0 Views

*     *     *

ลีจีฮี กัดเล็กของเธอ.

ไม่มีอุปกรณ์ที่จำเป็นนักผู้หญิงคนอื่นทั้ง2คน.ซึ่งเป็นสาหาเหตุของการเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นในจณะนี้ๆได้.

ลีจีฮีไม่สามารถตัดสินแบบง่ายๆ

ไม่ว่าบุคลิคของเธอจะเย็นชาก็ตาม,เธอรู้สึกเหมือนกับเป็นบาป เธอรู้ว่าหญิงสาวยังมีชีวิตอยู่.

มันจะต้องมีวิธีเธอรู้สึกเหมือนกับคนจมน้ำ

“รัง.ฉันต้องมองหาวิธีที่เร็วที่สุดที่สามารถออกไปจากที่นี่ได้.ไม่.ฉันไม่สามารถที่จะช้าได้อีกแล้ว.พวกเเขาจะไม่รอดถ้าไม่มีน้ำ. ดูแลผู้คน.ไม่.ทำ….”

หน้าของเธอยับย่น.บางทีมันอาจจะเป็นการท้าทายที่ไม่สามารถแก้ไขได้.การกระทำของเธอเริ่มขัดแย้งกัน.

มันช่วงเวลาที่ผิดหวัง.

“ฉ-ฉันได้พบคุณ.ในที่สุดฉันก้พบคุณ!”

ลีจีฮี ดวงตาเบิกกว้าง.

มีเสียงที่ดังออกไปไม่ไกล.ผมหันไปรอบ ๆ และคนคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ที่นั่น

คิมซูฮวา!

เขารอดจากการไปช่วยได้อย่างไง.ทำไมเขาอยู่ที่นี่? ลีจีฮีไม่อยากเชื่อ.

“เกิดอะไรขึ้น?”

“มั-มันโล่งอกมาก.ทุกคนยังมีชีวิต.”

“ส่วนอีกสองคน?”

“คุณกัปตันและคิมอินพีตายแล้ว.ฉันแทบจะไม่รอด.”

คิมซูฮวามีสีหน้าดีขึ้น.การแสดงออกของเขาเหมือนผ่านการต่อสู่ที่หนักหน่วงมาได้.เขาเข้ามาใกล้.

“ทำผมคุณถึงหาเรา?”

“มันเป็นเรื่องบังเอิญ.ผมอยู่ตรงข้ามกับทางเดิน ขอบคุณพระเจ้า”

ลีจีฮีขมวดคิ้ว.คิดซูฮวาเป็นคนแบบนี้หรอ?คิมซูฮวาที่แข็งแกร่งและภาคภูมิใจ.ใช่แล้ว,เราจะหลงมาได้อีกวัน แต่ก็ขอบคุณพระเจ้า….

การตัดสินที่เด็ดขาดทำให้เธอยังไม่ตาย.เธอมีลางสังหรณ์บางอย่างคอยเตือน.

ต่อมา.คิดซูฮวาเดินมาใกล้ๆ.

“บางทีพวกเขาทั้งสองแค่ทรุดตัวลงไปเฉยๆ?”

“พวกเขาไม่ได้ตาย.พวกเขาเป็นไข้.”

“อ่าาา.ผมดีใจที่พวกเขายังไม่ได้ วู้!”

ใช่?ความแตกต่างของถ้ำ.

“ดันเจี้ยนนี้ใหญ่เกินไป มันไม่ได้เป็นที่อยู่อาศัย.”

ต่อมา….

“โคลโบล์,กีอบลิน,ค้างคาวเนื้อ! ผมอยู่คนเดียว เรามารวมพลังกันเพื่อฝ่าออกไปเถอะ.”

“เดี๋ยว. ซูฮวา สสส.สต๊อป.”

“มีอะไรหรอ?”

“ฉันบอกก่อนที่จะเข้าดันเจี้ยนแล้วไง.หลังจากออกไปได้.คุณจะให้ฉันพาไปที่โรงบาลน้องสาวฉันอยู่ไหม.”

คิมซูฮวาพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ.

“ผมจำได้”

“คุณจะรักษาของคุณ?”

“ฮ่าฮ่า.ไม่ต้องกังวล.ฉันฉัญญาว่าจะเก็บมันไว้”

“บอลน้ำ.”

บอลน้ำถูกปล่อยออกจากลีจีฮี.คิมซูฮวางงงัน.

“…ทำไม?”

“คำสัญญาไม่ได้พาไปหาน้อยสาว.มันเป็นน้องชายตัวเล็กต่างหาก.”

“อ่า!ผมสูญเสียจิตวิญญาณ.ผมใช้เวลาในนี้คนเดียวมากไป.”

ลีจีฮีถอยด้วยความตกใจ.

เธอแค่คุยสั้นๆก่อนที่จะเข้ามาในดันเจี้ยน.เวลานั้น,คิมซุฮวาได้เสนอว่าจะขับรถไปส่งลีจีฮี เธอบอกเขาว่าจะแนะนำน้องชายคนเล็กให้รู้จัก.

แต่ใครจะลืมเพศ? มันเป็นความจริงที่น่าเบื่อ

ลีจีฮีตัดสินใจ.

“อย่าเข้ามาใกล้ๆ.ถ้าเข้ามาใกล้มากกว่านี้ฉันจะโจมตีคุณ.”

“ว๊ะ.คุณนี่ช่างสังเกต.”

คิดซูฮวาเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

เขาฟาดดาบไปที่คอ.บอลน้ำพุ่งกระทบเข้าใส่คิมซูฮวากะเด็นออกไป.มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด

บรรยากาศเริ่มแปลกๆ.คิมซูฮวาที่ให้ความรู้สึกไม่เหมือนคิดซูฮวา.มันรู้สึกเหมือนกับไม่ได้โจมตีโดนเขานัก.

มันสายเกินไปที่เธอจะเสียใจ.เธอไม่สามารถหลบดาบได้พ้น.เธอมีรู้ด้วยสันชาตญาณของเธอ เธอกำลังจะตาย. เธอคิดว่าหัวของเธอจะต้องกลิ้งไปบนพื้นแน่นอน.

ลีจีฮีปิดตาลง.

และ….

“คุณผ่าน.”

ผมยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ.ผมรอเธอ.

ลีจีฮีสับสน.

สุดท้ายแล้ว เธอก็ผ่านเรียบร้อย.

แคว๊กก!

หัวของคิมซูฮวาตกลงกับพื้น.มันเกิดขึ้นทันที.

เลือดสาดออกไปทุกที่.เลือดพุ่งเต็มหน้าของเธอ.ร่างกายของเธอยังอยู่ครบ.

มันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร และมันก็สมจริงมาก.ดางตาของเธอเริ่มเย็นชา.

เธอจ้องไประหว่างร่างที่ไร้หัวของคิมซูฮวาและผม.

ผมหันหลังให้เธอและมองไปที่คิมซูฮวาเดินออกมา.

“จะซ่อนตัวเหมือนหนู? ออกมาได้แล้ว.”

แป๊ะ แป๊ะ!

ในเวลาเดียวกันมีเสียงปรบมือในความมืด.กัปตันและเวทย์ควบคุมที่ตายแล้วปรากฎ

ฉันยิ้ม.

นี่คือรอยยิ้มจริงๆ.สถานการณ์ในขณะนี้เป็นที่น่าสนใจและความพึงพอใจที่ผมไม่สามารถที่จะช่วยหัวเราะเงียบๆได้.

กัปตันและคิมอินพีเขาเป็นมาสเตอร์มายของแท้เลย.

นี่คือแผนของพวกเขาทั้งสองคน.คิดอินพีได้จัดการร่างกายของคิมซูฮวา.

ฉันเห็นความสามารถในการบัญชาก๊อบลิน2ตัวแล้ว.แม้ว่ามันจะล่อแล่แต่ศพยังคงเคลื่อนไหวอย่างง่ายดายมันคือความมหัศจรรย์ของเวทย์มนต์.

‘ดูเหมือนว่าเขาจะตั้งใจในการควบคุณกีอบลิน.’

คิมอินพีใช้ก๊อบลินดึงความสนใขของศัตรู การเคลื่อนไหวจะต้องไม่แข็งถ้านั่นคือทั้งหมดที่เขาเข้าใจ.

จากเริ่มต้น,จิตใจของเขาต้องการหลอกลวงคน.

ฮ่า!

มนุษย์เช่นนี้มีอยู่.คนๆหนึ่งที่เป็นเหมือนปีศาจกว่ามนุษย์.

นั่นคือการเริ่มกล่อมให้พวกเขายอมรับและเริ่มเข้ามาลึกในดันเจี้ยนอย่างแข็งขันและกระจายสิ่งมีชีวิตรอบๆและโจมตี.

มันสอดคล้องกันตั้งแต่ต้นจนจบ.

ดังนั้นผมเชื่อว่าคิมอินพีต้องมา.เขาสร้างแผนการณ์ทั้งหมดเพื่อที่จะเอาคริสตัลไป.เขามองมาด้วยความกระหายเลือดแน่นอนว่าเขามองมาที่ผมในฐานะของเหยื่อ.

ดังนั้นผมจึงรอคอย.

ผมไม่เคยให้อภัยคนที่มีความเป็นศัตรูของผม.ผมยังไม่ได้พุ่งเข้าไปฆ่าเขา ผมรอ เพราะตอนนี้ลีจีฮีมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย.

‘ขอบคุณที่ทำให้ผมเห็นอะไรสนุกสนาน.’

มันเป็นค่าตอบแทนที่เพียงพอสำหรับไม่กี่วัน

“คุณรู้ไหมตั้งแต่ต้น?”

คิมอินพี งง เมื่อเห็นรอยยิ้มของผมในความมืด.

“ผมได้กลิ่นเหม็นของศพ.”

ผมยักไหล่

มันไม่ใช่แค่กลิ่น.สีหน้าท่าทางและเสียงมันแข็งแปลกๆ.ยังมีหลักฐานอื่นอีกมาก

ลีจีฮีเห็นถึงความผิดปกติและคิดว่าคิมซูฮวาเป็นศพ.

“เป็นความคิดที่ดี ในการแยกแยะสิ่งที่ผิดปกติ”

คิมอินพี มีการแสดงออกของการประหลาดใจอย่างแท้จริง

มันเป็นธรรมดาที่คนปกติจะเป็นบ้าหลังจากอยู่คนเดียวในถ้ำหลายวัน ผมเป็นพวกผิดปกติสำหรับมนุษย์

มาตรฐานของมนุษย์.

“ดะ-เดี๋ยวก่อนสิ….?”

ลีจีฮีเปิดปากหลังจากฟื้นตัว.เสียงของเธอเต็มไปด้วยความกลัวและสงสย

คิมอินพีอ้าแขนขึ้น

“ดันเจี้ยนเป็นสถานที่ที่ดีจริงๆ.คนตายถูกฝังอยู่แค่ที่นี่.แม้ว่าจะไม่ได้เอาร่างกายออกไป.มันเป็นสถานที่เหมาะแก่การฆาตกรรม.”

ในเว็บไซค์ของผู้ปลุกพลัง.เกิดการฆ่ากันภายในดันเจี้ยนเป็นฝีมือของคิมอินพีและยุนฮุคซู

ลีจีฮีย่นหน้า.

“คุณบ้าไปแล้ว.พวกคุณวางแผนเพื่อฆ่าพวกเรา?”

“ไม่เพียง แต่การฆาตกรรม.”

เขาดึงโน้ตบุ๊คสมัยเก่าออกมา.

“ฉันเก็บเป็นไดอารี่.ประวัติของโปรฯทั้งหลายของผู้ปลุกพลัง.นี่คือเหล่าไดอารี่ที่เกี่ยวกับผู้ปลุกพลังทั้งหมด.”

แต่คนต้องมีอาวุธที่เหมาะสม.และในไดอารี่นั้นก็เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งของคิมอิพี.ในความรู้สึกของผมนี่คืออาวุธที่เหมาะกับเขา.

เนื้อหาของไดอารี่เห็นได้ชัด.นอกจากนี้ในสมุดบันทึกประจำวันก็เต็มไปด้วยเรื่องราวก่อนที่เขาจะปลุกพลัง.

“ฆาตกร…!”

“ฮ่าฮ่า! ถูกต้อง ในความเป็นจริง,ผมไม่ได้เป็นสัปเหร่อ.ผมเป็นคนที่ทำงานพาทไทมเมื่อผมปลุกพลัง?แต่ผมเป็นคนมีชื่อเสียงด้วยเหตุผลอื่นในอินชอน.งานอิเรกของผมคือการดึงดวงตาของคนที่อยู่แถวนั้น.”

ในท่ามกลางความดังอินชอน,มีไม่กี่ศพที่ไม่ถูกควักลูกตา.ฆาตกรต่อเนื่องที่อยู่ในหนังสือพิมพ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา.

ลีจีฮีปิดหู.

เธอไม่อยากจะเชื่อคำพูดของคิมอินพี.

“เพือนของฉันมีเชื่อเสียงมากที่นี่.เขาข่มขืนแล้วก็ฆ่าด้วยการตัดคอ! ใช่,เราชอบคนที่มีใจ.เพือนของเขาใช้สกิลติดตามและล่าคุณ.เขาเป็นห่วงจริงๆว่าคุณเสียชีวิตในระหว่างการไล่ล่า.ว้าว!ฉันดีใจ ฉันดีใจจริงๆ.”

ทักษะการติดตามการใช้ตามปกติที่จะไล่ตามสิ่งมีชีวิต แต่นี่ใช้ในการไล่ล่าคน.

ยุนฮยอกซูแยกเขี้ยวยิงฟันของเขา นี่เป็นแผนของพวกเขามาตลอด.

“ฉันยอมรับว่ามันมีเหตุผลอยู่”

“แน่นอน!มันมีแค่สองเหตุผมเท่านั้น?”

“และสุดท้ายยุนฮุคซูก็ไปวางแผนตอนที่หายไป.”

“อ่า,นั่น?มันเป็นความจำเป็นที่เราจะต้องกำจัดคิมซูฮวาออก.เขามีประสบการณ์ในดันเจี้ยนและมีสิ่งมากมายที่จะช่วยเขา.และการเป็นเพือนกับเขามันช่วยทำให้เขาไม่สามารถที่จะหนีและพุ่งเข้ามาช่วยเรา! ต้องขอโทษด้วยสำหรับแผนนี้?”

“นั่นคือเรื่องราวทั้งหมด?”

“ฮุฮุ!ถ้าคิดว่าคุณจะสู้เราทั้งสองได้…พาวณาให้เกิดขึ้นดีกว่า.”

จิ๊ จิ๊ จิ๊!!

คิมซูฮวาเริ่มทำเสียงแปลกๆ.คิมซูฮวาลุกขึ้นมาอีกครั้ง.กลิ่นเหม็นเน่ายังคงมีอยู่.

“ตอนนี้!เป็น3คน.หนึ่งในพวกเขาเดินเข้ามา.นอกจากนี้เรายังมีความแข็งแกร่งมาก.เราเพียงแค่ต้องการให้คุณตายอย่างไม่เจ็บปวด.”

“ไม่จำเป็นต้องพูด.”

ผมก็ไม่ได้สนใจที่จะฟัง.ตอนแรกมันก็ตลก.แต่ผมไม่ชอบคนไร้ประโยชน์และไร้สาระ.

อย่างไรก็ตาม,ผมไม่ได้ขยับ.

ลีจีฮีผ่านการทดสอบซึ่งแตกต่างจากคนเหล่านั้น.แน่นอนว่าถ้าเหลืออยู่เพียงคนเดียวการทดสอบนั่นจะไม่สำคัญ.

ผมหันไปจ้องคนที่มองลีจีฮี.ลีจีฮีจ้องมองผม.

“ไม่มีทางเลือก.มีแค่ฝั่งเดียวพวกเขาจะตายหรือจะอยู่.เลือกแค่ฝั่งเดียวที่จะตาย.และมีความสุขกับชีวิต.

“คุณรัลดาล,นั่นหมายความว่าอย่างไร?”

“เลือก.”

ลีจีฮีรู้สึกถึงบรรยากาศผิดปกติ.

เธอจะรู้สึกว่าผมมีการเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้.เธอเห็นคิมซูฮวาถูกตัดหัว.

และตอนนี้่เธอกำลังถือบัตร ตัวเลือกสุดท้ายต้องเกิดขึ้น

ลีจีฮีพูดเหมือนกับบีบอะไรสักอย่าง.

“ฆ่าพวกเขาคนเดียวอย่างไร้ความปราณีและอีกคนมีชีวิตอยู่ เราจะต้องออกไปจากดันเจี้ยน.”

“แล้วต้องการให้ใครตาย?”

“ฉันไม่รู้ รู้แค่ว่าพวกเขาต้องมีชีวิตคนนึง.”

“โอเค ฆ่าคิมอินพี ยุนฮุซู หืมมม ผมจะช่วยเขาเอง.”

“ฉ-ฉันกำลังบอกคุณ ได้โปรด.”

ผมหัวเราะนิดๆ.คำขอดังกล่าวเรียบง่ายมาก.

เหมือนกับคิมอินพีและยุนฮุคซูได้พบกับตัวตลก.

“บราโว่!คุณนี่มันชั้นหนึ่งจริงๆ!ยอดเยี่ยมมาก!”

คิมอินพีกลัวตัวสั่น.แล้วเขาก็หยุดและยิ้ม.

“ผมจะใช้บูกัตติของคุณเอง รถคันนั้นดีเกินไปที่จะอยู่กลับคุณ อ่า แต่คุณควรจะทำให้ดีที่สุด เพื่อให้พวกเราได้สนุกัน….!”

แคร่ก!

ในเวลากระพริบตา ร่างของคิมซูฮวาถูกผ่าครึ่ง.

และผมก็มาอยู่ด้านหน้าของคิมอินพี.

“ครั้งแรกผมจะตัดลิ้นคุณ.”

อุ๊คค!

ดาบของผมเข้าไปในปากของงเขา.

“อึ้มม!”

“มันน่าสนุกออกที่ดึงดวงตาของคนอื่น?”

ขอบคุณโบนัสของฉายา ผมมี str 78 มนุษย์ไม่สามารถจินตนาการได้ถึงมันหรอก.

ผมใช้มือของผมฉกไปที่ดวงตาของเขาในขณะที่คิมอินพียังมีชีวิตอยู่

“อ๊ากกกกก!”

ฟองไกลออกจากปากของเขา คิมอินพีแสดงออกถึงความเจ็บปวด.

สายตาของความบ้าคลั่ง ยุนฮุคซูเป็นคนที่คุ้นเคยกับการฆ่าก็ไม่สามารรถที่จะขยับได้.

ผมควักลูกตาเขาออกแล้วก็พูดสำนำถูกต้อง.

“นี่ไม่สนุกแล้ว.แม้ว่าฉันจะอารมณ์ไม่ค่อยดี.”

คิมอินพีบิดไปด้วยความเจ็บปวด.

เขาเคยบอกลีจีฮีว่าชอบทรมาณเหยื่อของเขาก่อนที่จะฆ่า.ตอนนี้คิดอินพีกำลังจะตายลงช้าๆหรือไม่ก็ถูกกินโดยสิ่งมีชีวิตอื่นในดันเจี้ยน.

ผมตัดหัวของคิดซูฮวาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคิมอินพี.

ผมเช็ดเลือดกับเสื้อผ้าของคิมอินพีและเอาไดอารี่ของเขามา.ผมมองด้วยเนตรแห่งจิตและรู้ว่าไดอารี่นี้มีความสำคัญมาก.

ฉันเอาไดอารี่ออกมาแล้วหันหัวไปหาอีกคนนึงถึงเวลาที่จะจัดการเขาแล้ว.

เช้งงงงงง!

ยุนฮุคซูทิ้งดาบลงอย่างรวดเร็วและยกมือทั้งสองข้างขึ้น

“ปะ-ปล่อยผมเถอะ.”

“…นี่มันน่าเบื่อนะ.”

ผู้ชายคนนี้น่าเบื่อมากเมื่อเทียบกับเพือนของเขา

ผมดึงดาบออกจากปากคิมอินพีแล้วก็แทงใส่ร่างกายของเขา

“K-Kuaaack!”(อันนี้จะร้องว่าไงดี กุ๊กกวย??)

ยุนฮุคซูเอามือจับร่างกายตรงที่บาดเจ็บ.

“ออโอว….”

ผมชอบเวลาที่เขามองมาที่ผมและโมโห.ตาของเขาถามว่าผมว่า’ทำไม’ทั้งๆที่เขายอมจำนนแล้ว.

มนุษย์อาจจะไม่รู้แต่ปีศาจก็มีกฎของมันเช่นกัน.แม้ว่าเขาจะเป็นฆาตกรเขาคิดว่าเขามีค่างั้นหรอ.

ผมจ้องมองเข้าไปในตาของเขาอย่างใกล้ชิดและเราหลบสายตาผม

ผมพูดเสียงต่ำ

“เป็นคำแนะนำ.แม้ว่าคุณอาจจะตายจากเลือดออกมากเกินไปคุณสามารถมีชีวิตอยู่เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงถ้าดาบไม่ได้ถูกดึงออกมา.”

ยุนฮยอกซูมีตัวเลือกไม่มากนัก.


ช่วงนี้พักการแกไว้ก่อนนะ ถ้าให้ผมไล่แก้ตลอดมันจะช้าครับ ปีนี้ขอ อัดให้จบ 40 ตอนก่อน แต่ถ้ามีใครให้โดนัทก็จะเร่งปั่นให้ครับ ^^

ปล.ผมไล่แก้ที่แปล แปลกๆไปเยอะแล้วครับ แต่ 12-16 นี้ต้องแปลใหม่หมดเพื่อความลื่นไหล ถ้าแปลใหม่หมด ไฟผมก็หมดครับ ทนๆไปเนอะไม่กี่ตอน อิอิ