0 Views

GMC ตอนที่ 170 คนของตระกูลซุน

 

 

ดวงตาของชายคนนั้นเบิกกว้างอย่างน่าแปลกใจ

ความเร็วของกรีนสเน็คสามารถหลบหลีกจากซุ่มยิงของเตาปาได้ ไม่มีกระสุนนัดใดเลยที่โดยตัวเขา

“เหลาเอ่อ เหลาซาน  กรีนสเน็คเป็นผู้ถือขวดไวน์ ตอนนี้เตาปากำลังเล็งไปที่เขา เราจะรอพวกเขาออกจากป่า ก่อนจะโจมตีพวกเขาทันที”

ภายในป่าเป็นพื้นที่ของเตาปา

ถ้าเตาปาสามารถหยุดกรีนสเน็คได้ภารกิจก็จะตกไปอยู่ในมือเขา ตราบใดที่สเน็คสามารถนำของภารกิจออกท่จากป่าได้ แล้วพวกเขาก็จะสามารถเก็บมันได้อย่างง่ายดาย ในเวลานี้มีเสียงปืนดังมาอย่างต่อเนื่อง

เสียงปืนที่ดีงขึ้นอย่างต่อเนื่องได้ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ทุกๆคนต่างมองไปที่ทางเข้าป่า หลายคนได้รับข้อความและซุ่นรอ เตรียมพร้อมที่จะจัดการกรีนสเน็คเมื่อเขาออกมาจากป่า

“หวือ”

“หวือ”

เมื่อร่างหนึ่งหายไป กระสุนปืนจะตามมาในทันที  กรีนสเน็คหัวเราะ “ฮ่าฮ่า … พ่อเอ็งคนนี้จะหนีออกไปให้ดู  ระยะกลางยิงของแกมีเพียง 5000 เมตร หากหลบหนีออกจาก 5000 เมตรนี้ไปได้ แกจะทำอะไรได้  ไม่ว่าแกจะวางแผนมายังไงแต่ผู้ชนะที่แท้จริงก็คือฉัน  พยายามที่จะวางแผนแผนชั่วร้ายของคุณและยังเป็นผู้หนึ่งที่โผล่ขึ้นมาเป็นผู้ชนะคือฉัน และเตาปาในตอนนี้ฉันได้รู้ถึงความตายของมันแล้ว “

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ …”

ด้วยเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่ง กรีนสเน็คได้มองไปที่ด้านหลัง

ด้วยความเร็วของเขาเมื่อออกจากระยะ 3000 เมตร ปืนไรเฟิลก็ไร้ประโยชน์โดยทั่วไป แม้ว่าในทางทฤษฎี fk7-111 ระยะที่ยิงได้ไกลที่สุดคือ 5000 เมตร โดยไม่สิ่งกีดขวาง แต่ในป่าเช่นนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหวังผลในระยะ 3000 เมตรขึ้นไป

ยิ่งใกล้ ปืนไรเฟิลยิ่งมีประสิทธิภาพมากขึ้น

“ฮึ”

หลังจากที่หัวเราะจนพอใจ

เป็นแค่เด็กนักเรียนตัวเล็กๆ กล้าที่จะเล่นกับกรีนสเน็คผู้นี้ แกคงอยากจะตายมากสิน่ะ หลังจากที่ฉันส่งภารกิจนี้แล้ว พ่อเอ็งคนนี้จะกลับมาเอา 3 ล้านคืน

เดินออกมาพ้นป่า ในขณะที่กรีนสเน็คเตรียมจะก้าวไปข้างหน้า เขาก็รู้สึกถึงจิตสังหารนับไม่ถ้วนที่ตรงมายังเขา

กรียนสเน็คเริ่มตื่นตระหนก ขณะที่มองไปรอบๆ ภายในป่ามีคนจำนวนมากออกมา ตาของพวกเขาดูเหมือนจะส่องแสงขณะที่จ้องไปที่กระเป๋าของเขา

“F * ck ชีวิตของฉัน”

กรีนสเน็คปกคลุมไปด้วยเหงื่อ เวลานี้เขารู้สึกเหมือนอยู่ในดงจรเข้

กลุ่มคนเหล่านี้รู้ได้อย่างไร

“เฮ้ ของอยู่กับเตาปา มันไม่ได้อยู่กับฉัน เขาเพียงต้องการทำให้เหมือนว่ามันอยู่กับฉัน อย่าไปหลงกลเขา” กรีนสเน็คยิ้มเล็กหน่อยขณะที่เขาพูดเขาถอบหลังไปทีละนิด

“หรอ?”

ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาอย่างสบาย ๆ “ฉันจะเก็บเรื่องนี้ไปคิดอีกที ถ้าคุณไม่ได้เก็บไว้เราจะไม่ไล่คุณ เพียงแค่เปิดกระเป๋าเป้ให้ทุกคนดู  ถ้าคุณไม่มีมันไม่มีความจำเป็นที่ต้องปฏิเสธใช่มั้ย?”

“เฮ้อ..ก็ได้”

กรีนสเน็คยิ้ม ขณะที่เขาส่งกระเป๋าไปให้ก่อนที่มืออีกข้างที่ถือมีดจะพึ่งไปหาชายวัยกลางคนอย่างเร็ว

“ปัง”

ชายวัยกลางคนป้องกันได้อย่างง่ายดายก่อนหัวเราะออกมา “ฉันรู้อยู่แล้วว่าแกต้องเล่นแง่  ฮ่าๆพี่น้องเรามาร่วมมือกัน เมื่อสิ่งของภารกิจอยู่ในมือ เราค่อนมาหารือเกัน”

“วูป -“

มีกลุ่มคนมาล้อมรอบกรีนสเน็คในทันที

“หายไปซะ”

กรีนสเน็คคำรามดังสนั่นและโยนบางสิ่งของลงไปที่พื้น  ควันสีขาวเริ่มปรากฏขึ้น ขณะที่ทุกคนมองมันพวกเขาต่างก็ตกใจทันที

เช่ย มันคงไม่ใช่ ระเบิดเหลวต้นกำเนิดใช่ไหม

“วิ่ง!”

ทุกคนรีบหายไป ในเวลาเดียวกันกรีนสเน็ควิ่งหนีไป

จากนั้นเป็นเวลานานไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

ทุกคนมองหน้ากัน สิ่งนั้นแม้ว่ารูปลักษณ์จะคล้ายคลึงกับระเบิดเหลวต้นกำเนิด แต่ทำได้เพียงทำให้เกิดควัน …

“เราถูกหลอก”

“เช่ยเอ้ย”

“เรามาไล่ล่าเข้ากรีนสเน็คนี้กันเถอะ”

ผู้คนไล่ล่าเขาด้วยความโกรธ จากเข้าทางป่าซึ่งจะไปหมู้บ้านเฟิงซานจนไปถึงเมืองเจียงฮี พวกเขาได้ไล่ล่ากรีนสเน็คเหมือนคนบ้า

ภารกิจนี้มีมูลค่ามากกว่า 10ล้านในตลาดสีดำ มันเป็นที่ต้องการอย่างมากสำหรับทุกคน

ขณะที่ทุกคนออกไปแล้ว มีร่างหนึ่งค่อยๆปรากฏออกมาจากป่า มันไม่ใช่ใครใดนอกจากซูฮ่าว

วูป

ซูฮ่าวเปิดใช้งานหน้าจอเสมือนแล้วเปิดภารกิจของตนเพื่อยกเลิก

“ภารกิจนี้ได้รับการยกเลิกแล้ว”

เมื่อมองไปที่กลุ่มคนที่กำลังไล่ล่ากรีนสเน็คเหมือนคนบ้า มุมปากของซูฮ่าวก็เผยให้เห็นรอยยิ้ม  “ดูเหมือนว่ากำลังจะมีละครที่ดีๆเกิดขึ้น  กรีนสเน็คคุณต้องมีผู้ติดตามมากแน่ๆ”

3 วันต่อมา

ประตูหลักของเมืองเจียงฮี

วูป

ร่างของมนุษย์ปรากฏขึ้นเกิดที่จะมีตามมานับไม่ถ้วน

โจวเทียนไช่ที่เฝ้าปะตู สังเกตเห็นภาพและตะลึง มันเป็นภาพที่คุ้นเคยมาก …

สถบ

กลุ่มของมอนเตอร์อีกครั้ง

ไม่  เดี่ยวมันไม่ใช่

เมื่อเขามองด้วยเครื่องตรวจจับ พวกมันคือมนุษย์  ผึ้ที่อยู่หน้าสุดกำลังถูกไล่ล่าคนกลุ่มหนึ่งที่ต้องการเอาชีวิตของเขา พวกเขากำลังมุ่งหน้ามายังทิศทางของประตูหลัก

“ยาม  ส่งสัญญาณแจ้งเตือนเร็ว”

โจวเทียนไช่ออกคำสั่ง เจ้าหน้าที่หลายคนเริ่มเตรียมอาวุธและอุปกรณ์ของพวกเขา

ตั้งแต่เผชิญหน้าครั้งก่อนกับเกลุ่มมอนเตอร์ คนเหล่านี้พวกเขาได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ในตอนนี้พวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

“ใช่ครับ หัวหน้า!”

เสียงขานรับดังสนั่นและทุกคนไปอยู่ในตำแหน่งของตน

“ซู่ม!”

ขณะที่กรีนสเน็คกำลังรีบเร่งเพื่อเอาชีวิตรอด ผู้ชายคนหนึ่งชื่อจวงฮัน รีบไปดักหน้ากรีนสเน็ค

“ฮ่าฮ่า กรีนสเน็คคลองดูว่าแกจะหนีไปทางไหนตอนนี้”

จวงฮันมองไปที่กรีนสเน็คซึ่งไม่มีทางให้หนีในตอนนี้ ขณะที่หัวเราะและหยิบมีดออกมา เขาก็รู้สึกผิดปกติกรีนสเน็คไม่ได้ตื่นตระหนักเลย

“ซิ่ว!”

ลูกศรแถูกยิงและโดนมีดของจวงฮัน เขาตะโกนขึ้นมาทันที “ใคร”

“ฉันเองทำไม”

โจเทียนไช่ มองไปที่เขาอย่างเย็นชา และนำลูกน้องเดินออกมา เขาหัวเราะ “ในเมืองห้ามไม่ให้มีการสังหารกัน  คุณไม่รู้งั้นหรอ “

“เมือง…”

จวงฮันรู้สึกประหลาดใจ เมื่อมองไปซ้ายและขวา โดยไม่รู้ตัวเลย เขาได้ไล่กรีนสเน็คมาจนถึงประตูหลักของเมือง

“ผม…”

จวงฮันกลืนน้ำลายเ มองไปที่ยามที่มีอุปกรณ์ครบครัน เขาก็ยิ้มอย่างขมขื่น “นี่หัวหน้าโจ … ฉันไม่รู้จริงๆว่าเราได้มาถึงเมืองแล้ว เราได้ไล่ตามเจามาหลายวันและจนไม่ได้สังเกตรอบข้าง … ฉันขอโทษ”

“คำแก้ตัวยังไงฉันไม่สน  คุ้มกันคนที่โดยไล่ล่าและพาเขาออกไป”

หลังจากรับคำสั่งจากโจเทียนไช่ ยามคนอื่นๆเข้ามาและจับกุ้มชายคนนี้ก่อนที่จะพาเขาไป

ผู้คนรอบข้างตกอยู่ในความเงียบสงบ

ไม่ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน เมื่อยู่ในเมืองการต่อต้านรัฐบาลก็เป็นทางเลือกที่ไม่ฉลาดเท่าไร

โจเทีนยไช่มองไปที่กรีนสเน็คและให้พยักหน้าให้เขา

กรีนสเน็คยิ้มและพยักหน้า จากนั้นเขาก็นั่งลงในจุดที่ไม่ห่างจากประตูมากนักและพักผ่อนอย่างสงบ

การถูกไล่ล่าเป็นเวลาหลายวัน ทำให้เขาไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย

เขาเหนื่อยจนร่างกายจะพังทลายอยู่แล้ว

พวกเขาไล่ล่าเขาเป็นเวลากว่า 3 วันจนเขามาถึงประตูเมือง แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้เข้าไปในตัวเมือง แต่ตราบใดที่ยังอยู่ใกล้ประตูเมือง จะมีการดูแลของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตลอด 24 ชั่วโมง ที่นรกจะมีผู้ใดกล้าสังหารเขาต้อหน้ายาม

แต่นี้ก็ไม่ใช่ที่ที่ปลอดภัยเท่าไร

ถ้ากรีนสเน็คหลงนอนหลับไป พวกเขาอายจะหยิบเอาของในกระเป๋าเขาไปก็ได้

วูป

เมื่อสังเกตเห็นดวงตาจากของกรีนสเน็คที่เพิ่งปิดไปไม่นานก็เปิดขึ้น ในเวลานี้ในแววตาของเขาเผยให้เห็นท่าทางที่น่ารื่นรมย์

“มาแล้วสิน่ะ”

ทุกคนมองไปที่กรีนสเน็คที่อยู่ๆก็ลุกขึ้นยืน  ผู้ชายคนนี้กำลังพยายามทำอะไร?

“เขากำลังทำอะไร “

“ตูม”

มีลำแสงพุ่งมาจากท้องฟ้าแล้วจึงลงจอด  รถหยุดที่ด้านหน้าของกรีนสเน็ค มีผู้ชายคนหนึ่งสวมชุดสูทเดินออกมาจากรถและเดินไปที่ตรงหน้ากรีนสเน็ค “ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าคุณคือกรีนสเน็คหรือไม่”

“คุณ?”

กรีนสเน็คถามอย่างระมัดระวัง

“ยินดีที่ได้พบคุณกรีนสเน็ค ฉันเป็นคนดูแลที่ตระซุนส่งมา ภายใต้คำสั่งของท่านประธาน ฉันมาที่นี่เพื่อรับตัวคุณ คุณสามารถเรียกฉันว่าพ่อบ้านจาง “พ่อบ้านจางพูดเเนะนำตัว

“พ่อบ้านจาง ยินดีที่ได้พบคุณ”

กรีนสเน็คตอบอย่างรวดเร็ว

หลังจากแลกเปลี่ยนทักทายกันแล้ว ทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในรถ ก่อนที่จะไปพ่อบ้านจางมองมาที่ฝูงชนโดยรอบ เพื่อเป็นคำเตือน

“ตูม”

ในฐานะที่ใช้เชื้อเพลิงที่ทำมาจากพลังต้นกำเนิด  รถสปอร์ตคันนี้จึงพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าและหายไปอย่างรวดเร็ว

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย มีกลุ่มลับ