0 Views

GMC ตอนที่ 160 ไล่ล่าและสังหาร

 

 

“ไล่ล่า”

ศัตรูรู้สึกเสียใจที่ต้องมาเผชิญกับซูฮ่าวแต่ เขาก็กลัวเหมือนกัน เมื่อเข้าใกล้ปืนไรเฟิลระยะทางมันลดลงแล้วความเร็วของกระสุนก็จะเร็วขึ้น เวลาหลบก็จะน้อยลง เขาต้องหลบในเวลาเดียวกันกับศัตรูลั่นไก การคาดเดาเส้นทางกระสุนเป็นไปไม่ได้อีก ถ้าเขาชักช้าไปเพียงสักเสี้ยววิ เขาก็จบชีวิตได้

ถ้าในระหว่างที่ไล่ล่า ศัตรูได้หันหน้ากลับมา…

นี่เป็นเรื่องตลกใช่ไหม

ซูฮ่าวประมาณ สมรรถภาพทางกายของศัตรูมีอย่างน้อย 250 คะแนน มันไม่สูงนัก ในฐานะที่เป็นนักล่าโดยไม่มีความสามารถต้นกำเนิด เขาจะไม่สามารถใช้ยาเสริมความแข็งแกร่งใดๆได้  ดังนั้นสมรรถภาพทางกายของศัตรูมควรมีไม่น้อยกว่า 250 คะแนนแต่ไม่มากกว่า 300 คะแนน

ซึ่งมาเปรียบเทียบกับซูฮ่าวซึ่งมีสมรรถภาพทางกายถึง 350 คะแนน

วูป

ซูฮ่าวใช้แบบการคาดเดาอีกครั้งและตรวจจับความเร็วของศัตรู ความแตกต่างของทั้งสองมีเพียง 0.5 วินาทีความเร็วของเขาสูงกว่าศัตรูด้วยปัจจัย 2 อย่าง ทำให้เขาเร็วกว่าศัตรู 0.5 วิ

อ่อนแอเ

มีช่องว่างค่อนข้างมากเมื่อเทียบกับซูฮ่าว(มาก?)

ซูฮ่าวได้คำนวณอย่างรวดเร็ว(เรื่องคิดนี้แม่งเร็วตลอดเลย) “ควรมีสมรรถภาพทางกายประมาณ 260 คะแนน ในการรักษาความเร็วให้อยู่ในระดับนี้ ถ้าเป็นแบบนี้ตอ่ไปจะมีเพียงผลลัพธ์เดียว”

ซูฮ่าวเผยให้เห็นรอยยิ้มที่ดูน่ากลัว

อยู่ห่างออกไป

เตาปาวิ่งไปเป็นระยะทาง 6000 เมตร ก่อนที่จะหยุดลง

เขากลัวว่ามอนเตอร์อาจส่งผลต่อเขา เขาจึงได้จัดการพวกมันเกือบทั้งหมดไปในตอนแรกที่มาถึง และเนื่องจากสถานที่แห่งนี้เป็นจุดตัดระหว่างเขตแดนของมอนเตอร์ทั้งสอง จึงทำให้มีมอนเตอร์น้อยมาก หลังจากที่ถูกสังหารโดยเขาสถานที่แห่งนี้ก็เงียบมาก

 6000 เมตร เขาไม่กล้าที่จะวิ่งเป็นเส้นตรง

ระหว่างทางเขาทั้งลดความเร็วและวิ่งอ้อมไปมาหลายรอบ ไม่เพียงแค่นั้นเขายังต้องแน่ใจว่าจะไม่มีร่องรอยใดๆ ทิ้งไว้เพื่อไม่ให้ศัตรูระบุได้ว่าเขาไปทางไหน

ในฐานะที่เป็นนักล่าที่มีประสบการณ์ เขาทำได้อย่างเชี่ยวชาญ

“เฮ้อ…. ในที่สุดฉันก็หลบหนีมาได้”

เตาปาเช็ดเหงื่อ เขาซ่อนตัวอยู่ใต้ก้อนหินภายในป่า นี่เป็นถ้ำขนาดเล็ก ถ้าคุณไม่ได้สังเกตุดีๆคุณจะไม่เห็นมันเพราะจุดนี้มีความสูงเพียง 50 เมตร มันถูกล้อมรอบไปด้วยดงหญ้าที่สูงและมีก้อนหินขนาดใหญ่ด้านบน คนส่วนใหญ่จะคิดว่านี่เป็นช่องว่างระหว่างก้อนหิน

ใครจะคิดว่าภายใต้รอยแตกนี้จะสามารถยัดคนเข้าไปได้

เตาปาหยิบก้อนหินออก แล้วขยับร่างกายเพื่อให้เข้าที่ หลังจากนั้นเขาก็หยิบก้อนหินกลับมา มาจัดวางในตำแหน่งที่เหมาะสมสำหรับวางปืนไรเฟิลโดยมุ่งปากกระบอกไปทางด้านนอก ในตำแหน่งนี้ไม่มีใครหาเขาได้ แม้ว่าเขาจะฆ่าศัตรูซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตรก็ตาม ก็ไม่มีทางที่จะพบเขาได้ เนื่องจากจุดๆนี้ซ่อนเขาไว้ได้เป็นอย่างดี

“เฮ้อ.. ในที่สุดฉันก็สามารถถอนหายใจได้ความโล่งอกได้”

เตาปาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เฉพาะที่นี่เท่านั้นที่เขารู้สึกปลอดภัยเท่านั้น

ผ่านเลนส์กล้อง เขามองไปที่สถานการณ์ภายนอก กวาดมองซ้ายและขวาในกล้อง เขาไม่สามารถหาร่องรอยของเด็กผู้ชายคนนั้นได้เลย  แต่เขาก็ไม่ลดการ์ด

เขาไม่คิดเลยว่าคนอย่างเขาจะต้องหนีหางจุตูดเข่นนี้ อันตรายจริงๆ

“ในยุคของความสามารถต้นกำเนิดนี้ไม่สามารถดูถูกใครได้เลยจริงๆ”

เตาปาคิดอย่างรอบคอบในเรื่องนี้ แล้วเขาก็หัวเราะ “แล้วไงล่ะ ถึงแกมีพลังมาก ถึงในตอนนั้นข้าผู้นี้ยิงไปหลายนัดแต่แกหลบได้ แล้วในระยะนี้ข้าจะเป็นกษัตริย์ที่แท้จริง ไม่ว่าจะเป็นความสามารถอะไรก็ตามภายใต้ระยะนี้ต่อหน้าปืนไรเฟิลก็เป็นแค่สิ่งไร้ประโยชน์เท่านั้น”

ขณะเขากำลังจะพูด เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ แล้วตามด้วยการสั่นสะเทือนของพื้นดิน

“เกิดอะไรขึ้น”

การแสดงออกของเตาปาเปลี่ยนไป “แผ่นดินไหว?”

เมื่อคิดดีๆ เตาปาจึงตัดสินใจที่จะออกไป แต่อยู่ๆเกิดเสียงดังขึ้น ก้อนหินที่อยู่ข้างบนตกลงมาอย่างฉับพลัน หินก้อนนี้เดิมซึ่งเป็นหลังคามันแตกออกเป็นชิ้นๆ แล้วพังลง

สีหน้าของเตาปาซีด เขาเพียงต้องการที่จะออกไปอย่างรวดเร็ว แต่เขาจะสามารถออกจากที่นี้ได้อย่างง่ายดายหรือ ด้วยการคลานออกจากร่องลึก

ขณะที่เขาปีนขึ้นไปครึ่งทาง

“หึๆ”

เสียงดังขึ้นที่ด้านบน

บนก้อนหิน ซูฮ่าวกำลังยืนอยู่ที่นั่น เขากำลังหัวเราะเยาะขณะที่มองไปที่ชายวัยกลางคนที่กำลังดิ้นรนเพื่อออกมา นี่คือโฉมหน้าของคนที่โหดเหี้ยมและเกือบจะทำให้เขาตาย

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ซูฮ่าวกระทืบเท้าลงบนก้อนหินอย่างดุเดือด

ขณะก้อนหินจะแตกทลายลง ไม่จำเป็นต้องพูดถึงสถานการณ์ที่ของเตาปาซึ่งอยู่ภายใต้ก้อนหิน แต่แล้วในที่สุดเขาก็สามารถที่จะปีนขึ้นมาจากในหลุมได้ ขาของของเกือยจะใช้การไม่ได้

ถ้าเป็นคนธรรมดาพวกเขาอาจจะกรีดร้องไม่หยุดเพราะความเจ็บปวดที่รุนแรง อย่างไรก็ตามเตาปาได้หยิบเอาแคปซูลออกจากกระเป๋าและกลืนลงไปอย่างรวดเร็ว

“ซู่ม ~”

มีบางอย่างเริ่มตอบสนองภายในร่างกายของเขา อาการบาดเจ็บที่ขาของเขาเริ่มหายอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วทีทองเห็นได้ด้วยตา

ซูฮ่าวมองด้วยความประหลาดใจ

เมื่อสังเกตเห็นความเร็วในการรักษา อย่างน้อยมันต้องเป็นยาฟื้นฟูระดับกลางและมันก็เป็นเวอร์ชั่นที่บีบอัดลงในแคปซูล  แบบแคปซูลมันแพงแค่ไหน

แคปซูลเกิดขึ้นเนื่องจากขวดยาไม่สะดวกในการพกพาและไม่สะดวกในการใช้ ดังนั้นเพื่อขจัดอุปสรรคในระหว่างการต่อสู้ของเหลวถูกบีบอัดลงในแคปซูล

จากลักษณะ มันไม่ได้แตกต่างจากแคปซูลธรรมดาใด ๆ

ในทำนองเดียวกันในเวอร์ชั่นแบบแคปซูลของมูลค่าของมันจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสิบเท่าของราคาเดิม ดังนั้นแคปซูลฟื้นฟูร่างกายระดับกลางนี้ควรมีราคาไม่ต่ำกว่าสองถึงสามล้านดอลลาร์

และแคปซูลตัวนี้ก็เป็นตัวที่ช่วยชีวิตของชายวัยกลางคนนี้เอาไว้

ขาที่บาดเจ็บของเตาปาเริ่มฟื้นตัว

อย่างไรก็ตามในเวลานี้ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยเหงื่อ เขาไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหวอีกเพราะเขารู้สึกว่ามีคนยืนอยู่ข้างหลังเขา

“ใคร?”

วิญญาณของเตาปากำลังจะออกจากร่าง

โพลงถ้ำแห่งนี้ถล่มเพราะคนๆนี้

ค่อยๆหันศีรษะของเขาไป เตาปามองไปที่วัยรุ่นซึ่งอยู่ตรงหน้าด้วยความตกใจ หน้าตาที่คุ้นเคยทำให้เขารู้ได้ในทันทีว่าคนๆนี้เป็นเด็กผู้ชายที่ไล่ตามและพยายามที่จะฆ่าเขา

“เป็นคุณนั้นเอง”

เตาปามองไปที่เด็กชายด้วยความไม่เชื่อ

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะเชื่อ แต่เขาก็เชื่อไม่ลงจริงๆว่าศัตรูคนนี้ จะไล่ล่าเขามาตลอดเส้นทาง มันเป็นระยะทางทั้งสิ้น 6000 เมตร ชายคนนี้สามารถไล่ล่าเขาได้มาถึงที่นี่ได้อย่างไรและค้นพบเขาได้ยังไง มันเป็นความสามารถอะไรกันแน่

“เดี๋ยวก่อน เรามาแนะนำตัวกันเถอะ ฉันซูฮ่าว “ซูฮ่าวมองเขา “ผมเชื่อว่าคุณคงจะแนะนำตัวใช่มั้ย”

เตาปายิ้มขมขื่น “ทุกคนเรียกฉันว่าเตาปา”

“เตาปาเป็นชื่อที่ดี” ซูฮ่าวพูด “คุณบอกฉันได้ไหมว่าทำไมคุณถึงทำร้ายฉัน ถ้าไม่ใช่เพราะความสามารถต้นกำเนิดของฉัน ฉันอาจจะตายไปแล้วในน้ำมือของคุณ”

แน่นอนว่าเป็นเพราะความสามารถที่พิเศษอันนี้

แต่คำถามนี้ …

ฝ่ายตรงข้ามไม่ทราบเหตุผลที่เขาพยายามฆ่า

เตาปายิ้ม “จริงๆแล้ว … “

“ตูม”

เตาปาโจมตีโดยไม่บอกกล่าว ในระยะใกล้ เขาก็ชกไปโดยไม่ลังเลเลย

เขามองไปที่ซูฮ่าวซึ่งยังไม่ได้ตอบสนองอะไร

เตาปาหัวเราะอย่างโหดร้ายภายในใจ นักเรียนก็ยังคงเป็นนักเรียน การที่ไม่ระวังตัวในโลกภายนอกจะทำให้ตนเองตายได้ง่ายๆ ในยุคแห่งนี้ไม่ใช่การศึกษาในโรงเรียนแล้ว การเผชิญโลกภายนอกที่นี่เป็นเพียงการขุดหลุมฝังศพตัวเอง

ในเรื่องสมรรถภาพทางกายของเขา เตาปารู้สึกมั่นใจมาก

260 คะแนนในสมรรถภาพทางกายทำให้เขาเป็นหนึ่งในนักล่าที่ดีที่สุด แม้ว่าเขาจะไม่มีความสามารถต้นกำเนิด แต่สมรรถภาพทางกายควบคู่กับทักษะการต่อสู้ เพียงเท่านี้ก็ไม่มีใครสามารถแข่งกับเขาได้แล้ว จนเขาได้ชื่อ เตาปา (แผลเป็นจากใบมีด)

เด็กผู้ชายตรงหน้ามีพลังที่น่ากลัว ความสามารถต้นกำเนิดของเขาก็ต้องแข็งแรงมากเช่นกัน

แต่การต่อสู้ระยะใกล้ล่ะ ใครสามารถแข่งขันกับเค้า เตาปาได้

“ตาย!”

“ตูม”

การชกครั้งนี้ เขาใส่พลังเต็มที่ไปบนร่างของฝ่ายตรงข้าม เตาปาไม่ได้มีโอกาสรู้สึกภูมิใจเหมือนก่อนหน้า เขารู้สึกว่าแปลกๆ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

เค้าเห็นว่าในตอนนี้ กำปั้นที่เค้าภาคภูมิถูกจับได้อย่างง่ายดายโดยฝ่ายตรงข้ามด้วยมือเปล่าของเขา นอกจากนี้เขายังมองเค้าหน้าตาเฉย “ความแข็งแรงของคุณมีเท่านี้?”

(เค้า ผมจะใช้เมื่อต้องเรียก เขา 2 คน)

ซูฮ่าวหัวเราะออกมาดังๆ “ฉันผิดหวังจริงๆ”

“ตูม”

ขาขวาของซูฮ่าวเตะไป เตาปาพยายามที่จะต่อต้าน แต่ในขณะที่ขาทั้งสองปะทะกัน เขาก็กระเด็นไปกลิ้ง สอง  สามครั้ง ก่อนที่เขาจะหยุดลง

“แก … แก … .”

เตาปามองไปที่ซูฮ่าวด้วยความไม่น่าเชื่อ “พลังดังกล่าว … . แกทำได้ยังไง”

ซูฮ่าวยิ้ม “สมรรถภาพทางกายของฉันคือ 350 คะแนน คุณพอใจกับมันแล้วหรือยังล่ะ “

เตาปาเต็มไปเหงื่อ 350 คะแนน

คะแนนที่ท้าทายสวรรค์อย่างงี้คืออะไร

เขาอยู่ในสนามนี้เป็นเวลานานเพื่อเพียงให้ ยาเสริมสร้างร่างกายระดับกลางส่งผลให้มากที่สุด  หลังจากนั้นเขาได้ใช้มันในขณะที่เขาอยู่ในสภาพที่พร้อมที่สุด มันเพิ่มสมรรถภาพทางกายของไปที่ 260 คะแนนแต่ด้วยความแตกต่าง 90 คะแนนนี้ ทำให้จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเขาหายไปโดยสิ้นเชิง

ฉันจะตายแบบนี้

ไม่   ต้องไม่อย่างแน่นอน

เตาปาได้ตัดสินใจในใจ ใบหน้าของเขาแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นอย่างชัดเจน

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย