0 Views

*     *     *

ณ ดันเจี้ยนที่ชั้น 3

จากมุมสูงที่มองไกลออกไปที่ซึ่งพื้นที่เรานั้นเต็มไปด้วยก็อบลินและโคลโบลกว่า 1,800 ตัว

หัวหน้าทั้ง 9 ตัวอยู่เบื้องหน้าผม

“ท่านผู้คุมผมได้พาลูกน้องของผมมาทั้งหมดที่ฉันมีและแน่นอนเผ่าโคลโบลของผมแข็งแกร่งอกก๊ปบลินมาก.”

“นายท่านผมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ในท่านเรียกผมมา.สำหรับโคลโบลแค่ก็อปลินสั่งขี้มูกมันก็ตายแล้ว.”

“ไม่ใช่ไหนท่านโคลโบลดีที่สุดแกร่งที่สุดในดันเจี้ยนแห่งนี้.”

หัวหน้าทั้ง 9 เริ่มพูดคมและแสดงศักยภาพของมันเรื่องหน้าผมตอนนี้.มันเหมือนกับดูโชว์ตลกว่าใครแข็งแกร่งกว่ากัน

2 ชั่วโมงก่อนผมได้ใช้เวทย์มนต์เพื่อแจ้งให้ทราบว่าผมเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์ และมีสิทธิ์ในดันเจี้ยนแห่งนี้ได้สั่งระดมพลพวกมันให้มาที่ชั้น 3 แห่งนี้ทั้งหมดเพราะมันไม่อาจจะขัดขืนคำสั่งของผมที่เป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์ได้แน่นอน

“การได้พบเจอพวกนายเป็นสิ่งที่ดี.”

ผมพูดสั้นๆก่อนที่บอสทั้ง 9 กลับมาพูดคุยกันอีกครั้ง

“นอกจากนี้ฉันยังต้องการพูดคุยกับพวกนายทั้ง 9.”

“กระผมก็ยินดีเช่นกัน.”

“กระผมยินดีมากที่สุด.”

บอสทั้ง 9 ตัวนี้มีสติปัญญาที่ดีในระดับหนึ่งทั้งสองเผ่า

พวกมันทั้ง 9 ตัวต่างไม่มีตัวไหนที่แสดงให้เห็นถึงอารมณ์ก้าวร้าว

‘เป้าหมายของฉัน.’

ผมเอามือก่ายหน้าผากผมคิดว่าผมต้องให้พวกเขาเหล่านี้ไปสู้รบจริงๆหรอ?

‘บ้า.’

อย่างไรก็ตามเส้นทางของผมคือการมุ่งตรงไปต่อสู้กับศัตรูที่ผมไม่สามารถจัดการได้และชนะมันนั่นยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่ามีความสุขยิ่งขึ้น.

“สิ่งที่มนุษย์ได้มาที่ชั้น 3 นั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีใครรู้?”

บอสทั้ง 9 ตัวโกหกหัวรับคำในเวลาเดียวกันพวกเขาต่างแสดงสีหน้าที่ไม่กังวลเกี่ยวกับผู้บุกรุก.

“ผมรู้.”

“มันเป็นอะไรที่น่าอับอาย.”

“ผมจะจัดการพวกมัน.”

พวกเขาต้องจัดการศัตรูร่วมกันและมันก็ยอดเยี่ยมมากเมื่อพวกเขาคิดแตกต่าง.

“พวกเขาเหล่านั้นได้เข้ามาในดันเจี้ยนของผมและขโมยสมบัติของผมออกไปในฐานะที่เป็น ดันเจี้ยนมาสเตอร์ ผมไม่สามารถที่จะเอาผิดพวกเขาได้แต่ผมสามารถที่จะทำให้เขาลำบากได้เช่นกัน”

“คอนด้อม?”

“ไอ้ก๊อปลินโง่แกไม่เข้าใจหรอว่ะ.มันหมายถึงการกินพวกเขา.”

“ไม่ใช่ๆ คอนด้อมเป็นชื่อเพือนของฉัน.”

ผมควรจะพูดคำง่ายๆให้พวกมันเข้าใจ.ในขณะเดียวกันผมก็คิดว่ายิฮิคงจะอธิบายให้เขาเข้าใจ.และดูเหมือนว่ายิฮิจะไม่ฉลาดไปกว่าพวกมัน.

ที่ผมพูดด้วยความอดทนเป็นพิเศษ.

“มันหมายความว่าพวกเขาจะไม่ได้รับการให้อภัย.เราจะทำให้มนุษย์ไม่กลับขึ้นไป.”

“โอเค พวกเราเกลียดมนุษย์!”

“ผมจะแสดงความสามารถของเผ่าโคลโบลให้เห็น!”

“ก๊าาา!!เราเกลียดมนุษย์.”

การรวมใจ.

พวกมันเพียงแค่ขาดแรงจูงใจเล็กน้อย.แล้วพวกมันก็ไม่ได้มองเห็นมนุษย์เป็นศัตรู.ผมต้องการเพิ่มขวัญและกำลังใจให้กับพวกมัน

‘การแสดงของผมสมควรได้รับรางวัล.’

เช่นเดียวกับเหล่าพวกทาส.หากพวกมันไม่มีแรงจูงใจประสิทธิภาพของพวกมันก็จะลดลง

แส้และแครอท.

วิธีการของผมไม่ได้จำกัดแค่เพียงมนุษย์แปลเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาก็สามารถใช้วิธีนี้ได้.

“ผมจะให้รางวัลกลับบอสที่ทำคุณนะประโยชน์มากที่สุดในสงครามครั้งนี้.พวกคุณสามารถขออะไรก็ได้เมื่อพวกคุณชนะ?”

และก็ให้ความหวังพวกเขา

บอสก็อบลินเหลือบตามองผมทันที

“ผู้หญิง!!พวกเราส่วนใหญ่เป็นผู้ชายพวกเราต้องการขยายพันธุ์.”

“ฉันเห็นด้วยพวกนายต้องได้รับการระบายอารมณ์.”

“ฉันจะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง!”

หนึ่งในพวกมันตอบแล้วส่วนที่เหลือของบอสก็เห็นด้วย.

กว่า 1700 ตัวทั้งสองเผ่าเป็นเพศชายทั้งหมดถึงแม้ว่าผมจะสามารถอัญเชิญเพศเมียมาได้แต่มันก็ต้องรอการดำเนินการรอบหน้า.

การเจริญเติบโตของมันค่อนข้างที่จะซับซ้อนเหมือนกับออค.นอนมากกว่าครึ่งจะตายหลังจังมันอายุได้ปีเดียว

ในขณะที่พวกออคสามารถควบคุมประชากรของพรหมานด้วยการไปล่าสัตว์.

‘ในครั้งแรกของทั้งสองเผ่าพวกมันเกลียดกันแต่ก็ต้องยอมรับว่าพวกมันนั้นเห็นแก่ตัวพวกมันมักจะปฏิเสธสายพันธุ์อื่นที่ดีกว่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะมันอาจจะเป็นภัยคุกคามต่อออคต่างจากงูเอลหรือค้างคาวบนชั้น 1.’

มันเป็นสันทนาการที่ออกจำเป็นจะต้องเพิ่มจำนวนประชากรให้มากพอที่จะไม่ถูกคุกคามโดยพวกก็อปลินและโคลโบล.มันจะต้องมีความสมดุลในดันเจี้ยนแห่งนี้.

‘และการหาข้ออ้างง่ายๆในการลดจำนวนพวกมันก็ไม่เลวนักที่จะใช้สงครามในครั้งนี้.’

แม่พวกมันจะมีจำนวนมากแต่พวกมันก็จะลดลงเป็นอย่างมากในสงคราม.

ผมพยักหน้า.

“ตกลง.หากคุณจัดการมนุษย์ได้เป็นจำนวนมากพวกนายสามารถที่จะนำมนุษย์ผู้หญิงบางส่วนที่จับได้ให้กับพวกนาย.”

“กี๊! ผมจะทำงานอย่างหนัก!”

“ฉันจะจับมากกว่าก๊อบลิน!”

“ฉันจะจับให้มากที่สุด.”

ความได้เปรียบของพวกมันก็คือจำนวน.กรมมันไม่มีสมองในห้องมันก็นับเลขได้แค่จำนวนนิ้วมือกับนิ้วเท้าเท่านั้น.แม้จะเป็นความยุ่งยากในการให้พวกมันทำตามแผน.แต่ยังไงความฉลาดของเราผู้ปลุกพลังก็มีมากกว่าแล้วพวกเขาก็จะกำจัดผมมันได้มากพอ.

พวกมันกระโดดขึ้นอย่างตื่นเต้น ยิฮิที่เห็นพวกมันทำแบบนั้นก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้

“เราจะจัดตั้งกองกำลังเดี๋ยวนี้.”

การปะทะกันคงหนีไม่พ้น.ท่าพวกออคเป็นแนวหน้าอัตราการชนะของเราก็จะเพิ่มขึ้น.ดังนั้นการแยกการโจมตีและการทำงานจะเพิ่มประสิทธิภาพมากขึ้น.

ผมจำบทเรียนจากสิ่งที่ผ่านมาและเริ่มออกคำสั่งกับพวกบอสทั้งหลาย.

*     *     *

พวกที่ปลุกพลังกว่า 800 คนอยู่ที่ปากแบนเช่นชั้น 3 พวกเขาแบ่งออกเป็น 6 กลุ่มและรวมตัวกันที่รอบกองไฟของแต่ละกลุ่ม.

พวกเขามีบางส่วนที่กำลังล่าอยู่ที่ชั้น 2 และก็พลาดท่าเสียทีกันไปหลายคนทำให้บรรยากาศค่อนข้างวังเวง.

แต่ผลกระทบนี้ก็ไม่สามารถที่ทำให้จิตใจของคนบางคนเหี่ยวเฉาลงตามไปได้เรา.เหล่าผู้ปลุกพลังจากเมืองจีนที่มีเป็นจำนวนมาก.พวกเขาคือพวกที่เสียหายมากที่สุด.

“ฮ่าว! หนีฮ่าว!” (สวัดดีของเมืองจีน)

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เอาคนจีนที่หัวเราะและสนุกสนานกลับหัวกะโหลกของออคในขณะที่คนรอบข้างปรบมือต่อการแสดงของเขา.

พวกเขามองการแสดงเหล่านั้นยังจดจ้อง.

“ราวกับพวกเขากำลังอยู่ในเทศกาล.”

แดเนียลที่ได้รับการนั่งอยู่หน้ากองไฟถ่มน้ำลายออกมาอย่างขมขื่น.

ชายอเมริกาที่ชื่อแดเนียลมาที่ดันเจี้ยนแห่งนี้พร้อมเพื่อนอีก 5 คนและหนึ่งในนั้นเสียชีวิตบนชั้น 2 มันเป็นธรรมชาติที่เขาจะรู้สึกไม่ดี.

“หัวหน้า.เราคงต้องแยกย้าย?ถ้าเราสามารถเจอสมบัติเหล่านั้นได้และผูกขาดมันแต่เพียงผู้เดียวเราก็ไม่ต้องรอไปกับพวกเขา”

ชายตัวใหญ่ที่มีผมสีแดงเหมือนไก่พูด.ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเรากับพรานสนามรบใหญ่ๆที่ไหนสักแห่ง.

แดเนียลส่ายหัว.

“ไม่.เรายังไม่รู้ว่าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนชั้น 3 นั้นมีอะไรบ้าง.หากเราออกไปจากกลุ่มนี้เป็นไปได้อย่างมากว่าเราจะตาย.แม้ว่าพวกออคจะน่ารำคาญแต่มันก็สามารถที่จะฆ่าเราได้.”

“คุณจำมอนสเตอร์กากอยย์เหล่านั้นในตะวันออกกลางได้ไหม?”

ชาวต่างชาติและทหารรับจ้างร่วมมือกันต่อต้านสิ่งมีชีวิตที่ออกมาจากดันเจี้ยนแห่งนั้น.มันยังมีสิ่งมีชีวิตอื่นอื่นๆนอกจากโคลโบล ก๊อปลินและออค.

โดยเฉพาะลูกตาที่ใหญ่กว่า 2 เมตรของกากอย. พวกเขาระดมอาวุธยิงใส่เจ้าสัตว์ประหลาด.แม้จะเป็นระยะเวลาสั้นสั้นแต่มันก็ยังสามารถพรุ่งเข้ามาฉีกร่างกายของเราทหารและชาวบ้านไปหลายคนและนอกจากนั้นพวกเขายังกลายเป็นหินจากคำสาปในดวงตาของมัน.

ผู้ปลุกพลังหลายคนตกเป็นเหยื่อให้กับพวกมันแม้ว่าพวกเขาจะดักล้อมโจมตีไม่อาจจะคิดได้ว่าพวกเขาชนะไอ้ตัวนั้นได้มาอย่างไร.

“เมื่อคิดว่ามีสมบัติอยู่ที่นี่ก็ไม่น่าแปลกใจว่าสิ่งมีชีวิตที่มีความสามารถมากกว่ากากอยนั้นกับพวกเราทั้ง 5 คนแล้วมันก็ไม่ต่างอะไรจากฝุ่น.”

ความเห็นของแดเนียลถูกต้องสถานะของเขาที่เป็นผู้นำทีมมันเป็นธรรมชาติที่จะกังวลเกี่ยวกับชีวิตของสมาชิกของเขา.

พวกเขาเดาะลิ้นเหมือนไก่.

“แต่ผมไม่ชอบคนจีน.เหมือนกับพวกคนดำ (มันเคยมีอาชญากรรมที่ใหญ่ที่สุดของคนจีนที่ปฎิบัติคล้ายๆกันที่กวางตุ้ง(ไม่ใช่ของไรท์นะของคนแต่งเขา)).มองดูเทศกาลที่เหมือนกับว่าการที่มีคนตายและกลายเป็นผีและมันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตให้เข้ามาโจมตีเรา.”

“ผมก็ไม่ชอบพวกเขาแต่เราต้องอดทนเพื่อรักษาสติของเราให้กลับมา”

“นี่หัวหน้ามันไม่มีวิธีอื่นเลยหรือในการที่เราจะได้สมบัติ? มีพนักงานคนหนึ่งบอกผมเกี่ยวกับสมบัติที่ชั้น 2 มันน่าสงสัย.”

“มันมีสิ่งที่ดีกว่าที่พนักงานคนนั้นบอก.กิลสู่สรวงสวรรค์ของเกาหลีมันเป็นสิ่งที่น่าทึ่ง.โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถพวกเขาที่มีสกิลอย่างวาปมิติและสามารถใช้อได้ครั้งเดียว”

เวทย์กระโดดมิติเป็นความสามารถที่มีศักยภาพมาก.หากมันถูกใช้ขนย้ายสิ่งมีชีวิตอื่นๆหรือแม้แต่กระทั่งอาวุธอันทรงพลังมันก็จะเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดเช่นกันและถ้าวันถูกปล่อยในตลาดมืดก็จะมีหลายคนยื้อแย่งต้องการเป็นเจ้าของสิ่งนั้น

ในขณะที่คนมีผมเหมือนไก่เกาหัวของเขา.

“คนอื่นก็คิดเหมือนกันพวกเขาถึงเข้ามาในดันเจี้ยนแห่งนี้.”

แดเนียลหัวเราะ.

“ถูกต้องมนุษย์เป็นสัตว์ที่โลภ.ในแง่นี้เราไม่สามารถที่จะไปตำหนิคนจีนที่เข้ามาในที่แห่งนี้ได้.ทุกคนได้รวมกันในที่แห่งนี้ต้องขอบคุณพวกเขาที่ทำให้เราสามารถมาถึงชั้น 3 ได้อย่างง่ายดาย.”

มันไม่สำคัญที่จะรวมกลุ่มหรือจะฉายเดี่ยว.พวกเขาเหล่าชาวจีนก็เหมือนกับคนอื่นๆที่มีความสามารถไม่ต่างกัน.

สถานที่เขาจากมาอาจจะแตกต่างแต่ต้องขอบคุณพวกเขาที่ทำให้เราสามารถทะลุชั้น 2 ขึ้นมาได้แม้ว่าหนึ่งในสมาชิกของทีมเราจะต้องตายก็ตาม.

ในขณะที่เจ้าหง่อนไก่เปิดปากของเขาด้วยความรังเกียจ.

“อ่า,ไม่รู้สิ ฉันก็แค่เกลียดคนเหล่านั้น.ท่านหัวหน้าเราควรจะทำอย่างนี้ให้ถูกต้อง.เราจะต้องมีชีวิตให้ดียิ่งขึ้นแทนคนที่ตายไป,แจ๊ค.”

“เราจะทำอย่างนั้น.”

แจ็คคือชื่อของชายที่ตายไปบนชั้น 2 บรรยากาศของเขาหดหู่ลงในทันตาในขณะที่พวกเขากำลังกินซุปที่อยู่ในมือ

“อ๊าาาา!”

ในขณะเดียวกันก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น

แดเนียลและทีมของเขารีบจับอาวุธขึ้นมาและมองไปทิศทางที่ได้ยินเสียงกรีดร้อง.

คนจีนที่กำลังเต้นรอบกองไฟพร้อมกับเธอหัวของออคได้มีลูกศรปรากฎอยู่บนหัวของเขา.(ไอ้คนแรกที่ไอ้หง่อนไก่เกลียด)

“เกาเจ้ง! อ่า”

มันเกิดขึ้นกะทันหันคนจีนเรานั้นหยิบอาวุธลุกขึ้นยืน

แดเนียลและทีมของเขาประหม่ามองไปข้างหน้า

กิ๊ว.

กี๊กี๊!

ในเวลาเดียวกันพวกเขาได้เห็นโคลโบลที่น้ำลายหยดหลายร้อยตัวและบอสของโคลโบลที่ตัวใหญ่พอๆกับผู้ชาย 1 คนเธอหน้าไม้และมุ่งเข้ามา

มันคงเป็นคนที่ยิงหน้าไม้มาทางที่ผู้ชายเต้นรอบกองไฟคนนั้น

“ฆ่ามันให้หมด!” (Chinese)

คนจีนกว่าหลายร้อยคนวิ่งกรูกันเข้าไปจัดการส่งโคลโบล.มันต่างจากสิ่งที่ได้เห็นจาก youtube.ทัศนคติของผู้ชมวีดีโอเหล่านั้นอาจจะสับสนกับความเป็นจริง.เพราะสิ่งมีชีวิตเรานั้นน่าเกลียดและน่ากลัวแล้วทำไมพวกเขาทั้ง 500 คนถึงยังวิ่งตรงไปหาสิ่งเหล่านั้น.

ฮี๊กกี๊.

ปาซ่า!

ลูกศรดอกหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาหาหนึ่งในคนจีนเหล่านั้นได้ถูกป้องกันด้วยดาบ.อาการตกใจเรานั้นได้หายไปจากเหล่าผู้ปลุกพลังอย่างง่ายดายและพวกเขาสามารถป้องกันลูกศรที่พุ่งออกมาจากหน้าไม้ที่ยิงออกมาอย่างสเปะสปะ.

“กิ๊ว!กี๊กี๊!”

ลูกศรของบอสโคลโบลถูกป้องกันมันจึงมองผ่านไปหาคนที่ป้องกันก่อนที่จะกลับหลังหันและวิ่งหนี.

โคลโบลเริ่มที่จะหนีออกมาอย่างเป็นระเบียบตามมาด้วยฝูงของคนที่ปลุกพลัง.

แม้พวกเขาจะล้มเหลวจากการหาสมบัติแต่พวกเขาก็ยังสามารถที่จะได้รับ crystal เป็นจำนวนมากจากสิ่งมีชีวิตเหล่านี้

“หัวหน้าเราไม่ควรพลาดกับพวกเขา?”

เจ้าหงอนไก่พูดในขณะที่ดูคนจีนวิ่งไล่สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นไป

แดเนียลส่ายหัว.

“ทีมของเราจะอยู่ที่นี่มีบางอย่างแปลกๆ.”

“นั่นหมายความว่าอย่างไร? มันเหล่านั้นเป็นโคลโบล พวกมันไม่ใช่พึ่งจะวิ่งหนีไป?”

“บอสตัวนั้นที่อยู่ด้านหน้าดูเหมือนว่ามันกำลังใช้กลยุทธ์ขั้นพื้นฐาน.”

“เฮ้, หัวหน้า.มันก็แค่โคโบล.”

โคลโบลตัวนึง,ยังไงมันก็แค่โคโบล.

เจ้าหงอนไก่เข้าใจดีถึงพลังของตนเองแต่ก่อนนั้นหัวหน้าของเขาคงยังไม่รู้ว่าเขานั้นมีความสามารถและศักยภาพมากแค่ไหน.

“ฉันมีความรู้สึกไม่ดี.”

สัญชาตญาณของแดเนียลที่ดีมาก.เป็นเขาที่รู้ว่าแจ็คเสียชีวิตบนชั้น 2 และบอกกับเหล่าสมาชิกในทีม

“หากเราไม่รู้ภูมิศาสตร์ของชั้น 3 ทั้งหมดจะมีคนจำนวนมากที่ต้องตายในชั้นนี้.”

“ดี. ฉันเข้าใจ.ผมเข้าใจที่หัวหน้ากล่าวมาแต่เราจะไม่เคลื่อนไหวอะไรเลยหรือ?”

“เราก็ไม่ได้อยู่กับเขาจนจบอยู่แล้วพวกเขาเป็นแค่ผู้นำทางที่ทำให้เรามาอยู่ที่นี่ชั้น 3 แต่สำหรับสถานการณ์นี้เราสมควรที่จะแยกออกจากกลุ่มพวกเขาให้เร็วที่สุด.”

เจ้าหงอนไก่ตบไปที่บ่าของแดเนียล

“ผมชอบหัวหน้าก็ตรงนี้!”

แดเนียลที่สามารถจะใจเย็นและวิเคราะห์สถานการณ์.

“ริชาร์ต,คุณมีความคล่องตัวมากที่สุดในทีมของเราผมต้องการให้คุณสอดส่องตรวจสอบกับดักว่ามันมีหรือไม่ในชั้นนี้.”

“โคเคร.”

“แอนดี้.คอยตรวจสอบบริเวณรอบๆ.”

“เข้าใจแล้ว.”

“คุณต้องการให้ผมทำอะไร?”

“มันเป็นสิ่งง่ายๆ.”

“ผม?ผม? คุณหมายถึงอะไร,หัวหน้า?”

เจ้าหงอนไก่จ้องมองมาที่ผม.

แดเนียลมองไปที่หม้อที่เต็มไปด้วยน้ำซุปครึ่งหนึ่งและกล่าวว่า.

“กินซุปที่เหลืออยู่ให้หมด.”