0 Views

GMC ตอนที่ 173 มัจจุราชเตาปา

 

 

“ติ้ง-”

มีข้อความเข้า  ซูฮ่าวดู—มันเป็นข้อความจากตระกูลซุน

“ในที่สุด … “

ซูฮ่าวตื่นเต้นมาก

สำหรับบางคนแต้มภารกิจจะมีความสำคัญกว่า แต่สำหรับซูฮ่าวในตอนนี้ ถ้าเขาให้เลือกระหว่าง 1000 แต้มภารกิจและคำแนะนำจากมาสเตอร์เฟิงเป็นเวลา 3 วัน เขาจะเลือกอย่างหลัง  ถ้าคอนเสิร์ตเพียง 2 ชั่วโมง สามารถฟื้นพลังงานได้อย่างรวดเร็วแล้วด้วยคำแนะนำเป็นเวลา 3 วัน มันจะช่วยให้เขาพัฒนาได้ถึงขนาดไหน

สิ่งที่ซูฮ่าวต้องการตอนนี้คือการ์ด

หลังจากเรียนรู้การ์ดเพิ่มแล้ว เขาก็จะพยายามเรียนรู้จากมาสเตอร์เฟิง

ความสามารถของเขาหยุดนิ่งมานานแล้ว เขาต้องที่จะก้าวต่อไปไม่ใช่การหยุดนิ่ง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูฮ่าวสำรวจดูการ์ดในหัวของเขา มีการ์ดอยู่ 1 ในซึ่งเป็นสีเทา แก่นแท้ต้นกำเนิดระดับเริ่มต้น ความคืบหน้าในปัจจุบันคือ 50%

“ยังไม่พอ ฉันยังต้องการการ์ดอีกใบ”

ซูฮ่าวคิด เขาเปลี่ยนอุปกรณ์สื่อสารของเขา และพบเข้ากับคนที่เขาคุ้นเคย เขารู้สึกดีใจในทันที “ฉันไม่ได้เจอผู้ชายคนนี้มาหลายวัน ตอนนี้เขาควรจะได้รับผ่านทักษะการต่อสู้ทางทหารระดับกลางแล้ว”

ซูฮ่าวโทรหาเขาทันที

“ซูฮ่าวมีอะไร?”

ซูฮ่าวหัวเราะ “ฮ่าๆ เฉาเฟิงไม่มีอะไรมาก ฉันแค่ไม่ได้เจอนายมานาน ฉันต้องการไปทานอาหารกับคุณ ในวันพรุ่งนี้  ฉันจะไปคุฯที่โรงเรียน คุณว่างไหม “

“อืม.. ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนแล้ว”

เฉาเฟิงมองไปที่ซูฮ่าว “ฉันออกไปทำภารกิจ ตอนนี้ฉันอยู่ในเขตเมือง “

“คุณอยู่ในเขตเมือง” ตาของซูฮ่าวส่องประกาย “ฉันก็อยู่ในเขตเมือง พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปหาคุณ”

“โอเค”

เฉาเฟิงพยักหน้า

เช้าวันรุ่งขึ้น  5 โมงเช้า

ในภัตตาคารเล็กๆ แห่งหนึ่งในเมืองเจียงฮี  เฉาเฟิงมองไปที่ซูฮ่าวที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา ซูฮ่าวกล่าวว่าเขาจะมาในตอนเช้า แต่เขาก็ไม่ได้คิดว่ามันจะเป็น 5 โมงเช้า

 5 โมงเช้า  ซูฮ่าวร้องเรียกเขาให้ลุกขึ้นจากเตียง(ไปถึงเตียงกันเลย) เขาคิดว่าจะมีเกิดอะไรขึ้นจึงรีบวิ่งออกไป แต่….สิ่งที่ซูฮ่าว กล่าวถึงคือ … ไปกินข้าวกัน

“ไม่มีอะไรจริงๆ “

เฉาเฟิงอดไม่ได้ที่จะถาม “ไม่มีอะไรที่ต้องอาย  เพียงแค่พูดออกมา ตราบเท่าที่ฉันเฉาเฟ้งสามารถทำได้ฉันจะไม่ปฏิเสธ! “

“อาจจะมี?”

ซูฮ่าวพูดอย่าไม่แยแส “อืม วันนี้อาหารไม่เลวเลย”

เฉาเฟ้ง “…. “

“กิน กิน อย่าให้ฉันกินคนเดียว” ซูฮ่าวกล่าวอย่างรวดเร็ว “มากินข้าวกัน”

เฉาเฟิงประหลาดใจ ขนาดที่มองไปที่ซูฮ่าวที่ดูแปลกๆ จากนั้นเขาก็กินข้าว แต่ความสงสัยในหัวใจของเขายังไม่หายไป  “ซูฮาวไม่มีอะไรจริงๆหรอ?”

“กินๆกินให้เยอะๆเลย”

ซูฮ่าวยิ้ม จากนั้นเขาก็เปิดใช้งานการวิเคราะห์แบบของเขาอย่างเงียบเชียบ

ไม่น่าแปลกใจที่เฉาเฟิงได้เรียนรู้ทักษะการต่อสู้ทางทหารระดับกลางแล้ว นับตั้งแต่ที่ซูฮ่าวได้ให้คำแนะนำแก่เฉาเฟิง เขาได้เริ่มฝึกทักษะการต่อสู้ทางทหาร

และนี่ก็ผ่านมากว่า 1 เดือนแล้ว เขาคงเรียนมันเสร็จแล้ว

นอกจากนี่แต้มภารกิจของผู้เรียนซ้ำยังคงค่อนข้างสูง แล้วเฉาเฟิงก็แตกต่างจากเมื่อก่อนในตอนนี้เมื่อมีโอกาสใดๆ เขาจะคว้าของมันโดยไม่ลังเล

“การเลือกการ์ด … . ทักษะการต่อสู้ทางทหารระดับกลาง … วิเคราะห์แบบ … การสร้างแบบจำลอง … การสร้างโมเดลการ์ดเริ่มต้น … ” (แบบจำลองกับโมเดล มีความหมายเหมือนกัน อันหนึ่งเป็นคำทับศัพท์อีกอันเป็นความหมายแปลไทย)

มีการใช้พลังงานอย่างรวดเร็ว การฝึกฝนของเฉาเฟิงโดนวิเคราะห์ทีละเล็กละน้อย การ์ดสีเทาเริ่มค่อยๆก่อรูปร่าง

การสร้างการ์ดกำลังจะเสร็จในเร็วๆ นี้

ซูฮ่าวได้ตรวจสอบทักษะอื่นๆของเฉาเฟ้งและน่าเสียใจเล็กน้อย ความสามารถต้นกำเนิดของเฉาเฟิงยังคงหยดอยู่ที่ทักษะการปรับแหล่งกำเนิดระดับเริ่มต้น ดูเหมือนว่าหลังจากฟังคำแนะนำของซูฮ่าว เขาไม่ได้ยุ่งเกี่ยวใดๆ กับความสามารถต้นกำเนิด เรื่องนี้ทำให้ซูฮ่วารู้สึกผิดหวังมาก มันจะดีกว่านี้ ถ้ามีทักษะการปรังแหล่งกำเนิดระดับกลาง…

“หืม … ใบหน้าของฉันมีอะไรงั้นหรอ”

เฉาเฟิงลูบหน้าของเขาอย่างประหลาดใจ

“ฮ่าฮ่า  ไม่ๆๆไม่มีอะไร”

ซูฮ่าวหัวเราะและเปลี่ยนหัวข้อการสนทนา “ความก้าวหน้าของคุณไม่น้อยเลนทีเดียว”

“อือ”

เฉาเฟิงพยักหน้า “เมื่อเร็วๆ นี้ความสามารถของฉันได้พัฒนาขึ้นมาอย่างมาก แตกต่างจากการพัฒนาของฉันในอดีตดูเหมือนเส้นทางที่ฉันเลือกเดินในอดีตมันผิดพลาดจริงๆ หลังจากความสามารถของฉันเพิ่มมากขึ้นฉันก็ทำภารกิจได้ง่ายขึ้น  แต้มภารกิจของฉันได้เพิ่มขึ้นในอัตราที่สูงมาก ฉันไม่ได้ขาดแคลนพวกมันในขณะนี้ อย่างไรก็ตามไม่กี่วันที่ผ่านมาฉันเห็นภารกิจที่ให้ค่าตอบแทนที่สูงมาก มันมีมูลค่าถึง 1,000 แต้ม เป็นเพราะฉันลังเลใจ มันจึงถุกรับไปโดยคนอื่นก่อน มันทำให้ฉันเศร้าใจอย่างมาก”

“ภารกิจไวน์เก่าแก่?” ซูฮ่าวขมวดคิ้ว

“คุณก็เห็นมัน?” เฉาเฟิงกล่าวด้วยความเศร้าใจ “โชคดีที่ตอนนั้นฉันไม่ได้รับมัน มีการกล่าวว่าเนื่องจากภารกิจนี้ทำให้มีนักล่าหลายร้อยคนถูกสังหาร ตอนนี้เรื่องนี้เป็นกระแสอย่างมาก หลายๆคนต่างหวาดกลัวชื่อ เตาปา จำนวนผู้เสียชีวิตในมือของเขาอย่างน้อยก็ 1000 ราย”

ซูฮ่าว “…. “

1000 ?

มันจะเป็นไปได้ยังไง?

วงการนักล่าในเมืองเจียงฮีจะมีเช่นนั้นได้อย่างไร

“นี่ไม่ใช่ประเด็นหลัก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหลังจากผ่านความยากลำบาก กรีนสเน็คดูเหมือนจะถูกสังหารโดยตระกูลซุนอย่างไม่ทราบสาเหตุผล กรีนสเน็คได้สิ่งของมาหลังจากผ่านความยากลำบาก มีบางคนกล่าวว่าตระกูลซุนเล่นแง่ และชิงเอาไวน์ไปเพื่อเป็นของตนเอง”

“พุ๊ด-”

ซูฮ่าวพ่นน้ำ “ตระกูลซุนเล่นแง่”

“ใช่แล้ว”

เฉาเฟิงกล่าว  “มีรายงานกล่าวว่ากรีนสเน็คถูกสังหารในขณะที่ส่งมอบสิ่งของเสร็จสิ้น ถ้าไม่ใช่ตระกูลซุนแล้วจะเป็นใครได้? “

ซูฮ่าว “…. “

ถึงมันจะอยูานอกเหนือการคาดการณ์ของเขา แต่ผลลัพธ์ของมันก็น่ารื่นรมย์นัก ดูเหมือนว่าถึงเขาไม่ต้องทำอะไร  แต่สุดท้ายเรื่องมันก็เกี่ยวเนื่องไปถึงตระกูลซุนอยู่ดี

“เป็นไปไม่ได้ที่ซุนเบเตี้ยนจะทำอะไรโง่เขลา” ซูฮ่าวกล่าว

“ใช่ ฉันก็เชื่อไม่ลง” เฉาเฟิงก็กล่าวด้วยความประหลาดใจ  “ยังไงก็ตามทุกคนไม่สนใจว่ามันเป็นความจริงหรือเท็จ ยิ่งน่าสงสัยมากเท่าไหร่ข่าวลือยิ่งร้อนแรงขึ้นและแพร่กระจายไปทั่วทั้งเมือง ทุกคนมีจมูกและตา เนื่องจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ หลังจากความพยายามอย่างมากของตระกูลซุนเพื่อรักษาเสถียรภาพหุ้นเอาไว้  แต่ในตอนนี้คาดว่าหุ้นของพวกเขาจะลดลงอย่างมากอีกครั้ง “

ซูฮ่าวตะลึงและพูดออก

ครั้งนี้มันไม่ใช่ความผิดของเขา … จริงๆ

ตระกูลซุน  อาเมน

หลังจากทานอาหาร เฉาเฟิงก็เหมือนลังเลบางอย่าง แต่ในที่สุดเขาก๋พูดออกมา  “ในงานวันเกิดของ เฉิยเยวี่ย คุณมีแผนจะทำยังไง”

“คุณหมายถึงอะไร”

ซูฮ่าวขมวดคิ้ว เรื่องนี้แม้แต่เฉาเฟิงก็รู้? เป็นไปได้ว่าคนอื่นๆก็รู้เช่นกัน เพราะจนถึงตอนนี้คนเดียวที่เขาได้พบคือซุนเหยาเตี้ยน หรือซุนเหยาเตี้ยนลงมือทำบางอย่าง

“เพื่อที่จะฟื้นฟูชื่อเสียงของเขา ซุนเหยาเตี้ยนส่งคำเชิญไปมากมาย” สีหน้าของเฉาเฟิงดูแปลก “เฉพาะนักเรียนชั้นเรียนการคัดอัจฉริยะอย่างน้อย 12 คน ได้รับบัตรเชิญ ซึ่งรวมถึงนักเรียนใหม่และผู้เรียนซ้ำแม้ว่าส่วนใหญ่จะยังไม่ได้กลับมา แต่ซุนเหยาเตี้ยนได้ประกาศต่อสาธารณชนว่าเขาได้เชิญคุณและขอแสดงความขอบคุณ … ดังนั้นฉันคิดว่าถ้าคุณไปมันไม่เป็นเรื่องที่ดีแน่ “

ดวงตาของซูฮ่าวเผยให้เห็นจิตสังหาร “ฆ่านก 3 ตัวด้วยหินก้อนเดียว ไม่เพียงแค่เขาจะทำลายชื่อเสียงของฉัน เขายังท้าทายฉันอีก เขาก็ดูเหมือนจะทำตัวดีเพื่อเฉินเยวี่ย เขาดูฉลาดขึ้นมากจากเมื่อก่อน  แต่…. เขาได้รับบัตรเชิญมากขนาดนี้ได้ยังไง? “

เฉาเฟิงครุ่นคิดง “ฉันได้ยินมาว่างานวันเกิดครั้งนี้จัดขึ้นโดยแม่ของเฉินเยวี่ย”

“เป๊ะ”

ซูฮ่าวตบหน้าผากของตนเอง เขารู้แล้ว .. ไม่ใช่ว่าคุณนายเฉินและคุณนายซุนเป็นเพื่อนสนิทกันหรอกหรอ  เป็นเรื่องธรรมดาที่ลูกชายของเธอที่จะได้รับบัตรเชิญมากขึ้นขนาดนี้  เนื่องจากเรื่องของเฉินเยวี่ยคุณนายเฉินจึงหลับตาข้างหนึ่งอนุมัติไป

“เอาจริงๆ ฉันไม่รู้จะทำยังไงเช่นนี้จริงๆ อย่างไรก็ตามถ้าคุณไม่ได้เข้าร่วมในงานครั้งนี้คาดว่าจะมีข่าวลือแพร่ที่หลากหลายแพร่กระจายไป อีกด้านหนึ่งถ้าคุณไป ฉันก็กลัวว่าคุณจะถูกเหยียดหยามจากคนอื่นๆอย่างชวยไม่ได้ “เฉาเฟิงวิเคราะห์อย่างระมัดระวัง” ไป หรือ ไม่ไป  มันขึ้นอยู่ที่ตัวคุณแล้ว”

“หึหึหึ ไม่ต้องกังวลไปหรอก”

ซูฮ่าวหัวเราะ “ในเมื่อซุนเหยาเตี้ยนกระตือรือร้น ต้องการให้ฉันไปถึงขนาดนั้น ฉันจะไม่ไปได้ยังไง พอถึงตอนนั้นฉันจะทำให้เขาเสียใจ “

“ถ้าคุณมีแผนการของตนเองก็ดีแล้ว” เฉาเฟิงพยักหน้า

หลังจากที่ทั้งสองพูดคุยกันสักพัก  เฉาเฟิงก็ขอตัวลาไป อย่างไรก็ตามเนื่องจากเขาสับสนในเรื่องของ เฉินเยวี่ย  ทำให้เขารู้สึกว่าลืมอะไรบางสิ่งบางอย่างไป แต่เขาจำไม่ได้ว่าอะไร

ในท้ายที่สุดเขาก็ส่ายหัว และทิ้งมันไป

หลังจากที่ถูกซูฮ่าวพูดคุยเปลี่ยนเรื่องไปมา ทำให้เขาลืมไปว่าซูฮ่าวลากเขามากินข้าวตั้งแต่เช้าตู่เพื่ออะไร..

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย มีกลุ่มลับ