0 Views

GMC ตอนที่ 149 หนีอย่างไม่คิดชีวิต

 

 

One hit kill!

ท้องของหนูเป็นส่วนที่เปราะบางที่สุดในร่างกายของพวกมัน หลังจากถูกเจาะด้วยเขี้ยวอันแหลมคมแล้วมีเพียงผลลัพธ์เดียวที่เป็นไปได้

“ฉีก”

กลิ่นของเลือดที่ผสมกับเหล็กดูเหมือนจะไปกระตุ้นสัญชาตญาณของหนูมึนเมา พวกมันจ้องตาซูฮ่าวก่อนที่จะไปรวมกลุ่มกัน

“พวกแกคิดว่า ฉันจะกลัวหลังจากที่พวกแกรวมกลุ่มกัน”

ซูฮ่าวหัวเราะ เขาเดินไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล เขี้ยวในมือของเขาได้พรากชีวิตของมอนเตอร์มานักต่อนักแล้ว

แม้ว่าจะมีความได้เปรียบในเรื่องของตัวเลขแต่ก็เพียงทำให้ใช้เวลามากขึ้นเท่านั้นสำหรับซูฮ่าว ช่องว่างในความแข็งแกร่งที่มาก ทำให้เขายังคงสามารถกำจัดพวกมันได้อย่างง่ายดาย

“ตูม”

หมัดของซูฮ่าวได้สังหารมอนเตอร์ที่เหลืออย่างไม่ชักช้า เขาเดินไปอีก

” 200 เมตรตรงหน้า”

วูป

มีร่างของมอนเตอร์หนูมึนเมาปรากฏออกมา เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ 4 ตัว มี 2 ด้านหน้าและ 2 ด้านหลัง ด้วยประสบการณ์ในการจัดการกับพวกมัน ซูฮ่าวสามารถสังหารพวกมันได้อย่างง่ายดาย

“ตูม”

“ตูม”

หนู 4 ตัวที่ออกมาถูกสังหารอย่างรวดเร็ว

ขณะที่ซูฮ่าวก้าวไปข้างหน้า เขาสังเกตเห็นว่าที่นี้มีหนูมึนเมาน้อยเกินไป ถึงทุกๆไม่กี่ร้อยเมตรจะมีพวกมันแต่ก็เป็นจำนวนน้อย อย่างมากที่สุดก็มีเพียง 4 ตัว มันไม่คุกคามใดๆเขาเลย

น้อยเกินไป

โรงงานเครื่องจักรกลผลิตไวน์มีพื้นที่ขนาดใหญ่เกินไปงั้นหรอ?

ไม่สิ มีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ข้อมูลที่เขาได้รับมา มันแสดงให้เห็นว่าสถานที่แห่งนี้เป็นจุดที่มีหนูมึนมาอยู่มากที่สุด นั่นควรหนูมึนเมานับไม่ถ้วนที่นี่ แน่นอนมันควรจะอออกมาเรื่อยๆไม่การที่ออกมาเป็นจุดๆและไม่กี่ตัวเช่นนี้

นอกจากนี้ หนูมึนเมาที่ออกมาทำให้ซูฮ่าวรู้สึกแปลกๆ

หนูมึนเมาดูเหมือนจะได้รับการฝึกฝนมา ดูเหมือนว่าพวกมันได้โจมตีอย่างมีแบบแผน ใครเป็นคนสั่งพวกมันทั้งหมด? หรือมอนเตอร์เหล่านี้มีภูมิปัญญา?

ไม่  ไม่น่าจะเป็นไปได้

ถ้าพวกมันฉลาด มันจะปล่อยให้ตัวเองถูกสังหารได้ยังไง?

เขาส่ายหัว ในขณะที่ทิ้งความคิดไร้สาระนี้ ซูฮ่าวพึมพำกับตัวเอง “บางทีหนูมึนเมาได้ทำสงครามกับมอนเตอร์อื่นมาก่อน ผลที่ได้คือโศกนาฏกรรมที่เหลือเพียงจำนวนน้อยๆเท่านั้น”

ซูฮ่าวเดินต่อไปอย่างระมัดระวัง ขณะที่เขาวิเคราะห์ข้อมูลที่มาจากการสังเกต

จากสิ่งที่เขาคาดคิด หนึ่งคือพวกมันต้องโดนโจมตีจากมอนเตอร์มีก่อนหน้านี้ทำให้พวกมันลดจำนวนลง สองคือพวกมันต้องมีผู้นำ กล่าวอีกนัยหนึ่งภายในหนูมึนเมาเหล่านี้ต้องมีกษัตริย์หนูมึนเมา

ขณะที่มุ่งหน้าเข้ามาเขายังคงเผชิญหน้ากับหนูมึนเมาเรื่อยมา พวกมันโจมตีมีแบบแผนและไม่สนใจชีวิตพวกมันได้วิ่งไปข้างหน้าโดยไม่สนใจว่าพวกมันจะสามารถเอาชนะซูฮ่าวได้ไหม นั่นเป็นเหตุผลที่ซูฮ่าว สามารถกำจัดพวกมันได้อย่างง่ายดาย  โง่มาก โง่เกินไปแล้ว

ถ้าพวกเขามีโครงสร้าง มีการร่วมือ ผลลัพธ์ที่ออกมาจะแตกต่างยิ่งกว่านี้

ซูฮ่าวยังคงฆ่าพวกมันจนกว่าเขาจะถึงมุ่งหมาย ในที่สุดเขาก็เดินผ่านพื้นที่การผลิตไวน์ไปได้ ตอนนี้เขากำลังอยู่ที่คลังสินค้าขนาดใหญ่ที่ใช้เก็บไวน์

มันมีพื้นที่ 100*100 เมตร ถ้าซูฮ่าววิ่ง เพียงไม่กี่นาทีก็เกินพอที่จะผ่านพ้นไปได้

แต่ซูฮ่าวมีความรู้สึกที่เป็นลางไม่ดี เมื่อคิดไปถึงความคิดที่ไร้สาระของเขาก่อนหน้านี้เขาก็ยิ่งระมัดระวัง มากขึ้นไปอีก หนูมึนเมาจะมีกษัตริย์ของพวกมันจริงๆ

ซูฮ่าวเดินหน้าตอไปอย่างระมัดระวัง เขาสังเกตเห็นบางสิ่ง

มีหนูมึนเมาจำนวนมากนอนอยู่ ดวงตาสีแดงหลายคู่ได้จ้องมาทางซูฮ่าว เมื่อดังนั้นหน้าสีของเขาดูไม่ดีในทันที

“ซู่ม”

“ซู่ม”

หนูมึนเมานับไม่ถ้วนได้วิ่งตรงมายังซูฮ่าวอย่างรวดเร็ว สีหน้าของซูฮ่าวเต็มไปด้วยความตะลึง เขารีบหันหลังกลับและวิ่งอย่างรวดเร็ว

“วิ่ง!”

แม้ว่าอีก 100 เมตรจะถึงปะตู  โดยไม่ลังเลซูฮ่าวรีบถอยกลับ เบื้องหลังเขาเต็มไปด้วยหนูมึนเมาหลายหมื่นตัวกำลังวิ่งไล่เขา ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรหนูพวกนี้มันวิ่งเร็วมากแทบที่ไล่ตามเขาได้ทันแล้ว

เสื้อผ้าของซูฮ่าวแทบจะเหมือนผ้าขี้ริ้วอยุ่แล้ว

หลังจากผ่านไปหลายนาที  ซูฮ่าวก็สามารถหลบหนีออกมาจากโรงงานผลิตไวน์ได้ หนูมึนเมาหยุดการไล่ล่าของพวกมัน หลังจากที่ออกจากโรงงานของพวกมัน พวกมันจ้องเขม็งไปที่ซูฮ่าวก่อนจะถอยกลับไปด้านใน

ดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่ออกมาจากโรงงานผลิตไวน์

ซูฮ่าวหัวเราะอย่างขมขื่น ขณะที่มองไปที่เสื้อผ้าของเขา ถ้าเขาช้าไปกว่านี้อีกนิด เขาอาจจะเสียชีวิตไปแล้วก็ได้ ถ้าหนูมึนเมา 3 – 4 ตัวเขาจัดการได้ 6 ตัว เขาก็ยังจัดการได้ แต่ถ้ามากกว่า 10 ขึ้นไปเขาจะวิ่งโดยไม่ลังเลเลยล่ะ … เขาก็หัวเราะกับตัวเอง

ซูฮ่าวยืนอยู่หน้าประตูของโรงงานผลิตไวน์ แล้วถอนหายใจ

“ฮิฮิฮิ …” เสียงหัวเราะดังก้องอยู่ในหัวของเขา

ซูฮ่าวกล่าวอย่างรำคาญ “คุณปล่อยให้ฉันโดนไล่ล่าได้ยังไง “

วิบ  ประกายแสงสีน้ำเงิน

ผีเสื้อฝันสีฟ้าเผยตัวออกมาอย่างมีความสุขกับการแต่งกายของซูฮ่าว

“ใช่จำได้ว่า คุณโกรธเมื่อฉันเห็นร่างเปลือยเปล่าของคุณนิ”

ซูฮ่าวยิ้ม “คุณต้องการให้ฉันเปลือกกายต่อหน้าคุณบ้างไหมล่ะ”

หลังจากที่พูดแล้วซูฮ่าวทำราวกับกำลังจะถอดเสื้อผ้า ผีเสื้อฝันสีฟ้าไม่คิดว่าซูฮ่าวขะทำเช่นนี้ เธอรีบหนีไปอย่างรวดเร็ว

ซูฮ่าวหัวเราะออกมา

มันดูเหมือนฉันจะทำแบบนี้จริงๆงั้นหรอ

เมื่อผีเสื้อฝันสีฟ้าสังเกตเห็นว่าซูฮ่าวล้อเล่น เธอจ้องมองเขาด้วยความโกรธ

หลังจากหัวเราะจนพอใจ ซูฮาวได้พูดกับเธอ “มาหน่อย ครั้งนี้ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเธอ … แล้วฉันจะมอบหนูจำนวนมากให้”

ผีเสื้อฝันสีฟ้าส่ายหัวอย่างรุนแรง

ตลกแล้ว หนูมึนเมามีจำนงนนับไม่ถ้วน ในร่างกายเล็กๆ เช่นนี้เธอจะเอาหัวชนกำแพงจนตามแทยที่จะไปเผชิญหน้ากับหนูพวกนั้น

“ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณอยู่ในอันตราย”

ซูฮ่าวยิ้ม “เพื่อจัดการพวกมัน ฉันได้เตรียมสิ่งต่างๆไว้มากมาย”

“…”

คลังสินค้าโรงงานผลิตไวน์

หนูมึนเมานับไม่ถ้วนนอนอยู่ด้านในอย่างสบาย คลังสินค้าแห่งนี้เป็นคลังขนาดใหญ่ซึ่งเก็บไวน์ไว้นับไม่ถ้วนแต่ในตอนนี้มันหายไปเป็นจำนวนไม่น้อย ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้มีขวดไวน์หายไปนับแสนขวด

ด้วยนิสัยที่ชอบดื่มไวน์ของหนูพวกนี้ คงอีกไม่นานไวน์ที่สต็อกไว้คงหมดไป

ภายในโกดังมีสระน้ำขนาดใหญ่

ตูม

ตูม

หนูมึนเมาโยนไวน์ลงไปในบ่อ เมื่อขวดแตกเศษแก้วก็จะจมลงสู่ก้นบ่อทิ้งไว้เพียงน้ำไวน์ที่เพิ่มขึ้นในบ่อ หนูมึนเมาที่กำลังนอนอยู่ข้างก็เริ่มลุก

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าในขณะนี้มีระลอกเล็กๆเกิดขึ้นในอากาศ

หยดน้ำไม่กี่หยดลงในสระไวน์ก่อนที่จะหายตัวไปอย่างเงียบๆ

ไม่กี่นาทีต่อมาหนูมึนเมาก็ล้มไปตัวทีละตัว

“ปัง”

“ปัง”

หนูมึนเมาสลบล้มลงไปกับพื้น ตัวต่อไปๆเดินมุ่งหน้าไปสระไวน์โยไม่สนใจสิ่งใดก่อนที่จะล้มลงเป็นเช่นนนี้ไปเรี่อยๆ

ด้านนอกโรงงานผลิตไวน์

ซูฮ่าวตั้งจับเวลว มีประกายแสงสีฟ้าอยู่ในอากาศ ผีเสื้อฝันสีฟ้าได้กลับมาแล้ว

“มันเป็นยังไงบ้าง? ไม่มีปัญหาใดๆใช่ไหม ” ซูฮ่าวถาม

“ภารกิจเสร็จสมบูรณ์” ผีเสื้อฝันสีฟ้าเขียนอย่างภูมิใจ

“หึ …” ซูฮาวยิ้มและชี้ไปที่เวลาที่จับอยู่บนหน้าจอ ” 1 ชั่วโมงต่อมา หลังจากที่หนูมึนเมาทุกตัวหมดสติแล้วเราจะเข้าไป”

“อืม” ผีเสื้อฝันสีฟ้าพยักหน้า

“อืมยังมีอีกบางสิ่ง … ฉันยังคงรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ ที่นี้” ซูฮ่าวพึมพำกับตัวเอง

“แปลก?” ผีเสื้อฝันสีฟ้าถาม

“กษัตริย์หนูมึนเมา”

ซูฮ่าวกล่าว “ตามที่ฉันคิดมันสมควรมีกษัตริย์หนูมึนเมาอยู่ แต่มันยังไม่ปรากกฏ แล้วยังมีประเด็นที่เป็นตัวบ่งบอก ตัวอย่างเช่น  ไวน์  บรรดาหนูมึนเมาได้มาอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายปีแล้ว ด้วยการดื่มของพวกมันไวน์ในคลังสินค้าควรโดยดื่มจนหมดไปแล้ว แต่กลับยังคงมีไวน์เหลืออยู่อีกจำนวนมาก”

“ไวน์เหล่านี้มาจากไหน นี่แหละคือปัญหา มันต้องมีหนูมึนเมาที่มีภูมิปัญญาบางอย่างและได้สั่งพวกมัน แต่เรายังไม่เห็นตัวมันเลย ฉันจึงรู้สึกเป็นลางไม่ดีเท่าไรกับสถานการณ์ปัจจุบัน”

ความรู้สึกแปลกๆ  “คุณรู้ได้อย่างไรในเมื่อยังไม่เคยเห็นมัน มันอาจจะเป็น 1 ใน หนูเหล่านั้นก็ได้”

ซูฮ่าวกล่าว “เป็นไปไม่ได้ ในฐานะที่เป็นผู้นำ กษัตริย์หนูมึนเมาต้องมีร่างกายที่ผิดว่าปกติ แล้วจะสามารถแยกเยะมันออกมาได้อย่างง่ายดาย “

“เอ่อ ~” ผีเสื้อฝันสีฟ้าสับสน “ทำไมขนาดของกษัตริย์หนูมึนเมาถึงโดดเด่นกว่าหนูมึนเมาตัวอื่นๆ”

“ไม่ใช่ว่ามอนเตอร์ทุกตัวเป็นอย่างงั้นหรอ?” ซูฮ่าวถาม

“ใครพูดอย่างนั้น?” ผีเสื้อฝันสีฟ้าไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้

โดยความเงียบ ซูฮ่าวเหลือบมองไปที่ของเธอ

ผีเสื้อฝันสีฟ้ามองลงมาที่ร่างของเธอ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันใหญ่กว่าเมื่อเทียบกับผีเสื้อฝันสีฟ้าธรรมดา ใบหน้าของเธอขึ้นสี  “มะ..มันไม่เหมือนกัน ผู้นำของมอนเตอร์ทุกชนิดจะมีลักษณะที่แตกต่างกัน บางตัวก็จะโตขึ้น หรือแม้กระทั่งบางส่วนก็จะมีลักษณะเหมือนกับตัวปกติ”

“โอ้..มันเป็นเช่นนั้นเอง”

ดวงตาของซูฮาวเปล่งประกาย  ถ้าเป็นเช่นนั้นบางทีกษัตริย์หนูมึนเมาจะเป็นหนึ่งในนั้นจริงๆ

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย  มีกลุ่มลับ