0 Views

GMC ตอนที่ 92 คุณเป็นสายลับที่ถูกส่งมาจากผู้ซ้ำชั้นหรือป่าว

 

 

นี่เป็นข่าวที่มีการแผ่หลาย

 

ผู้สื่อข่าวได้เผยบทที่มีข้อสรุปและข้อมูลทั้งหมด หลังจากอ่าน ซูฮ่าว เขาก็เข้าใจแล้วว่าผีเสื้อฝันสีฟ้าตัวนี้มีความเป็นมายังไง

 

ในขณะเดียวกันผีเสื้อฝันสีฟ้าก็จ้องที่หน้าจอเสมือนจริง

 

ดังนั้น  เธอเป็นมนุษย์มาก่อนจริงๆ   เธออยากจะร้องไห้ แต่น้ำตาไม่ไหล ในขณะนี้เธอเป็นผีเสื้อและผีเสื้อไม่มีต่อมน้ำตา นอกจากนี้เธอยังเป็นผีเสื้อที่กลายพันธุ์ซึ่งถือว่าเป็นศัตรูของมนุษยชาติ!

 

ซูฮ่าวเหยียดมือออกอย่างเงียบๆ เพื่อให้ผีเสื้อฝันสีฟ้านั่งลง

 

ขณะที่เขาเฝ้าดูผีเสื้อฝันสีฟ้าบนมือของเขา เธอขดตัวขดปีกและปิดกั้นตัวเองจากทุกสิ่ง มันคล้ายกับเด็กที่ไปซ้อนตัวที่มุมและร้องไห้

 

ซูฮ่าวรู้สึกลำบากใจอย่างอธิบายไม่ถูก

 

“ไง เจ้าตัวน้อย?” ซูฮาวยิ้ม “เธอไม่ควรพลาดที่จะกลับบ้านของเธอนะ”

 

“บ้าน?” ผีเสื้อฝันสีฟ้า ค่อยๆเปิดปีกเผยให้เห็นดวงตาคู่ใสที่ว่างเปล่า

 

“นี่คือยุคของความสามารถต้นกำเนิด” ซูฮ่าวยิ้ม “อะไรก็เป็นไปได้! ถ้ามีคนสามารถโอนจิตวิญญาณของเธอไปยังมอนเตอร์ได้ นั้นก็ต้องมีความเป็นไปได้ที่จะนำมันกลับเข้าร่างมนุษย์ นอกจากนี้ความทรงจำของเธอกำลังไฟื้นฟู  ใครจะรู้  บางทีวันหนึ่งเธออาจสามารถจำชื่อและที่อยู่ของเธอได้ก็ได้”

 

“เธอไม่ต้องการพบ พ่อ แม่และคนที่คุณรักอีกครั้งหรอ” ซูฮ่าวถาม

 

พึบ!

 

ผีเสื้อฝันสีฟ้าบินขึ้นมาทันที ท่าทางที่มืดมนไม่สามารถมองเห็นได้อีกต่อไป เธอมองซูฮ่าวด้วยความตื่นเต้น “คุณ … คุณจะช่วยฉันได้ใช่ไหม?”

 

ซูฮ่าวหัวเราะ “ขอให้ฉันถามอาจารย์ในเรื่องนี้ก่อน หลังจากที่อยู่ด้วยกันมานาน พวกเราไม่ใช่เพื่อนกันหรอ? ”

 

“เพื่อน …… ใช่เราเป็นเพื่อนกัน!”

 

ผีเสื้อฝันสีฟ้าบินไปรอบๆ นี่หมายความว่าเธอไม่ต้องการอยู่ในป่าซึ่งตนป็นเพียงผีเสื้อตัวเล็กๆ ที่ต้องดิ้นลนอยู่รอดและอาศัยอยู่ในความกังวลเกี่ยวกับการถูกกินโดยมอนเตอร์อื่นๆ

 

“เธอจะไปอยู่บ้านของฉันหรือตามฉันไปที่ห้องเรียนการคัดเลือกอัจฉริยะ?” ซูฮ่าวมองเธอ “ในปีนี้ ฉันอาจจะยุ่งมากและมีตกอยู่ในสถานการ์ณที่อันตรายต่างๆ ถ้าเธออยู่ที่บ้าน เธอก็สามารถอยู่กับน้องสาวและแม่ของฉันได้ ”

 

ผีเสื้อฝันสีฟ้าส่ายหัว “ฉันจะตามคุณไป สำหรับเรื่องอันตรายคุณไม่ต้องกังวลเพราะผีเสื้อสีฟ้ามีความสามารถที่สมบูรณ์แบบสำหรับการปกปิดตัว ”

 

“หืม?” ซูฮ่าวสงสัย

 

“วิ้ง ~”

 

มีระลอกที่โปร่งใส ต่อมาร่างของเธอก็หายไป ไม่มีร่องรอยใดเลย อย่างไรก็ตามซูฮ่าวยังคงรู้สึกว่าเธออยู่ในมือ

 

“ล่องหน?” ซูฮาวตกใจมาก

 

“ไม่ใช่” ผีเสื้อฝันสีฟ้าส่ายหัวของเธอ ในขณะที่เธอแสดงตัวอีกครั้ง “ฉันใช้ความสามารถการสับสนในการสร้างสิ่งที่ช่วยให้ฉันสามารถกลมกลืนเข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบ นั่นคือเหตุผลที่คุณไม่สามารถมองเห็นตัวของฉันได้ ”

 

“ซ่อนตัว” ซูฮ่าวรู้ตกใจมาก

 

“ถ้าเช่นนั้นในวันพรุ่งนี้ เราจะกลับไปที่ชั้นเรียนการคัดเลือกอัจฉริยะ” ซูฮ่าวยิ้ม ในขณะที่เขามองไปที่ผีเสื้อฝันสีฟ้าบนมือของเขา “ฉันหวังว่าเราจะตระหนักถึงความฝันของเรา”

 

สำหรับเรื่องที่เกี่ยวกับสมาคมต้ยกำเนิด ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องนี้

 

ไม่เป็นไรที่จะฟังหรืออ่าวข่าว แต่ถ้าคุณเชื่อตามเนื้อหาทั้งหมดของข่าวนั้นคุณก็เป็นโง่มาก ด้วยตัวอย่างการทดลองที่ดีแบบนี้ นักวิจัยจะปล่อยมันไปได้อย่างไร?

 

นี่คือยุคของความสามารถต้นกำเนิด, ยุคของความมืดมน

 

ในเวลากลางคืน ทุกคนในครอบครัวได้มีช่วงเวลาที่ดีด้วยกัน ซูฮ่าวช่วยฝึกทักษะการต่อสู้ของเธอ เพื่อเรียนอันต่อไป

 

รุ่งขึ้นซูฮ่าวได้ไปโรงเรียนในตอนเช้า

 

เขาเดินเข้าไปในโรงเรียนอย่างสบายๆ แต่หลังจากที่ขาดเรียนไปกว่าครึ่งเดือน ทางโรงเรียนดูเหมือนจะเข้มข้นกว่าปกติ ทุกๆที่ ที่คุณมองไปจะมีนักเรียนคึกคักเพราะใกล้ถึงเวลาแห่งการต่อสู้เพื่อเป็นเกียรติ!

 

ซูฮ่าวถือกรงเล็กๆ ไว้ในมือ ภายในกรงมีผีเสื้อฝันสีฟ้าอยู่

 

ผีเสื้อฝันสีฟ้าตนนี้ได้โจมตีได้ผีเสื้อตัวอื่นๆ อย่างไรก็ตามเนื่องจากร่างกายของมันไม่ได้มีความเสียหายใดๆ ใช้เป็นสัตว์เลี้ยงได้ นอกจากนี้ยังช่วยให้จบภารกิจของเขาอีกด้วย

 

ถ้าไม่ใช่เรื่องเล็กๆ หลังจากที่เตือนสติเขา ซูฮ่าวจะลืมไปอย่างสิ้นเชิงว่าเป้าหมายเดิมของเขา คือการได้รับ 200 แต้ม  ใครจะคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้   ถ้าซุนเหยาเตี้ยนรู้เรื่องนี้เขาคงจะอาเจียนด้วยความโกรธ

 

ซูฮ่าวเห็นข่าวเมื่อวานนี้แล้ว เขารู้สึกดีใจอย่างมากที่เอาคืนซุนเหยาเตี้ยนได้

 

แม้ว่าจะมีช่องโหว่มากมายในแผนของเขา เนื่องจากการปกปิดตัวตนของเขา ตระกูลซุนไม่สามารถจินตนาการได้ว่าชายในชุดขาวเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปี 3  เป้าหมายเขาในการทำให้เกิดความสูญเสียของตระกูลซุนประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง  เมื่อมีเหตุการณ์ขนาดใหญ่เช่นนี้เกิดขึ้นตระกูลซุนคงไม่มีเวลาพอที่จะมารยกวนเขาในเร็วๆนี้

 

อารมณ์ของซูฮ่าวดีมาก

 

หลังจากเข้ามาในโรงเรียนแล้วอารมณ์ของซูฮ่าวก็ดียิ่งขึ้น โดยได้พบกับเพื่อนที่ดีของเขา ซุนเหยาเตี้ยน

 

“โอ้ นั้นคุณชายซุนเหยาเตี้ยนไม่ใช่หรอ” ซูฮ่าวมองไปที่ซุนเหยาเตี้ยนที่กำลังเดินอยู่ฝั่งตรงข้าม เผยรอยยิ้มหวานๆ “เมื่อวานนี้ภาพเกี่ยวกับคุณชายซุนเหยาเตี้ยน มันน่าสนใจจริงๆ ”

 

ใบหน้าของซุนเหยาเตี้ยนบิดเบี้ยว

 

ภาพที่ซูฮ่าวกล่าวถึง คือภาพของซุนเหยาเตี้ยนสวมเสื้อคลุมห้องทดลองที่ถ่ายโดยนักข่าวผู้หนึ่ง แม้ว่าตระกูลซุนจะสามารถขจัดภาพพวกนั้นไปแล้ว แต่ในอินเตอร์เน็ตก็มีรูปนั้นที่หลงเหลืออยู่จำนวนไม่น้อย

 

นอกจากนี้บทเรียนจากพ่อของเขา เมื่อวานยังคงอยู่ภายในใจของเขา

 

“เหยาเตี้ยน พ่อจะไม่ช่วยในการจัดการเรื่องนี้ ถ้าไม่สามารถแม้แต่จะจัดการกับนักเรียนธรรมดาๆ จากครอบครัวที่ยากจนได้ ลูกจะมีคุณสมบัติที่จะสืบทอดธุรกิจของครอบครัวได้ยังไง? ทรัพยากร พลังต้นกำเนิด สิ่งเหล่านี้แกด้อยกว่าซูฮ่าวงั้นเหรอ? ทำไมแกถึงได้แพ้อยู่เสมอ? เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นถึงความคิดเกี่ยวกับตัวแกเอง! ถ้าเป็นการหาผลประโยชน์อย่างขยันขันแข็ง พี่ชายคนเดียวของแกก็เพียงพอแล้ว! ถ้าแกเป็นคนที่มีความสามารถ  แสดงให้ฉันเห็นว่าแกสามารถเอาชนะเขาได้โดยไม่ต้องมีเทคนิคใดๆ ”

 

ซุนเหยาเตี้ยน กำมือของเขาแน่น ร่างกายของเขาสั่น ใช่ความสามารถและทรัพยากรของเขาดีกว่าของ ซูฮ่าวถึงกระนั้นทำไมเขายังแพ้ซูฮ่าว?

 

ทำไมเขาซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังทุกครั้ง?

 

ทำไมเขาไม่กล้าที่จะยืนข้างหน้าเขา?

 

เขากลัว?

 

“ไม่     ไม่จริง !” ซุนเหยาเตี้ยนโห่ร้องและในที่สุดก็ตัดสินใจอย่างกล้าที่จะมองมาที่ซูฮ่าว “ซูฮ่าว ฉันกำลังท้าทายคุณ คุณกล้ายอมรับไหม ”

 

เสียงดังไปทั่วบริเวณ

 

นักเรียนทุกคนเงยหน้าขึ้นมองซุนเหยาเตี้ยน ผู้ชายคนนี้ได้รับยามาผิดหรือป่าว  การท้าทายของเขาอาจทำให้นักเรียนทั่วไปหวาดกลัวได้แต่กับนักเรียนชั้นยอด….

 

ซูฮ่าวตกใจกับเสียงการท้าทาย  เมื่อมองไปที่ความโง่เขลาบนใบหน้าของซุนเหยาเตี้ยน เขาก็ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

 

“น่าสนใจ … ” ซูฮ่าวหลี่ตามองซุนเหยาเตี้ยน

 

ซุนเหยาเตี้ยนถอยหายใจและจ้องมองที่ซูฮ่าว นักเรียนทุกคนที่เดินผ่านได้หยุดเพื่อดูฉากนี้ หลังจากการต่อสู้ครั้งล่าสุด พวกเขาสองคนไม่ได้ปะทะกันมาเป็นเวลานานแล้ว ฉากดังกล่าวดึงดูดความสนใจของฝูงชนจำนวนมาก

 

ซูฮ่าวสังเกตเห็นโจวเว้งยืนอยู่ในฝูงชนด้วยท่าทางไม่ไยดีในใบหน้าของเขา เหมือนนกกระเรียนในฝูงไก่เขาไม่สนใจสิ่งใด  สายตาของเขามองมาทางนี้

 

ผู้ชายคนนี้…

 

ซูฮ่าวพูดไม่ออก

 

มองไปที่การแสดงออกของซุนเหยาเตี้ยน ซูฮ่าวก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว แล้วยืนอยู่ตรงหน้าแซุนเหยาเตี้ยน ฉากดังกล่าวทำให้ฝูงชนแทบคลั่งไปด้วยความตื่นเต้น  ทั้งสองคนนี้คงจะไม่ต่อสู้กันจริงๆหรอกใช่มั้ย?

 

“คุณต้องการที่จะท้าทายฉัน?” ซูฮ่าวมองซุนเหยาเตี้ยน

 

“ใช่!” ซุนเหยาเตี้ยนเงยหน้าขึ้น จ้องมองที่ซูฮ่าวด้วยดวงตาสีแดง “ฉันต้องการจะท้าทายคุณ ในการต่อสู้ที่ยุติธรรมและครั้งเดียว!”

 

“อาคารการต่อสู้?” ซูฮ่าวยกคิ้วขึ้น

 

“ไม่ใช่สนามฝึก! ฉันไม่ต้องการการจำลองการต่อสู้  แต่เป็นการต่อสู้จริง” ซุนเหยาเตี้ยนยิ้มเห็นฟันของเขา

 

ฝูงชนโดยล้อมรอบอยู่ในความโกลาหล!

 

การต่อสู้จริง!

 

มันอันตรายมาก นอกจากนี้ก็เห็นได้ชัดว่าซุนเหยาเตี้ยนไม่สามารถเอาชนะซูฮ่าวได้ แม้ว่าพลังต้นกำเนิดของเขาจะแข็งแกร่ง แต่พลังต้นกำเนิดก็ไม่ได้แสดงถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของมันออกมานัก ไม่ว่าพลังต้นกำเนิดของซูฮ่าวจะคืออะไร แต่ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาก็เป็นเรื่องที่น่ากลัวสำหรับทุกคนที่นี่ ซุนเหยาเตี้ยนเขาพยายามทำอะไรกันแน่

 

ซูฮ่าวมองการแสดงออกของซุนเหยาเตี้ยน เขาหัวเราะออกมาและตบไหล่ของซุนเหยาเตี้ยนว่า “คุณเป็นสายลับที่ถูกส่งมาจากผู้ซ้ำชั้นหรือป่าว?”

 

“หะ?”

 

ซุนเหยาเตี้ยน ตกอยู่ในความสงสัย เขาหมายถึงอะไร?

 

 

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย  มีกลุ่มลับ