0 Views

เนินหงส์ร่วง เป็นภูมิประเทศที่ช่างนุ่มนวล เนื่องด้วยถนนบนยอดเขาประกอบด้วยแม่น้ำประกบทั้งสองฝั่ง

 

 

เฉิงหยางจำได้อย่างชัดเจนว่าอีกไม่กี่กิโลจากลุ่มแม่น้ำ มีเมืองที่เรียกว่า ฮุ่ยมิน เมืองนี้มีผู้อาศัยขนาดประมาณ 10000 คน ในเซียงเฉิงนี่ถือเป็นเมืองที่มีขนาดเหมาะสม

 

 

หลังจากคนขับรถจากไป เฉิงหยางขึ้นไปตามทางลาดของเนินหงส์ร่วง ข้างบนของเนินหงส์ร่วงไม่มีผู้คนอาศัยอยู่และทางที่จะขึ้นไปข้างบนก็ไม่มีเส้นทางอื่นแล้ว

 

 

เมื่อใช้ความทรงจำจากชีวิตก่อนหน้านี้เฉิงหยางเดินตรงขึ้นไปยังด้านบน ทางเดินสูงประมาณ 200 เมตรจากพื้นดิน เฉิงหยางจึงเดินขึ้นไปอย่างช้าๆ ตามการคาดการณ์ของเขาอาณาเขตแท่นบูชาน่าจะอยู่ข้างบนสุดของเนินเขา

 

 

10 นาทีต่อมา ดวงตาของเฉิงหยางสว่างขึ้น เขาค้นพบหินขนาดสิบเมตรด้านหน้าของเขา รูปร่างของมันเหมือนกับภาพอาณาเขตแท่นบูชาที่เขาเห็นในข่าว นอกจากนี้ยังมีส่วนโค้งประมาณ 1 ฟุต

 

 

เฉิงหยางรีบเดินไปที่ก้อนหินและค่อยๆสัมผัสด้านนอก เขาสามารถยืนยันได้จริงๆ ว่านี่คือ อาณาเขตแท่นบูชา!

 

 

ความตื่นเต้นของเฉิงหยางไม่สามารถแสดงออกมาเป็นคำพูดได้ ถ้าหากเขาสามารถครอบครองอาณาเขตบูชาได้ สิ่งที่รอคอยเขาอยู่ในอนาคตหรือโชคชะตาของเขาจะเป็นสิ่งที่แตกต่างออกไปมาก

 

 

หลังจากผ่านไปนาน เฉิงหยางก็สงบใจลง จากนั้นเขาก็ระลึกถึงขั้นตอนการครอบครองอาณาเขตแท่นบูชาขณะที่ค่อยๆ วางฝ่ามือขวาลงบนพื้นผิวของแท่นบูชา

 

 

“ในชื่อของ เฉิงหยาง ฉันขอครอบครองแท่นบูชา”เฉิงหยางเพ่งสมาธิระหว่างพูดประโยค

 

 

แสงสีขาวจางๆถูกยิงออกมาจากหินและหายไปในร่างของเฉิงหยางทันที ตอนนี้เขารู้สึกได้ถึงการเชื่อมต่อของหินระหว่างเลือดกับเนื้อของเขา

 

 

มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากมายรอบๆหิน สายฟ้าขนาดเล็กได้ปรากฏขึ้นบนพื้นรอบแท่นบูชาประมาณ 30 เมตร ในสี่ทิศทาง หลังจากที่สายฟ้าทั้งสี่หายไป สิ่งที่เปิดออกข้างหน้าเฉิงหยางกลายเป็นรูปปั้น 4 รูป

 

 

แน่นอน รูปปั้นพวกนี้ดูน่ายกย่องแต่มันก็ยังไม่สมบูรณ์ หลังจากนั้น รูปปั้นเหล่านี้ก็มีแต่ส่วนหัวที่โผล่มาเท่านั้น ตามการประมาณของเฉิงหยางรูปปั้นพวกนี้น่าจะมีความสูงไม่ต่ำกว่า 3 เมตร

 

 

“ฉันทำได้” เฉิงหยางพึมพำ

 

 

มองไปที่รูปปั้นทั้งสี่ที่คุ้นเคย เฉิงหยางมีความรู้สึกเหมือนกำลังฝัน

 

 

เขารู้อย่างชัดเจนว่าถ้าเมื่อเกิดหายนะแล้ว ที่กลางเมืองเซียงเฉิงจะปรากฏรูปปั้นสี่ตัวที่เหมือนกับที่นี่ออกมา แต่ที่นั่นรูปปั้นจะสูงกว่า

 

 

รูปปั้นทั้งสี่ที่ปรากฏขึ้นมีลักษณะแตกต่างกัน มีร่างที่มีไหล่สูงและกว้างถือดาบและโล่พร้อมกับสวมเสื้อเกราะมิธทริล ถัดไปเป็นรูปปั้นรูปร่างบอบบางมือข้างหนึ่งของเขาถือธนูส่วนมืออีกข้างถือลูกศรสายตาที่แหลมคมของเขาทำให้ผู้คนคิดว่าเขาคือนักล่าผู้เกรียงไกร รูปปั้นที่สามเป็นรูปปั้นที่มีลักษณะเหมือนกับคนผอม ในมือของเขาถือไม้เท้าหนึ่งอันด้านบนสุดของไม้เท้าประดับไว้ด้วยอัญมณีที่กำลังกะพริบอยู่ รูปปั้นสุดท้ายดูปกติแต่ข้างๆเขามีรูปปั้นเสือขนาดมโหฬารที่ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆรู้สึกกดดัน

 

 

เฉิงหยางไม่ได้คิดอะไรมากขณะที่เขาเดินตรงมายังคนที่ถือไม้เท้าและวางฝ่ามือไว้ที่นั้น เขาได้ยินเสียงที่คุ้นเคยข้างๆหูของเขา

 

 

“คุณต้องการเปลี่ยนเป็นนักเวทย์?”

 

 

“ใช่”เฉิงหยางตัดสินใจโดยไม่ลังเลเลย

 

 

ในขณะนั้น หน้าจอหลากสีก็ปรากฏขึ้น มันเริ่มปกคลุมและห่อหุ้มร่างกายของเขาอย่างแน่นหนา

 

 

หลังจากที่แสงหายไป ในมือของเฉิงหยางก็ได้ปรากฏแท่งไม้ขึ้นในมือของเขาแล้วก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นอีกเลย

 

 

เมื่อเขาใช้ความคิดหน้าจอโปร่งใสก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของเขา เฉิงหยางรู้ว่านี่คือหน้าจอโปร่งใสที่แสดงคุณสมบัติส่วนตัวของเขา หน้าจอโปร่งใสนี่คนอื่นไม่สามารถเห็นได้

 

 

ชื่อ: เฉิงหยาง (เจ้าของหมู่บ้านเนินหงส์ร่วง, กลายเป็นลอร์ดหมู่บ้านเนินหงส์ร่วงโดยอัตโนมัติหลังจากหนึ่งชั่วโมง)

อาชีพ : นักเวทย์      ชนชั้น : นักเวทย์ฝึกหัดขั้นต่ำ (0%)

อายุ : 19      อายุขัย : 110 ปี

พลังชีวิต : 20 มานา : 30

พลังโจมตีทางกายภาพ : 1      พลังโจมตีทางเวทย์มนตร์ : 5

พลังป้องกันทางกายภาพ : 1    พลังป้องกันทางเวทย์มนตร์ : 1

ความเร็วในการโจมตี : 1         ความเร็วในการเคลื่อนที่ : 1.1

 

 

ความสามารถพิเศษ:

  1. เพิ่มขึ้นทุกการยกระดับขนาดเล็ก,เพิ่มพลังโจมตีเวทมนตร์ 3%
  2. เพิ่มขึ้นทุกการยกระดับขนาดเล็ก,เพิ่มความเร็วในการเพาะปลูกของชาวดินแดนได้ถึง 3%

ทักษะ:

  1. ทำสมาธิ: Level 1 (ทักษะพื้นฐานของผู้ใช้เวทย์, ระหว่างที่ทำสมาธิจะค่อยๆเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้น,เพิ่มระดับทักษะได้โดยการเลื่อนระดับ)
  2. กระสุนเวทย์: Level 1 (กระสุนเวทย์มนตร์ขนาดเล็กใช้ในการโจมตีเป้าหมายที่ห่างไกล สร้างความเสียหายเวทย์ 100% ระยะโจมตี 30 เมตรไม่มีผลพ่วงพิเศษ สกิลใช้มานา 5 จุด ความชำนาญ 0%)

อุปกรณ์:

ไม้กายสิทธิ์+ : สัญลักษณ์ของนักเวทย์,ไม่มีค่าสถานะ

 

 

ทั้งหมดนี้เป็นคุณสมบัติที่เรียบง่าย ถึงแม้เขาจะหลับตาเฉิงหยางก็ยังคงสามารถท่องข้อมูลย้อนกลับได้ นอกเหนือจากพรสวรรค์ การกลายเป็นนักเวทย์ก็ไม่ได้ทำให้มีค่าสถานะพื้นฐานที่พิเศษอะไร เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้นและได้รับค่าสถานะที่ทรงพลังทุกสิ่งทุกอย่างต้องผ่านความพยายาม

 

 

เฉิงหยางตกใจ เขาสังเกตเห็นว่าพรสวรรค์บางอย่างของเขาเปลี่ยนไป

 

 

ความทรงจำของเขาไม่น่าจะผิด เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าพรสวรรค์ของเขาเพิ่มความเสียหายทางเวทย์มนตร์แค่ 1% แต่นี่อะไรมันกลับลายเป็นเพิ่มสามเท่า? เฉิงหยางได้คิดเป็นเวลานาน แต่เขาก็คิดเหตุผลไม่ออก ที่เมื่อเขามาเกิดใหม่ทำไหมพรสวรรค์ถึงเปลี่ยนไป

 

 

ความสามรถระดับ S เป็นสิ่งที่ดีมาก

 

 

นอกจากนี้ตรงกันข้ามกับความคาดหวังของเฉิงหยาง เขายังไม่ได้เป็นลอร์ดของหมู่บ้านเนินหงส์ร่วง

 

ในชีวิตก่อนหน้านี้ ฐานหมู่บ้านหงส์ร่วงได้ถูกเจอหลังจากเกิดวันล้างโลกไปสองเดือน แต่ว่าหมู่บ้านหงส์ร่วงกลับโดนยึดครองด้วยพวกมอนสเตอร์ไปแล้วและนอกจากนี้ยังมีสัตว์อสูรระดับแรกขั้นท้ายอยู่ด้วยทำให้ผู้คนไม่ได้เข้ามายุ่งกับที่แห่งนี้ อาจจะเป็นเพราะว่าผู้คนไม่รู้ถึงความสามารถของแท่นบูชาทำให้ผู้คนตัดสินใจไม่กระตุ้นมอนสเตอร์ตัวนี้

 

 

1  เดือนต่อมา เมื่อมนุษย์รู้ว่าแท่นบูชาใช้อย่างไร มอนสเตอร์พวกนี้ก็ได้ขึ้นมาเป็นขั้นสูงสุดของระดับแรกไปแล้ว

 

 

มนุษย์ใช้เวลากว่า 20 วันเพื่อที่จะฟื้นฟูแท่นบูชา พวกเขาได้เสียหายอย่างมากกว่าที่จะทำสำเร็จ

 

 

สิ่งเหล่านี้เฉิงหยางได้ยินมาในภายหลัง เมื่อเขามาถึงแท่นบูชาและแท่นบูชาได้ตกลงมาสู่เงื้อมมือของมนุษย์ เขาจึงไม่รู้ว่าการจะกลายลอร์ดของหมู่บ้านหงส์ร่วงต้องใช้เวลาทดสอบเป็นเวลา 1 ชั่วโมง

 

 

ในความเป็นจริงรอบเมืองเซียงเฉิงก็มีอาณาเขตแท่นบูชาอื่นๆ นอกเหนือจากหมู่บ้านหงส์ร่วง แต่เหตุผลที่เฉิงหยางเลือกที่จะครอบครองแท่นบูชานี่เพราะเขารู้บางสิ่ง ใกล้ๆกับแท่นบูชานี่จะเกิดของบางอย่างที่ล้ำค่ามากๆขึ้นมา ซึ่งสิ่งของอันนั้นจำเป็นสำหรับแผนการของเขาในอนาคต

 

 

ในชีวิตก่อนหน้านี้,เฉิงหยางได้อยู่ที่ใจกลางเมืองเซียงเฉิง ซึ่งที่นั่นมีรูปปั้นที่ใหญ่กว่าที่หมู่บ้านหงส์ร่วงเป็นอันมาก ตอนนี้หมู่บ้านหงส์ร่วงอาจถือได้ว่าเป็นแค่หมู่บ้านเล็กๆ ส่วนเมืองเซียงเฉิงจะเทียบเท่ากับเมืองใหญ่ ปัญหาเดียวของเมืองเซียงเฉิงคือตามกฎของโลกแล้ว เมืองหลักเช่นเมืองเซียงเฉิงจะไม่สามารถครอบครองได้

 

 

บางคนอาจจะคิดว่าเมืองใหญ่นั้นดีและไม่ควรใส่ใจหมู่บ้านเล็กๆเช่นหมู่บ้านหงส์ร่วง แต่ในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้น

 

 

หลังจากที่ได้มีกฎของโลกขึ้น เมืองหลักได้ให้ปัจจัยพื้นฐานของการอยู่รอดของมนุษย์ ที่ประกอบด้วยการเปลี่ยนอาชีพกับการยกระดับ แต่การเปลี่ยนอาชีพกับการยกระดับของเมืองใหญ่นั้นให้แค่ค่าสถานะพื้นฐานทั่วไป ในขณะที่ถ้าเป็นฐานจะมีโบนัสคุณสมบัติเพิ่มขึ้น โบนัสคุณสมบัติที่เพิ่มขึ้นมานี่ทำให้การเปลี่ยนอาชีพที่ฐานดีกว่าที่เมืองใหญ่

 

 

รูปปั้นของฐานสามารถอัพเกรดได้ด้วย เมื่อหมู่บ้านมีระดับเพิ่มขึ้น รูปปั้นก็จะถูกเลื่อนระดับตามไปด้วย ทั้งหมดนี้เป็นข้อได้เปรียบที่เมืองใหญ่ไม่มีและเป็นเหตุผลที่ทำไมเฉิงหยางจึงต้องการครอบครองฐานแห่งนี้

 

 

นอกจากนี้ยังมีอีกหนึ่งเหตุผลคือการได้เป็นลอร์ดของฐานนั้น เมื่อสถานีระดับอัพลอร์ดจะได้รับคุณสมบัติพิเศษต่างๆ ข้อได้เปรียบนี้ในช่วงแรกอาจจะไม่มากนักแต่ในภายหลังมันจะทำให้เกิดช่องว่างขนาดใหญ่ขึ้นมา

 

 

แต่เมืองหลักก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง เพราะที่นั่นมอนสเตอร์จะไม่สามรถเข้าไปในเมืองได้ รูปปั้นสามารถเปลี่ยนอาชีพให้คนได้โดยไม่จำกัดจำนวนในขณะที่ฐานทำไม่ได้ ดังนั้นถ้าคุณต้องการครอบครองฐานคุณก็ต้องมีความแข็งแกร่งที่เพียงพอ

 

 

แม้ว่าเฉิงหยางจะไม่มีกำลังมาก แต่เขาเชื่อว่าถ้าหากเขาใช้ความทรงจำที่ผ่านมาในชีวิตก่อนเขาจะมีความสามารถมากกว่าคนอื่นและจะสามารถสร้างฐานหมู่บ้านหงส์ร่วงได้ เขาจะค่อยๆพัฒนาหมู่บ้านหงส์ร่วงให้กลายเป็นเมืองและยิ่งไปกว่านั้นในอนาคต

 

 

สำหรับหมู่บ้านหงส์ร่วง โบนัสพิเศษของหมู่บ้านคือเพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ให้กับผู้ที่เปลี่ยนอาชีพในหมู่บ้าน 10% ดังนั้นความเร็วของเฉิงหยางจึงอยู่ที่ 1.1 โบนัสนี้จะเพิ่มมากขึ้นเมื่อหมู่บ้านหงส์ร่วงเพิ่มระดับขึ้นและในท้ายที่สุดแล้วมันจะไปถึงระดับไหน เฉิงหยางก็ไม่สามารถรู้อย่างชัดเจนได้

 

 

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าถ้าหลิวเฮ่าย้ายมาที่หมู่บ้านหงส์ร่วงแล้ว ความเร็วของเขาจะไม่มีใครเทียบได้ ยิ่งเขายังได้รับโบนัสความสามารถพิเศษที่เกี่ยวข้องกับความเร็วในการเคลื่อนที่สองอันอีก ก็คงมีคนแค่ไม่กี่คนในโลกที่จะเร็วไปกว่าเขา

 

 

สำหรับรูปปั้นอีกสามอาชีพที่เหลือ เฉิงหยางไม่สนใจการที่เขาเปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ใช้เวทย์นั้นเขาได้พิจารณาอย่างรอบคอบ เช่นเดียวกับ นักรบ นักธนูและนักอัญเชิญ แต่ล่ะอาชีพก็มีข้อได้เปรียบของตัวเองแต่พวกมันก็ไม่ได้อยู่ในความต้องการของเฉิงหยาง

 

 

ต่อมา เฉิงหยางพยายามเปิดแผงคุณสมบัติหมู่บ้านหงส์ร่วงขึ้นมา แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ ดูเหมือนว่าต้องกลายเป็นลอร์ดของหมู่บ้านหงส์ร่วงก่อนจึงจะสามารถเปิดแผงคุณสมบัติของหมู่บ้านได้

 

 

แต่ทำไมต้องรอถึงหนึ่งชั่วโมง? มันจะมีการทดสอบ?

 

 

ทันใดนั้นเฉิงหยางก็คิดถึงข่าวลือที่เขาเคยได้ยิน หลังจากที่กองทัพได้ครอบครองหมู่บ้านหงส์ร่วง สัตว์อสูรขนาดใหญ่ที่เหมือนกำลังต้องมนตร์อยู่ได้หลั่งไหลเข้ามาในหมู่บ้านจากทุกทิศทุกทาง แต่ตอนนั้นความแข็งแกร่งของมนุษย์ถือว่ามากแล้ว สุดท้ายจึงสามารถสยบสัตว์อสูรทุกตัวลงจนได้

 

 

การบุกโจมตีของสัตว์อสูรจะไม่เกิดขึ้นใช่มั้ย? เฉิงหยางคิด

 

 

ระหว่างที่เฉิงหยางรอคอยอย่างกังวลการบุกโจมตีของสัตว์อสูรก็ไม่ได้เกิดขึ้น อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาเขาก็ประสบความสำเร็จในการกลายเป็นลอร์ดของหมู่บ้านหงส์ร่วง

อันที่จริงนี้เป็นเรื่องปกติ พระเจ้าได้เปลี่ยนโลกให้เป็นเกมทีละขั้นตอนและตอนนี้สัตว์อสูรยังไม่ได้ถูกส่งลงมายังโลก ดังนั้นตามธรรมชาติจะยังไม่มีสัตว์อสูรอยู่ จึงทำให้ไม่มีสัตว์อสูรมาบุกโจมตีหมู่บ้าน

 

 

นี่เป็นการเดิมพันครั้งยิ่งใหญ่ของเฉิงหยาง หากเขารอให้จนถึงวันล้างโลกแล้วค่อยเข้ามายึดครองหมู่บ้าน ก็คงจะพูดได้ยากว่าเขาจะสามารถฆ่าสัตว์อสูรทุกตัวได้