0 Views

 

ตั้งแต่รู้ถึงตัวตนของลอว์เรนซ์ หานซั่วก็ครุ่นคิดมาตลอดว่าจะปฏิบัติกับเขาอย่างไร หากดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าลอว์เรนซ์ตั้งใจเอาตัวเองเข้าไปพัวพันกับปัญหาของเหล่าเจ้าชาย และเพราะความลึกลับที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวตนของเขา ทำให้สถานการณ์ของเขาอาจเป็นไปในทางที่ไม่ดีนัก

 

ถ้าลอว์เรนซ์สามารถสืบราชบัลลังก์ได้จริง หานซั่วก็ไม่จำเป็นต้องกังวลหากความสัมพันธ์ของพวกเขาจะใกล้ชิดสนิทสนมกับตามเดิม อีกทั้งยังพร้อมที่จะสนับสนุนและช่วยเหลือเขาได้เสมอ แต่หากลอว์เรนซ์ไม่ได้แข็งแกร่งถึงขนาดนั้น จะกลายเป็นว่าหานซั่วเองที่อยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบหากผูกสัมพันธ์กับลอว์เรนซ์ไปมากกว่านี้

 

เช่นนั้นแล้ว แม้ว่าเขาจะรู้เกี่ยวกับตัวตนของลอว์เรนซ์ หานซั่วก็แสร้งทำเป็นไม่รู้และเดินทางไปยังที่พักของลอว์เรนซ์ด้วยท่าทีปกติ

 

นักฆ่าลัคกี้ เป็นคนเปิดประตูและนำหานซั่วเข้ามาในบ้าน หลังจากผ่านเหตุการณ์ในการร่วมสังหารคลาร์กในครั้งนั้นแล้ว นักฆ่ามีอายุผู้นี้ก็ยอมรับหานซั่วอย่างหมดใจ และท่าทีของเขาก็ไม่ขึงขังเหมือนแต่ก่อน

 

“ตอนนี้เขาไม่อยู่ แต่จะกลับมาเร็ว ๆ นี้แหละ ถ้าเจ้าไม่รีบ ก็รอเขาอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้”

 

หานซั่วพยักหน้าพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย

 

“ไม่เป็นไร ข้าจะรออยู่ที่นี่แหละ อ้อ จริงสิ ครั้งที่แล้วที่ท่านไล่ตามคาลเวิร์ตไป ท่านจัดการเขาได้รึเปล่า?”

 

“แน่นอน ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวหรอก ข้าฆ่าลูกชายของเขาไปด้วยเหมือนกัน”

 

ดวงตาของนักฆ่าชราฉายแววแห่งความภาคภูมิใจไว้ภายใน ดูเหมือนเขาจะภูมิใจกับทักษะของตัวเองมากทีเดียว

 

หานซั่วพูดคุยเรื่องทั่วไปกับเขาต่ออีกครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกถึงลิซ่าขึ้นมาได้จึงถามออกไป

 

“จริงสิ ลิซ่าไม่อยู่เหรอ ข้าอยากพบเธอสักหน่อย”

 

“คุณหนูลิซ่าไม่ได้อยู่ที่นี่ มากับข้าสิ ข้าจะพาเจ้าไปหาเธอเอง”

 

ลัคกี้ตอบหานซั่วและพาเขาเดินผ่านสวนไปจนถึงอาคารหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่อย่างเงียบเชียบในพื้นที่ด้านหลัง ก่อนจะหันมาพูดกับหานซั่วด้วยเสียงแผ่วเบา

 

“คุณหนูลิซ่าเริ่มสงบลงบ้างแล้วหลังจากที่รู้ว่าคาลเวิร์ตและลูกชายของเขาถูกฆ่าตาย แต่คงจะดีที่สุดนะ ถ้าเจ้าไม่พูดถึงครอบครัวของเธอ”

 

หานซั่วพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจและไม่ได้พูดอะไรต่อ

 

เขาเดินไปยังบ้านหลังนั้นและเคาะประตูเบา ๆ

 

“พี่ลอว์เรนซ์เหรอคะ?”

 

ลิซ่าถามผ่านประตูออกมาด้วยน้ำเสียงที่ยังดูเศร้าโศกเสียใจอย่างเห็นได้ชัด

 

“ข้าเอง”

 

หานซั่วตอบ

 

“โอ ไบรอัน เจ้ามาเยี่ยมข้าแล้วเหรอ”

 

หานซั่วจับน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจของลิซ่าได้ขณะที่ฝีเท้าของเธอกำลังเร่งก้าวเข้ามาใกล้ประตู ลิซ่าเปิดประตู และปรากฏตัวในชุดนอนผ้าฝ้ายเบื้องหน้าหานซั่ว

 

ลิซ่าไม่ได้ดูเปลี่ยนไปเลยแม้ว่าจะเพิ่งผ่านช่วงเวลาแสนโหดร้ายในชีวิตมาได้ไม่นาน เธอยังคงความอ่อนเยาว์และไร้เดียงสาเหมือนเช่นเคย แต่นัยน์ตาที่เคยเป็นประกายสดใสของเธอกลับเต็มไปด้วยความโศกเศร้า และท่าทางเปราะบางนั้นช่างดูน่าปกป้องเหลือเกิน แตกต่างจากท่าทีดื้อรั้นเอาแต่ใจแบบที่ผ่านมา

 

อย่างไรก็ตาม ท่าทีที่ดูอ่อนแอบอบบางของลิซ่าในตอนนี้ทำให้หานซั่วรู้สึกพอใจไม่น้อย เขาปิดประตูและทำท่าหอบเล็กน้อย แสร้งทำเป็นรู้สึกหนาว

 

“อากาศข้างนอกหนาวชะมัดเลย”

 

“ขอบคุณนะที่ช่วยฆ่าตาแก่คาลเวิร์ตนั่นให้”

 

ลิซ่าดึงแขนเสื้อของหานซั่วและลากเขาเข้าไปข้างใน และหันมาขอบคุณเขา

 

เตาผิงภายในห้องโถงกำลังลุกไหม้ให้ความอบอุ่นแก่ตัวบ้าน ลิซ่าเติมฟืนลงไปในเตาผิงเล็กน้อย ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้หนังที่ดูนุ่มน่าสบายตัวหนึ่ง

 

“คนของลอว์เรนซ์ญาติเจ้าต่างหาก ที่เป็นคนฆ่าคาลเวิร์ต ไม่ใช่ข้าหรอก เจ้าควรขอบคุณเขามากกว่า ข้าก็แค่ช่วยเขาสร้างเรื่องป่วน ๆ นิดหน่อยก็เท่านั้นเอง”

 

หานซั่วหาที่นั่งให้ตัวเอง และรินน้ำร้อนให้ตัวเองถ้วยหนึ่ง

 

“แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ คน ๆ นั้นก็คงทำได้ไม่สำเร็จง่ายขนาดนั้นหรอก”

 

ลิซ่าดูเปลี่ยนไปเล็กน้อยเหมือนกัน เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งหลังจากพูดจบ พลางมองหานซั่วอย่างเกรงกลัว

 

“เจ้า… ใช้เหรียญทองเยอะมากเลยตอนที่ช่วยซื้อข้าออกมาจากสำนักซื้อขายทาสนั่น ถ้าว่ากันตามกฏของทาสแล้ว ตอนนี้ข้าก็เป็นของเจ้า”

 

หานซั่วสะดุ้งตกใจ และรีบพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

“ลิซ่า เจ้าควรรู้ไว้นะว่าที่ข้าทำแบบนั้นก็เพราะต้องการช่วยเหลือเจ้า ข้าไม่ได้คิดอะไรเป็นอื่นจริง ๆ …อีกอย่าง เหรียญทองนั่นก็ไม่ได้มากมายเท่าไหร่เลย พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา อย่าเข้าใจผิดแบบนั้นสิ”

 

ลิซ่าส่ายหน้าอย่างหดหู่ใจ และมีท่าทีลนลานอย่างเห็นได้ชัดขณะมองหน้าหานซั่ว

 

“เจ้าไม่ต้องการข้า เพราะเจ้ารังเกียจข้าแล้วงั้นเหรอ?”

 

“ไม่ ไม่เลยสักนิด พวกเราเป็นเพื่อนกัน และนั่นก็เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ เจ้ามีอิสระเสรีอย่างเต็มที่เลย และข้าก็ไม่อยากให้เจ้ารู้สึกผิดเพราะเงินแค่หนึ่งพันเหรียญทองนั่นหรอกนะ

 

ลิซ่านิ่งเงียบไปอีกครั้ง

 

“เพราะเจ้าบ็อบ อัชเชอร์… ครอบครัวของข้าเลยถูกฆ่าตายจนหมดทั้งตระกูล ฐานะทาสของข้าก็เป็นที่ยืนยันแล้ว เจ้าเองก็ซื้อข้ามาต่อหน้าคนตั้งเยอะในสำนักซื้อขายทาสนั่น แค่นี้มันก็เป็นความจริงที่ข้าหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว”

 

“งั้นข้าก็คืนเสรีภาพให้เจ้า และถอดฐานะทาสออกจากตัวเจ้าได้น่ะสิ”

 

หานซั่วคิดอยู่ครู่หนึ่งและตอบเธอกลับไป

 

หานซั่วได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นนอกประตู ไม่นานนัก ลอว์เรนซ์ก็เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม

 

“ทั้งสองคนคุยอะไรกันอยู่เหรอ?”

 

“ข้ากำลังบอกว่าข้าจะลบล้างความเป็นทาสของลิซ่าให้น่ะ”

 

หานซั่วตอบขณะจ้องมองลอว์เรนซ์

 

“เอาตราสารคริสตัลของเจ้ามาสิ ข้าจะคืนเงิน 1,000 เหรียญทองให้ ก็เท่ากับว่าเจ้าขายลิซ่าคืนให้ข้าได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง”

 

ดูเหมือนลอว์เรนซ์จะไตร่ตรองเรื่องนี้มาก่อนแล้ว จึงตอบหานซั่วกลับไปในทันที

 

“ไม่จำเป็นหรอก ลิซ่าเป็นเพื่อนของข้า ข้ายกเธอให้เจ้าได้เลย แต่ข้าไม่รับเงิน 1,000 เหรียญทองหรอกนะ”

 

เพราะเงินเพียง 1,000 เหรียญทองไม่มีค่าในสายตาของหานซั่วอีกต่อไปแล้ว เพราะในครั้งนี้ หานซั่วตั้งใจที่จะช่วยเหลือลิซ่าจากใจจริง

 

ลอว์เรนซ์ไม่เห็นค้านกับคำปฏิเสธของหานซั่ว เพียงแต่พยักหน้าให้เขาพร้อมกับยิ้ม และพูดกับหานซั่วอย่างตรงไปตรงมา

 

“ตกลง แล้วข้าจะคอยดูแลเรื่องสถานะของเธอให้เอง แต่ในนครวาเลนแห่งนี้เป็นถิ่นของบ็อบ อัชเชอร์ ข้าจะพาลิซ่ากลับจักรวรรดิในอีก 2 วันข้างหน้า แต่ตอนนี้ไม่ว่าเขาจะต้องการทำอะไร เขาก็ไม่มีอำนาจหลงเหลืออยู่แล้วล่ะ”

 

ในฐานะเจ้าชายองค์ที่ 3 ความสัมพันธ์ของลอว์เรนซ์และองค์จักรพรรดิจึงใกล้ชิดสนิทสนมกันมาก จึงไม่น่าจะยากอะไรสำหรับเขาที่จะจัดการเรื่องพวกนี้ อีกทั้งนครวาเลนกำลังเต็มไปด้วยความสับสนอลหม่าน ซึ่งจะเป็นอันตรายต่อชีวิตของลิซ่าแน่ ๆ หากเธอจะยังอยู่ที่นี่ต่อไป จึงเป็นการดีกว่าหากเธอจะไปให้ไกลสถานที่แห่งนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

“ลิซ่า ข้ามีเรื่องส่วนตัวต้องคุยกับไบรอันสักหน่อย ขอตัวเขาก่อนนะ”

 

ลอว์เรนซ์มองส่งสัญญาณให้หานซั่วและเดินออกไปข้างนอก เขาจึงก้าวเดินตามออกไปทันที

 

ทั้งคู่เดินมาด้วยกันจนถึงภูเขาจำลองลูกหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าของสนามหญ้า ก่อนจะหันมาจ้องเข้าไปในตาของหานซั่วและถามคำถาม

 

“ไบรอัน เจ้ามาที่นครวาเลนกับท่านหญิงเอมิลี่เพราะอะไรเหรอ?”

 

เพราะเรื่องนี้เป็นความลับขององครักษ์ชุดดำ หานซั่วจึงไม่สามารถพูดอะไรออกไปได้ เขาส่ายหน้าเป็นเชิงขอโทษ

 

“ข้าขอโทษนะ แต่ข้าสัญญากับท่านหญิงเอมิลี่ไว้แล้วข้าจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ให้ใครรู้”

 

ลอว์เรนซ์ถอนหายใจ และพูดต่ออย่างจริงใจ

 

“ประวัติการเกิดของเจ้าใสสะอาด ถึงแม้ครั้งหนึ่งเจ้าจะเคยเป็นทาสก็เถอะ นั่นไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้หรอก แต่ไม่ว่ายังไง เอมิลี่น่ะต่างออกไป เพราะฐานะปัจจุบันของเธอคือสะใภ้ของผู้เฒ่าฮาน การใกล้ชิดกับเธอมากเกินไปอาจส่งผลกระทบกับเจ้าในวันข้างหน้าก็ได้นะ”

 

“ข้าว่าข้าเข้าใจความหมายของเจ้าดี แต่ข้ารู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงข้าหรอก จริงสิ เจ้าเองก็มาที่นครวาเลนเพื่อช่วยเหลือลิซ่าและฆ่าคลาร์กนี่นา ในเมื่อภารกิจของเจ้าเสร็จสิ้นหมดแล้ว เจ้าจะกลับในเร็ว ๆ นี้รึเปล่า?”

 

แม้ลอว์เรนซ์จะมีเจตนาดี แต่ความสัมพันธ์ระหว่างหานซั่วและเอมิลี่นั้นผูกพันซึ่งกันและกันแล้ว และหานซั่วเองก็คิดวางแผนไว้แล้วว่าจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเด็ดขาด แม้ว่าจะเป็นคำแนะนำของลอว์เรนซ์เองก็ตาม

 

“งั้นนอกเหนือจากเรื่องนี้ ข้าสัญญากับใครบางคนไว้ว่าจะจัดการกับบ็อบ อัชเชอร์ให้ได้ บางที เจ้าอาจจะช่วยข้าได้นะ?”

 

อยู่ ๆ ลอว์เรนซ์ก็พูดขึ้นมาขณะมองหน้าหานซั่ว

 

“ฮ่าฮ่า เจ้าล้อข้าเล่นแน่ ๆ เจ้ากำลังชวนข้าไปสู้กับหัวหน้ากองกำลังกริฟฟอนเนี่ยนะ? น่าตลกสิ้นดี ข้ารู้จักประมาณตัวเองดี เทียบกับคนอย่างข้าแล้วคงทำอะไรคนระดับตาแก่บ็อบนั่นไม่ได้หรอก”

 

ดวงตาของหานซั่วเป็นประกาย แต่เขาก็ยังแกล้งบื้อต่อไป

 

ลอว์เรนซ์จ้องมองหานซั่วเขม็งและกำลังจะพูดอะไรต่อ แต่ทันใดนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำของลัคกี้ก็ดังมาแต่ไกล

 

“แย่แล้วล่ะ พวกเราต้องรีบหนีกันเดี๋ยวนี้เลย คนของบ็อบ อัชเชอร์กำลังมา”

 

ลอว์เรนซ์สะดุ้งตกใจทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

 

“ไบรอัน ช่วยพาลิซ่าหนีไปทางสนามหญ้าด้านหลังที พวกเราต้องเตรียมตั้งรับแล้วล่ะ”

 

ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ หานซั่วไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่นและรีบเคลื่อนไหวทันที ก่อนจะพุ่งผ่านประตูเข้าไปยังห้องของลิซ่าด้วยความเร็วราวสายฟ้า

 

เขาไม่รอให้ลิซ่าได้ทันพูดอะไร ขณะหยิบเสื้อคลุมหนังจากกำแพงมาห่อตัวเธอเอาไว้และกระโดดออกมาทางหน้าต่าง พุ่งตัวไปสู่เส้นทางในสนามหญ้าด้านหลังทันที

 

เสียงเกือกม้าควบตะบึงใกล้เข้ามาด้วยความรวดเร็ว หานซั่วรู้ดีว่าครั้งนี้กองกำลังกริฟฟอนจะต้องส่งคนมาเป็นจำนวนมาก แต่เขาเองก็ไม่รู้ว่าลอว์เรนซ์และคนอื่น ๆ จะเอาตัวรอดได้หรือเปล่า ในขณะที่ฝูงกริฟฟอนของบ็อบ อัชเชอร์กำลังบินว่อนเต็มท้องฟ้า ดูจากสถานการณ์แล้ว แม้จะเป็นเจ้าชาย แต่เขาต้องพบจุดจบอย่างแน่นอนหากเผชิญหน้าตรง ๆ กับบ็อบ อัชเชอร์ในครั้งนี้

 

 

 

 

**************************

ติดตามอัพเดทและอ่านตอนล่าสุด ที่นี่ >>> Facebook : Louktan Translate นิยายแปลไทย