0 Views

            ปั้ง! ประตูห้องน้ำถูกลมพัดเปิดออก เงาร่างสีขาวของกั่วกัวบินตรงเข้ามาพร้อมกับหยดน้ำที่สาดกระเซ็น เธอบินตรงมายังด้านหน้าของเย่เทียนเซี่ย ก่อนจะตะโกนออกมาเสียงดังอย่างอดไม่อยู่ “นายท่าน! อมยิ้ม! อมยิ้ม!”

        เมื่อกั่วกัวพุ่งมาจนถึงตรงหน้าของเขาดวงตาของเย่เทียนเซี่ยก็นิ่งค้างไป หลังจากนั้นก็รีบเอามืออุดจมูกโดยอัตโนมัติ เขาพูดออกไปเสียงดัง “กั่วกัว……. ไปใส่เสื้อผ้าก่อนสิ!”

        ทั้งร่างของกั่วกัวเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใดๆทั้งสิ้น เส้นผม มือและเท้าน้อยๆนั่น…….ทั้งร่างของเธอมีหยดน้ำที่เหมือนคริสตัลเกาะอยู่เต็มไปหมด จุดสีชมพูอ่อนบนหน้าอกทั้งสองข้างก็ถูกหยดน้ำสองหยดบดบังไว้พอดีเผยให้เห็นถึงความสวยงามที่พุ่งจู่โจมสายตาของเขา กั่วกัวดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องระหว่างชายหญิง เธอไม่เคยกังวลเรื่องการใส่หรือไม่ใส่เสื้อผ้าต่อหน้าเขาเลย เวลานอนหลับก็มักจะนอนทั้งร่างเปลือยแบบนั้น แล้วก็มักจะนอนแผ่ด้วยท่าทางที่เข้าขั้นอนาจารอยู่ข้างๆหมอนของเขา และเพียงแค่เย่เทียนเซี่ยหันไป……. อะไรที่ควรมองและอะไรที่ไม่ควรมองเขาก็เห็นมันหมดอย่างชัดเจน เวลาอาบน้ำก็ยิ่งทำตัวไม่อายฟ้าอายดิน……. จริงๆแล้วเรื่องนี้สำหรับเย่เทียนเซี่ยมันถือว่าเป็นเรื่องยากที่จะอดทนต่อความทรมานเหล่านั้น ร่างกายขาวนวลไร้รอยตำหนิแม้ว่าจะเป็นความสวยงามขนาดเล็กกะทัดรัด แต่มันก็ไม่อาจลดทอนเสน่ห์เหลือร้ายที่เป็นส่วนผสมร่วมกันของความบริสุทธิ์และใส่สะอาดลงได้………….  อย่างน้อย หัวใจของเย่เทียนเซี่ยก็ถูกทำให้เต้นถี่แรงจนแทบระเบิดครั้งแล้วครั้งเล่า

        เย่เทียนเซี่ยไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนดีอะไร ยิ่งไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไรทั้งนั้น ถ้ากั่วกัวเป็นสาวน้อยเต็มตัวล่ะก็ ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาที่ถูกจุดประกายไฟก็คงได้ตบะแตกอย่างไม่ต้องสงสัย……… แต่ร่างของกั่วกัวกลับเล็กซะจนเขาแทบอยากจะร้องไห้

        “ข้ายังไม่ได้อาบน้ำเลยเจ้าค่ะ เพราะฉะนั้นก็ไม่จำเป็นต้องสวมเสื้อผ้า! นายท่าน อมยิ้มของข้าล่ะเจ้าคะ…….. เอ๋? แปลกจริง ทำไมข้าไม่ได้กลิ่นอมยิ้มเลยล่ะเจ้าคะ?” กั่วกัวสะบัดมือที่เต็มไปด้วยหยดน้ำของเธอ แล้วยื่นจมูกเล็กๆออกมาและทำเสียงสงสัย

        “วันนี้อมยิ้มขายหมดแล้ว ดังนั้นเลยต้องไปซื้อพรุ่งนี้ ดึกขนาดนี้ไม่ต้องกินอมยิ้มแล้ว เดี๋ยวฟันจะผุเอานะ” เย่เทียนเซี่ยพูดกับกั่วกัวเหมือนผู้ใหญ่ที่ต้องสั่งสอนและปลอบโยนเด็กตัวน้อย

        แต่ถ้าการสั่งสอนแบบนั้นได้ผลจริงๆ กั่วกัวก็คงไม่ใช่กั่วกัวแล้วล่ะ

        เป็นอย่างที่เย่เทียนเซี่ยคาดไว้สีหน้าตื่นเต้นของกั่วกัวสลายหายไป ริมฝีปากสีชมพูเริ่มเบะออก ดวงตาทั้งสองข้างของเธอในเวลานี้ถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกแห่งความไม่พอใจ จนดูเหมือนกับว่าวินาทีต่อมาน้ำตาเม็ดโตของเธอจะไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกั่วกัวที่เป็นแบบนี้ สิ่งที่ทำได้ก็คือต้องทำตามความต้องการของเธอหรือให้สัญญาที่จะทำให้เธอพอใจเช่นพรุ่งนี้จะซื้ออมยิ้มให้หนึ่งร้อยแท่ง ไม่อย่างนั้นการปลอบโยนด้วยวิธีอื่นๆก็ไม่ได้ผล

        เย่เทียนเซี่ยกำลังจะอ้าปากพูดออกไปสีหน้าคับข้องใจของกั่วกัวก็หายไปทันที เธอพยายามกระพริบตาที่เหมือนดวงดาวบนท้องฟ้าคู่นั้นก่อนจะทำหน้ามุ่ยแล้วพูดออกมา “ดูเหมือนว่าครั้งนี้นายท่านจะไม่ได้หลอกข้า……ใช่ไหมเจ้าคะ ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ข้าไม่กินอมยิ้มแล้วก็ได้ พรุ่งนี้อย่างลืมซื้ออมยิ้มมาให้กั่วกัวเด็กสาวที่น่ารักและเชื่อฟังที่สุดคนนี้ด้วยนะเจ้าคะ….. นายท่าน รีบพาข้าไปอาบน้ำเร็วเถอะเจ้าค่ะ”

        เมื่อมองกั่วกัวที่บินไปบินมาเหมือนผีเสื้อตัวน้อยเย่เทียนเซี่ยก็ยืนนิ่งเหมือนหินอยู่ถึงห้าวิเต็มๆ

        กลางดึกคืนนั้นท่ามกลางห้องนอนอันเงียบสงัด แสงจันทร์สลัวสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องนอนตกกระทบลงบนพื้น แสงนั้นสาดส่องไปถึงใบหน้าเล็กกะทัดรัดบนเตียงกว้าง กั่วกัวนอนหลับปัดป่ายแขนขาอย่างไม่เรียบร้อยแต่ทว่าตอนหลับเธอกลับดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาที่ทำให้คนมองอยากกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขน

        เมื่อมองเธอใกล้ๆใบหน้าเล็กๆนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นภายในดวงตาของเขา เธอเป็นเด็กสาวที่งดงามมากจริงๆ เธอเหมือนเด็กอายุราวๆ 12-13 ปี ใบหน้าเล็กๆของเธอดูละเอียดอ่อน เธอมีใบหน้าสวยงามเหมือนคริสตัล คิ้วสวยเหมือนรูปวาด และผิวขาวราวหิมะ อีกทั้งบนใบหน้ากลมๆนั่นยังมีลักยิ้มเล็กๆอยู่ด้วยทำให้เธอดูน่ารักจนเกินจะห้ามใจ เด็กสาวนอนอยู่ข้างๆหมอนของเย่เทียนเซี่ย ร่างกายของกั่วกัวมีขนาดพอๆกับหมอนใบเล็กๆ เส้นผมสีดำของเธอกระจายอยู่บนหมอน และบดบังใบหน้าและริมฝีปากของเธอเกินกว่าครึ่งรวมทั้งลำแขนขาวเนียนเหมือนรากบัวของเธอด้วย บนร่างของเธอถูกปกคลุมไปด้วยผ้าผืนน้อยสีขาวที่เย่เทียนเซี่ยไปฉีกมาจากที่ไหนไม่รู้มาทำเป็นผ้าห่มให้เธอ ร่างเล็กๆเหมือนเด็กทว่าแลดูสง่างามของกั่วกัวถูกซ่อนเอาไว้ภายใต้ผ้าห่มผืนนั้นครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งเป็นร่างเปลือยเปล่าที่โผล่ออกมาอยู่นอกผ้าห่ม ผิวเปลือยของเธอขาวเหมือนหิมะ เรียบเนียนเหมือนหยก ขาเล็กๆสองข้างที่ลอดออกมาจากผ้าห่มขาวเหมือนน้ำนมและเด่นชัดเต็มสองตา

        เย่เทียนเซี่ยมองเด็กสาวที่กำลังหลับอย่างเป็นสุขอยู่เงียบๆ สายตาของเขาจ้องมองไปที่เธอ เขากับเธออยู่ด้วยกันมาหลายวันแล้ว ท่ามกลางความเงียบนั้นเขายังคงรู้สึกเหมือนภาพลวงตา เด็กสาวคนนี้อยู่ดีๆก็เข้ามาในชีวิตเขาอย่างไม่มีการบอกล่วงหน้า ทำให้โลกที่ว่างเปล่าและโดดเดี่ยวของเขาเต็มไปด้วยสีสันน่าตื่นเต้น ทั้งๆที่เราเพิ่งเจอกันแต่เด็กสาวที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาคนนี้กลับหลอมรวมเข้ามาในชีวิตเขาอย่างรวดเร็ว วันแรกที่เจอกันก็เข้ามาในบ้านของเขาเสียแล้ว อีกทั้งยังทำให้เขายินยอมไปซื้ออมยิ้มให้เธอ แล้วพวกเราก็ยังนอนร่วมเตียงกันในวันแรกนั้นด้วย…… ทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันตั้งตัว แต่กลับเป็นไปตามธรรมชาติ เด็กหญิงที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวคนนี้แม้ว่าเธอจะมีความเจ้าเล่ห์และมีความคิดเล็กๆน้อยๆเป็นของตนเอง แต่เขากลับไม่เคยปฏิเสธเธอได้เลย ทั้งหมดที่ผ่านมาเขาตั้งใจเป็นอย่างมากที่จะเป็นเจ้านายที่สนิทสนมและสามารถพึ่งพาได้……. เขาไม่รู้ว่าความใกล้ชิดของเธอที่มีต่อเขามาจากไหน แม้กระทั่งจนถึงตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่ายัยเด็กตัวเล็กนี่เป็นใคร และกุมความลับอะไรเอาไว้บ้าง

        ราวกับเธอจะรับรู้ได้ถึงสายตาของเย่เทียนเซี่ย ขนตาเรียวยาวของกั่วกัวขยับยุกยิก ผ่านไปสักพักเด็กสาวก็ค่อยๆลืมตาทั้งสองข้างขึ้นมา ดวงตากลมโตของเธอมีสีดำ สวยงามเหมือนดวงดาว แสงจันทร์สีนวลส่องกระทบใบหน้างดงามของเธอ เผยให้เห็นถึงสีของหมอกบางเบาที่ปกคลุมดวงตางดงามเหมือนคริสตัลนั้นไว้ ยิ่งทำให้ภาพตรงหน้างดงามราวกับความฝัน ดวงตาที่ราวกับอยู่ในม่านหมอกของเธอกระพริบปริบๆมองมายังเย่เทียนเซี่ย แล้วริมฝีปากของเธอก็กระซิบออกมาเสียงเบา ก่อนดวงตาที่เพิ่งเปิดลืมขึ้นนั้นจะหลับลงอีกครั้งอย่างเกียจคร้านกลับไปฝันหวานต่อเหมือนเดิม

        นี่เป็นครั้งแรกที่เย่เทียนเซี่ยจ้องมองยัยตัวเล็กข้างหมอนอย่างละเอียด ทันใดนั้นเขาก็ยื่นมือออกมาลูบไล้ใบหน้าของเธอ แต่เมื่อสัมผัสถูกผิวหน้าของเธอมือของเขาก็หยุดชะงัก ก่อนจะเก็บกลับมาอย่างช้าๆ เขากลัวว่ามันจะเป็นการรบกวนให้เธอตื่นจากฝัน

        เขานอนนิ่งเงียบอยู่อย่างนั้น หลังจากจ้องมองเพดานห้องอยู่สักพักเย่เทียนเซี่ยก็หลับตาลง แล้วการรับรู้ของเขาก็เหมือนถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกอย่างรวดเร็ว กั่วกัวมีกลิ่นอายและความงามอันไร้ที่ติซึ่งเป็นเสน่ห์ที่คนธรรมดาไม่อาจมีได้ กั่วกัวที่เป็นแบบนี้สามารถทำให้ทุกคนไว้วางใจและลดการป้องกันลงได้……. กั่วกัวที่เป็นแบบนี้เหมือนเพื่อนในแบบที่เย่เทียนเซี่ยปรารถนาจะมีมากที่สุดและไม่น่าจะมีตัวตนอยู่บนโลกนี้ได้

        ความเพ้อฝัน………

        ฝัน……….

 


 

ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์” : https://goo.gl/w36biW

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊ค https://www.kawebook.com/story/view/368

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม