0 Views

สี่ทุ่ม เฉินหมิงยังคงทำงานไม่หยุด เพราะบ้านก็คือสถานที่รักษาความปลอดภัยหลัก ดังนั้น จึงจำเป็นต้องทำการยกระดับ

 

ชายหนุ่มติดตั้งกล้องความถี่สูงทุกมุมของบ้าน ชนิดเดียวกับที่พวกตำรวจใช้ติดตั้งสำหรับมองแผ่นป้ายทะเบียนในความมืดได้  รั้วทั้งสี่ทิศติดตั้งสัญญาณกันขโมย เกรงว่าแม้แต่นกตัวเดียวหากบินหลงเข้ามา ยังต้องปรากฏขึ้นในโทรศัพท์เฉินหมิง

พื้นดินในสวนถูกพลิกตลบขึ้นมาฝังด้วยตะแกรงเหล็กที่ผูกปลายไว้ด้วยกระดิ่ง หากมีคนเหยียบถูก เสียงเตือนจะลั่นขึ้นทันที

 

ส่วนหน้าต่างกับประตูใหญ่ที่ติดตั้งกับระเบิดง่ายๆไง้ก็สามารถสร้างความเสียหายทางร่างกายแก่ผู้บุกรุกได้อย่างง่ายดาย

 

วิลล่าสองชั้นหลังหนึ่งถูกเฉินหมิงติดตั้งอาวุธยุทโธปกรณ์เต็มอัตรา เสียเวลาไปสองชั่วโมงเต็มๆ ทั้งก่อนหลังการติดตั้งยังแนบเนียนไม่เผยพิรุธ การต่อสู้ระหว่างนักฆ่าและบอดี้การ์ด แพ้ชนะตัดสินในชั่วพริบตา ขอเพียงบอดี้การ์ดชะล่าแม้เพียงชั่ววินาที ก็จะเป็นเวลาลงมือของนักฆ่าแล้ว

 

ขณะที่ชายหนุ่มกำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ข้างนอก สงครามของเหล่าสตรีก็ปะทุขึ้นภายในบ้าน…

 

“อ๊าาา!!” ชิงเทียนที่กำลังสวมชุดนอนไหมของหล่อนนั่งเล่นคอมถูกเสียงกรีดร้องลั่นดังจนสะดุ้งตัวโยน ไม่กี่วินาทีต่อมา เซียวอี้ที่สวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำเปิดประตู กล่าวด้วยความโกรธแค้น

 

“เธอ!เธอ! เธอลงไปในอ่างอาบน้ำของชั้นเรอะ!!”

 

 “ไม่เห็นมีชื่อเธอเขียนติดไว้นี่ ใช้ก็ใช้ไปแล้ว เรื่องใหญ่แค่ไหนกันเชียว?” ชิงเทียนตักโยเกิร์ตเข้าปากด้วยท่าทางไม่สนใจ ของเหลวสีขาวทีผสมปนเปด้วยเนื้อผลไม้ร่วงหล่นโดยไม่ตั้งใจ หยดลงบนร่องอก ไหลลงไปตามทาง ดูท่าอีกเดี๋ยวคงได้ลงอ่างอาบน้ำอีกรอบ

 

“รบกวนเธอใช้แล้วก็ล้างด้วยสิ และก็อย่าตัดผมเธอในอ่างอาบน้ำ!รูระบายของอ่างอาบน้ำมันตัน!มีแต่เส้นผมสีดำเต็มไปหมด ชั้นทำความสะอาดไปก็จะอ้วก!” เซียวอี้เดินมาหยุดยืนข้างชิงเทียน พลันพบว่าผมของชิงเทียนย้อมเป็นสีแดง

 

…..เส้นๆ สีดำ แถมยังหยิกอีกด้วย

 

…….เซียวอี้หน้าซีด

 

“ทุเรศ อย่ามาพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าแฟนๆของชั้นสิ ลามกจริงๆ ชั้นก็แค่เล็มตกแต่งทุ่งหญ้าของชั้นเล็กๆ น้อยๆ” ชิงเทียนกล่าวด้วยท่วงท่าสง่างามทรงเสน่ห์

 

“ชั้นอยากตัดมือตัวเองทิ้งจริงๆ…” เซียวอี้แทบร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ ทว่าภาพตรงหน้ากลับน่าตกใจจนเธอลืมร้องไห้ไปเลย หญิงสาวมองเห็นบนโต๊ะของชิงเทียนวางไวด้วยหน้าจอสามจอ พร้อมด้วยกล้องความคมชัดระดับ HD หกตัว แถมในจอกำลังฉายภาพน่าแขยงของผู้ชายที่กำลังชักว่าวเต็มๆ ตา

 

“นี่มันอะไร?”

 

“ชั้นกำลังไลฟ์อยู่น่ะสิ ในนี้ทุกคนเป็นผู้ชมของชั้น ชั้นเป็นสมาชิกวีไอพี ถ้าอยากจะเข้ามาในห้องไลฟ์ต้องส่งของขวัญให้ชั้นอย่างน้อยพันหยวน ไม่ต้องถอดหมดตัว อย่างมากก็โชว์สองจุก เต้นยั่วนิดๆหน่อยๆ กินโยเกิร์ตแล้วแกล้งทำหล่นใส่ร่องอกก็พอแล้ว” ขณะที่ชิงเทียนกำลังสาธยาย น้ำเสียงก็พลันเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นขึ้นมา “ตายแล้ว มีคนส่ง “เครื่องบินส่วนตัว” มาให้ชั้นล่ะ นี่ราคาพันนึงนะ!เอ๋? เค้าบอกว่าอันนี้ให้เธอนะ ยังบอกว่าถ้าเธอปลดผ้าคลุมอาบน้ำออก จะส่งมาให้อีกสองลำ”

 

“น่าเกลียดจริงๆ นี่จีบหญิงอื่นต่อหน้าชั้นเลยเหรอ? ชั้นจะโกรธแล้วน้า”

 

ชิงเทียนยิ้มเย้าต่อหน้ากล้อง HD จากนั้นก็หันมาพูดกับเซียวอี้ทันควัน “นี่ พวกเค้าชอบเธอนะ อยากเข้ามาในวงการนี้มั้ยล่ะ วันนึงหาได้เป็นหมื่นแน่!”

 

“เข้าน้องสาวเธอสิ! พวกโรคจิต! ชั้นถล่มปู่พวกแกสิบแปดรุ่น!” เซียวอี้ยกนิ้วกลางชูใส่กล้อง กระชากประตูเปิดออก

 

“เฮ้อ น่าเสียดาย คนมีพรสวรรค์หายาก กลับไม่ได้ใช้ประโยชน์เลย” ชิงเทียนบ่น

 

จนกระทั่งเฉินหมิงเข้ามาในบ้าน มองไปเห็นเซียวอี้กำลังพลิกตู้ซิงค์ข้างล่างอ่างล้างจานหาบางอย่างอยู่ หญิงสาวยังคงอยู่ในผ้าคลุมอาบน้ำผืนนั้น เรียวขาขาวยาว 105 ซม.คู่นั้นเปิดเผยออกมาสู่สายตา เฉินหมิงจ้องมองจนไส้กรอกในกางเกงแทบจะชี้เด่ออกมาข้างนอก

 

“เธอหาอะไร?”

 

“ผงซักฟอก ยัยวัวนมนั่นตัดขนของหล่อนใส่อ่างอาบน้ำของชั้น! ชั้นต้องฆ่าเชื้อให้หมดทั้งข้างนอกข้างใน! ชั้นบอกไว้เลยนะ ต่อไปนี้ชั้นจะล็อกห้องอาบน้ำ นอกจากชั้น ไม่ว่าใครก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปยุ่งกับของๆ ชั้น!ชั้นกลัวจะเป็นบ้า!” เซียวอี้ตะคอกด้วยความขุ่นเคือง

 

“เธอก็ อย่าวุ่นวายนักเลย จริงๆ พี่สาวชิงเทียนนั่นก็ไม่ใช่คนเลวร้าย ยังให้ของขวัญชั้นมาด้วย” เฉินหมิงอ้างถึงขวดยาหล่อลื่นที่กินได้ขวดนั้น

 

“ยอมรับมาเถอะ พวกผู้ชายอย่างนายก็ชอบแต่พวกนมโตๆ แบบนั้นนั่นแหละ” เซียวอี้ยืดตัวตรง หันมามองด้วยความเหยียดหยาม

 

“ตามทฤษฎีแล้ว อกโตๆ ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่ ยกตัวอย่างเช่นถ้าถูกยิงเข้าหน้าอก หน้าอก 34F ยังช่วยลดแรงได้นิดหน่อย ส่วน A- ก็ตายแหงแก๋” เฉินหมิงพูดเรื่องปัญญาอ่อนออกมาเต็มปากเต็มคำ

 

“เลิกเล่าเรื่องสมองนิ่มพวกนี้ซะที นายจัดการเสร็จเรียบร้อยหมดแล้วเหรอ?” เซียวอี้ฉวยน้ำยาทำความสะอาดมาขวดหนึ่ง เดินไปนั่งบนโซฟา

 

“เสร็จแล้ว แต่คงต้องยุ่งยากนิดหน่อยทุกเช้าและทุกเย็นจากนี้ไป” เพื่อรักษาป้ายทองแห่งบริการบอดี้การ์ดชั้นยอดของตระกูลเฉิน เฉินหมิงออกแรงไม่น้อยเลย

 

“ทำแบบคราวที่แล้วได้มั้ย รวบรวมข้อมูลมา แล้วเตรียมรับมือให้ดี” วิธีการคิดของเซียวอี้ยิ่งมายิ่งเหมือนเฉินหมิง

 

“เมื่อเช้าชั้นบอกให้ไอ้เพื่อนสามแสนของชั้นคนนั้นมันช่วยหาข้อมูลบ้างแล้ว แต่จากเครือข่ายนักฆ่ามืออาชีพ เร็วๆนี้ไม่มีออเดอร์จากเมืองหลินไห่ส่งเข้าระบบแม้แต่อันเดียว นี่หมายความว่า นักฆ่าคนนี้ไม่ได้ฆ่าเพื่อเงิน” ที่เฉินหมิงกลัวที่สุดก็คือเรื่องนี้

 

“ไม่ใช่คนที่ล่าเงิน? หรือเป็นพวกรสนิยมประหลาด?” เซียวอี้ถามด้วยความงุนงง

 

“ความจริงมีแค่ไอ้ฆาตกรคนนั้นที่รู้ หากมันอยู่คนเดียว ชั้นยังสามารถเล่นเกมส์ถามตอบได้ แต่ตอนนี้มันถูกตำรวจคุมตัว ชั้นเชื่อว่าลุงตำรวจคงไม่อยากเห็นผมลงมือทรมาณนักโทษของเขาแน่  เพราะงั้น ไม่มีทางอื่น…”

 

และตอนนี้เอง สายภายในห้องจู่ๆก็ดังขึ้น เฉินหมิงจิตใจเขม็งเกร็ง

แม้ครั้งหนึ่งจะเคยอนุญาตหยกฝันบอกเบอร์คนอื่นได้ แต่คงไม่มีใครที่จะโทรมาหาบอดี้การ์ดตอนห้าทุ่มหรอกใช่มั้ย? บอดี้การ์ดนะ ไม่ใช่เป็ด….

 

เฉินหมิงทำมือส่งสัญญาณต่อเซียวอี้ให้เปิดตัวดักฟัง ชายหนุ่มชะงักไปห้าวินาที ก่อนจะยกหูโทรศัพท์ขึ้น

 

“สวัสดี สำนักงานบอดี้การ์ดเฉิน” เฉินหมิงพูดตอบสายอย่างสงบ

 

“ฉันมีการค้าหนึ่งอยากให้คุณรับ ไม่ทราบว่าคุณเฉินหมิงสนใจหรือไม่?” เสียงที่ดังมาจากปลายสายเป็นเสียงที่ผ่านเครื่องแปลงเสียงเมหือนเสียงดาร์ธเวเดอร์ในสตาร์วอร์

 

“ขอเพียงเป็นการค้าที่ได้เงิน ผมย่อมสนใจ” เฉินหมิงเดินไปข้างหน้าต่างพร้อมหูโทรศัพท์ ลอบมองผ่านม่านออกไปข้างนอก

 

“ฉันเฝ้าดูคุณแสดงเป็นบอดี้การ์ดมาวันนึงเต็มๆ แล้ว ช่างหมดจดไร้รอยต่อขั้นสุดยอดจริงๆ ชีวิตนี้ฉันเจอบอดี้การ์ดมา แม้ไม่ถึงร้อยก็ถึงแปดสิบ คนที่สามารถทำงานอย่างละเอียดรอบคอบพอๆกับคุณมีไม่เกินห้าคน” เสียงปลายสายไม่วกวนอ้อมค้อม

“ฉันอยากซื้อชีวิตผู้หญิงคนนั้น บอกราคามาเถอะ”

 

“คุณสุภาพบุรุษ ผมว่าคุณเข้าใจผิดแล้ว ผมแม้จะขายชีวิต แต่ไม่ขายชีวิตของนายจ้าง คุณพ่อสอนผมมาตั้งแต่เล็กว่า ถ้าอยากได้อะไร ก็ต้องพยายามไขว่คว้ามาด้วยตัวเอง คุณอยากได้ชีวิตเธอขนาดนั้น ก็มาเอาไปเองสิ แต่ระวังว่าจะต้องเอาชีวิตตัวเองเข้าแลกนะ” เฉินหมิงพูดโต้ตอบด้วยเสียงเย็นชาถากถาง

 

“คิดไม่ถึงจริงๆ “จอมเชือด”แห่งนิรวานเมื่อสิบปีก่อนจะห้าวหาญขนาดนี้ ที่จริงฉันไม่คิดอยากประมือกับพวกผู้นิรวานเท่าไหร่  พวกนายอันตราย แต่ครั้งนี้ไม่ว่าจะอันตรายขนาดไหน ก็คงต้องเสี่ยงกันซักตั้ง” เสียงปลายสายถอนใจ

 

“สะดวกบอกชื่อมั้ย? ถ้านายตาย จะได้รู้ว่าจะเขียนป้ายหลุมศพแกยังไง?” เฉินหมิงยังคงท้าทายต่อเนื่อง

 

“ชื่อจริงและรหัสไม่บอก แต่นายจะเรียกฉันว่า เจตภูติแฝง ก็ได้” ปลายสายหัวเราะเบาๆ

 

“งั้นก็ คุณเจตภูติแฝง อยากฟังสิ่งที่ชั้นรู้เกี่ยวกับนายมั้ย? นายอายุมากกว่าหกสิบ เป็นคนญี่ปุ่น เคยอยู่ในวงการนักฆ่ามานาน แต่ไม่มีชื่อเสียงนัก กลายเป็นนักฆ่าชั้นสูงที่ไม่อยู่ในแรงก์ นายอุทิศส่วนใหญ่ของชีวิตต่ออาชีพนักฆ่า ดังนั้นไม่ได้สั่งสอนดูแลลูกชายมากนัก  จนกระทั่งลูกชายกลายเป็นโรคจิต ต้องฆ่าคนเพื่อระบายอารมณ์”

 

“นายในฐานะพ่อเลยรู้สึกผิด ดังนั้นลงมือเพื่อช่วยเขาหลายครั้ง” เฉินหมิงสาธยายราวพล็อตนิยายน้ำเน่า

 

“….” เจตภูติแฝงเงียบไป “ภายในยี่สิบวัน ชีวิตของนายและคู่หูสาวคนนั้น ฉันจะรับไว้เอง”

 

พูดจบ มันก็ตัดสายทันที

 

“ถูกชั้นเดาออกซะแล้ว…” ริมฝีปากเฉินหมิงเผยรอยยิ้มอัปลักษณ์

 

“นายรู้เรื่องพวกนี้ได้ไง?” เซียวอี้ที่นั่งฟังมาตลอดเอ่ยถามอย่างฉงน

 

“ง่ายจะตาย นักฆ่านั่นไม่ได้ทำเพราะเงิน เพราะงั้นก็ต้องเพื่อความสัมพันธ์บางอย่าง ที่ชั้นให้เพื่อนค้นไม่ได้มีแค่ออเดอร์นักฆ่า แต่ยังมีประวัติส่วนตัวของคาเนดะ คุโด้ด้วย”

 

ไอ้หมอนั่นคะแนนสอบห่วยแตก กำพร้าพ่อแต่เล็ก แล้วก็อยู่กับแม่คนเดียวที่จู่ๆ ก็มาตายในวันที่มันอายุยี่สิบปีพอดี ตั้งแต่นั้นมา บัญชีของมันจะมีเงินโอนเข้ามหาศาลทุกเดือน เริ่มต้นใช้ชีวิตไร้ยางอายนับแต่นั้น”

 

“ชั้นค้นประวัติแม่หมอนั่น เธอก็คือนางพยาบาลในตลาดมืด เชื่อว่าคงเคยช่วยชีวิตพ่อของหมอนั่นเอาไว้ จากนั้นก็คลอดเจ้าคุโด้นี่ออกมา

 

“ถ้านักฆ่าไม่ได้ทุ่มชีวิตกับการทำงาน คงเกษียณไปนานแล้ว และถ้าหมอนั่นไม่ได้อายุเยอะ คงไม่สปอยล์ลูกสุดขีดเหมือนตาเฒ่าได้ลูกตอนแก่แบบนี้แน่นอน

 

“ที่จริงตั้งแต่แรก เจตภูติแฝงคนนั้นก็เผยจุดอ่อนตัวเองออกมาแล้ว จุดอ่อนของเขาก็คือลูกโง่ของเขานั่นเอง”

 

“ไม่มีเหตุผลเลย ทำไมนายจู่ๆก็ฉลาดขึ้นมาได้?” ที่เซียวอี้สนใจกลับเป็นเรื่องอื่นโดยสิ้นเชิง  

 

“ชิ อย่าลืมสิตอนนี้อาหารเย็นชั้นอัพเกรดเป็นซาลาเปาแล้ว! ไม่ใช่เฉินหมิงคนกินหญ้าอีกต่อไปแล้ว!” เฉินหมิงยืดอกพลางตบลงอย่างภาคภูมิ

 

“ถ้างั้น คุณบอดี้การ์ดซาลาเปา นายมีวิธีจัดการกับหมอนั่นรึยัง?” เซียวอี้ยกขาไขว่ห้าง

 

“งิธีที่ดีตอนนี้ คือจัดการลูกชายหมอนั่นก่อน อย่างงั้นเขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำร้ายเธอกับพี่สาวชิงเทียนแล้ว ทั้งหมดจะมุ่งเป้ามาที่ชั้นเท่านั้น ค่อยรู้สึกโล่งขึ้นหน่อย” ท่าทางสงบนิ่งของเฉินหมิงไม่มีทีท่าล้อเล่นแม้แต่น้อย

 

“เปลี่ยน ไม่เอาอันนี้”

 

“นั่งรอนักฆ่าลงมือ ภายในยี่สิบวัน จะมีโอกาสลงมืออีกมาก ขอเพียงคว้าไว้ได้ครั้งนึงก็พอ” ตอนที่เฉินหมิงพูด ชิงเทียนในห้องด้านบนเดินออกมาก่อนจะพิงระเบียงพูด

 

“ใช่แล้ว พรุ่งนี้มีปาร์ตี้วันเกิดของพวกไฮโซรุ่นสอง เชิญชั้นเข้าร่วม พรุ่งนี้ก็ไปด้วยกันสิ หาชุดที่มันดูดีหน่อยนะ นั่นเป็นงานเลี้ยงไฮโซ”

 

“แม่ Yess หาเรื่องอีกแล้ว…” เซียวอี้บ่น