0 Views

        “นายเป็นใคร?” เย่เทียนเซี่ยขมวดคิ้วถามออกไป

        เสียงของเขาทำให้สายตาของชายคนนั้นเสมองมาที่เขา ในตอนที่ดวงตาสองคู่ประสานกันเย่เทียนเซี่ยก็รู้สึกเหมือนได้มองเห็นดวงตาของคนตาย….. เย็นชา ดำมืด ขุ่นมัว เงียบสงัด…… มองไม่เห็นสีสันแห่งชีวิตที่คนเป็นควรมี

        ทันใดนั้นหูของเขาก็ได้ยินเสียงสายลมพัดผ่าน ชายผมสีฟ้าพาร่างของเย่เทียนเซี่ยลอยสูงขึ้นไปบนอากาศ หลังจากลอยข้ามท้องฟ้าเป็นเส้นตรงแล้วเย่เทียนเซี่ยและชายคนนั้นก็มายืนอยู่บนยอดเขาเล็กๆแห่งหนึ่ง ชายผมสีฟ้าไม่ได้ตอบคำถามของเย่เทียนเซี่ยสายตาของเขายังคงมองไปยังการต่อสู้ของมอนสเตอร์สองตัวนั้น เย่เทียนเซี่ยขมวดคิ้วแน่นก่อนจะเบนสายตามองตามไปยังพื้นที่ที่อยู่ห่างออกไป

        หากใช้คำว่าฟ้าถล่มแผ่นดินทลายมาอธิบายการต่อสู้ของมอนสเตอร์ทั้งสองตัวนั้นก็คงจะไม่เกินไป

        หมาป่าสีฟ้าและฟีนิกซ์สีเลือดต่างโจมตีเข้าใส่กันราวกับพายุทอร์นาโด การพุ่งเข้าโจมตีด้วยร่างกาย การปะทะกันด้วยพลัง และตามมาด้วยการโจมตีด้วยการเผาไหม้ราวกับหายนะ

        ตูม . . . . . . . . . . . . . . ตูม . . . . . . . . . . . . . . ตูม . . . . . . . . . . . . . . ตูม . . . . . . . . . . . . . .

        ร่างกายที่พุ่งเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่องสิบกว่าครั้งนำมาซึ่งเสียงดังสนั่นสิบกว่าครั้ง ความสามารถในการเหาะเหินของหมาป่าสีฟ้านั้นเทียบไม่ได้กับฟีนิกซ์สีเลือด แต่ระดับความคล่องตัวและพละกำลังของมันกลับกินขาดไปไกล การโจมตีที่รวดเร็วราวกับพายุของมันทำให้ฟีนิกซ์สีเลือดกระเด็นถอยไปทีละนิดๆท่ามกลางการพุ่งชนนั่น โดยที่เจ้าของเปลวเพลิงสีเลือดไม่มีโอกาสโจมตีสวนกลับมาเลยสักครั้ง ในที่สุดเสียงระเบิดก็ดังขึ้นมาหนึ่งครั้ง ร่างของฟีนิกซ์สีเลือดบินสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าก่อนมันจะกรีดร้องออกมาเสียงดังแล้วหมุนตัวกลับกลางอากาศ ปีกสีเลือดมหึมาคู่นั้นก็กระพือไปมาอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้นก็ราวกับมีเปลวเพลิงสีเลือดจากนอกโลกพุ่งลงมาจากฟากฟ้าและปกคลุมไปจนทั่วพื้นดิน

        หมาป่าสีฟ้าที่กำลังพุ่งตัวขึ้นไปกลางอากาศถูกเปลวไฟสีเลือดพุ่งเข้าใส่ มันปะทะเข้ากับไฟสีเลือดอย่างจังจนเกิดเป็นเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินโดยรอบรัศมีพันเมตรถูกฉีกกระชากออกจากกันด้วยการโจมตีที่เปี่ยมไปด้วยพลังของเปลวไฟ เปลวเพลิงขนาดใหญ่ลุกโหมสูงกว่าสิบฟุตปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าจนมิด เขตแดนรอบๆกลายเป็นดินแดนแห่งความตายที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง

        ท่ามกลางทะเลไฟที่สูงเกือบท่วมฟ้าเงาร่างสีฟ้าโดดเด่นสะดุดตากลับพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าตามมาด้วยเสียงคำรามกึกก้อง ภาพตรงหน้าราวกับดาวตกสีฟ้าที่พุ่งเข้ากระแทกร่างของฟีนิกซ์สีเลือดอย่างดุดัน

        เสียงแหลมของนกกรีดร้องออกมาเสียงดัง ร่างของฟีนิกซ์สีเลือดถูกกระแทกลอยออกไปไกล มันหมุนตัวกลางอากาศอยู่นานหลายรอบก่อนจะหยุดลงด้วยความยากลำบาก นกหนึ่งตัวและหมาป่าอีกหนึ่งตัวอยู่ห่างกันประมาณร้อยเมตร ในสายตาของพวกมันเต็มไปด้วยความดุร้ายเยี่ยงสัตว์ จากนั้นเสียงกรีดร้องแหลมและเสียงคำรามก้องก็ดังขึ้นมาพร้อมกันแล้วพวกมันก็พุ่งเข้าหาอีกฝ่ายอย่างรุนแรง การปะทะกันของลมและไฟก่อเกิดเป็นนรกบนดินที่ทำลายพื้นที่รอบๆและคร่าชีวิตไปมากมาย

        “โอ้โห! นายท่าน สวยมากเลยเจ้าค่ะ” กั่วกัวกระพริบตาปริบๆ เธอมองไปยังฉากการต่อสู้อันงดงามของฟีนิกซ์สีเลือดและหมาป่าสีฟ้าอย่างกระตือรือร้นราวกับฉากในการ์ตูนที่เต็มไปด้วยสีสันฉากหนึ่ง…… โดยที่เธอไม่ได้คิดเลยว่าเย่เทียนเซี่ยเกือบจะถูกฆ่าตายไปแล้วถึงสองครั้งเพราะพวกมัน

        ที่จริงเธอก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรทั้งสิ้น…….. เพราะร่างที่มีความพิเศษของเธอ ต่อให้หมาป่าสีฟ้าและฟีนิกซ์สีเลือดโจมตีมาเป็นสิบๆครั้งก็ไม่มีทางโจมตีถูกเธอและไม่สามารถทำร้ายเธอได้ ทว่าเจ้านายของเธออย่างเย่เทียนเซี่ยนี่สิที่มีปัญหา…..อืม นั่งก็คงไม่ใช่เรื่องที่เธอจะกังวลหรอก

        “……………..” เย่เทียนเซี่ย

        “แล้วก็นายท่านเจ้าคะ ท่านลุงคนนี้แปลกมากเลยเจ้าค่ะ ดูๆไปแล้วก็รู้สึกแปลกจริงๆนะเจ้าคะ นายท่านรู้จักเขาไหมเจ้าคะ?” กั่วกัวมองสำรวจชายผมสีฟ้าอย่างระมัดระวัง ความเย็นชาถึงขีดสุดจนไร้อารมณ์ของเขาทำให้เธอรู้สึกกลัวนิดหน่อย

        “ไม่รู้จัก” เย่เทียนเซี่ยเปิดปากพูด เขาตอบคำถามของกั่วกัวออกไป แม้ว่าจะยืนอยู่กับชายที่มองไม่เห็นกั่วกัวแต่เย่เทียนเซี่ยกลับเปิดปากพูดออกไปทันทีโดยไม่รู้ร้อนรู้หนาว……. เย่เทียนเซี่ยสังเกตได้ว่าเสียงที่เขาพูดออกไปในครั้งนี้ไม่ได้ทำให้ชายผมสีฟ้าที่ยืนอยู่ข้างๆกันมีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆทั้งสิ้น แม้กระทั้งนัยน์ตาของเขาก็ยังไม่กระดิกเลยด้วยซ้ำ

        คนๆนี้………….

        “อ๊า!! นายท่าน ข้าลืมไปเลย……… ร่างของฟีนิกซ์แปลกๆตัวนั้นมีกลิ่นของขนนกสีเลือดเจ้าค่ะ นายท่านรีบไปฆ่าเจ้าฟีนิกซ์แปลกๆตัวนั้นเร็วเข้าเจ้าค่ะ มันจะต้องครอบครองขนนกสีเลือดอยู่แน่ๆเลย ขนนกสีเลือดนั่นมันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนายท่านมากเลยนะเจ้าคะ…..” กั่วกัวยืนขึ้นบนไหล่ของเย่เทียนเซี่ยและจะโกนออกมาเสียงดังอยู่ข้างหูของเขา

        หางตาของเย่เทียนเซี่ยกระตุกเล็กน้อย……. ฆ่าฟีนิกซ์สีเลือด……. เขายังไม่มีพลังมากถึงขนาดนั้นหรอก ถ้าให้เผชิญหน้ากับศัตรูที่มีพลังมากกว่าตัวเองไม่กี่เท่าเขาไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆแน่เพราะเขาสามารถใช้ประโยชน์จากปัจจัยต่างๆเพื่อเอาชนะมันได้…… แต่พลังที่เขาและฟีนิกซ์สีเลือดมีนั้นมันอยู่กันคนละระดับเลย แล้วอย่างนี้เราจะเอาอะไรไปฆ่ามันได้เล่า

        “เอ๋……” กั่วกัวที่กำลังตื่นเต้นอยู่จู่ๆก็เงียบไป ดวงตาที่ราวกับคริสตัลของเธอกระพริบเบาๆสองสามที สายตาของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างของหมาป่าสีฟ้าตัวใหญ่มหึมาตัวนั้น หลังจากนิ่งเงียบไปสักพักปากเล็กๆนั่นก็เปิดออกอย่างฉันพลัน “หมาป่าสีฟ้าตัวนั้น…….. ทำไมข้าถึงรู้สึกคุ้นๆนักนะเจ้าคะ….”

        ตู้ม!!!!!

        สายลมน้ำแข็งอันบ้าคลั่งพัดเข้าปะทะกับเปลวเพลิง เมื่อพื้นที่โดยรอบถูกทำลายลงไปอีกครั้งในที่สุดสงครามอันดุเดือดก็เกิดความเปลี่ยนแปลง

        แสงสีฟ้าสายหนึ่งพุ่งจากนรกเบื้องล่างขึ้นไปบนท้องฟ้า ท่ามกลางเสียงคำรามดังกึกก้องการโจมตีของมันก็พุ่งเข้าปะทะศีรษะของฟีนิกซ์สีเลือดเข้าจังๆ ความเร็วของหมาป่าสีฟ้ารวดเร็วราวกับพายุสายฟ้า ร่างของฟีนิกซ์สีเลือดถูกการโจมตีของหมาป่าสีฟ้าพุ่งเข้าใส่ไปแล้วตั้งไม่รู้กี่ครั้ง และการโจมตีครั้งนี้ก็แทบจะทำให้สติของมันแตกซ่านไปทันที

        ร่างกายของมันบิดเบี้ยว ฟีนิกซ์สีเลือดกรีดร้องออกมา ในที่สุดมันก็ร่วงลงมาจากท้องฟ้าท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือด และร่างของหมาป่าสีฟ้าก็ทะยานตามไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่าฟีนิกซ์สีเลือดที่ร่วงลงมาตามธรรมชาติ ปากอันใหญ่โตของหมาป่าสีฟ้าขย้ำเข้าที่ลำคอของฟีนิกซ์สีเลือดอย่างรุนแรงและขณะที่กัดอยู่ก็ยังดึงรั้งร่าของฟีนิกซ์สีฟ้าลงมาด้วย

        -200000-200000-200000-200000……

        ตัวเลขความเสียหายจำนวนมหาศาลลอยขึ้นมาจากหัวของเจ้าฟีนิกซ์สีเลือดไม่หยุด กวาดเอาพลังชีวิตของมันไปเรื่อยๆและตามมาด้วยเสียงกรีดร้อง ฟีนิกซ์สีเลือดและหมาป่าสีฟ้าร่วงลงมาถึงพื้นพร้อมกัน เจ้าหมาป่าสีฟ้ายังคงกัดขย้ำลำคอของฟีนิกซ์สีเลือดเอาไว้แน่นและกดร่างของมันเอาไว้บนพื้น

        ฟีนิกซ์สีเลือดพยายามต่อสู้ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวน ทว่าพลังของมันที่รวมตัวเป็นเปลวไฟกลับไม่ใช่คู่มือของหมาป่าสีฟ้า ร่างที่อยู่ท่ามกลางเปลวไฟบิดไปมา แต่ไม่ว่าจะพยายามดิ้นรนอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดไปจากพันธนาการของหมาป่าสีฟ้าได้และพลังชีวิตของมันก็ลดลงอย่างรวดเร็วท่ามกลางความสิ้นหวัง

        แกว๊ก………………

        เสียงร้องของฟีนิกซ์แหวกผ่านท้องฟ้าจนทำให้ก้อนเมฆที่ลอยผ่านมาสลายตัวทันที หัวของฟีนิกซ์สีเลือดเริ่มส่องประกายสีแดงเลือดออกมา ทันใดนั้นแสงสีแดงเลือดแสบตาก็กระจายจากหัวของมันไปยังส่วนต่างๆของร่างกาย แล้วพลังอันบ้าคลั่งก็เพิ่มพูนขึ้นไปอีกหลายเท่าในชั่วพริบตา……..

        ตู้ม!!!

        พลังเปลวเพลิงขนาดใหญ่ระเบิดออกมาจากใจกลางร่างของฟีนิกซ์สีเลือด หมาป่าสีฟ้าถูกแรงระเบิดอัดกระแทกจนลอยไปไกลและในเวลานั้นกั่วกัวก็ร้องดังขึ้นมาข้างหูเย่เทียนเซี่ยด้วยความตกตะลึง “นายท่าน! ดูสิเจ้าคะ!!! บนหัวของฟีนิกซ์ตัวนั้น……มันคือขนนกสีเลือด มันคือขนนกสีเลือดเจ้าค่ะ!!”

        ตอนที่แสงสีแดงเลือดส่องสว่างอยู่บนหัวของฟีนิกซ์สีเลือดเย่เทียนเซี่ยก็รับรู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องให้กั่วกัวมาบอก……… เพราะเมื่อแสงสีแดงเลือดนั่นส่องประกายขึ้นมา บนหน้าผากของฟีนิกซ์สีเลือดก็ปรากฏแสงสีแดงแสบตาราวกับขนนกสีเลือดที่กำลังลุกท้วมไปด้วยเปลวไฟ!

        มันคือหนึ่งในเจ็ดของพลังแห่งโชคชะตา…….. ขนนกสีเลือด!?

        ทำไมมันถึงมาปรากฏอยู่บนร่างของฟีนิกซ์แปลกๆตัวนี้ได้…….

        หมาป่าสีฟ้าถูกแรงระเบิดอัดกระแทกกระเด็นออกไปจนไปตกอยู่ในนรกที่พวกมันสร้างขึ้นมา แต่ทันใดนั้นร่างของมันที่เพิ่งตกกระแทกพื้นก็เปล่งประกายแสงสีฟ้าเจิดจรัสออกมา…….. มันเป็นแสงสีฟ้าที่มีความเข้มข้นมากยิ่งกว่าแสงสีแดงเลือดของขนนกสีเลือดเสียอีก เมื่อแสงสีฟ้าส่องประกายขึ้นมาหมาป่าสีฟ้าก็ใช้ความเร็วเหนือจินตนาการพุ่งทะยานขึ้นมา มันพุ่งตรงไปหาฟีนิกซ์สีเลือดที่เพิ่งจะลุกขึ้นและขย้ำเข้าที่คอของฟีนิกซ์สีเลือดอย่างดุดันอีกครั้งท่ามกลางเสียงคำรามก้อง

        “อ๊า!!!” ทันทีที่แสงสีฟ้าปรากฏขึ้นมากั่วกัวก็ร้องเสียงหลงขึ้นมาทันที

        “ทำไมหรอ?” เย่เทียนเซี่ยที่ไม่ค่อยได้เห็นกั่วกัวตกตะลึงขนาดนั้นก็หันมาถามพร้อมขมวดคิ้วแน่น

        “แสงเมื่อกี้…… หมาป่าตัวนั้น…… มัน……..มันคือจิตวิญญาณสีฟ้า! จิตวิญญาณสีฟ้าที่เป็นจิตวิญญาณสีฟ้าบริสุทธิ์ของพลังแห่งโชคชะตา!” ดวงตาของกั่วกัวเบิกกว้างจ้องมองไปยังหมาป่าสีฟ้า ก่อนจะพูดออกมาด้วยความตะลึง

        “!!!” เย่เทียนเซี่ย

        หมาป่า……. จิตวิญญาณสีฟ้า…… พลังแห่งโชคชะตา หรือว่าพลังแห่งโชคชะตาจะสามารถมีชีวิตขึ้นมาได้!?

        “ต้องใช่แน่ๆเจ้าค่ะ ข้าไม่มีทางจำพลังของผลึกแห่งโชคชะตาผิดไปแน่ มิน่าล่ะเมื่อกี้นี้ข้าถึงได้มีความรู้สึกคุ้นเคย” กั่วกัวดึงเสื้อของเย่เทียนเซี่ยแล้วพูดออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ

        บนห้วงเวลาแห่งโชคชะตามีช่องว่างเรียงจากบนลงล่างทั้งหมดหกช่อง สิ่งที่ปรากฏออกมาก็คือรูปร่างอันบิดเบี้ยวเกินกว่าจะบรรยายออกมาได้ ภายใต้แสงอาทิตย์เมื่อมองใกล้ๆพวกมันจะสะท้อนแสงออกมาบางเบา ทว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเป็นหมาป่าตัวหนึ่งชัดๆ เป็นหมาป่าที่แข็งแกร่งสุดๆซะด้วย……….

        และทันใดนั้นเย่เทียนเซี่ยก็รับรู้ได้……… ช่องว่างที่มีรูปร่างที่บิดเบี้ยวจนเมื่อก่อนเขาไม่สามารถอาจอธิบายได้กับหมาป่าที่กำลังแหงนหน้าคำรามดังก้องนั้นคล้ายกันอย่างเหลือเชื่อ!

        “พี่สาวเคยบอกว่าพลังของผลึกแห่งโชคชะตาล้วนแข็งแกร่ง หลังจากหลุดออกมาจากห้วงเวลาแห่งโชคชะตาแล้วพวกมันก็จะค้นหาร่างที่มีพลังเหมาะกับตนเองโดยอัตโนมัติ และด้วยความสามารถของพวกมันต่อให้ไม่หามันก็มีความสามารถที่จะเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตได้ด้วยตัวเองเจ้าค่ะ…….. นายท่านไม่เพียงแต่ต้องเอาชนะฟีนิกซ์ตัวนั้นแต่ยังต้องเอาชนะหมาป่าตัวนั้นด้วยนะเจ้าคะ………. ในห้วงเวลาแห่งโชคชะตาจิตวิญญาณสีฟ้ามีพลังรองจากผลึกสีม่วงเท่านั้นนะเจ้าคะ มันเก่งกว่าขนนกสีเลือดอีกเจ้าค่ะ………. ว๊าว! ยินดีด้วยนะเจ้าคะนายท่าน แป๊บเดียวก็หาขนนกสีเลือดและจิตวิญญาณสีฟ้าเจอแล้ว!”

        “……….” เย่เทียนเซี่ย

        ฟีนิกซ์สีเลือด หมาป่าสีฟ้า พลังของมันทั้งสองตัวสามารถทำให้มอนสเตอร์ในทวีปที่สาบสูญสั่นสะท้านได้ ที่แท้มันก็กำเนิดมาจากห้วงเวลาแห่งโชคชะตานี่เอง ภายนอกเย่เทียนเซี่ยอาจจะดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจลึกๆเขากำลังหวั่นไหว……. เขาหวาดหวั่นในพลังและเวทมนต์ของผลึกแห่งโชคชะตา……… และคิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่ผลึกแห่งโชคชะตายังแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ แล้วห้วงเวลาแห่งโชคชะตาที่ถูกเติมเต็มด้วยพลังของผลึกแห่งโชคชะตาทั้งเจ็ดจะแข็งแกร่งขนาดไหน

        ขนนกสีเลือด………..

        จิตวิญญาณสีฟ้า…………

        จะเอามันมาไว้ในกำมือยังไงเล่า!

        ความห่างชั้นของพลังของขนนกสีเลือดและจิตวิญญาณสีฟ้ากำลังเผยออกมาแล้วในขณะนี้ พลังและแรงกดดันของฟีนิกซ์สีเลือดที่ทอประกายสีแดงเลือดไปทั่วทั้งร่างระเบิดออกมาจนถึงขีดสุด ทว่ามันก็ทำได้แค่ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาเท่านั้น ร่างของมันยังคงดิ้นรนอยู่ภายในปากของหมาป่าสีฟ้า และก็เห็นได้ชัดว่าแรงดิ้นรนนั้นอ่อนแอลงทุกทีๆ

        -720000,-720000,-720000,-720000……

        จิตวิญญาณสีฟ้าที่ระเบิดพลังออกมาสร้างความเสียหายให้ขนนกสีเลือดได้ถึง 720,000 หน่วยต่อวินาที ถ้าไม่ได้มาเห็นด้วยตาตัวเองคงไม่มีผู้เล่นคนไหนเชื่อว่าจะมีตัวเลขความเสียหายมหาศาลขนาดนี้เกิดขึ้นใน World of Fate และใครจะเชื่อว่ามอนสเตอร์ที่นี่จะแข็งแกร่งได้มากถึงขนาดนั้น

        สำหรับผู้เล่นแล้วตัวเลขความเสียหายเช่นนี้เป็นตัวเลขมหาศาลที่พวกเขาไม่มีวันทำได้

        และเย่เทียนเซี่ยก็มั่นใจว่าขอเพียงแค่มันต้องการ หมาป่าสีฟ้าตัวนี้ก็สามารถฉีกกระชากเมืองเทียนเฉินทั้งเมืองให้เป็นชิ้นๆได้

        ถ้ามันถูกสร้างขึ้นมาจากผลึกแห่งโชคชะตาจริงๆ แล้วเขาจะเอามันกลับเข้ามาในห้วงเวลาแห่งโชคชะตาได้ยังไงล่ะ……. จะต้องโน้มน้าวมันหรือมันจะยอมกลับมาด้วยตัวเอง…….. ยอมจำนน? อา……..ไม่มีทางเป็นไปได้แน่

 


 

ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์” : https://goo.gl/w36biW

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊ค https://www.kawebook.com/story/view/368

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม