0 Views

 

แม้ทรังค์สจะเลื่องชื่อในการเป็นบุคคลที่ยากจะรับมือ แต่ชื่อเสียงบางอย่างของเขาก็ค่อนข้างดีมากทีเดียว เมื่อได้รับคำมั่นและทำพันธสัญญาเลือดกับเขาแล้ว หานซั่วก็มั่นใจได้ว่าจะไม่พบหรือได้รับปัญหาใด ๆ จากทรังค์สอีก

 

เพราะได้รับบาดเจ็บรุนแรง ทรังค์สจึงไม่ได้สนใจอะไรหานซั่วอีก และง่วนอยู่กับการพยายามเอาผ้าพันแผลและยารักษาออกมาจากแหวนมิติด้วยความทุลักทุเล ทรังค์เนื้อตัวสั่นเทาขณะป้ายยารักษาไปบนแผลตามจุดต่าง ๆ พร้อมนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดจนกระทั่งทำแผลให้ตัวเองจนครบทุกแห่ง

 

“แผลของเจ้าดูหนักเอาการเลยนี่นา แบบนี้ต้องใช้เวลาเท่าไหร่กันเนี่ยกว่าเจ้าจะฟื้นตัวเต็มที่?”

 

หานซั่วขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิดเมื่อเห็นสภาพของทรังค์ส

 

ทรังค์สพ่นลมอย่างมีน้ำโห ก่อนจะตอกหานซั่วกลับไป

 

“ก็เจ้าเองไม่ใช่รึไงที่ทำให้ข้าต้องเจ็บหนักขนาดนี้? ยังมีหน้ามาถามอีก แต่ไม่ต้องห่วงหรอก แผลของข้าดูแย่ก็จริง แต่ตราบใดที่เส้นเอ็นแล้วก็กระดูกของข้าไม่ได้เสียหายอะไร แผลแค่นี้ไม่นานก็หายดี เพราะน้ำยารักษาที่ข้าใช้ไปเมื่อกี้ก็สกัดมาจากสมุนไพรวิเศษที่ข้าเก็บได้ในป่าทมิฬ มันมีสรรพคุณรักษาแผลได้ดีมากทีเดียว แค่รอจนกว่าข้าฟื้นออร่าต่อสู้ได้เต็มที่เท่านั้นแหละ ข้าก็จะไม่เป็นภาระอะไรให้เจ้าแล้ว”

 

 

 

 

หานซั่วพยักหน้า

 

“ตกลง ถึงตอนนั้นเมื่อไหร่พวกเราก็ค่อยไปกัน”

 

“เดี๋ยวก่อน!”

 

ทรังค์สรีบร้องเรียก พลางจ้องมองหานซั่วตาเขม็ง ก่อนจะถามออกไปด้วยความสงสัย

 

“เจ้าบอกข้าได้มั้ยว่าเจ้ารับรู้การมาถึงของข้าตอนที่ข้ามาที่เต็นท์ของพวกเจ้าได้ยังไง? แล้วทำไมเจ้าถึงระบุตำแหน่งที่ข้าซ่อนตัวอยู่ได้อย่างแม่นยำทุกครั้ง? และทั้ง ๆ ที่ข้าใช้ออร่าต่อสู้ทำให้ศัตรูขยับตัวไม่ได้ก่อนจะใช้ดาบพิฆาตมังกรฟันลงไป ซึ่งนั่นก็ถือว่าข้าเมตตาศัตรูที่อ่อนแอกว่าแล้วนะ ทำไมอาวุธของเจ้าถึงบินขึ้นมาปกป้องเจ้าไว้ได้อีกล่ะ?”

 

“ขอโทษที แต่ข้าคงตอบคำถามเจ้าไม่ได้หรอก รู้ไว้ว่าหลังจากนี้อย่าคิดลอบโจมตีข้าอีกแค่นั้นก็พอ เพราะทำแบบนั้นรังแต่จะสร้างปัญหาให้เจ้าเท่านั้นแหละ ข้าบอกได้เลย”

 

หานซั่วยักไหล่

 

ทรังค์สพยักหน้าตามที่เขาเข้าใจ

 

“ถ้าไม่ว่ายังไง ก็ไม่มีใครสามารถแอบซุ่มโจมตีเจ้าได้ แสดงว่าความแข็งแกร่งของเจ้าก็สูงเกินกว่าระดับของป่าทมิฬไปมากมายหลายเท่าแล้วล่ะ ดูเหมือนว่าเราอาจจะค้นหาผลแห่งแด็กมาร์ได้สำเร็จจริง ๆ ก็คราวนี้แหละ”

 

ช่วงเวลาที่ใช้ในการเดินทางกลับนั้นใช้เวลามากกว่าถึง 5 เท่าเมื่อเทียบกับตอนที่พวกเขาวิ่งไล่ล่ากันจนมาถึงที่นั่น และความเร็วของทรังค์สก็ลดลงอย่างมากเพราะบาดแผลที่ได้รับ แต่เขาปฏิเสธข้อเสนอที่จะช่วยพยุงเดินของหานซั่วอย่างเด็ดขาด และยืนยันอย่างหัวแข็งว่าเขาจะเดินต่อไปด้วยตัวเอง

 

ระหว่างที่ทั้งคู่เดินทางร่วมกันเช่นนั้นต่อไปเรื่อย ๆ หานซั่วก็เข้าใจอะไร ๆ ภายในป่าทมิฬมากขึ้น และในที่สุด พวกเขาก็มาถึงจุดตั้งแคมป์ในช่วงบ่าย

 

เต็นท์ของพวกโอดิสซุสและคนอื่น ๆ ยังคงตั้งอยู่ที่เดิมโดยไม่ได้ย้ายไปไหน เมื่อหานซั่วและทรังค์สปรากฏตัวขึ้น ทั้งกลุ่มก็รู้สึกราวกับต้องเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ ทุกคนรีบคว้าอาวุธและเล็งเป้ามาที่ทรังค์สทันที

 

“ทุกคนวางอาวุธลงก่อน ต่อไปนี้เขาจะไม่ทำอะไรพวกเราแล้วล่ะ”

 

หานซั่วเดินเข้าไปพร้อมพูดโน้มน้าวคนอื่น ๆ ที่กำลังมีสีหน้าเคร่งเครียดและดูจะไม่ยอมลดอาวุธลงง่าย ๆ

 

เมื่อทุกคนได้ยินหานซั่วพูด พร้อมกับเห็นสภาพโทรม ๆ ของทรังค์ส พวกเขาก็ลังเลไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ลดอาวุธในมือลง แล้วอโฟรไดท์ นักเวทย์ธาตุน้ำระดับสูง ก็ถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ

 

“หาน นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ?”

 

“ไว้ข้าจะเล่าให้ฟังทีหลัง อาการของโอดิสซุสเป็นยังไงบ้าง?”

 

หานซั่วนิ่วหน้าถามเธอกลับ

 

อโฟรไดท์ส่งสายตามองทรังค์สอย่างไร้ความเป็นมิตร ก่อนจะเอ่ยปากตอบหานซั่ว

 

“ก็ไม่ได้ร้ายแรงถึงชีวิตหรอก แต่เขามีแผลเหวอะที่กลางอกตอนโดนมันติคอร์ตะปบเอาคราวนั้น ร่างทั้งร่างของเขาแข็งทื่อและแปลกประหลาดมากเลย ข้ารู้สึกว่า ต่อให้วันข้างหน้าเขาฟื้นตัวจนดีขึ้น แต่บาดแผลกลางอกนี้อาจส่งผลกระทบกับความแข็งแกร่งของเขาก็ได้ ตอนนี้เขาก็เลยทำได้แค่นอนพักอยู่เฉย ๆ น่ะ”

 

สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความขมขื่นขณะที่อโฟรไดท์พูดระบายทุกอย่างออกมา พลางกวาดสายตามองไปทั่วร่างของทรังค์ส ราวกับอยากจะฟาดฟันอาวุธใส่จนกว่าเขาจะได้รับความทรมานอย่างสาสม

 

“หาน เจ้าบอกพวกเราได้รึยังว่าพาเจ้านี่มาทำไม? อ้อ ข้ารู้ละ เจ้าจับเป็นเขามา เพื่อจะได้มาสังหารเขาต่อหน้าโอดิสซุสใช่รึเปล่า?”

 

กอร์ดอนจ้องหานซั่วตาเขม็งพลางถามด้วยสีหน้าขุ่นมัวเต็มที่

 

เพราะโอดิสซุสที่เป็นหัวหน้ากลุ่มได้รับบาดเจ็บ ทุกคนจึงยากที่จะปิดบังความรู้สึกเกลียดชังที่มีต่อทรังค์ไว้ได้ทั้งหมด หานซั่วสัมผัสได้ถึงความกราดเกรี้ยวในใจของทุกคนผ่านน้ำเสียงและอากัปกิริยา หากไม่ใช่เพราะหานซั่วได้ห้ามปรามพวกเขาไว้ก่อน ป่านนี้ทรังค์คงถูกจู่โจมจมกองเลือดเพราะความแค้นทันทีที่เขาปรากฏตัวไปแล้ว

 

แต่เพราะหานซั่วต้องการให้ทรังค์สนำทางเขาไปยังผลแห่งแด็กมาร์ เขาจึงยังยอมให้คนอื่น ๆ ทำร้ายทรังค์สไม่ได้ หานซั่วลังเลครู่หนึ่งเมื่อเห็นท่าทีดุร้ายของกอร์ดอน จึงอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ทุกคนฟัง

 

เมื่อเล่าจบ กอร์ดอนก็หัวเราะอย่างเยือกเย็นพลางพูดจาด้วยเสียงอันดัง

 

“ช่างหัวผลแห่งแด็กมาร์นั่นสิ! โอดิสซุสบาดเจ็บหนักขนาดนี้เราก็ไม่ต้องการผลไม้บ้าบออะไรนั่นแล้ว เราต้องการชีวิตของเจ้าฆาตกรชั่วนี่ต่างหาก!”

 

“หาน นี่เจ้าต้องการแค่ผลแห่งแด็กมาร์ หรือต้องการแก้แค้นให้โอดิสซุสกันแน่?”

 

นีอา นักธนูเอลฟ์จ้องมองหานซั่วด้วยสายตาเย็นชา และถามเขาอย่างแผ่วเบา

 

ทุกคนต่างจ้องมองหานซั่วเป็นตาเดียว และเฝ้ารอคำตอบของหานซั่ว และในตอนนั้นเอง ที่หานซั่วรู้สึกปวดหัวอย่างที่สุด เพราะไม่รู้ว่าโอดิสซุสจะบาดเจ็บหนักถึงขนาดนั้น และไม่คาดคิดเช่นกันว่าทุกคนจะเป็นห่วงโอดิสซุสจนไม่สนใจผลแห่งแด็กมาร์อีกต่อไปแล้วแบบนี้

 

แม้ว่าเดิมทีหานซั่วก็ไม่ได้มองคนพวกนี้ว่าเป็นสหายร่วมทางที่น่าไว้วางใจมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาเพียงร่วมเดินทางมาเพื่อผลแห่งแด็กมาร์เท่านั้น เขาจึงค่อนข้างประหลาดใจกับสถานการณ์ตรงหน้าพอสมควร พร้อมกับรู้สึกซาบซึ้งในมิตรภาพที่พวกเขามีให้โอดิสซุสอยู่ไม่น้อย แต่เพราะหานซั่วสัญญากับทรังค์สและยืนยันความปลอดภัยให้เขาไปแล้ว เขาจึงสับสนและไปต่อไม่ถูก โดยไม่รู้ว่าจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไรจึงจะดีที่สุด

 

ในฐานะบุคคลที่กำลังเป็นที่ครหา และทรังค์สเองก็ยังไม่ได้ปริปากพูดอะไรตั้งแต่มาถึงที่นี่ แววตาของเขาไร้ซึ่งความตระหนกตกใจโดยสิ้นเชิง พร้อมกับรับสายตาและกิริยาอาการของทุกคนในที่นั้นด้วยอาการสงบ ในที่สุด เขาก็เอ่ยปากพูดขึ้นมา

 

“ดูเหมือนจะไม่มีใครต้อนรับข้าเลยนะ แต่ถ้าข้าบอกว่าข้ามีวิธีรักษาบาดแผลของโอดิสซุสได้ จะมีพวกเจ้าสักคนที่ไว้ใจข้าบ้างรึเปล่าล่ะ?”

 

หานซั่วไม่รอให้ทุกคนตอบ และรีบถามทรังค์สกลับไปทันที

 

“เจ้าช่วยโอดิสซุสได้รึ?”

 

ทรังค์สพยักหน้าเชิงตอบรับ และพูดอย่างหนักแน่น

 

“บาดแผลของโอดิสซุสเป็นผลมาจากกรงเล็บของมันติคอร์ และมันติคอร์ตัวนั้นก็เป็นสหายของข้าเอง ข้าก็ต้องรู้อยู่แล้วสิ ว่าต้องรักษาบาดแผลที่เกิดจากกรงเล็บของมันได้ยังไง”

 

“งั้นก็ตามมา”

 

หลังจากที่ได้ฟังเสียงลมหายใจของโอดิสซุสมาได้ระยะหนึ่ง หานซั่วก็ไม่เสียเวลาพูดคุยอีกต่อไป และรีบพาทรังค์สมายังเต็นท์หลังหนึ่ง ก่อนจะเปิดซุ้มประตูออก เผยให้เห็นโอดิสซุสที่กำลังอ่อนแรงและใบหน้าซีดเซียว

 

ภายใต้เกราะอ่อนที่เป็นรูใหญ่กลางอกของโอดิสซุสเต็มไปด้วยผ้าพันแผล ทำให้ยากต่อการมองเห็นว่าบาดแผลจริง ๆ เป็นเช่นไร เมื่อทรังค์สและหานซั่วเข้าไปภายในเต็นท์ อโฟรไดท์และกอร์ดอนก็ตามเข้าไปติด ๆ ส่วนคนที่เหลือก็ยืมล้อมรอบเต็นท์เผื่อว่าทรังค์สจะเคลื่อนไหวตุกติกใด ๆ ขึ้นมา

 

“แกะผ้าพันแผลออกก่อน”

 

ทรังค์สบอกทันทีหลังจากเดินเข้าไป

 

เมื่อรู้ว่าทรังค์สมีวิธีช่วยโอดิสซุสได้ ทั้งกลุ่มก็ไม่ได้พูดอะไรอีก และตั้งใจจะรอดูว่าทรังค์สคิดจะทำอะไรต่อไป และค่อยรับมือไปตามสถานการณ์

 

กอร์ดอนยังนิ่งเงียบไม่พูดอะไร และเดินไปนั่งข้าง ๆ โอดิสซุสที่นอนอยู่และปลุกให้ตื่นก่อนจะแกะผ้าพันแผลออกภายใต้สายตาที่กำลังตื่นตกใจของโอดิสซุส เผยให้เห็นแผลลึกที่เหวอะจนเห็นกระดูกซี่โครงตรงกลางอกของเขา

 

“หาน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

 

โอดิสซุสมองหานซั่วอย่างอ่อนแรงและถามเขาด้วยความสับสน

 

“อย่าขยับนะ แล้วก็อย่าเพิ่งพูดอะไร ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังทั้งหมดเองเมื่ออาการบาดเจ็บของเจ้าทรงตัวดีแล้ว”

 

หานซั่วพูดอย่างอ่อนโยนและค่อย ๆ เขยิบเข้าไปนั่งใกล้ ๆ โอดิสซุสมากขึ้น

 

ตอนนั้นเอง ทรังค์สหยิบขวดแก้วใส่ยาออกมาจากแหวนมิติ และเทผงสีแดงออกมาจำนวนหนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ โรยลงบนแผลบนอกของโอดิสซุส พลางอธิบายด้วยเสียงแผ่วเบา

 

“หางของมันติคอร์มีพิษร้ายแรงที่ทำให้ร่างทั้งร่างกลายเป็นอัมพาตได้ ที่กรงเล็บเองก็มีพิษแบบเดียวกัน แต่มีฤทธิ์ไม่เท่าที่หาง ผงที่ข้ากำลังใช้อยู่นี่จะรักษาพิษของกรงเล็บมันติคอร์ได้ และทำให้แผลหายเร็วขึ้น”

 

“ถ้าพวกเจ้าอยากได้ผลแห่งแด็กมาร์จริง ๆ ล่ะก็ เจ้าไปล่าอสูรเมดูซ่าที่อยู่ในหนองน้ำดีกว่า เลือดสด ๆ ของเมดูซ่ามีสรรพคุณมหัศจรรย์ ในการรักษาแผล ตราบใดที่พวกเราฆ่าเมดูซ่าได้และเอาเลือดของมันมา ข้าบอกได้เลยว่าเขาจะไม่รู้สึกทรมานกับบาดแผลนี้อีกทันทีที่เราทาเลือดอสูรลงไป และแผลก็จะฟื้นตัวได้เร็วมากกว่าเดิม”

 

ทรังค์สอธิบายอย่างแผ่วเบาพลางชำเลืองมองกอร์ดอนครั้งหนึ่ง

 

หานซั่วมองหน้ากอร์ดอนและอโฟรไดท์ และพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

 

“ข้าว่าเราต้องพึ่งเขาในการหาเมดูซ่าเพื่อช่วยโอดิสซุสแล้วล่ะ พวกเจ้าคิดว่ายังไง?”

 

อโฟรไดท์และกอร์ดอนมองหน้ากันไปมาครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างพร้อมเพรียงกัน

 

 

******************************

ติดตามอัพเดทและอ่านตอนล่าสุด ที่นี่ >>> Facebook : Louktan Translate นิยายแปลไทย