0 Views

TL : จากหยางติงเป็น จางติง นะครับ

GMC ตอนที่ 118 ใช้ทุกอย่างให้เป็นประโยชน์

 

 

สำหรับซูฮ่าวงานวิจัยของอาจารย์มันสำคัญกับเขามาก มันเกี่ยวข้องกับการเพิ่มสมรรถภาพทางกายของเขา

ยาเสริมสร้างร่างกายระดัยเริ่มต้นสร้างมันยังเกือบจะฆ่าเขาได้ ดังนั้นเขาคงไม่มีความกล้าที่จะลองยาเสริมสร้างร่างกายระดับกลางแน่นอน  ถ้าเขาประมาทเพียงเล็กน้อย เขาอาจพบกับความตาย ดังนั้นถ้าอาจารย์ของเขาสามารถพัฒนายาตัวใหม่ได้ มันคงเป็นเรื่องที่เยี่ยมมากๆ

ถึงแม้ว่าอาจารย์ของเขายังไม่ทดลองเสร็จ แต่เขาก็ยังสามารถใช้สมุนไพรที่นั่นเพื่อทำให้ยาฟื้นฟูต้นกำเนิดระดับเริ่มต้นได้ แม้ว่าผลของมันจะน้อยนิด แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไร

ซูฮ่าวกลับสู่เมืองเจียงฮีในช่วงเที่ยง

น้องสาวของเขายังคงอยู่ในโรงเรียน แม่ของเขาก็กำลังทำงานอยู่ ซูฮ่าวมุ่งหน้าไปยังร้านขายยาทันที    ซูฮ่าวรู้สึกตกใจเมื่อพบว่าประตูเปิดอยู่

“เขาทดลองสำเร็จแล้ว”

ดวงตาของซูฮ่าวเปล่งประกายเมื่อเขาเดินเข้าไปในร้าน

จางซงเตี่ยนนั่งอยู่ภายในร้านเขายังสังเกตเห็นซูฮ่าว

“อาจารย์ ฉันอยู่นี่” ซูฮ่าวทักทายเขา แต่ไม่ได้รับคำตอบ

“หืม?”

ซูฮ่าวรู้สึกหงุดหงิด เขาเหยียดมือออกไปโบกอยู่ตรงหน้าของจางซงเตี่ยน “อย่าบอกน่ะฉันว่าเขาตายไปแล้ว”

“ปาบ”

ซูฮ่าวตบมือที่ข้างหูจางซงเตี่ยน เขาจ้องมองซูฮ่าว “ไอ้เด็กเหลือขอตัวเหม็น นายมาถึงเมื่อไร”

“ฉันเพิ่งมาถึงเมื่อกี้”

ซูฮาวยิ้ม “จารทำไมคุณถึงออกมาจากห้องทดลอง อย่าบอกน่ะว่าคุณทำสำเร็จแล้ว”

“เฮ้อ”

เมื่อกล่าวถึงการทดลองจางซงเตี่ยนแสดงท่าทางที่หนักใจและกังวลบนใบหน้าของเขา เป็นที่บ่งบอกชัดเจนว่าการทดลองของเขาไม่ราบรื่นนัก

“ฉันเพิ่มสมุนไพร 13 ชนิดและเผชิญกับปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรก็ตามฉันไม่สามารถประเมินข้อมูลของผลลัพธ์สุดท้ายได้ ฉันต้องการทดลองเกี่ยวกับผู้บริโภค  แต่เป็นเรื่องยากที่จะทำได้ … “

สมุนไพร 13 ชนิด …

ซูฮ่าวรู้สึกอับอาย เขาใช้สมุนไพรเพียงเล็กน้อยก็เกือบจะเป็นลมแล้ว ดูเหมือนว่าร่างการที่สมบูรณ์แบบยังอยู่ห่างไกลตัวเขานัก เขาได้วางแผนไว้ว่าจะใช้การวิเคราะห์แบบของเขาเพื่อช่วยจางซงเตี่ยนในการทดลอง แต่เขาก็ต้องหยุดความคิดนี้ลง จางซงเตี่ยนรู้แน่นอนเกี่ยวกับเรื่องนี้ซึ่งเป็นเหตุผลที่เขากล่าวดักไว้

“นอกจากนี้ยังความไม่แน่นอนหลายอย่าง ฉันต้องการตัวทดลอง “จางซงเตี่ยนรู้สึกหดหู่อย่างมาก “ถ้ามีวัตถุทดลองที่มีชีวิต ฉันสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จได้ถึง 30 เปอร์เซ็นต์และมันจะช่วยอย่างมากในความคืบหน้าของการทดลอง “

เมื่อเจากล่าวเขา เขามองไปที่ซูฮ่าวและกล่าว “ศิษย์ฉัน คุณเป็นคนเดียวที่จะช่วยให้ประสบความสำเร็จกับในการทดลองในปัจจุบันของฉันและคุณยังเป็นแรงผลักดันของฉันอีก”

เชี่ย

จางซงเตี่ยนคงไม่ได้คิดว่าจะนำเขาไปเป็นตัวทดลองจริงๆหรอกใช่ไหม เมื่อซูฮาวคิดถึงประสบการณ์ที่ได้รับความเจ็บปวดก่อนหน้า ใบหน้าของเขากลายเป็นสีเขียว

นี่ไม่ใช่เรื่องตลก ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว อาจทำให้ชีวิตของฉันหายไป …

“อย่าทำอย่างนี้ ฉันเป็นศิษย์ที่มีพรสวรรค์น่ะ ในที่อื่นๆคุณสามารถหาคนอย่างฉันได้หรอ หากมีอุบัติเหตุใดๆเกิดขึ้น ใครจะเป็นคนที่จะสร้างแรงบันดาลให้คุณในอนาคต ศิษย์คนนี้อาจไม่ได้เป็นแรงผลักดันแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น บางทีในอนาคตฉันอาจจะสร้างแรงบันดาลใจให้คุณอีกครั้งก็ได้” ซูฮ่าวได้รวบรวมข้อแก้ตัวออกมาอย่างรวดเร็ว เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะชักชวนให้จางซงเตี่ยนทิ้งความคิดนี้โดยโยนตัวทดลองไปที่มอนเตอร์แทน

“อาจารย์คุณมองดูมีมอนเตอร์มากมายอยู่นอกเมือง พวกมันมีสายพันธุ์ มันควรจะตอบสนองความต้องการต่อการทดลองนี้ แถมพวกมันยังอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน ภายใต้เงื่อนไขที่หลากหลายเหล่านี้ พวกมันจึงเป็นของขวัญที่สมบูรณ์แบบสำหรับการทดลอ ” ซูฮ่าวกล่าวต่อไปเรื่อยๆขณะที่ตบหน้าอกของเขา “ตราบเท่าที่คุณขอ ผมจะจับมันให้คุณ”

“จริงเหรอ” จางซงเตี่ยนเหลือบมองเขา

“แน่นอน จริงๆ” ซูฮ่าวสาบานกับสวรรค์ ถ้าเขาสามารถโน้มน้าวให้จางซงเตี่ยนใช้ความคิดนี้ได้ ซูฮ่าวก็เต็มใจที่จะยอมรับเกือบทุกอย่าง

“ดีล่ะ”

จางซงเตี่ยนตกลงอย่างไม่เต็มใจ  ซูฮ่าวถอนหายใจ เขาไม่จำเป็นต้องเป็นตัวทดลองอีกแล้ว แต่อย่างไรหลังจากผ่อนคลายได้ไม่เกิน 2 นาที จางซงเตี่ยนได้เขียนลงกระดาษแล้วยื่นให้กับเขา ซูฮ่าวเปิดอ่านก็ตะลึงทันที

———– รายชื่อวัสดุ ————

แจ็คเคลสีเลือด, 2

ลิงวามปี้, 1

วัวสีดำ 2

……

—————————–

หลังจากอ่านเสร็จ ซูฮ่าวก็เข้าใจทันที

เชี่ย

เขาถูกหลอกอีกครั้ง

ทำไมพวกเขาต้องหลอกเขานัก ใบหน้าของซูฮ่าวกลายเป็นน่ารังเกียจ ทำไมคนที่เป็นอาจารย์ถึงหลอกลวงนักเรียนดีนัก เขาต้องโดนซูเวิ้นปั่นหัวในชั้นเรียนการคัดเลือกอัจฉริยะ แต่พอกลับมาในเมืองเจียงฮีเขายังต้องโดนอาจารย์หลอกอีก นี้ชาติที่แล้วเขาไปทำอะไรไว้กัน

“เฮ้อ …”

ซูฮ่าวถอนหายใจอาจารย์ของเขาคงกำลังคิดมากอยู่พอดีกันเรื่องนี้ แต่พอได้ยินเสียงของเขา เขาคงแสดงละครเพื่อหลอกลวงเขาเป็นแน่

หลักจากเคลียร์ปัญหาเกี่ยวกับตัวทดลองแล้ว จางซงเตี่ยนอารมณ์ดีมาก “นายเป็นศิษย์ที่ดีมากของฉัน หืม ทำไมคุณถึงมองฉันแบบนั้นล่ะ ”

ซูฮ่าวนึกถึงบางอย่างและอยากจะเอาคืนจางซงเตี่ยน

“อาจารย์เมื่อไม่กี่วันก่อน ผมใช้วัสดุบางอย่างที่นี่ คุณคงจะไม่โกรธที่ฉันใช่มั้ย? ”

“ไม่เลย” จางซงเตี่ยนลวกยกถ้วยชาขึ้นมาและสูดกลิ่นของมัน กลิ่นหอมของชาแทรกซึมไปในอากาศ “เราเป็นอาจารย์และศิษย์กัน เพียงสมุนไพรบางอย่างเล็กน้อยไม่เป็นไรหรอก แต่คุณทำอะไร อย่าบอกนะว่าคุณสามารถสร้างยาฟื้นร่างกายได้ ”

“ไม่ใช่”

ซูฮ่าวตอบอย่างตรงไปตรงมา “ฉันสร้าง ต้นกำเนิดระเบิดเหลวและระเบิดห้องทดลองใต้ดินไปได้”

“พู่ ~”

จางซงเตี่ยนพ่นน้ำชาออกมา เขารีบหาผ้ามาเช็คปากแล้วมองไปที่ซูฮาวด้วยความตกใจ “คุณ … คุณทำต้นกำเนิดระเบิดเหลวได้”

“ดูเหมือนว่าตำรวจเริ่มสืบสวนแล้ว ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะค้นพบอะไรเกี่ยวกับอาจารย์ไหม” ซูฮ่าวอย่างดังด้วนท่าทีเศร้าใจ

ใบหน้าของจางซงเตี่ยนเปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที

พับ

จางซงเตี่ยนวิ่งไปรอบๆร้าน เขาเปิดกล่องทีละกล่องๆ  หลังจากสำรวมไปนับสิบกล่องแล้วเขาก็รู้สึกโล่งใจ “โชคดีที่สนุมไพรเหล่านี้ถูกซื้อมาในเวลาที่ตางกัน พวกมันใช้ในการสร้างสิ่งอื่นๆไม่ได้ใช้สำหรับต้นกำเนิดระเบิดเหลวเพียงอย่างเดียว”

ในไม่ช้าเขาก็ตะหนักถึงบางสิ่ง

ซูฮ่าวรู้สูตรในการสร้างต้นกำเนิดระเบิดเหลว แต่เขาไม่ทราบวิธีการหลีกเลี่ยงการต้องสงสัย

เมื่อเขาเงยศีรษะขึ้น เขาก็เห็นรอยยิ้มอันน่าภูมิใจของซูฮาว เขาก็เข้าใจทันที จางซงเตี่ยนเหลือกตา เขาถูกหลอกโดยจิ้งจอกน้อยตัวนี้ เขาแสดงอารมณ์โกรธและถามซูฮ่าว “เจ้าเหม็น คุณทำอะไรไปบ้าง ตอบฉันมาอย่างซื่อสัตย์ ”

ซูฮ่าวหัวเราะคิกคัก  ใครบอกให้คุณใช้ประโยชน์ขจากฉันเอง

อย่างไรก็ตาม เขายังให้คำอธิบายคร่าวๆเกี่ยวกับผีเสื้อสีฟ้าและห้องทดลอง เรื่องนี้มันเป็นข่าวใหญ่มากจนคุณสามารถหาข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้บนอินเทอร์เน็ตเกือบทุกเว็บไซต์ แม้ว่าเขาอยากจะปิดบัง แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ แต่แน่นอนเขาได้ปกปิดทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับจางติง

มันเป็นเรื่องราวประมาณว่า เขาผู้เป็นเยาวชนที่ยุติธรรมหลังจากสังเกตเห็นสิ่งที่ชั่วร้ายมุ่งเป้าไปที่เมืองเจียงฮี ด้วยหัวใจที่กล้าหาญ เขาได้ทำให้มุ่งไปยังห้องทดลองใต้ดินเพื่อช่วยทุกคนอย่างการเป็นหุ่นเชิด

จางติงเหลือกตาของเขา หลังจากที่เขาได้ฟังเรื่องราวเสร็จ   ยุติธรรมอึเอ็งสิ

เอ็งทำเพื่อประโยชน์ตนเองล้วนก็ไม่ว่า กล่าวว่าเขาทำภารกิจสำเร็จอย่างโชคดีหลังจากจำกัดคนเหล่านั้นในห้องทดลองได้  แต่คนเหล่านั้นในห้องทดลองโชคร้ายอย่างแท้จริง … จางซงเตี่ยนนึกสงสาร กลุ่มคนภายในห้องทดลองคงไม่คิดว่าสาเหตุที่อยู่เบื้องหลังความตายของพวกเขาคือสิ่งตอบแทนแต้มภารกิจ 300 แต้ม

หลังจากคิด จางซงเตี่ยนไปเตรียมชาอีกถ้วยหนึ่ง เขานอนลงสบายใจบนที่นั่งของเขา

ไม่ว่าจะมันเป็นห้องทดลองแบบไหนมันก็ไม่เกี่ยวกับเขา ในยุคแห่งความสามารถต้นกำเนิดนี้ด้วยเทคโนโลยีแบบใหม่ๆ มนุษย์ได้เดินออกนอกลู่นอกทางขึ้นเรื่อยๆ

คนที่ดีถึงมีการเปลี่ยนแปลงก็ดีเหมือนเดิม ส่วนคนเลวก็ยิ่งเลวลง อาชญากรรมลึกลับที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะป้องกัน  ห้องทดลองใต้ดินชนิดนี้มีมากมาย

เพื่อศึกษาการควบจากผีเสื้อสีฟ้าก็ไม่มีอะไรพิเศษนัก

เมื่อเทียบกับปีก่อนการทดลองเกี่ยวกับการถ่ายทอดวิญญาณของมนุษย์ไปสู่ร่างมอนเตอร์มันเป็นสิ่งที่น่าเศร้าอย่างแท้จริง มันเป็นการทดลองที่ทำให้ทุกคนบนโลกี้เต็มไปด้วยความโกรธ เมื่อเทียบกับสิ่งนี้การทดลองผีเสื้อนี้เป็นเพียงเศษดินเท่านั้น

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย  มีกลุ่มลับ