0 Views

GOS ตอนที่ 117 – เล็ดรอด

 

ใบดาบฮิรุส่งเสียงหวีดหวิวอยู่ตลอดเวลา ขณะที่แขนทั้งสองของโรจาสั่นไม่หยุด อย่างไรก็ตาม ร่างของเขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ในจุดเดิมไม่กระเด็นถอยหลังไปเพราะแรงปะทะ

 

เปรี๊ยะ …

 

พื้นใต้ฝ่าเท้าทั้งสองของโรจาเริ่มเกิดรอยแตกร้าวดูราวกับใยแมงมุม เพราะทนรองรับแรงกดดันจากพลังของโดฟลามิงโก้ไม่ไหว

 

การโจมตีนี้รุนแรงเกินไป! รุนแรงจนก่อให้เกิดแรงกดดันมหาศาล!

 

“โชคดีที่คนอื่นๆได้ออกไปจนหมดแล้ว”

 

โรจาพึมพำออกมาโดยไม่ได้เหลียวหลังกับไปมองเหล่าทหารเรือใต้บังคับบัญชาของเขา นั่นก็เพราะโรจาสามารถสัมผัสถึงพวกเขาได้อย่างชัดเจนด้วยฮาคิสังเกตุ  นั่นทำให้เขาค่อยรู้สึกคลายกังวลลงได้ว่าต่อให้ฐานทั้งฐานถูกแส้นี้ตวัดใส่จนแยกออกเป็นสองส่วนก็คงจะไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ

 

อย่างไรก็ตาม ฉากนี้ทำให้เหล่าทหารเรือที่เฝ้ามองจากระยะไกลต่างพากันตกตะลึง! แม้พวกเขาจะรู้ว่าโรจานั้นแข็งแกร่ง แต่บางคนก็ยังคงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหลือเชื่อและจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความว่างเปล่า

 

ฐานทั้งฐานได้ถูกแส้ขนาดใหญ่ตวัดใส่จนแยกออกเป็นสองส่วน แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่า ก็คือการที่โรจาสามารถรับมือกับการโจมตีที่แข็งแกร่งของสัตว์ประหลาดตรงหน้าได้!

 

ในสายตาของบางคน ความแข็งแกร่งของโรจานั้นอยู่ในระดับที่เรียกได้ว่าสัตว์ประหลาด แต่ความแข็งแกร่งของโดฟลามิงโก้นั้นเรียกได้เลยว่า สัตว์ประหลาดในหมู่สัตว์ประหลาด!

 

“ท่านผู้บัญชาการ .. จะสามารถเอาชนะสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้จริงๆนะหรือ?”

 

เหล่าทหารเรือที่เฝ้ามองดูฉากต่อสู้อันดุเดือดของทั้งสองที่รุนแรงจนเกือบจะทำให้ฐานทัพทั้งฐานพังทลายลง ขณะที่กำลังล่าถอยอยู่บนเรือรบ พวกเขาต่างพากันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ และเกิดความคิดอันน่าหวาดกลัวขึ้นในจิตใจว่าหากพวกเขายังไม่ล่าถอยออกมา .. มันจะเกิดอะไรขึ้น?

 

การที่ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่โดดเด่นในหมู่สัตว์ประหลาดด้วยกัน … ท่านผู้บัญชาการจะสามารถถ่วงเวลาจนกว่าเรือรบจากศูนย์ใหญ่จะมาถึงจริงๆน่ะหรือ?

 

 

ตูม ตูม ตูม–!

 

การปะทะกันระหว่างโรจาและโดฟลามิงโก้ส่งเสียงคำรามดังสนั่นอย่างต่อเนื่อง แม้เหล่าทหารเรือจะล่าถอยลึกเข้าไปถึงบนเกาะที่อยู่ใกล้เคียงแล้วก็ตาม แต่พวกเขาก็ยังสามารถได้ยินเสียงเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน

 

โรจายืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงขนาดมหึมาที่ร้อนแรงจนส่งผลให้อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้น แม้กระทั่งร่างกายอันแข็งแกร่งของโดฟลามิงโก้ก็ยังมิอาจต้านทานเปลวเพลิงเหล่านี้ได้โดยตรง และเลือกที่จะไม่พุ่งผ่านเปลวเพลิงไปโจมตีโรจาในระยะประชิด

 

แต่ด้วยพลังอันแข็งแกร่งของผลปีศาจที่เขาครอบครอง ทำให้โดฟลามิงโก้สามารถฉีกกระชากเปลวเพลิงของโรจาที่กำลังโถมลงมาได้อย่างต่อเนื่อง และโจมตีจากในระยะไกลไปยังโรจาที่มุดหัวอยู่อต่เบื้องหลังเปลวเพลิง

 

อย่างไรเสียโดฟลามิงโก้ก็คิดว่าเขานั้นยังคงได้เปรียบ! เนื่องจาก เดิมทีพลังปีศาจของเขานั้นไม่เหมาะที่จะใช้ในระยะประชิดอยู่แล้ว แต่มันเหมาะที่จะใช้โจมตีในระยะไกล!

 

สำหรับ เก็ทสึงะ เท็นโชของโรจา เขาสามารถใช้ใยแมงมุมป้องกันมันได้  ส่วนเปลวเพลิงของโรจา แม้จะร้อนแรง แต่มันก็ไม่อาจเข้าถึงตัวเขาได้เช่นกัน ดังนั้นจึงเป็นทางฝ่ายโดฟลามิงโก้ที่ค่อยๆกุมความได้เปรียบมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ และกดดันโรจาโดยการเสริมฮาคิเกราะของเขาลงไปเส้นด้ายแล้วโจมตีไปยังโรจาอย่างต่อเนื่อง

 

“คมดาบของแกไม่สามารถเข้าถึงตัวฉันได้ แม้กระทั่งเปลวเพลิงที่แกแสนจะภาคภูมิใจ ก็ยังไม่อาจทำอันตรายใดๆแก่ฉัน ตอนนี้แกน่าจะรู้ตัวแล้วนะ ว่าไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องต่อสู้อีกต่อไป วิชาดาบทั้งหมดของแกมันไร้ประโยชน์เมื่อเมื่อต้องเผชิญหน้ากับฉัน! … แกไม่มีโอกาสชนะในการต่อสู้ครั้งนี้!”

 

โดฟลามิงโก้ได้ปลดปล่อยพลังปีศาจของเขาออกไปโจมตีโรจาอย่างต่อเนื่อง แม้บางครั้งโรจาจะใช้เก็ทสึงะ เท็นโชโจมตีสวนกลับมา แต่มันก็ถูกหยุดลงด้วย ใยแมงมุมแทบทุกครั้ง

 

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าท่าทีของโรจากลับยังคงสงบและเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย

 

“จะใช่อย่างนั้น จริงๆน่ะหรือ?”

 

โรจาที่ในเวลานี้ดูราวกับเป็นจักรพรรดิแห่งเพลิง ได้จ้องมองไปยังโดฟลามิงโก้ที่อยู่ห่างออกไปหลายก้าวผ่านกำแพงเพลิงขนาดยักษ์

 

เขารู้ดีว่าพลังเปลวเพลิงในปัจจุบันนั้นยังแข็งแกร่งไม่มากพอ แม้แต่เก็ทสึงะ เท็นโชที่ปลดปล่อยออกไปด้วยมือทั้งสองข้างก็ยังไม่อาจทะลวงการป้องกันของโดฟลามิงโก้ได้ และสลายหายไปในที่สุด

 

แต่ … วิชาดาบของเขานั้นไม่ได้มีเพียงแค่เปลวเพลิงและเก็ทสึงะ เท็นโช!

 

“การอุ่นเครื่องจบลงเพียงเท่านี้”

 

โรจาจ้องมองไปยังโดฟลามิงโก้ ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเป็นประกาย แล้วยื่นฮิรุออกไปยังเบื้องหน้า

 

“อุ่นเครื่อง ..?”

 

โดฟลามิงโก้จ้องมองไปยังโรจาที่จู่ๆก็ยื่นดาบออกมาเบื้องหน้า ก่อนที่เขาจะเผยให้เห็นถึงสีหน้าแปลกๆออกมา

 

ทันใดนั้นเอง

 

ฮาคิสังเกตของโดฟลามิงโก้ก็พลันสัมผัสได้ถึงพลังงานแปลกๆที่กำลังพลุ้งพล่านออกมาจาก 12ดาบชั้นเลิศที่อยู่ในมือของโรจา … มันเป็นพลังอันน่าแปลกประหลาดแต่ก็แฝงไว้ซึ่งความแข็งแกร่งและกำลังจะถูกปลดปล่อยออกมาจากใบดาบของฮิรุ!

 

พลังนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าเปลวเพลิงและคลื่นจันทร์เสี้ยวก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง โดฟลามิงโก้คาดเดาว่ามันอาจจะเป็นพลังจากผลปีศาจที่เขาไม่รู้จัก

 

โรจาได้แหงนหน้าขึ้นไปมองโดฟลามิงโก้ซึ่งสูงกว่าเขาเกือบสองเท่า แต่ในเวลานี้ กลับกลายเป็นโดฟลามิงโก้เสียเองที่จู่ๆก็รู้สึกราวกับว่า เป็นเขาที่กำลังกำลังแหงนหน้ามองโรจาที่ยืนอยู่เบื้องบน!

 

“จงโปรยปราย เซมบงซากุระ!”

 

น้ำเสียงที่เกือบจะฟังดูไร้อารมณ์ได้เอ่ยออกมาจากปากของโรจา ทันใดนั้นใบดาบสีขาวราวกับหิมะของฮิรุก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นกลีบดอกซากุระ

 

“เอ๋?”

 

เมื่อเห็นฉากนี้ ท่าทีของโดฟลามิงโก้ก็เปลี่ยนเป็นระมัดระวังทันที … หน่วยข่าวกรองของเขาที่ไปสืบเรื่องของโรจามาในก่อนหน้านี้ ไม่ได้กล่าวถึงข้อมูลของพลังแปลกๆนี่!

 

ดาบในมือของโรจาเห็นได้ชัดว่ามันเป็นดาบขาวฮิรุ ซึ่งถูกค้นพบโดยดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ และโดฟลามิงโก้มั่นใจว่ามันไม่ได้มีพลังที่จะเปลี่ยนตัวเองเป็นกลีบดอกซากุระ ดังนั้นเขาจึงมั่นใจว่านี่น่าจะเป็นพลังจากผลปีศาจหรือวิชาดาบของโรจา!

 

กลีบดอกซากุระบนท้องฟ้า ค่อยๆโปรยปรายลงไปยังโดฟลามิงโก้

 

สายตาของโดฟลามิงโก้เหลือบมองไปยังกลีบดอกซากุระที่กำลังล่องลอยอยู่กลางอากาศด้วยความระมัดระวัง พร้อมกับรีบก้าวถอยหลังออกมา ก่อนที่จะกางนิ้วมือทั้งห้าแล้วเกร็งแน่นจนคล้ายกับกงเล็บและวาดมันออกไปยังกลีบดอกซากุระเหล่านั้น!

 

ฉัวะ ฉัวะ—!

 

เส้นด้ายกว่าสิบเส้นถูกวาดออกไปกลางอากาศ ก่อนที่จะขึงรวมกันเป็นตาข่าย แล้วพุ่งเข้าเชือดเฉือนกลีบดอกซากุระที่โปรยปรายอยู่บนท้องฟ้า

 

และหากสังเกตดีๆ นี่มิใช่เพียงเส้นด้ายธรรมดาๆ แต่มันเป็นเส้นด้ายสีดำหมึกที่เสริมฮาคิเกราะลงไป ทำให้มันมีความแข็งแกร่ง ยืดหยุ่น และทนทานยิ่งกว่าเหล็กกล้า! เส้นด้ายเหล่านี้ ต่อให้เป็นเก็ทสึงะ เท็นโชของโรจาก็ยังยากที่จะทำลายมันลงได้

 

แต่ .. เซมบงซากุระนั้นไม่เหมือนกับเก็ทสึงะ เท็นโช

 

กลีบดอกซากุระนั้นมีความรวดเร็วที่ค่อนข้างสูง และควบคุมได้ง่ายยิ่งกว่าเส้นด้ายของโดฟลามิงโก้ ดังนั้นมันจึงสามารถลอดผ่านตาข่ายสีดำหมึกได้อย่างง่ายดาย และพุ่งลงไปยังโดฟลามิงโก้ที่ยืนอยู่เบื้องล่าง

 

และวินาทีต่อมา บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเมฆครึ้มจนบัดบังแสงอาทิตย์เบื้องบนก็พลันสว่างไสวขึ้น!

 

กลีบดอกซากุระอันสวยงามจู่ๆก็พลันลุกโชน กลายเป็นเปลวเพลิงขนาดเล็ก ที่กำลังโปรยปรายอยู่บนท้องฟ้าดูราวกับเป็นงานศิลปะอันสวยงามที่แสนตระการตา และไม่น่าจะมีภัยคุกคามใดๆ แต่มันกลับทำให้โดฟลามิงโก้รู้สึกตื่นตระหนกและตื่นตัวเต็มที่

 

“นี่มันพลังจากผลปีศาจชนิดไหนกัน?”

 

เมื่อเห็นว่ากลีบดอกซากุระได้ลอดผ่านตาข่ายสีดำหมึกของเขา โดฟลามิงโก้จึงสร้างใยแมงมุมเป็นข่ายป้องกันขนาดใหญ่เสริมเข้าไปอีกชั้น

 

ความทนทานของใยแมงมุมนั้นแข็งแกร่งมากพอที่จะต้านทานเก็ทสึงะ เท็นโชของโรจาได้ ดังนั้นโดฟลามิงโก้จึงคาดว่ามันก็น่าจะป้องกันกลีบดอกซากุระได้เช่นกัน

 

ฉัวะ—!

 

โดฟลามิงโก้สะบัดตัวถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว แต่โชคร้าย .. ที่กลีบดอกซากุระกลีบหนึ่งที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงได้เฉือนลงบนใบหน้าของเขาและทิ้งรอยแผลเล็กๆเอาไว้

 

อย่างไรก็ตาม บาดแผลดังกล่าวนั้นไม่มีเลือดหยดย้อยลงมาเนื่องจากปากแผลของมันได้ถูกเปลวเพลิงเผาผลาญจนแห้งสนิท!

 

“แก .. ไอ้บัดซบ!”

 

โดฟลามิงโก้สบถสาปแช่งโรจาอยู่ในจิตใจ ในที่สุดเขาก็เข้าใจได้อย่างชัดเจนว่ากลีบดอกซากุระอันสวยงามที่กำลังล่อลอยอยู่บนท้องฟ้านั้นคืออะไร!

 

ภายใต้การเผชิญหน้าจากการโจมตีของเซมบงซากุระ ดูเหมือนว่าพลังจากผลปีศาจของเขาที่สามารถต้านทานคลื่นจันทร์เสี้ยวของโรจาได้นั้น จะไม่สามารถต้านทานการโจมตีจากกลีบดอกซากุระพวกนี้ได้!