจับพวกมันได้ ไม่อย่างนั้นแล้วคงต้องมีคนไม่รู้เรื่องอีกมากมายที่กลายเป็นเหยื่อของยาเสพติดแน่นอน ’’ ยูฮุ้ยหลิงพูดด้วยนํ้าเสียงจริงจังที่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น เธอแทบทนไม่ไหวแล้วที่จะจับกุมคนชั่วพวกนี้

“ ก็ดี ระวังตัวด้วยล่ะ ’’ ชายวัยกลางคนพยักหน้าแล้ววางสายไป

ยูฮุ้ยหลิงเองก็ได้ลุกขึ้นยืนแล้วออกจากห้องไปเช่นกัน

ภายในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองเป่าติ้ง ห้องคนไข้วีไอพี มีชายคนหนึ่งที่กําลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้อย่างน่าอดสู รอบๆหน้าของเขาต่างมีผ้าพันแผลสีขาวล้อมรอบเอาไว้ มีเพียงดวงตาทั้งสองข้างเท่านั้นที่โผล่ออกมาให้เห็น

หลังจากที่ฟิวเจอร์ถูกพามาที่โรงพยาบาล เขาก็ได้รับการรักษาอย่างดี จนในตอนนี้เขาก็กําลังจะโทรหาซีเผิงเพื่อรายงานความจริงที่ได้ไปเผชิญมาในวันนี้ แต่เมื่อเขานึกถึงอํานาจของข้าวผัดไข่ที่ทําให้เขากลายเป็นนักรบตวัดลิ้นได้ เขาก็ลังเลว่าจะโทรไปดีไหม เพราะเขาไม่อยากจะให้เรื่องที่น่าอับอายนี้ไปถึงหูของซีเผิง

“ เฮ้อ ยังไงก็ต้องบอกเรื่องนี้ เอาเป็นพรุ่งนี้ตอนเย็นแล้วกันค่อยไปบอกตรงๆเลย ’’ หลังจากที่ครุ่นคิดว่าจะบอกหรือไม่บอกดี ฟิวเจอร์ก็ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้และตั้งใจจะไปบอกในตอนเย็นของวันพรุ่งนี้แทน

“ แต่ข้าวผัดไข่จานนั้นมันสุดยอดจริงๆ ไม่แน่มันอาจจะเป็นอาหารที่เหนือกว่าอาหารของสุดยอดเชฟก็เป็นได้… ’’ ฟิวเจอร์พึมพําก่อนที่จะหลับตาลงแล้วเริ่มนอนพักผ่อน

ภัตตาคารบัวสวรรค์ ภายในห้องพัก ยูหมิงได้อาบนํ้าแต่งตัวอะไรเรียบร้อยหมดแล้ว เขาในตอนนี้กําลังใช้โทรศัพท์เครื่องใหม่ของเขาอยู่ โดยที่เขากําลังศึกษาออฟชั่นเสริมต่างๆอย่างตั้งอกตั้งใจ ทั้งนี้เขายังค้นหาในเน็ตอีกด้วยว่าอะไรที่กําลังฮิตอยู่ในตอนนี้ จนในที่สุดเขาก็พบว่าคนส่วนใหญ่นั้นจะเล่นเว่ยป๋อกัน

เว่ยป๋อ !

ใช่แล้ว ! มันคือแอพพลิเคชั่นอย่างหนึ่งที่เป็นเหมือนวีแชท ซึ่งคนส่วนใหญ่จะใช้เว่ยป๋อเพื่อเล่นโพสต์หรือคอมเมนต์ทั้งยังใช้ดูข่าวสารต่างๆที่กําลังติดอันดับได้อีกด้วย

หลังจากที่โหลดเว่ยป๋อมาแล้ว ยูหมิงก็ทําการสมัคสมาชิกและเข้าสู่ระบบอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ใส่รูปลูกหมาน้อยที่น่ารักเอ็นดูเป็นรูปโปรไฟล์พร้อมกับตั้งชื่อว่า จักรพรรดิหมาน้อย !

เมื่อตั้งชื่อเสร็จแล้ว ยูหมิงก็ทําการเข้าเล่นเว่ยป๋อเพื่อเช็คข่าวสารต่างๆ ทว่าทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็ต้องเผยความประหลาดใจออกมา “ นี่มันฉันไม่ใช่เหรอ ? ’’

โพสต์ที่เขากําลังอ่านอยู่มันเป็นโพสต์อันดับหนึ่งของวันนี้ ซึ่งโพสต์นี้มันเป็นโพสต์ที่มีรูปเขาใส่ชุดสูทสีดํากําลังยืนยิ้มจางๆมองกล้องอยู่ ไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่ามันเป็นรูปที่ลุงซินถ่ายเพื่อโปรโมทชุด !

“ ไหนๆก็มีรูปของฉันแล้ว ดังนั้นก็ขอดูคอมเมนต์หน่อยแล้วกัน ’’ ยูหมิงตัดสินใจไล่อ่านคอมเมนต์ เขาอยากจะรู้ว่าในกลุ่มผู้เล่นจะมีคนที่มาคอมเมนต์ด่าเขาบ้างรึเปล่า เพราะเขาไม่ชอบคนที่มาดูถูกความหล่อของเขาเป็นอย่างมาก ทว่าเมื่อเขาได้อ่านคอมเมนต์ไปซักพักมุมปากของเขาก็ต้องยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ

คุณคนดีของธิดา : กรี๊ดดดดหล่อมากค่ะ !

กุหลาบแดงที่ยั่วยวน : ว๊ายยยยนี่มันเทพบุตรชัดๆเลย ฉันอยากได้เขาเป็นแฟนจัง !

สวยเผ็ดเด็ดมัน : อา…ทําไมถึงมีคนที่หล่อขนาดนี้อยู่ได้ ? ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะพาแฟนของฉันไปซื้อชุดที่นี่ บางทีแฟนของฉันอาจจะได้รับบารมีจากเขามาแล้วหล่อขึ้นก็ได้ !

นํ้าแข็งที่เย็นชามิมีวันสลาย : หล่อมาก ! แม้แต่ฉันที่เกลียดผู้ชายยังอยากจะเข้าไปใกล้ๆเพื่อกอดเขาเลย นี่มันจะหล่อเกินไปแล้ว !

พี่ใหญ่โป้ : ไอ้เชี่ยนี่มันจะหน้าหล่อเกินไปแล้ว แม่งงงงง !

น้องเล็กหักโค้ง : พี่ใหญ่โป้เราควรไปขอบารมีจากมันมาเพิ่มความหล่อเรามั่งดีไหม ?

คอมเมนต์ที่อยู่ใต้โพสต์ทั้งหมดล้วนอิจฉาและชื่นชมทั้งยังตกตะลึงในความหล่อของยูหมิง โดยเฉพาะพวกผู้หญิงพวกเธอนั้นถึงกับหลงใหลในความหล่อของยูหมิงจนแทบเรียกได้ว่าคลั่งเลยล่ะ ส่วนพวกผู้ชายก็ได้แต่กัดฟันด้วยความอิจฉา

ต่อมายูหมิงก็เลิกสนใจโพสต์อันดับหนึ่งแล้วเลื่อนลงมาดูโพสต์อันดับสองแทน ซึ่งหลังจากที่ได้เห็นโพสต์นี้เขาก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง เพราะเขาพบว่ามันเป็นรูปถ่ายพร้อมรีวิวที่มีชื่อว่า : ภัตตาคารบัวสวรรค์ได้กําเนิดข้าวผัดไข่สุดอัศจรรย์ขึ้นแล้ว ข้าวผัดไข่จานนี้แม้แต่คนธรรมดาที่ไม่ค่อยพูดเมื่อได้กินเข้าไปก็ต้องบ้าไปตามๆกัน มันเป็นความอร่อยที่เลิศลํ้ามาก ผมขอเชิญให้พวกคุณไปลองมันซะเดี๋ยวนี้ จากคุณนักชิมพีโฟร์

รูปถ่ายเป็นรูปที่มีฝูงชนร้อยคนกําลังตวัดลิ้นเลียข้าวผัดไข่ด้วยท่วงท่าพิสดารแลดูแปลกตาอยู่

ยูหมิงก็เลื่อนลงไปอ่านคอมเมนต์อีกครั้ง

เจ๊เล็กสั่งเจ็ด : พวกเขามันบ้า ! ข้าวผัดไข่อะไรนั่นทําไม่ได้ถึงขนาดนี้หรอก !

หัวทองเหลืองแป๊ดดดด : เวอร์เกิน ! ถ้าข้าวผัดไข่ทําได้ถึงขนาดนั้นจริง ต้มยํากุ้งคงทําให้คนปล่อยพลังได้แล้วล่ะ !

กังฟูไป๋เฉิน : น่าสนใจ ! แต่มันเวอร์เกินไป ! ถ้าฉันไปลองกินแล้วมันไม่อร่อยล่ะก็ ฉันก็จะไปจัดการไอ้เชฟที่ทํามันเสียเลย !

หลังจากที่อ่านคอมเมนต์ทั้งหมดเสร็จ ยูหมิงก็รู้สึกแปลกๆไม่ใช่น้อย

แค่นี้เวอร์เกินไป ?

ถ้าแค่นี้เวอร์เกินไป พวกคุณคงจะตายได้ถ้าได้กินอาหารในตอนที่ผมเอาจริง !