0 Views

ตอนที่ 32 อึ๋ย….ขนลุกไปหมดแล้ว

“เท้าของข้า ท่านเกี่ยวอันใดด้วย!”

“นี่เจ้ากำลังจะขัดคำสั่งทัพ!”

“เช่นนั้นก็ตัดหัวข้าเลยสิ!” พร้อมกันนั้นชีชีก็เชิดหัวขึ้นทั้งที่ยังอยู่ในท่าคว่ำร่างราบกับพื้นทราย ไม่เชื่อหรอกว่าท่านอ๋องขี้เต๊ะผู้นี้จะกล้ากุดหัวนางจริง

“เว่ยชีชี!” หลิวจ่งเทียนเอามือกดหัวนางลงกับผืนทรายด้วยความเดือดดาล ครั้นเมื่อชีชีเงยหน้าขึ้นมาอีกครา เขาก็หายไปจากที่ตรงนั้นแล้ว ให้ตายเถอะ! ทรายเปื้อนเลอะหน้าเลอะปากไปหมด หญิงสาวลุกขึ้นปัดฝุ่นทรายพร้อมหันไปมองทางด้านหลัง ท่านอ๋องหนุ่มผู้นั้นกำลังปรึกษาบางสิ่งกับแม่ทัพชือ เห็นท่าคงจะกำลังสั่งงานกันอยู่ซ้ำยังไม่ยอมให้เธอเข้าร่วมวงเสียอีก

หญิงสาวรีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อร้องขอ “ใช้อาวุธลับของข้าดูก่อน”

“อาวุธลับ?” แม่ทัพชือ และหลิวจ่งเทียนต่างหันมามองด้วยความงุนงง

ชีชีควักบางสิ่งซึ่งมีสีดำขนาดประมาณเท่าฝ่ามือออกมา “เท่าที่ข้าเห็น พวกซุยงหนูเองก็เตรียมการรับมือไว้เป็นอย่างดี หากเราบุกเข้าไปซึ่งหน้าอาจตกเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ เราควรใช้เจ้าสิ่งนี้จัดการพวกมันก่อน เมื่อพวกมันแตกตื่นระส่ำระสายเราจะตีกระหน่ำซ้ำในทันที! เช่นนี้ ท่านอ๋องควรอยู่รั้งหลังรอข้าเปิดทางให้ก่อน!”

แม่ทัพชือมองชีชีด้วยท่าทีวิตกกังวล เขาเอ่ยถามด้วยความกังขา “เจ้ามั่นใจกระนั้นหรือ? หากภารกิจของเจ้าล้มเหลว เจ้าอาจตายได้!”

“ข้าไม่ห่วง! ก็แค่ชีวิตเส็งเคร็ง! บางที หากข้าตาย อาจมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นจริง!” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย หากเธอตายในสมรภูมิรบจริง ร่างไร้วิญญาณของเธออาจเดินทางข้ามมิติกลับคืนสู่โลกยุคปัจจุบันก็เป็นได้ใช่ไหม? เฮ้อ ทำอย่างไรได้ หากสามารถกลับไปได้ด้วยร่างที่มีจิตวิญญาณย่อมดีที่สุดอยู่แล้ว

“เจ้ามั่นใจล่ะหรือ?” แม่ทัพชือยังไม่วางใจ หากนางทำพลาดอาจพลิกสถานการณ์ให้พวกเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ด้วยแรงระเบิดจะดึงความสนใจจากพวกซุยงหนูในทันที

“มั่นใจอย่างที่สุด คราก่อนข้าก็ทำสำเร็จมิใช่หรือ? หรือท่านแม่ทัพไม่เชื่อฝีมือข้า?”

“มิใช่เช่นนั้นอย่างแน่นอน!” แม่ทัพชือผงกศีรษะด้วยความชื่นชมในความกล้าหาญของชีชี ผู้เป็นแม่ทัพควรมีใจห้าวหาญเด็ดเดี่ยวพร้อมลุยฝ่าไปข้างหน้าเยี่ยงเว่ยชีชี เขาได้พบแม่ทัพที่ยอดเยี่ยมอีกผู้หนึ่งแล้ว

ชีชีหันหลังกลับไปเตรียมตัว ทว่ากลับถูกหลิวจ่งเทียนคว้าแขนไว้

“ให้พวกนายทหารไป!”

“แน่นอน ต้องใช้ทหารประมาณ 100 นาย ข้าไม่อาจลงมือเพียงลำพังได้”

“เปิ่นหวาง*หมายถึงมิให้เจ้าไป!” เขาคว้าร่างนางเข้ามาในอ้อมแขน เว่ยชีชีถูกรวบกายสวมกอดในทันที

เสียงหัวใจเธอเต้นถี่ ใบหน้าร้อนผ่าว น้ำเสียงของท่านอ๋องหนุ่มแสนอ่อนโยน ยามนี้สุ้มเสียงนั้นไม่เหลือคราบแห่งฉายาท่านอ๋องสามผู้ไร้หัวใจเลยสักนิด

“เปิ่นหวาง*ไม่อาจคลายใจ!”

“ข้าต้องไปด้วยตัวเอง งานครานี้สำคัญยิ่ง….” เธอก้มหน้าหลบตา

“ชีชี เปิ่นหวางไม่อยากให้เกิดเหตุไม่คาดฝันกับเจ้า….”

“บางทีหากข้าตาย … อาจได้รับการปลดปล่อย!”

“ชีชี!” เขากอดกระชับร่างเธอแน่น “จงปลอดภัยกลับมา หากเจ้าไม่กลับมาภายในครึ่งชั่วยาม เปิ่นหวางจะออกไปตามตัวเจ้า!”

“ท่านอ๋อง….” เธอจ้องเขาด้วยความฉงน เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางที่มากล้นไปด้วยความห่วงใยของอีกฝ่าย เธอจึงรีบดีดตัวออกมา “ข้าคือจอมอึดเว่ยชีชี มีหรือที่จะตายง่ายๆ!”

หญิงสาวหลีกหลบออกมาด้วยความรู้สึกปั่นป่วนภายในใจ อันใดกันนี่ จู่ๆ ไยท่านอ๋องเกิดนึกพิศวาสห่วงใยเธอขึ้นมา ซ้ำยังดึงเธอมากอดเสียตัวกลมเช่นนั้นอีกด้วย? อย่าบอกนะว่าท่านอ๋องเป็นพวกนิยม…..อึ๋ย….. ขนลุกไปหมดแล้ว ท่านอ๋องมาอารมณ์ไหนกันเนี่ย สงสัยจะเป็นเกย์แหงๆ

เว่ยชีชีรวบรวมกำลังทหารหนึ่งร้อยนาย และเริ่มอบรมสั่งการ

ท้องนภาโดยรอบเริ่มมืดมิดลงเรื่อยๆ ชีชีนำกำลังทหารทั้งร้อยนายคืบคลานไปตามเนินทราย ค่ายซุยงหนูสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ อึกทึกไปด้วยเสียงผู้คน เว่ยชีชียกมือส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุดการเคลื่อนไหว จำได้ว่าในประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่า ชนชาวซุยงหนูเป็นพวกที่สามารถซุกซ่อนตัวในผืนทรายได้อย่างยอดเยี่ยม และนั่นเป็นเหตุให้พวกซุยงหนูสร้างความเสียหายให้ทัพฮั่นเป็นอย่างมาก

เท่าที่เห็นอยู่นี้ ค่ายใหญ่ซุยงหนูดูจะเตรียมพร้อมรับการโจมตีเป็นอย่างดี เช่นนั้นพวกมันย่อมต้องซุ่มกำลังซ่อนไว้ในที่ต่างๆ และหากเป็นเช่นนั้นจริง การเคลื่อนเข้าประชิดใกล้อาจทำให้พวกเธอต้องเป็นฝ่ายสูญเสีย

ชีชีประเมินระยะห่าง เพียงเท่านี้น่าจะพอ เธอออกคำสั่งให้ทุกคนหมอบพร้อมร้องตะโกน “โยน!”

ติดตามมาพร้อมเสียงนั้น เพลิงถูกจุด  ระเบิดนับจำนวนไม่ถ้วนกระจายเกลื่อนฟ้า มันถูกจุดขึ้นเพื่อจะแบกพาเสียงดัง ‘จี่ จี่’ ให้ลอยข้ามไปตกในค่ายพวกซุยงหนู ลูกระเบิดที่ถูกโยนพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วเกิดเป็นภาพที่งดงามจับสายตา

เสียงระเบิดดังกึกก้องเมื่อมันตกกระทบพื้น เสียงร่ำร้องโอดครวญดังระงมอย่างต่อเนื่อง ค่ายซุยงหนูโกลาหลวุ่นวาย ทุกคนต่างแตกตื่นตกใจกับฝนดอกไม้เพลิงที่กระจายเกลื่อนเวหา ผู้ใดจะล่วงรู้เล่าว่า เบื้องหลังสายฝนอันงดงามนั้นคือระเบิดมฤตยูอันโหดร้าย

เว่ยชีชีหัวเราะลั่นเต็มเสียง “ชุดที่สองพร้อมลุย! เพลิง!”
*เปิ่นหวาง คำเรียกแทนตนเองของท่านอ๋อง

***จบตอน อึ๋ย….ขนลุกไปหมดแล้ว***