0 Views


ประมาณหนึ่งเค่อต่อมาความร้อนก็สลายหายไป และเย่เฉินรู้สึกถึงกระแสพลังงานที่ไม่มีที่สิ้นสุดจากภายในร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่องจากพลังงานเขา และเขายังรู้สึกเหมือนกับว่าเขาสามารถฆ่าเสือได้ด้วยมือเปล่า

เนื้อปลานั้นช่วยเพิ่มพลังทางร่างกายของข้าได้หรือไม่? ใบหน้าเย่เฉินเต็มไปด้วยความสุขขณะที่เขาเอาหางปลาที่เหลือเข้าปากโดยไม่ต้องเคี้ยวมาก

หวือ!

ร่างกายของเขาเริ่มร้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีสีดำเหนอะหนะออกมาให้เห็นสิ่งที่ออกมาจากรูขุมขนบนผิวของเขามาพร้อมกับกลิ่นเหม็นที่เกือบทำให้เย่เฉินอ๊วกออกมา

“ข้าไม่สามารถทนมันได้อีกต่อไป ข้าจำเป็นต้องทำความสะอาดตัวเองอย่างเร่งด่วน! ” เย่เฉินไม่สามารถทนต่อมันได่อีก และพุ่งลงไปในแม่น้ำที่เต็มไปด้วยปลาแปลกประหลาด

ตรูม!

เมื่อลงสู่น้ำร่างกายของเขาเย่เฉินรู้สึกว่าอุณหภูมิลดลง เย่เฉินรู้สึกผ่อนคลายอย่างมากเพราะรู้สึกรูขุมขนที่เปิดกว้างทั่วร่างกายของเขาทำให้รู้สึกสดชื่น

อย่างไรก็ตามในขณะที่เย่เฉินกำลังเพลิดเพลินกับช่วงเวลานี้สิ่งที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำไม่ได้คิดเช่นเดียวกับเขา

ปลาประหลาดที่อยู่ใกล้ ๆ ได้ยินเสียงที่ดังออกมา และหงุดหงิดจึงว่ายเข้าไปหาเย่เฉินและเริ่มทำร้ายเขา เย่เฉินตอบโต้กลับไปอย่างดุเดือด

เย่เฉินหัวเราะเยาะขณะที่เขาหยิบกระบี่ออกมาจากแหวน และชักออกจากฝักฟันในทันที

หนึ่งสองสาม …

จากการฟันทั้งหมดมีปลาเก้าตัวถูกตัดออกไปครึ่งหนึ่งโดยไม่สามารถที่จะต่อสู้กลับได้โดยการโมตีเพียงหนึ่งกระบวนท่าของเย่เฉิน

เย่เฉินโยนร่างของปลาทั้งหมดไปไว้บนบก สำหรับกินในภายหลัง

หลังจากล้างร่างกายอย่างรวดเร็ว เย่เฉินก็ขึ้นมาจากแม่น้ำ ขณะที่เขาเดินขึ้นมาเขารู้สึกว่าร่างกายของเขาได้เพิ่มพลังขึ้น นอกจากนี้เย่เฉินรู้สึกว่าเนื้อปลาในท้องของเขาถูกย่อยและรู้สึกหิวกระหายอีกครั้ง

ปลาที่ใหญ่ที่สุดในเก้ามีความยาวประมาณสามฉื่อ เย่เฉินหยิบปลามาล้างในแม่น้ำ จากนั้นเขาก็เริ่มปิ้งปลาอีกครั้ง

เร็ว ๆ นี้มีกลิ่นหอมกระจายอยู่ในถ้ำ

พลังของข้าเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากแล้ว ข้าสงสัยว่าถ้าข้าจะได้รับพลังแห่งสวรรค์ด้วยการกินปลาเหล่านี้ทั้งหมด พลังของข้าอาจมากกว่าสองหมื่นจินก็ได้เรียกว่าความแข็งแกร่งจากสวรรค์ บางคนได้รับพลังจากสวรรค์เมื่ออายุแปดหรือเก้าขวบ ในขณะที่บางคนตายไปแล้วยังไม่สามารถบรรลุได้ และนี่คือความแตกต่างระหว่างอัจฉริยะกับคนธรรมดา โดยปกติแล้วจะใช้เวลาอย่างมาก เย่เฉินใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งอาทิตย์เพื่อให้ระดับพลังด้วยทักษะร่างหยกบริสุทธิ์ แต่ตอนนี้เขามีเนื้อปลาเขาไม่เพียงแต่เลี้ยงตัวเองให้อิ่มได้เท่านั้น แต่ยังบรรลุเป้าหมายจากสถานการณ์นี้

หลังจากรับประทานปลาทั้งสามตัวแล้วผิวของเย่เฉินก็ปรากฏของเหลวสีดำขึ้น แต่ก็มีน้อยลง และชัดเจนมากขึ้นกว่าครั้งแรก

ทันใดนั้นเย่เฉินรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากท้องของเขาพร้อมด้วยเสียงดัง ๆ ใบหน้าของเย่เฉินซีดจางในขณะที่วิ่งไปที่หลุม และก้มตัวลงขณะที่อวัยวะภายในของเขาปลดปล่อยตัวเองออกมา

มันเหมือนกับภูเขาไฟระเบิด; สถานที่ที่ได้รับการปนเปื้อนด้วยกลิ่นไม่สามารถทนทานได้ หลังจากเสร็จสิ้นธุระของเขา, เย่เฉินไม่ได้รู้สึกถึงจุดอ่อนที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการขับไล่ความรุนแรงดังกล่าว แต่เขารู้สึกโล่งอย่างมาก นี่คือสิ่งที่เหลืออยู่ของสีดำที่ไม่ได้ออกมาจากผิวหนังของเย่เฉิน

ในขณะที่เปลือยกาย เย่เฉินโรยผงบางอย่างไว้รอบ ๆ เพื่อปกปิดกลิ่นอันน่าสยดสยองแล้วเขาก็เดินตรงไปยังแม่น้ำอีกครั้ง

อีกครั้งเขาล้างก้อนสีดำบนผิวของเขาออกไป ผิวของเขาดูเรียบเนียนเหมือนผ้าไหมเหนียวเช่นเหล็กกล้า และราวกับว่าใบมีดจะไม่สามารถสร้างรอยบนร่างกายของเขาได้ ดูเหมือนว่ามันได้รับการฝึกอฝนมาหลายพันครั้งกล้ามเนื้อของเขาเงา และไหล่กว้าง และดูแข็งแรงขึ้นมาก

เย่เฉินได้รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากร่างกายของเขายังคงดูดซับ ปราณหยวนฉีจากธรรมชาติอย่างต่อเนื่อง หยวนฉีก็เปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ เมื่อความเร็วของมันเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ และถูกผสมอยู่กับปราณฉีภายในร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง

พายุทอร์นาโดของปราณฉีในจุดตันเถียนของเขาค่อย ๆ ย่อลงเมื่อความกดดันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่าร่างกายของข้าไม่ได้รับเพียงความเข้มแข็งแค่นั้น แต่ความเร็วในการดูดซับ ปราณหยวนฉีก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกันซึ่งหมายความว่าข้าได้หักผ่านคอขวดของความแข็งแกร่งจากสวรรค์แล้ว

พลังของเย่เฉินถึงได้เกินสองพันจินไปแล้ว และกำลังสูงถึงสามพันจินด้วยความเร็วที่น่ากลัว การเปรียบเทียบพลังกายเพียงลำพังเย่เฉินมีพลังเช่นเดียวกับซู่อิงอยู่แล้ว

การกินปลาพร้อมกับการทักษะเพลงหมัดของเขา และการทำให้ปราณฉีบริสุทธิ์

เย่เฉินกำลังก้าวผ่านไปอย่างช้า ๆ

อยู่มาวันหนึ่งเย่เฉินยืนอยู่หน้าต้นไม้ที่มีสีเทาอมชมพู

ถ้าข้าสามารถโมตีต้นไม้ขนาดใหญ่นี้ได้ครึ่งหนึ่งพลังของข้าควรจะถึงสามพันจินแล้ว จากนั้นข้าก็จะสามารถฝึกขั้นที่สามของทักษะร่างหยกบริสุทธิ์ได้อย่างง่ายดาย เมื่อข้าเข้าใจในขั้นที่สามแล้ว ข้าจะใช้ปราณหยวนฉีจากหินวิญญาณแทนปราณหยวนฉีจากธรรมชาติ ซึ่งจะเพิ่มความเร็วในการฝึกของข้าได้อย่างมาก

ในใจของเย่เฉินอนาคตของเขาถูกร่าง และวางแผนไว้ทั้งหมด

เขา!

ปล่อยให้ลมหายใจของเขาออกมา เขาเริ่มที่จะใช้พลังของเขาแล้วเขาก็ต่อยไปที่ต้นไม้

แตก!

วินาทีต่อมาส่วนบนสุดของต้นไม้เริ่มร่วงหล่นลงมาจากพื้นแล้วเกิดเสียงดัง

ใช่ ข้าทำมันได้แล้ว! เย่เฉินได้สูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ มันยิ่งใหญ่กว่าที่ข้าคิด มันควรจะประมาณสามพันห้าร้อยจิน

แม้ว่าจะไม่มีทางรู้ได้อย่างแน่ชัด แต่ตามสัญชาตญาณของเย่เฉินมันก็แค่สามวันเท่านั้น

ภายในสามวันเขาได้เข้าใจขั้นที่สองของทักษะร่างหยกบริสุทธิ์แล้ว แม้แต่เย่เฉินยังรู้สึกตกใจกับความเร็วในการฝึกฝนของเขาเอง เขาได้แต่คิดว่าพลังของเขาจะยังคงเติบโตต่อไปได้อย่างไร แม้แต่มันอาจจะเกินกว่าหมื่นห้าพันหรือแม้แต่สองหมื่นจิน

สั่นศีรษะ เย่เฉินไม่สามารถจินตนาการถึงพลังดังกล่าวได้

เมื่อเวลาผ่านไปเย่เฉินเริ่มรู้สึกเบื่อ สถานที่แห่งนี้ดูหดหู่ถูกตัดขาดออกจากโลกภายนอกโดยไม่มีแสงแดดเป็นเวลา 1 หรือ 2 วัน แต่ถ้าต้องอยู่ที่นี่ทุกวันข้ากลัวว่าข้าจะกลายเป็นบ้า!

เย่เฉินตัดสินใจที่จะออกจากสถานที่แห่งนี้

เขาจ้องมองไปที่แม่น้ำตัดสินใจที่จะเก็บปลาประหลาดไว้ในแหวนจัดเก็บของเขาก่อนที่เขาจะจากไป เย่เฉินคิดมูลค่าของปลาประหลาดนี้ควรจะมากกว่าหมื่นเหรียญเงิน, โดยเฉพาะอย่างยิ่งปลาขนาดใหญ่ที่มีความยาวมากกว่าหนึ่งจั้งซึ่งมีหางเดียวสามารถทำให้ปลาที่เหลือดูด้อยกว่าได้

คิดได้เช่นนี้เย่เฉินได้เอาดาบของเขาออกมา และกระโดดลงไปในแม่น้ำเป็นครั้งสุดท้าย

แม่น้ำมืด และมืดเป็อย่างมาก อย่างไรก็ตามเย่เฉินได้คาดการณ์ถึงความมืดไว้อยู่แล้วเขาจึงโยนหินราตรีออกไปสองก้อน

ภายใต้แม่น้ำเริ่มเผยให้เห็นเงายักษ์ขึ้นมาในทิศทางฝั่งตรงข้าม

มาดูกันว่าเจ้าจะหนีข้าไปไหน

เย่เฉินโคจรปราณฉีของเขา และใช้ดาบของเขาฟันออกไป

ดาบที่สว่างสดใสแสงจากปราณฉีก็ผ่านพ้นไปได้ มันเหมือนกับการไล่ตามฟ้าผ่าหลังจากเงาปรากฎ เงานี้เหมือนถูกแช่แข็งอยู่กลางแม่น้ำ

เย่เฉินไม่ต้องการเสี่ยงอะไร เขาลงมือด้วยดาบโดยการฟันไปอีกครั้ง

ตรงตามที่เย่เฉินคาดไว้, เงาขนาดใหญ่พยายามในขณะที่การทำให้น้ำรอบ ๆ ตัวมันเกิดคลื่นจากการเคลื่อนไหวเพื่อให้เกิดภาพเบลอในสายตาของเย่เฉิน

เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่ปัญหาสำหรับเย่เฉิน  เย่เฉินคว้าเงาได้อย่างง่ายดายแล้วเท้าของเขาผลักดันน้ำออกจากร่างกายของเขาทั้งหมดกระโดดขึ้นมาจากแม่น้ำ

เย่เฉินโยนปลาลงบนพื้นแล้วกระโดดลงไปในแม่น้ำอีกครั้ง

หนึ่ง สอง ห้า …

จนกว่าจะถึงวันที่ไม่มีปลาอีกต่อไปเย่เฉินก็ยอมแพ้ที่จะลงไปในน้ำ

ถึงเวลาแล้วที่จะต้องมุ่งหน้ากลับ สัตว์ปีศาจฉีตัวนั้นคงไม่รออยู่ใช่มั้ย? เย่เฉินยังคงกังวลอยู่เล็กน้อยต่อสัตว์ปีศาจฉีระดับ 4 ที่เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะได้ ถึงแม้เขาจะมีพลังหนึ่งหมื่นจิน เขาก็ยังไม่มีโอกาสทำได้ เว้นเสียแต่ว่าเขาถึงขั้นควบแน่นปราณแท้จริง
ตามเส้นทางที่เขาออกมา เย่เฉินเดินอย่างระมัดระวัง

เริ่มมีแสงจากในระยะไกลซึ่งน่าจะเป็นทางเข้า เย่เฉินกลั้นลมหายใจ เขาถือดาบไว้ภายในมือแล้วเดินออกไปยังทางออกโดยพยายามไม่ให้มีเสียงใด ๆ ดังออกมา