0 Views

        เมื่อมองเห็นโฆษณาที่ฉายอยู่บนหน้าจอทีวีใบหน้าเย่เทียนเซี่ยก็แสดงอาการอึ้งออกมา เขาหันกลับมาเรียบเรียงคำพูดก่อนจะพูดออกไปด้วยความระมัดระวัง “เอ่อ….. คุณหนูซู จริงๆแล้วเธอไม่ต้องกังวลหรอกนะ  วิทยาการของโรงพยาบาลสมัยนี้ก้าวหน้าไปไกล เรื่องมีลูกยากมันไม่ใช่เรื่องยากทางการแพทย์อีกต่อไปแล้ว…… แต่ว่าต่อจากนี้ก็แนะนำว่าเธออย่าพยายามทำแท้งอีกเลยนะ นั่นมัน….. มันไม่ค่อยดีกับร่างกายเท่าไร แล้วเด็กก็ยัง…….. เขายังบริสุทธิ์อยู่เลย”

        “นาย นายพูดอะไรน่ะ ทำแท้งอะไร……..เฮ้ย!” ซูเฟยเฟยที่เงยหน้าขึ้นมามองไปยังโฆษณาที่กำลังฉายอยู่บนหน้าจอทีวี ซักพักเธอก็อึ้งไปแล้วทันใดนั้นเธอก็รู้สึกอยากตายขึ้นมาทันที

        “ไม่ใช่แบบนั้น คือฉัน…..”

        “อ่อๆๆ ฉันเข้าใจๆ ฉันเข้าใจทั้งหมดนั่นแหละ เธอไม่ต้องพูดอะไรหรอก” ใบหน้าของเย่เทียนเซี่ยฉายแววจริงจังก่อนจะพยักหน้าด้วยท่าทางใจกว้าง หลังจากนั้นก็ใช้มือชี้ไปทางประตูห้องน้ำ “เธอไปอาบน้ำได้แล้วล่ะ…… วางใจเถอะ ฉันไม่แอบดูหรอก”

        “ทุเรศ!” ซูเฟยเฟยยกหมอนใบหนึ่งขึ้นมากอด เธอเขวี้ยงมันไปที่ทีวีก่อนจะเดินไปทางห้องน้ำด้วยความโกรธแล้วตามมาด้วยเสียงปิดประตูดัง“ปั้ง” เมื่อมองไปทางทีวีซึ่งเป็นผู้บริสุทธิ์ในเรื่องนี้เย่เทียนเซี่ยก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา ผู้หญิงนี่ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้เหตุผลจริงๆ……. ทีวีไปทำอะไรให้เธออย่างนั้นเหรอ?

        “ปั้ง!” ทันใดนั้นประตูห้องน้ำที่เพิ่งปิดลงไปก็ถูกเปิดออกมาจากด้านใน ซูเฟยเฟยตะโกนออกมาด้วยความโกรธ “ฉันบอกนายไว้เลยนะ ฉันเป็นสาวพรหมจรรย์ ยังไม่เคยมีแฟนเลยด้วยซ้ำ เหอะ!”

        “ปั้ง” แล้วเสียงประตูห้องน้ำก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

        “…………..” เย่เทียนเซี่ย

        หลังจากนั้นสองนาทีภาพบนหน้าจอทีวีก็เปลี่ยนกลับมาเป็นฉากเรียกน้ำตาของแม่ลูกที่ต้องจากกันด้วยความตายอีกครั้ง เย่เทียนเซี่ยถึงได้เข้าใจขึ้นมา………

            ————

            ————

        “ติ๊ง! ระดับของท่านเพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 12, พลังชีวิต +10, พลังเวทย์ +10, ได้รับคะแนนคุณสมบัติอิสระ 5 หน่วย”

        ณ ที่ราบลั่วเฟิงอันเป็นที่อยู่อาศัยของแรคคูนน้อย เย่เทียนเซี่ยไล่ล่าแรคคูนน้อยตั้งแต่เช้าจนในที่สุดเขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหู เขากดเปิดดูรายการจัดอันดับเลเวล เขาไม่ได้เก็บเลเวลเลยตลอดทั้งช่วงเย็นของเมื่อวาน ดังนั้นเขาจึงถูกเจ้าพวกบ้าเกมที่ออนไลน์ทั้งคืนตลอด 24 ชั่วโมงถีบลงมาอยู่ในอันดับที่สิบของรายชื่อ แต่ใช้เวลาเพียงแค่ช่วงเช้าเขาก็ก้าวขึ้นมาเป็นที่หนึ่งได้อีกครั้ง และยังกลายเป็นผู้เล่นที่ไปถึงเลเวล 12 คนแรกของเขตหัวเซี่ยด้วย

        ช่องว่างนี้เป็นอย่างไร…. เมื่อความพยายามเป็นระยะเวลาสองถึงสามเท่าของคนหนึ่งคนยังไม่เท่ากับผลสำเร็จในระยะเวลาเพียงหนึ่งเท่าของคนอีกคน นั่นแสดงให้เห็นว่าช่องว่านี้มันช่างเป็นช่องว่างที่ห่างไกลเหลือเกิน

        ในฐานะที่เป็นมอนสเตอร์ที่ไม่มีทักษะ ไม่มีความเร็ว และไม่มีความฉลาด แรคคูนน้อยจึงนับว่าเป็นมอนสเตอร์ที่อ่อนแอมากกว่ามอนสเตอร์ตัวอื่นในเลเวลเดียวกัน จุดเด่นเพียงอย่างเดียวของมันก็คือค่าพลังชีวิตที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยในบรรดามอนสเตอร์ที่มีเลเวลเท่ากัน จริงๆแล้วแรคคูนก็เป็นหนึ่งในสัตว์จำพวกหมีชนิดหนึ่ง และยังเป็นสัตว์ที่มีผิวค่อนข้างหยาบและหนาด้วย

        วันนี้เย่เทียนเซี่ยไล่ล่าแรคคูนอยู่ทั้งวัน

        วันที่สองเขาก็ไล่ล่าแรคคูนทั้งวันเหมือนเดิม

        วันที่สามเขาก็ยังคงไล่ล่าแรคคูนทั้งวัน สายตาที่มองไปยังแรคคูนน้อยเหล่านั้นใกล้เคียงกับคำว่าเย็นชา

        วันที่สี่……..เย่เทียนเซี่ยเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ชนิดเดียวกันในแผนที่เดียวกันเป็นระยะเวลายาวนาน บริเวณโดยรอบนอกจากแรคคูนน้อย มอนสเตอร์ชั้นยอดหนึ่งดาวกับสองดาวที่จะโผล่มาโดยบังเอิญ และมอนสเตอร์ชั้นยอดสามดาวที่ปรากฏตัวขึ้นมาน้อยยิ่งกว่าแล้ว ก็มีเพียงเขาที่เป็นมนุษย์เพียงคนเดียวเท่านั้นในที่แห่งนี้  ไม่มีใครพูดคุยกับเขา และยิ่งไม่มีใครแย่งเขาล่าอีก ไม่มีแม้แต่คนที่เดินผ่านทางมาด้วยซ้ำ กระทั่งวันนี้เมื่อเย่เทียนเซี่ยต้องเผชิญหน้ากับแรคคูนน้อยที่ผุดขึ้นมาตัวแล้วตัวเล่า ในที่สุดเขาก็เกิดความรู้สึกเอียนขึ้นมา แม้แต่เสียงเศร้าๆที่เคยดังเข้าหูก็กลายเป็นเสียงที่ยากจะทนรับฟังได้อีกต่อไป

        ดังนั้นวันที่ห้าเย่เทียนเซี่ยจึงตัดสินใจเดินทางมุ่งหน้าไปทางใต้เพื่อจัดการภารกิจหนึ่งเดียวของจวนเจ้าเมืองให้สำเร็จ เขาเรียกม้าเหงื่อโลหิตออกมาแล้วขี่มันมุ่งตรงไปยังทิศใต้

        ในเวลานี้ระดับของเขาก็มาถึงเลเวล 14 แล้ว และยังเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวในรายการจัดอันดับเลเวลที่มาถึงเลเวล 14 เขามั่นใจว่าต่อให้เขาหยุดเก็บเลเวลไปสักวันก็คงไม่มีใครสามารถก้าวข้ามเขาไปได้อยู่ดี

        ส่วนสิ่งที่น่าพูดถึงคือระดับของซูเฟยเฟยใน World of Fate ก็ยังไม่ถึงเลเวล 10 สักทีและเธอก็ยังไม่ได้ก้าวออกมากจากเมืองเริ่มต้นเลยเพราะเธอมัวแต่ตั้งใจจัดการบ้านใหม่ของตัวเองอย่างละเอียดถี่ถ้วน เธอทำเหมือนกับว่าเธอได้กลายเป็นนายหญิงของบ้านหลังนี้ไปอีกคนแล้ว หลังจากทำความสะอาดห้องรับแขกและห้องครัวเสร็จ เธอก็จะใช้เวลาทั้งวันที่เหลือทำความสะอาดห้องว่างทั้งหมดเหล่านั้นเป็นเวลานานจนไม่เหลือเวลาให้กับ World of  Fate อีกเลย แต่ดูเหมือนความเปลี่ยนแปลงกำลังเผยออกมาอย่างรวดเร็ว เธอไม่เคยบ่นหรือต่อว่าผู้ชายขี้เกียจที่เอาแต่เล่นเกมและไม่เคยช่วยเธออย่างเย่เทียนเซี่ยเลยสักครั้ง…… ดูจากระดับความสกปรกของบ้านก่อนหน้านี้เธอก็รู้แล้วว่าการจะให้ผู้ชายขี้เกียจอย่างนั้นขยับตัวไปไหนมาไหนมันยากเย็นแสนเข็ญแค่ไหน

        ที่ราบลั่วเฟิงกว้างใหญ่มาก มอนสเตอร์นานาชนิดส่วนมากมีเลเวลอยู่ที่เลเวล 10-30 หลังจากผ่านเขตแดนของแรคคูนน้อยไปก็จะกลายเป็นเขตแดนของแกะดำเลเวล17 ผ่านเขตแดนของแกะดำไปก็จะเป็นเขตแดนของหมาป่าหิวโหยแห่งที่ราบเลเวล 20 ส่วนชายแดนทางใต้ของที่ราบลั่วเฟิงจะเป็นที่อยู่อาศัยของของจิ้งจอกเพลิงเลเวล 30

        เย่เทียนเซี่ยเดินทางไปเรื่อยๆโดยไม่หยุดพัก เขาขี่เจ้าม้าเหงื่อโลหิตพุ่งผ่านฝูงมอนสเตอร์กลุ่มแล้วกลุ่มเล่ามุ่งตรงไปทางใต้ซึ่งเป็นเส้นทางที่นำไปสู่รังของฟีนิกซ์สีเลือดอันเป็นเขตแดนของมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งนับไม่ถ้วน ด้วยคุณสมบัติของเย่เทียนเซี่ยในเวลานี้หากเขาถูกมอนสเตอร์โจมตีเข้าใส่สักครั้งเขาก็จะถูกส่งตรงกลับไปยังเมืองเทียนเฉินทันที

        ระดับความยากของภารกิจหนึ่งเดียวนั้นไม่มีอะไรต้องสงสัยเลย และการเดินทางจากจุดเริ่มต้นของภารกิจจนไปถึงสถานที่ที่เป็นเป้าหมายของภารกิจโดยปลอดภัยก็เป็นเรื่องยากมากเช่นกัน ด้วยเลเวลของผู้เล่นโดยเฉลี่ยในปัจจุบัน การเริ่มต้นภารกิจนี้จะต้องก้าวไปสู่สถานที่ที่ไม่ควรและยังเป็นสถานที่ที่พวกเขาไม่มีความสามารถที่จะก้าวเข้าไปอีกด้วย

        แต่สำหรับเย่เทียนเซี่ยแล้วนี่ไม่ใช่เรื่อยากเย็นอะไร แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเช่นกัน

        ตลอดทางเย่เทียนเซี่ยได้ผ่านดินแดนที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์มากมายหลายชนิด ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงในที่สุดเขาก็สามารถออกมากจากที่ราบลั่วเฟิงได้ ทางใต้ของที่ราบลั่วเฟิงเป็นเมืองเล็กๆที่มีชื่อเรียกว่า “ลั่วเฟิง” เช่นเดียวกัน

        นอกจากเมืองหลวงที่อยู่ใจกลางทวีปที่สาบสูญและเมืองหลักทั้งห้าอันประกอบไปด้วยตะวันจันทราดวงดาวกลางวันและกลางคืนแล้ว ก็ยังมีเมืองเล็กๆอีกมากมายนับไม่ถ้วน แม้ว่าขนาดของเมืองจะเทียบไม่ได้กับเมืองหลักทั้งห้า แต่มันก็มีทุกอย่างครบครันตามประสาเมืองเล็กๆ ร้านค้าทั้งหมดที่ควรมีก็สามารถหาได้ในเมืองนี้เช่นกัน เมืองบางเมืองที่ผู้เล่นธรรมดายากจะไปถึงได้ก็ยังมีไอเทมพิเศษบางอย่างที่ไม่มีขายในเมืองใหญ่ และแน่นอนว่าจะต้องมี NPC ลับที่ซ่อนตัวอยู่เพื่อรอให้ผู้เล่นจำนวนมากไปค้นพบ

        ในฐานะที่เขาน่าจะเป็นผู้เล่นคนแรกที่ได้ก้าวเข้าสู่เมืองลั่วเฟิง เย่เทียนเซี่ยก็ไม่ลืมที่จะสำรวจไปรอบๆเมือง หลังจากตระเวนรับภารกิจยุ่งยากมากมายแล้วเขาก็มุ่งหน้าไปทางใต้ต่อไป แต่ที่ประตูเมืองทางใต้สุดของเมืองเล็กๆแห่งนี้สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดไปด้วยเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังฟุบหน้าร้องไห้อยู่บนพื้น บางทีอาจจะเป็นเพราะเธอกำลังร้องไห้ออกมาอย่างโศกเศร้า เย่เทียนเซี่ยจึงอดไม่ได้ที่จะหยุดม้าลงตรงหน้าเธอ เขาเก็บสัตว์พาหนะลงไปก่อนจะเดินเข้าไปหาเธอ

        “น้องสาว ร้องไห้ทำไมครับ มีคนแกล้งเหรอ?” ใบหน้าของเย่เทียนเซี่ยเผยรอยยิ้มอบอุ่นที่เวลาปกติไม่เคยปรากฏออกมาก่อนจะพูดกับเด็กหญิงคนนั้นด้วยความอ่อนโยน

        “ฮือๆๆๆ….. ลูกแก้ว ลูกแก้วของหนูหล่นลงไปค่ะ….. ฮือๆๆ…..”

        เด็กหญิงยังคงร้องไห้อย่างน่าสงสาร แต่เมื่อเย่เทียนเซี่ยที่เดินเข้ามาใกล้เขาก็สังเกตเห็นว่าเบื้องหน้าของเธอมีหลุมที่กว้างประมาณสิบกว่าเซนติเมตรแต่กลับลึกจนไม่อาจบอกได้อยู่ แล้วเขาก็เข้าใจในทันทีว่าเด็กหญิงคนนี้น่าจะทำลูกแก้วตกลงไปตอนที่เธอกำลังเล่นอยู่

        เด็กหญิงหันกลับมามองเย่เทียนเซี่ยด้วยใบหน้าอาบน้ำตา “พี่ชายคะ ลูกแก้วของหนูตกลงไปในหลุมนี้ค่ะ พี่ชายช่วยหนูเก็บขึ้นมาได้ไหมคะ?”

        “ติ๊ง! เด็กหญิงขอร้องให้ท่านช่วยเธอเก็บลูกแก้วที่ตกลงไปในหลุมกลับมา ลักษณะภารกิจ : ภารกิจแบบสุ่ม, จำกัดเวลา : 5 นาที, รางวัล : ไม่ทราบ, บทลงโทษ : ไม่มี, ท่านจะยอมรับหรือไม่”

        ภารกิจ……….. นี่จะเป็นภารกิจที่ใครก็สามารถรับได้หรือจะเป็นภารกิจแบบสุ่มกันแน่

        (ได้ยินว่าช่วงนี้เค้านิยมโพสระบายกัน ช่วงนี้ดาวอังคารก็เงียบมานานแล้ว ก็เลยเตรียมจะระบายตอนเย็นวันนี้สักหน่อย ทุกคนก็เตรียมตัวเตรียมใจให้ดีล่ะ ╮(╯▽╰)╭)

 


 

ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์” : https://goo.gl/w36biW

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊ค https://www.kawebook.com/story/view/368

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม