0 Views

บทที่ 171 Ursa Smash !

“น้องหลี่ เร็วรีบออกไปจาหุบเขาแล้วไปหาอาจารย์ ! หลังจากที่ฉันจับไอ้เด็กเวรนี้ได้แล้วฉันจะตามไปให้เร็วที่สุด !”

หม่าเตาซูหันไปสั่งกับหลี่ซุยด้านหลังกลุ่ม

“ไม่ต้องห่วงพี่ใหญ่ ! ผมไปก่อน !”

หลี่ซุยหยุดและตะโกนกลับมาก่อนจะวิ่งออกไป

ไป่เฟิงไม่ได้กังวลเกี่ยวกับการสนทาของพวกเขา ที่เขาทำได้ในตอนนี้คือวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้ป่าเริ่มจางและต้นไม้เริ่มน้อยลง ในเวลาเดียวกันมันแทนทีด้วยต้นไม้และก้อนหินจำนวนมาก

‘บัดซบ !’

ความรู้สึกของไป่เฟิงเปลี่ยนไปทันที การวิ่งที่ดีที่สุดคือบนถนน มันไม่สำคัญว่ามันจะอยู่นอกป่าหรือไม่ แต่สำหรับพื้นที่ในตอนนี้มันราวกับช่วยเร่งให้เขาไปตาย !

ความเร็วของเขาบนพื้นราบนั่นมันยากที่จะหลบหนีจากคนข้างหลง แต่มันก็สายเกินไปที่จะเปลี่ยนทิศทางเพราะข้างหลังตามเขามาจนระยะเหลือแค่ 50 เมตรแล้ว !

ตัวเลือกเดียวของไป่เฟิงคือการวิ่งไปที่หน้าผา กลุ่มที่ไล่ล่าด้านหลังเริ่มคลายความเร็ว ภูมิประเทศของที่นี่ถูกพวกเขาสำรวจโดยละเอียดมาแล้วมากกว่าหนึ่งครั้ง ทิศทางที่ไป่เฟิงกำลังวิ่งไปนั่นคือหน้าผา ! และด้านล่างของมันก็คือแม่น้ำหยาลังที่ไหลเชี่ยว !

“ฮ่าฮ่า วิ่งสิวิ่งเข้าไป ! ทำไมแกไม่วิ่งต่อละ ? ถ้าแกมีความสามารถพอก็กระโดดลงไปซะ !”

หม่าเตาซูและพวกที่เหลือยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย พวกเขากำลังหยอกล้อกับเหยื่อของพวกเขา ชายห้าคนล้อมเป็นครึ่งวงกลมล้อมรอบไป่เฟิงตัดเส้นทางหนีที่เป็นไปได้ของเขาทั้งหมด

“แฮ่ก แฮ่ก !”

ไป่เฟิงหอบอย่างหนักในขณะที่เขาขยับเข้าใกล้หน้าผา การวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดเป็นเวลานานทำให้เขาเหนื่อยมากไป่เฟิงพยายามจะจับลมหายใจในขณะที่้เขาเงยหน้ามองคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ “พวกแกบอกมาที่นี่เพราะต้องการราชาหลินจือใช่ไหม ถ้าฉันกระโดดลงไปตรงนี้ฉันสงสัยจังว่าแกจะหามันเจอหรือเปล่าภายใต้แม่น้ำที่ไหลแบบนี้ ?”

“เดี่ยว !”

หม่าเตาซูหรี่ตาและรีบยกมือไม่ให้คนอื่น ๆ เข้าใกล้ไป่เฟิง เจ้าเดรัจฉานนี้ มันจะไม่เป็นไรหากมันตายไป แต่อย่างไรก็ตามราชาหลินจือเป็นสมบัติของสวรรค์ที่จะเกิดเพียงหนึ่งร้อยหรือหลายพันปีกว่าจะเกิด ! พวกเขาไม่สามารถทำให้มันหายไปได้ !

“น้องชาย ส่งราชาหลินจือมาแล้วเราจะปล่อยนายไป ! ฉันยินดีจะมอบเงินให้นายอีก 500,000 หยวนสำหรับค่าชดเชย !”

หม่าเตาซูกล่าวด้วยความจริงจัง

“พี่ใหญ่ ?”

คนอื่น ๆ มองด้วยความตกใจและตะโกนพร้อม ๆ กัน

หม่าเตาซูยกมือเพื่อให้คนอื่น ๆ ปิดปาก ตาของเขายังคงจดจ้องไป่เฟิงในขณะที่อดทนรอการตัดสินใจของเขา

“นายจะต้องเข้าใจก่อนว่าเงิน 500,000 หยวนสำหรับคนส่วนใหญ่นั่นพวกเขาใช้แบบประหยัดหน่อยพวกเขาก็สามารถเอามันมาใช้ทั้งชีวิตได้ ! มันจะดีกว่านี้ถ้านายปล่อยราชาหลินจือแล้วเอาเงินไปใช้หาความสุขส่วนตัว !”

เห็นไป่เฟิงยืนอยู่ทำหน้าไม่มีท่าทีจะยอมรับข้อตกลง หม่าเตาซูรีบพูดต่อ “นอกจากนี้นายจะรู้ว่าพวกเราไม่ใช่กลุ่มเดียวที่ตามหาราชาหลินจือ ฉันไม่รับประกันหรอกนะว่ากลุ่มอื่น ๆ จะเมตตาเหมือนเราหากพวกเขาเจอนาย !”

ในขณะที่เขาพยายามโน้มน้าวไป่เฟิง หม่าเตาซูแอบส่งสัญญาณให้กับคนที่อยู่ด้านซ้ายใกล้ ๆ ไป่เฟิง ชายคนนั้นพยักหน้าเล็กน้อยอย่างเข้าใจก่อนจะค่อย ๆ เข้าไปทางจุดบอดของไป่เฟิง เสียงฝีเท้าของเขาเบาจนไม่มีเสียงแม้แต่น้อย

เมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ไป่เฟิง 3 เมตรเขาก็พุ่งไปหาไป่เฟิงทันที !

เท้าของเขากระโดดออกไปอย่างรวดเร็วราวกับลูกศรที่ปล่อยออกมาจากคันธนูที่ถูกยิงไปทางไป่เฟิง ! นิ้วมือของเขางอเหมือนกรงเล็บอินทรีคว้าไปที่หลังไป่เฟิง นิ้วมือเหล่านี้ดูเหมือนสามารถฉีกกระชากต้นไม้ได้หากเขาต้องการ ! ความเย่อหยิ่งกระพริบเข้ามาในตาของเขาเมื่อเข้ามาใกล้ไป่เฟิง เขามั่นใจว่าเขาสามารถคว้าตัวไป่เฟิงจนเขาไม่สามารถหนีรอดจากเขาได้ !

“นั้นแหละที่ฉันต้องการ !”

ไป่เฟิงตะโกนออกไปก่อนจะฝั่งเท้าไว้ที่พื้นอย่างมั่นคง หลังจากนั่นก็งอกล้ามเนื้อและข้อต่อของเขา ตอนนี้เขาดูเหมือนหมีดุร้ายที่ถูกปลุกขึ้นมาจากการจำศีล !

“ไม่ดีแล้ว กลับมา !”

สีหน้าของหม่าเตาซูเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ในสายตาของเขาตอนนี้ไป่เฟิงดูเหมือนจะกลายเป็นหมีจริง ๆ ในขณะเดียวกันเขาก็แผ่กลิ่นอายที่ดุร้ายออกมา กลิ่นอายแห่งสัตว์ป่า !

ชายที่กำลังพุ่งไปหาไป่เฟิงนั่นคิดว่าเป้าหมายของเขาคงบ้าไปแล้ว เขาเห็นหม่าเตาซูตะโกนออกมาแต่เขาไม่เห็นว่ามีอะไรที่เขาจะต้องกลัวไป่เฟิงแม้แต่น้อย !

เพื่อราชาหลินจือ ไป่เฟิงไม่เชื่อว่าคนพวกนี้จะปล่อยเขาไปแม้แต่วินาทีเดียว !

ในตอนที่เขาเห็นชายคนนี้แอบเดินไปยังจุดบอดของเขา เขาก็เตรียมพร้อมที่จะใช้เทคนิคที่ได้เรียนรู้จากหมีตัวใหญ่ทันที ไป่เฟิงตั้งชื่อไว้ว่า Ursa Smash !

ชายคนนี้นอกจากไม่ฟังคำเตือนของหม่าเตาซู เขายังคงรีบพุ่งไปข้างหน้าให้เร็วกว่าเดิม !

เขาเป็นเหมือนนกอินทรีที่โฉบลงมาจากฟ้าพุ่งไปหาเหยื่อ !

“แกร๊ก !”

ในขณะที่กรงเล็บของเขาใกล้ถึงตัวไป่เฟิง การแสดงออกทางสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที ทักษะกรงเล็บของเขาที่ฝึกฝนมาอย่างเหนื่อย มันสามารถฉีกกระชากแผ่นเหล็กได้ทันทีที่ได้สัมผัสหลังของเขา ! พลังมหาศาลที่ไม่อาจคาดเดาได้ได้พุ่งเข้ามากระแทกใส่เขาแทน ! ในตอนนั้นเองเสียงกระดูกแตกก็ดังออกมาทันที !

“ปัง !”

ไป่เฟิงค่อย ๆ ขยับตัวเพียงเล็กน้อยเนื่องจากเท้าของเขาตอนนี้มันราวกับรากที่หยั้งพื้นไว้ เขาได้ใช้หลังของเขากระแทกคนด้านหลังจนกระเด็นไปไกล !

“กึก อ๊ากก !”

แขนของผู้ชายคนนั้นงอในมุมที่ผิดธรรมชาติ มีเลือดไหลออกมาจากปากของเขาจำนวนมากพร้อมกับเสียงร้องแปลก ๆ ของเขา เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าชีวิตของเขาจะตกต่ำแบบนี้

“น้องเหวิน !”

คนอื่นรีบวิ่งไปหาเขา แต่เขาจะมีชีวิตรอดได้อย่างไรเมื่อต้องเจอกับเทคนิค Ursa Smash ของไป่เฟิง ?

ไป่เฟิงไม่ได้มีความเมตตาสำหรับผู้ชายคนนั้นแม่แต่น้อย หลังจากที่ต้องใช้เวลาหลายเดือนในป่าเพียงลำพัง เขาก็ได้เข้าใจว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดนั้นปรารถนาที่จะมีอิสรภาพ ! กฏของธรรมชาติไม่เคยเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่แรก สัตว์ทุกตัวพยายามต่อสู้กันเพื่อที่จะมีชีวิตรอด !

ต่อคนที่ต้องการชีวิตของเขา ไม่ว่าพวกมันจะเป็นใครมันก็จะไม่สามารถเอาชีวิตของไป่เฟิงไปได้ง่าย ๆ !

“ดี ! เจ้าปีศาจมันซ่อนทักษะเอาไว้ ! มันเป็นหนึ่งในสิบสองสัตว์รูปแบบเจียงยีกวน และด้วยรูปแบบหมีของมันดูเหมือนจะบอกได้เลยว่ามันอยู่จุดสูงสุดของการเรียนรู้แล้ว !” [1]

ความกังวลปรากฏในดวงตาของหม่าเตาซูในขณะที่เขามองไปยังไป่เฟิง เจียงยีไม่ใช่นิกายเล็ก ๆ อีกทั้งผู้ที่สามารถสอนรูปแบบหมีเจียงยีกวนได้สถานะของเขาต้องไม่ต่ำแน่นอน !

หม่าเตาซูตะโกนออกมา “ไม่ว่าแกจะมีใครหนุนหลัง แต่เพราะแกฆ่าพี่น้องของเราไป แกต้องจ่ายด้วยชีวิตเป็นการชดใช้เท่านั้น !”

หลังจากนั้นเขาก็เรียกอีก 4 คนเพื่อล้อมไม่ให้ไป่เฟิงได้มีโอกาสหนีไป !

คนอื่น ๆ ตกใจทันทีที่ได้ยินคำพูดของหม่าเตาซู นิกายเจียงยีไม่ใช่นิกายที่จะรุกรานได้ มีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากและนอกจากนี้หัวหน้านิกายของพวกเขายังอยู่ระดับเจียนเทียน !

ถ้าข่าวว่าสาวกนิกายภายในของเจียงยีถูกล้อมและโดนฆ่าทิ้ง แม้ว่าจะเป็นบอสของพวกเขาก็ยากที่จะช่วยพวกเขาได้ !

ทันทีที่ไป่เฟิงได้ยินคำพูดของหม่าเตาซู เขาก็รู้สึกได้ว่าสถานการณ์เปลี่ยนไปอีกครั้ง ! ตอนนี้มันราวกับว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับอันตรายที่พร้อมคืบคลานอีกครั้ง !

“ไม่ ! ฉันจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ! ถ้ายังเป็นแบบนี้ฉันจะต้องถูกจับได้อีกไม่นานแน่ !”

ความคิดของไป่เฟิงกระพริบ ไป่เฟิงใช้ Ursa Smash อีกครั้งเพื่อบังคับให้หม่าเตาซูถอยออกไป !

“ถ้าฉันไม่ตาย ซักวันฉันจะจัดการพวกแกแน่นอน !”

หลังจากคำรามเสร็จ ไป่เฟิงก็ยัดราชาหลินจือเข้ามาในปากก่อนจะกระโดดลงไปในหน้าผาโดยไม่ลังเล !

“บัดซบ เสร็จกัน ! เร็ว รีบลงไปหามัน !”

หม่าเตาซูวิ่งไปที่ขอบหน้าผ้าและมองลงไป อย่างไรก็ตามนอกจากเสียงแม่น้ำแล้วก็ไม่มีสัญญาณใด ๆ หรือเงาไป่เฟิงแม้แต่น้อย

หม่าเตาซูรีบปีนลงไปที่แม่น้ำด้วยความบ้าคลั่ง ตลอดการปีนการแสดงออกบนหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างน่ากลัว

เมื่อเขาคิดถึงราชาหลินจือเขาก็รู้สึกเจ็บปวดลึก ๆ ในใจ การตกลงไปในแม่น้ำหยาลังมันยากมากในการตามหาราชาหลินจือ มันไม่ได้ด้อยไปกว่าการตกปลาในมหาสมุทร !

ตอนนี้เขาได้แต่อธิษฐานอย่างเดียวว่าขอให้ไอ้เด็กจากนิกายเจียงยีนั้นไม่ตาย ไม่อย่างนั้นจะเป็นเรื่องยากที่ราชาหลินจือจะเกิดขึ้นมาในโลกอีกครั้ง !

ในเวลาเดียวกันหม่าเตาซูก็กังวลเกี่ยวกับความดุร้ายของไป่เฟิงอย่างมาก เขาสงสัยว่าหากเขาเป็นไป่เฟิงเขาจะกล้าทำเหมือนกันหรือไม่ ?

เขาส่ายหัว หม่าเตาซูรู้คำตอบในใจอยู่แล้ว ไม่มีทางที่เขาจะกล้าทำแบบนั้นได้ การกระโดดจากหน้าผาสูงลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวแบบนี้ ? มันคือการฆ่าตัวตายชัด ๆ !

ความรู้สึกเสียใจอย่างเดียวของเขาก็คือการหายไปของราชาหลินจือ ! สุดท้ายเขาก็ได้แต่ปล่อยให้มันจมลงไปในแม่น้ำแห่งนี้ !

[1] TL/N : เจียงยีกวนเป็นหนึ่งในรูปแบบศิลปะการต่อสู้ของจีน วูดง มันเป็นศิลปะการต่อสู้โดยส่วนมากจะใช้หมัด