0 Views

        สิ้นเสียงของระบบ โลกตรงหน้าเย่เทียนเซี่ยก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน โลกแห่งนี้กำลังเกิดการหมุนวนอย่างรวดเร็ว

        เขาไม่รู้ตัวและไม่ทันจะรู้สึกอะไรก็ถูกส่งไปยังเมืองเริ่มต้นภายในเสี้ยววินาที ในโลกแห่งความจริงเครื่องประดับแปลกประหลาดที่เย่เทียนเซี่ยคล้องคออยู่ตลอดเวลาค่อยๆเลือนราง จนหายไปในที่สุด ราวกับว่ามันได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาอย่างไรอย่างนั้น

        ประสาทสัมผัสของเย่เทียนเซี่ยยังไม่ทันจะฟื้นฟูดี เสียงความวุ่นวายสับสนก็ดังขึ้นข้างหูของเขาจนทำให้แก้วหูแทบแตก เขาลืมตาขึ้นมองไปตามทิศทางของเสียง ในกรอบสายตาของเขาไม่มีอะไรนอกจากคนกับคน เมืองเริ่มต้นในเขตหัวเซี่ยถูกสร้างขึ้นกว่าแสนเมือง แต่ภายใต้จำนวนประชากรที่มากมายมหาศาลอย่างน่ากลัวของประเทศหัวเซี่ยทำให้เมืองเริ่มต้นแต่ละเมืองอัดแน่นไปด้วยผู้เล่นจำนวนมาก แสงสีขาวที่ส่งผู้เล่นใหม่เข้ามาวูบวาบไม่หยุด คนแล้วคนเล่าทยอยเข้ามาในเมืองเริ่มต้น มันเป็นกฎของผู้แข็งแกร่งที่ไม่ว่าใครก็อยากจะเป็นคนสำรวจโลกอันแสนลึกลับนี้เป็นคนแรก

        สายตาของเย่เทียนเซี่ยมองผ่านกลุ่มคนออกไปสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ ที่แห่งนี้เป็นเมืองอันเก่าแก่เมืองหนึ่ง บ้านเรือนรอบด้านล้วนมีเอกลักษณ์อันเก่าแก่ของหัวเซี่ยในอดีตเมื่อหลายพันปีก่อน หลังคาใช้กระเบื้องสีเหลืองตัวบ้านสร้างจากไม้ให้กลิ่นอายความโบราณ สภาพอากาศของที่นี่ก็พาให้ผู้คนสดชื่น ไม่มีกลิ่นขยะที่ก่อให้เกิดมลพิษ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีครามสดใสก็พบกับเมฆสีขาวลอยอยู่กระจัดกระจาย ท้องฟ้าของที่นี่ไม่เพียงไม่มีฝุ่นควันจากมลพิษ แม้แต่รอยยาวสีขาวที่ลากผ่านท้องฟ้านั่นก็ไม่ปรากฏให้เห็น

        เมืองเริ่มต้นเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งต่างๆที่ผู้เล่นจะต้องก้าวผ่านในโลกเกมเสมือนจริงเกือบจะทั้งหมด

        การปรากฏตัวของเย่เทียนเซี่ยกลายเป็นจุดสนใจของคนกลุ่มใหญ่ เนื่องจากใบหน้าหล่อเหลาของเขาที่มีเสน่ห์เหลือร้ายราวกับปีศาจ สามารถดึงดูดความสนใจจากสาวๆได้เป็นอย่างดี แล้วยิ่งใบหน้านั้นถูกปรับขึ้นถึง 20% ทำให้แม้แต่ชุดโทรมๆของผู้เล่นใหม่ก็ไม่อาจบดบังเสน่ห์ร้ายกาจของเขาไว้ได้ เพียงแค่เขายืนขึ้นก็ได้ยินเสียงหายใจฟืดฟาดของพวกผู้ชายและเสียงกรี๊ดเบาๆของพวกผู้หญิงรอบตัว

        ไม่ใช่ว่าเย่เทียนเซี่ยไม่ชอบการเป็นจุดสนใจ เพียงแต่เขาไม่ชอบให้มันมากจนเกินไป เมื่อเข้ามาในเกมเย่เทียนเซี่ยไม่เหมือนผู้เล่นส่วนใหญ่ที่พอมาถึงเมืองเริ่มต้นก็จะรีบวิ่งไปหาบอร์ดภารกิจเพื่อตรวจสอบดูว่ามีภารกิจไหนที่ตัวเองทำได้บ้าง ทว่าเขากลับเดินฝ่าฝูงชนตรงไปยังด้านนอกของเมืองเริ่มต้น

        ในที่สุดเขาก็มาถึงหัวมุมถนนที่ดูเหมือนจะเงียบสงบ เย่เทียนเซี่ยสำรวจชุดที่ตัวเองสวมใส่ผ่านๆ เขาพบว่ามันก็ไม่ต่างจากเกมเสมือนจริงอื่นๆ จุดเริ่มต้นของเกมไหนๆมันก็งกเหมือนกันนั่นแหละ ไม่ว่าที่ไหนก็จะให้แค่เสื้อผ้าเก่าๆเอาไว้ปกปิดร่างกายก็เท่านั้น

        เสื้อมือใหม่ :

        ข้อจำกัดในการสวมใส่ : ไม่มี

        ระดับ : ขาว

        คุณสมบัติ : พลังป้องกัน +2

         

        กางเกงมือใหม่

        ข้อจำกัดในการสวมใส่ : ไม่มี

        ระดับ : ขาว

        คุณสมบัติ : พลังป้องกัน +1

         

        รองเท้าผ้ามือใหม่

        ข้อจำกัดในการสวมใส่ : ไม่มี

        ระดับ : ขาว

        คุณสมบัติ : พลังป้องกัน +1

         

        เสื้อผ้าบนตัวเขาทั้งหมดเมื่อรวมกันแล้วก็ยังเพิ่มพลังป้องกันขึ้นมาแค่ 4 หน่วยเท่านั้น เย่เทียนเซี่ยใช้ความคิดครู่หนึ่งก็มองหากระเป๋าของตัวเอง กระเป๋าเก็บของสามารถซ่อนเอาไว้หรือเรียกออกมาได้ตลอดเวลา ภายในมีช่องสำหรับใส่ของทั้งหมด 50 ช่อง และตอนนี้มีเพียงดาบเรียวยาวเล่มหนึ่งนอนนิ่งอยู่อย่างเดียวดาย เย่เทียนเซี่ยเรียกมันออกมาถือเอาไว้ในมือ

        ดาบสั้นมือใหม่

        ข้อจำกัดในการสวมใส่ : ไม่มี

        ระดับ : ขาว

        คุณสมบัติ : พลังโจมตี +3

        เย่เทียนเซี่ยมุ่งหน้าต่อไปยังด้านนอกของเมืองเริ่มต้นพร้อมกับสำรวจคุณสมบัติเริ่มต้นของตัวเองอย่างละเอียด

        มนุษย์ : เซี่ยเทียน

        ระดับ : เลเวล 0

        อาชีพ : ไม่มี

        ชื่อเสียง : 0

        เงิน : 0

        ระดับความหิว : 0/110 (ขีดจำกัดที่สามารถทนได้ของระดับความหิว = 100 + คุณสมบัติพละกำลัง หากระดับความหิวถึงขีดจำกัดค่าพลังชีวิตจะถูกลดลงอัตโนมัติ 1% ทุกๆวินาที สามารถลดระดับความหิวได้ด้วยอาหาร)

        คุณสมบัติพื้นฐาน : พละกำลัง 10, ความแข็งแกร่ง 7, ความคล่องตัว 4, จิตวิญญาณ 4

        คุณสมบัติถาวร : โชค 0, ความฉลาด 0, เสน่ห์ 10

        พลังชีวิต : 70

        มานา : 40

        พลังโจมตีทางกายภาพ : 23

        พลังโจมตีด้วยเวทมนต์ : 8

        พลังป้องกัน : 11

        การสร้างความเสียหาย : 4

        การหลบหลีก : 4

        การตอบสนอง : 72

        การรับรู้ :53

        สมาธิ : 42

        ระดับความเร็วในการโจมตี : 100 (ค่าเริ่มต้น)

        ระดับความเร็วในการเคลื่อนที่ : 100 (ค่าเริ่มต้น)

        ความต้านทานธาตุไฟ : 0% (ค่าเริ่มต้น)

        ความต้านทานธาตุน้ำ : 0% (ค่าเริ่มต้น)

        ความต้านทานธาตุลม : 0% (ค่าเริ่มต้น)

        ความต้านทานธาตุสายฟ้า : 0% (ค่าเริ่มต้น)

        ความต้านทานธาตุดิน : 0% (ค่าเริ่มต้น)

        ความต้านทานธาตุแสง : 0% (ค่าเริ่มต้น)

        ความต้านทานธาตุความมืด : 0% (ค่าเริ่มต้น)

        ทักษะ

        ทักษะตรวจสอบ : ทุกอาชีพมีทักษะนี้, มานาที่จำเป็นต้องใช้ 1 หน่วย,  ใช้ตรวจสอบคุณสมบัติของมอนสเตอร์ที่มีระดับสูงกว่าตัวเองไม่เกิน 10 เลเวล

        เมื่อมองเห็นด้านหลังช่องอาชีพที่เขียนว่า “ไม่มี” คิ้วของเย่เทียนเซี่ยก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะคลายออกอย่างรวดเร็ว ที่ผู่ลั่วซือพูดไว้ก็ไม่ผิด บนโลกใบนี้ไม่มีความยุติธรรมที่แท้จริง ไม่มีอาชีพเริ่มต้นแล้วยังไง แม้จะไม่ได้รับโบนัสคุณสมบัติหรือทักษะใหม่ๆ เขาก็สามารถขึ้นไปอยู่เหนือผู้คนได้อยู่แล้ว

        “โชคชะตางั้นเหรอ โชคชะตาจะอยู่ในมือของผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้น” เขากระซิบเสียงเบาแล้วเดินต่อไปด้านหน้า

        เป็นอย่างที่เขาคาดไว้ พื้นที่บริเวณใกล้ๆเมืองเริ่มต้นถูกครอบครองด้วยคนจำนวนมาก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพื้นที่แห่งนี้คงเป็นพื้นที่อยู่อาศัยของมอนสเตอร์ระดับต่ำที่สุด และยังเหมาะแก่การเก็บเลเวลของมือใหม่ระดับ 0 เป็นอย่างมาก แต่เมื่อมองดูแล้วนอกจากกลุ่มคนมากมายก็ไม่เห็นร่องรอยของมอนสเตอร์ตัวไหนเลย

        ในที่สุดก็มีความเคลื่อนไหวจากแสงสีขาวบางเบากลุ่มหนึ่ง สิ่งมีชีวิตเล็กๆตัวหนึ่งปรากฏออกมาท่ามกลางกลุ่มคน เย่เทียนเซี่ยมองเพียงแวบเดียวทักษะตรวจสอบที่เขามีอยู่เพียงทักษะเดียวก็แสดงผล ข้อมูลของสิ่งมีชีวิตตัวนั้นปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาทันที

        ลูกเจี๊ยบขี้โมโห : เลเวล 1, พลังชีวิต 30, กลุ่มลูกเจี๊ยบขี้โมโหมีพฤติกรรมโจมตีใส่มนุษย์เป็นบางครั้ง

        ข้อมูลของมอนสเตอร์ตัวน้อยปรากฏขึ้นในหัวของเย่เทียนเซี่ย และในเวลาเดียวกันนั้นการโจมตีของคนกลุ่มนั้นก็พุ่งไปยังเจ้าลูกเจี๊ยบตัวน้อย เมื่อมองดูศพลูกเจี๊ยบที่น่าสงสารและกระจุกขนที่กองอยู่บนพื้นเย่เทียนเซี่ยก็ได้แต่ส่ายหน้า และพูดออกมาเสียงต่ำ “จะทำอะไรก็ทำ แต่อย่าไปทำไก่สิ”

        ผู้เล่นสองคนที่เพิ่งเดินผ่านเขาไปเกิดอาการงุนงงในทันที พวกเขาได้แต่จ้องมองแผ่นหลังของแย่เทียนเซี่ยเดินจากไปไกล…..

        สถานที่ที่มีคนเยอะเป็นที่ที่เย่เทียนเซี่ยไม่อยากไปที่สุด ดังนั้นเขาจึงมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ผ่านพื้นที่อยู่อาศัยของมอนสเตอร์เลเวล 2-3 ไปสองแห่ง จำนวนผู้เล่นยังคงไม่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในตอนที่เขากำลังเดินผ่านแดนเสือดาวเย่เทียนเซี่ยก็รู้สึกเหมือนเห็นแสงแห่งความหวังรำไร พื้นที่ตรงหน้าในที่สุดก็ไม่มีผู้เล่นล้นทะลักอีก จะมีก็แต่กลุ่มผู้เล่นกลุ่มเล็กๆกำลังเก็บเลเวลกันอยู่ในที่ของใครของมัน ที่สำคัญคือทั้งหมดนั่นล้วนเป็นผู้หญิง ไม่มีผู้ชายเลยแม้แต่คนเดียว!

        มอนสเตอร์ในบริเวณนี้มีรูปร่างค่อนข้างใหญ่ และสิ่งที่แปลกก็คือแต่ละตัวนั้นสูงราวๆครึ่งหนึ่งของตัวคน มันเหมือนกระต่ายที่ยืนสองขาและแบกรากไม้อันใหญ่โตไว้บนไหล่เดินไปเดินมาไปทั่วโดยไม่มีจุดหมาย และแม้เย่เทียนเซี่ยจะเดินเข้าไปใกล้ก็ไม่ได้ทำให้พวกมันตื่นตัวเลยแม้แต่น้อย พวกมันยังคงเดินไปเดินมาโดยไม่ทำอะไรทั้งสิ้น

        เย่เทียนเซี่ยสะบัดมีดสั้นมือใหม่ในมือไปมา เมื่อเดินไปถึงตรงหน้ากระต่ายยักษ์ตัวหนึ่งก็ถือโอกาสใช้ทักษะตรวจสอบก่อนจะทำการโจมตี

        กระต่ายดุ : เลเวล 3, พลังชีวิต : 70, เนื่องจากไอปีศาจรั่วไหลออกมาจากหอคอยแห่งโชคชะตา เหล่ากระต่ายจึงได้รับผลกระทบทำให้กลายเป็นปีศาจ ปกติจะชอบเดินเรื่อยเปื่อย และซ่อนนิสัยดุร้ายเอาไว้ภายใต้ท่าทางเป็นมิตรกับมนุษย์และสัตว์ เนื่องจากมีรูปร่างที่เล็กจึงมักโจมตีสามรูปแบบ

        ทักษะ

        หวดตะบองยักษ์ : ใช้ตะบองที่อยู่บนไหล่หวดเข้าที่หว่างขาของศัตรูอย่างรุนแรง หากเป้าหมายเป็นเพศชายความเสียหายจะเพิ่มขึ้น 40% มีความน่าจะเป็นต่ำมากที่จะโจมตีถึงตาย

        เย่เทียนเซี่ยสีหน้ามืดครึ้มลงทันใด ดาบสั้นที่กำลังจะทำการโจมตีออกไปถูกเก็บกลับมาอย่างว่าง่าย เขาเดินถอยหลังออกมาไม่กี่ก้าวก่อนจะหันหลังเดินจากไป

        ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมที่นี่ถึงไม่มีผู้เล่นชายอยู่เลย กระต่ายดุพวกนี้เป็นของขวัญที่ระบบมอบให้ผู้เล่นหญิงชัดๆ เพื่อชดเชยข้อเสียเปรียบของพวกเธอเวลาที่ถูกผู้เล่นชายแย่งพื้นที่ล่า

 


 

ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์” : https://goo.gl/w36biW

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊ค
https://www.kawebook.com/story/view/368

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม