0 Views

 

GMC ตอนที่ 50  สถานการณ์

 

 

ภายในปราสาทผี เป็นการตกแต่งเช่นเดียวกับปราสาทสไตล์ยุโรปที่น่าประทับใจอย่างมาก  มีพื้นที่ภายในมากมาย มีตู้ล้มระเกะรกะ อุปสรรคในพื้นที่ ทำให้สถานที่สมบูรณ์แบบสำหรับการต่อสู้

 

เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง ซูฮ่าว ไม่ได้ขยับใดๆ  เขาจ้องไปที่ เฉาเฟิง

 

การวิเคราะห์แบบจำลอง  ใช้งาน

 

วาป

 

แบบของ เฉาเฟิง ก่อขึ้น การ์ดจำนวนมากปรากฏขึ้น ลอยอยู่รอบตัวของเขา

 

ซูฮ่าวเหลือบมองเขา มีการ์ดสองใบซึ่งเขาคุ้นเคยกับ ทักษะการต่อสู้พื้นฐานและทักษะการต่อสู้ของเจ้าหน้าที่  ตอนที่เขาขยับร่างกายในตอนนั้นแสดงว่าเฉาเฟิงได้ปิดบังทักษะนี้ไว้  ความสำเร็จดังกล่าวน่าจะเป็นเรื่องแปลกสำหรับคนที่เข้ามาใหม่  แต่สำหรับผู้ซ้ำชั้นเป็นเรื่องปกติ

 

นอกจากนี้ยังมีการ์ดอื่นอีกสองใบ ความสามารถในการบ่มเพาะต้นกำเนิด! ทักษะการเปลี่ยนแปลงความสามารถระดับเริ่มต้น

 

ทักษะการเพาะปลูกของเขามีการควบคุมอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว แต่ทักษะการเปลี่ยนแปลงความสามารถของเขาพึ่งอยู่ในระดับเริ่มต้น

 

“ทักษะการเปลี่ยนแปลงความสามารถไม่ใช่ทักษะที่ใช้เพื่อเพิ่มการบ่มเพาะ” ซูฮ่าว ประหลาดใจ “ดูเหมือนว่า เฉาเฟิง จะไม่ได้อยู่เฉยๆในปีนี้ เขาเลือกสิ่งดีๆมากมาย ”

 

ถ้าเป็นแบบนี้ เขาไม่ต้องกังวลในการสอบเข้าอีกต่อไป

 

รูปแบบการ์ดสร้าง

 

“การเลือกการ์ดเสร็จสมบูรณ์ … .. ทักษะการเปลี่ยนแปลงความสามารถระดับเริ่มต้น … .. การวิเคราะห์รูปแบบ … . การวิเคราะห์รูปแบล้มเหลว …… การสร้างการ์ดล้มเหลว!”

 

ล้มเหลว

 

ความคิดของซูฮ่าวอยู่ในสภาพตกใจ เขาได้สร้างแบบจำลองตัวละครเสร็จ  แต่เขาล้มเหลวในการสร้างแบบจำลองการ์ด

 

น่าผิดหวัง  ซูฮ่าวเข้าใจแล้วว่า   ทำไมการวิเคราะห์แบบจำลองของเขาจึงล้มเหลว  การสร้างแบบจำลองการ์ด ตอนนี้ไม่ได้มีข้อมูลใดๆให้รวบรวมเลย

 

เพราะนี่คือสภาพแวดล้อมเสมือน

 

ที่นี่ทุกตัวอักษรจะถูกควบคุม และถูกแยกออกจากระบบในร่างกายมนุษย์ แต่การวิเคราะห์ข้อมูลก็เป็นเพียงความสำเร็จที่เป็นไปไม่ได้

 

ถ้าเขาต้องการที่จะสร้างรูปแบบการ์ด เขาสามารถทำเช่นนั้นในขณะที่มองไปที่ร่างกายมนุษย์จริง

 

“ไม่สามารถสร้างแบบจำลองการ์ดได้  แต่สามารถดูความสามารถของเขาเท่านั้น” ซูฮ่าว มองดูการ์ดของ เฉาเฟิง มีการ์ดใบหนึ่งที่มีสีเทาซึ่งดึงดูดความสนใจของเขา

 

นั่นคือความสามารถต้นกำเนิดของ เฉาเฟิง – การทะล้วง

 

ทะล้วง(ตูด)

 

ซูฮ่าวได้เรียบเรียงข้อมูลที่เขาได้อ่านจากในตำราเรียนอย่างรวดเร็ว  มันหมายถึงการที่ไม่สนใจการป้องกันใด ๆ ! จากการประเมินจากสมาคมความสามรถ ความสามารถนี้อยู่ที่เกรด B เท่านั้น

 

นั่นเป็นเพราะว่าในช่วงเริ่มต้น  ความสามารถนี้ค่อนข้างอ่อนแอ ในการโจมตีจะทะล้วงการป้อมกันของคู่ต่อสู้ไป 10% ของผลการป้องกันของศัตรูเท่านั้น  เมื่อระดับความสามารถต้นกำเนิดที่มากขึ้น ความสามารถนี้ก็จะค่อยๆเริ่มแสดงศักยภาพที่แท้จริงของมัน

 

ในระยะหลังเมื่อความสามารถถึงจุดสูงสุดของมัน จะเป็นการละเว้นการป้องกันใด ๆทั้งสิ้น มันน่ากลัวมาก แต่เมื่อเทียบกับความสามารถในการควบคุมธาตุของธรรมชาติต่างๆ มันกลับดูอ่อนด้อย

 

อย่างไรก็ตาม มันยังคงเป็นความสามารถที่น่ากลัว  แต่ก็เป็นเพียงความสามารถในเกรด B  (TL:เหมือนของมันเกรดสูงมาก)

 

“ย้า”

 

เฉาเฟิง  สังเกตเห็นว่า ซูฮ่าว ยังไม่ได้เคลื่อนไหว  เขาจึงเริ่มเปิดฉากการโจมตีของเขา ดวงตาของซูฮ่าวประกายขึ้น ขณะที่ถอยด้านไปเรื่อย  ในวินาทีต่อมา ฉากการที่ เฉาเฟิง ไล่ตามและ ซูฮ่าว ที่กำลังหลบหลีกการโจมตีทั้งหมดด้วยความว่องไวของเขา

 

ไม่มีการเผชิญหน้าโดยตรง

 

เฉาเฟิง ไม่สามารถไล่ตายหรือไล่จับ ซูฮ่าว ได้ ซูฮ่าว หลบหนีจากหมัดของเขาได้อย่างคล่องแคล่ว เขาไม่สามารถโจมตีโดนตัวของซูฮ่าวได้เลย  เนื่องจากซูฮ่าวมีข้อได้เปรียบในด้านสมรรถภาพทางกายและทักษะการต่อสู้จึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจับตัวซูฮ่าวออกไปได้

 

ขณะที่พวกเขาเผชิญหน้ากัน  ซูฮ่าวจะหลบเลี่ยงเสมอ

 

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้นักศึกษาใหม่ทั้งหลาย กำลังรู้สึกเสียความมั่นใจเล็กๆ

 

ทำไม ซูฮ่าว ถึงไม่โต้ตอบ

 

ด้วยจุดเด่น  300 แต้มของเขาในด้านสมรรถภาพทางกายและทักษะการต่อสู้ 310 แต้ม โดยไม่ต้องพึ่งพาความสามารถต้นกำเนิดของเขา  เขาก็สามารถเอาชนะเฉาเฟิงได้อย่างง่ายดาย!

 

แต่ฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้าพวกเขานี้คืออะไร

 

เฉาเฟิง  ไม่ได้ใช้ความสามารถต้นกำเนิดของเขาเพื่อชิงความได้เปรียบ  ในการเผชิญหน้ากับนักเรียนอย่างซูฮ่าว  เขาไม่คิดว่านักเรียนใหม่จะมีแผนการใดๆ และซูฮ่าว ยังทำตามแผนของเขา โดยชิงความได้เปรียบโดยการหลีกเลี่ยงการโจมตี

 

ในทางตรงกันข้ามกับนักเรียนใหม่  ผู้ซ้ำชั้นมีความชัดเจนว่าเหตุใดซูฮ่าวจึงหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าโดยตรง

 

การรอจังหวะ

 

รอคอยจังหวะที่จะตอบโต้

 

เฉาเฟิง เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่คิดว่านักเรียนใหม่คนนี้จะมีแผนการซ้อนไว้ เขาคิดว่า ซูฮ่าวเป็นเพียงคนโชคดีที่ได้รับอันดับหนึ่ง

 

นั่นคือเหตุผลที่เกือบทุกความท้าทาย กับนักเรียนใหม่อันดับหนึ่งจะจบลงด้วยการที่ผู้ท้าทายประสบความล้มเหลว

 

และการที่เขาก็กล้าที่จะท้าทายนั้น  เพราะเขาได้รู้ข้อได้เปรียบของซูฮ่าวคือทักษะการต่อสู้ของเขา

 

ข้อได้เปรียนหลักของ ซูฮ่าว คือความสามารถในการต่อสู้ของเขา

 

และด้วยความมั่นใจว่าเขาจะได้เปรียบ นั้นเพราะความสามารถต้นกำเนิดของตนเองซึ่งเป็นข้อได้เปรียบทักษะการต่อสู้ได้ทั้งหมด  ด้วยความสามารถในการปราบทักษะการต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์  ซูฮ่าวอาจได้รับการพิจารณาว่ามีโอกาสเป็น 0 แน่นอนในการชนะการต่อสู้ครั้งนี้

 

ที่จริงเหล่าผู้ซ้ำชั้นก็สงสัยว่าซูฮ่าวค้นพบเกี่ยวกับมันหรือป่าว

 

ภายในปราสาทผี

 

ซูฮ่าว หลบหนีอีกครั้ง ปราสาทผีเป็นพื่นที่ขนาดใหญ่ ถ้งทั้งสองคนได้เคลื่อนที่ไปรอบๆแต่มันก็เปลี่ยนเพียงจุดศูนย์กลางของมันเพียงเท่านั้น

 

อย่างไรก็ตาม ซูฮ่าวเห็นว่าเขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ตลอด

 

ถ้าการโจมตีของ เฉาเฟิง โดนร่างกายของเขา เป็นเรื่องยากที่จะทนได้

 

เพื่อที่จะเอาชนะ เฉาเฟิง  เขาต้องรอโอกาสในการตอบโต้ในจังหวะดีๆ  แต่สถานการณ์ปัจจุบัน ซูฮ่าว มันเป็นเรื่องยากที่จะได้รับสถานการณ์เช่นนั้น

 

ความสามารถต้นกำเนิดของเฉาเฟิง มันไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานมากมายนัก  แม้แต่ตอนที่เขากำลังต่อสู้อยู่เขาก็ไม่ต้องพึ่งพาพลังงานความสามารถต้นกำเนิดมากนัก นอกจากการปะทุของพลังในระหว่างการต่อสู้แล้ว  ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก

 

การวิเคราะห์แบบจำลองของเขา  ในระหว่างช่วงเวลาที่ไม่ใช่การต่อสู้ ทำให้เขาได้รับข้อมูลและความช่วยเหลือมากมาย  ในทางตรงกันข้ามในขณะที่การต่อสู้ก็ไม่จำเป็น เพราะฉะนั้นเขาไม่จำเป็นต้องประหยัดพลังมากนัก

 

แต่ในการต่อสู้เสมือนนี้ พลังงานสำหรับตัวละครทุกตัวจะเต็มถัง

 

ในขณะที่เขาพ่ายแพ้ต่อการโจมตีของ เฉาเฟิง อีกครั้ง  ภายในจิตใจของ ซูฮ่าว ก็มีการเปลี่ยนแปลง  เขาคิดถึงบาง  ในที่นี่เขาสามารถใช้พลังงานได้!

 

การวิเคราะห์แบบจำลอง ใช้งาน

 

“วาป”

 

ฉากรอบตัวเขาเปลี่ยนไป ภายในใจของเขา ได้มีแบบจำลองที่สร้างขึ้น  มันไม่ได้เป็น เฉาเฟิง  แต่เป็นปราสาทผี

 

ใช่  ซูฮ่าว ใช้พลังเพื่อสร้างแบบจำลองเต็มรูปแบบของปราสาทผีภายในใจของเขา!

 

การใช้พลังเพื่อสร้างแบบจำลองชั่วคราวที่มีขนาดเล็ก แต่เมื่อปราสาทผีถูกสร้างขึ้น  พลังของซูฮ่าวก็หมดไปอย่างรวดเร็วเหมือนการเทน้ำ

 

ซูฮ่าว อยู่นิ่งๆ  ในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาได้วิเคราะห์แบบจำลองปราสาทผีทั้งหมดภายในใจของเขาหลายครั้ง

 

แบบจำลองปราสาทผีในใจของเขาหมุนไปในมุมมองต่างๆ

 

ขยายใหญ่ขึ้น ต่อมาก็เล็กลง  เหมือนกับว่าเป็นโมเดล 3มิติ ที่สมบูรณ์แบบ

 

ในไม่ช้าซูฮ่าวได้คุ้นเคยกับการพื้นที่ทั้งหมดของปราสาทผี  ทุกซอกทุกมุมและทุกเส้นทาง รู้สึกเหมือนเป็นบ้านของตัวเอง

 

“วูป”

 

แบบจำลองปราสาทผีหายไป แม้ว่าจะเป็นแบบชั่วคราว แต่เป็นแบบที่มีการใช้พลังระดับที่น่ากลัว

 

ถึงแม้แบบจะหายไปแล้ว แต่ซูฮ่าวก็ไม่ได้สนใจ

 

เฉาเฟิง ไล่โจมตีอีกครั้งและ ซูฮ่าว ก็หลบหลีก  แต่คราวนี้เขาไม่ได้หลบเพียงอย่างเดียวแล้ว เขาพุ่งไปมุม หลึ่งและเตะเก้าอี้ไปทาง เฉาเฟิง เขาหันกลับและโจมตีทันที

 

ผู้ชมที่ชมอยู่ทุกคน ที่หน้าจอเสมือนของตนต่างมีประกายแสงในดวงตาของพวกเขา

 

การใช้ภูมิประเทศให้เป็นข้อได้เปรียบในการโจมตี  ซูฮ่าวมีการสังเกตอย่างระเอียด ขณะที่เก้าอี้ลอยเข้าไป  เฉาเฟิง จะต้องเผชิญกับเก้าอี้และการโจมตีของ ซูฮ่าว ในเวลาเดียวกัน เขาสามารถเลือกป้องกันได้อย่างเดียว!

 

ปัง

 

ปัง

 

ด้วยการชกของ เฉาเฟิง เขาทำลายเก้าอี้เป็นชิ้น ๆ กำปั้นของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นและเดินหน้าต่อไป เขาวางแผนที่จะจัดการโจมตีสองครั้ง  ด้วยการชกเพียงครั้งเดียว  ในเวลานี้การชกนี้ค่อนข้างอ่อนกำลังลง เมื่อได้ใช้พลังเกือบทั้งหมดไปในการทำลายเก้าอี้  ซูฮ่าว คว้าโอกาสนี้ในการโต้กลับ

 

แต่ … .ซูฮ่าว พ่ายแพ้อีกครั้ง!

 

แต่เขาก็หลบหนีออกมาได้

 

เขาเห็นได้ชัดว่าการชกของ เฉาเฟิง เป็นเพียงแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น  กับการโจมตีที่สามารถทะล้วงการป้องกันของเขาได้  เขาไม่กล้าที่จะลองป้องกันมัน

 

ซูฮ่าว ก้าวถอยหลัง หลบหลีกการโจมตีจาก เฉาเฟิง ระยะห่างระหว่างพวกเขาไม่ได้ใกล้กันนัก แต่ก็ยังทำให้ซูฮ่าว  มีทางหลบหบีกที่น้อย

 

ก้าวถอยหลังให้ไกลกว่านี้

 

ซูฮ่าว สามารถเลือกได้ทางเดียวที่จะหลบหนี ซูฮ่าว ตอนแรกต้องการใช้ภูมิประเทศเป็นประโยชน์ในการโจมตี กลับกัน เฉาเฟิงเป็นคนที่ได้รับประโยชน์ทั้งหมด เขาทำให้ตัวเองลำบากจริงๆ

 

ผู้ซ้ำชั้นไม่เคยประเมิณคู่ต่อสู้ที่ระดับต่ำเกินไป

 

ดูเหมือนว่า การเคลื่อนที่ของเขาตอนนี้ทำให้เขาสูญเสียโอกาสหลบหนีไปแล้ว เขาไม่มีวันหนีรอดได้ ตอนนี้เขาได้จมมุมแล้ว

 

จนมุม

 

เขาไม่มีที่ให้หนีอีกแล้ว

 

หลังจากต่อสู้กันมานานกว่าสิบนาที ทั้งคู่ก็ได้มีการเผชิญหน้าโดยตรงเป็นครั้งแรก

 

“ลองดูสิว่าคุณจะหนีไปทางใด”

 

ด้วยรอยยิ้มอันน่ากลัวของเขา  เฉาเฟิงจ้องไปที่ซูฮ่าวผู้ซึ่งมองหาทางหลบหนีและก็รีบพุ่งไปข้างหน้าเพื่อกำปั้นของเขา

 

เมื่อกำปั้นของเขา กำลังใกล้ซูฮ่าว โดยไม่มีสัญญาณใดๆ เขาโดดที่พื้นของปราสาทผี ผลักร่างของเขาขึ้น

 

ด้วยการกระโดดของเขา ทั้งสองคนได้เปลี่ยนตำแหน่งของพวกเขาทันที ซูฮ่าว สามารถหลบหนีได้อีกครั้ง

 

ทุกคนก็โกรธมาก เขาสามารถหนีเช่นนั้น?ได้

 

ซูฮ่าวรู้จักใช้ภูมิประเทศโดยรอบเป็นอย่างดีกำปั้นของ เฉาเฟิง พุ่งเข้าสู้พื้นที่ว่างเท่านั้น เขาสามารถยิ้มได้อย่างขมขื่นขณะที่เขาปล่อยให้เด็กหนุ่มหนีจากฝ่ามือของเขาได้อีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขาต้องไล่ต้อนซูฮ่าวอีกครั้ง  อย่างไรก็ตามมันกลับนอกเหนือจากความคาดหวังของทุกคน ซึ่งทำให้จิตใจของทุกคนกระชับขึ้น ซูฮ่าว ไม่ได้หนี!

 

ครั้งนี้ซูฮ่าวไม่หนี

 

ซูฮ่าว วิ่งไปข้างหน้าเพื่อเตะ เฉาเฟิง  ด้วยการโจมตีที่ไม่คาดคิด เฉาเฟิง  ผู้ที่ตกใจได้หันร่างไปอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะไปป้องกันการโจมตีไว้

 

ปัง

 

โชคดีที่เขาสามารถป้องกันได้อย่างราบรื่น เขาก้าวถอยหลังไปสองก้าว เพื่อกระจายลงสู้พื้น การเตะนี้ไม่ได้ทำอันตรายใดกับเขา  แต่ตอนนี้เขากลับเป็นคนที่ถูกบังคับให้เข้าสู่มุมที่ไร้ทางหลบหนี

 

การเผชิญหน้าตอนนี้ได้เปลี่ยน สถานการณ์ให้กับทั้งสองอย่างน่าอัศจรรย์

 

 

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย มีกลุ่มลับ