0 Views

แน่นอนว่าคนที่เป็นผู้เสนอราคานั้นคือหลินเทียนเพราะเขารู้ว่าจี่หยูต้องการมันดังนั้นถึงได้อยากจะซื้อมันให้นาง

“เจ้าจะประมูลไปทำไม ? ”

จี่หยูได้ถามออกมาด้วยท่าทางประหลาดใจ

“ซื้อให้เจ้าไง ”

หลินเทียนได้ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

นางเองก็พอเดาได้แต่แรกอยู่แล้วแต่หลังจากที่ได้ยินคำตอบของหลินเทียนแล้วใบหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำโดยทันที

“ข้ามีความสุขมากๆแต่สมบัติชิ้นนี้มันราคาสูงเกินไป มันสิ้นเปลืองเงินนะ ”

จี่หยูได้พูดออกมา

หลินเทียนได้ส่ายศีรษะพร้อมทั้งพูดว่า

“ดอกไม้ดีๆมันเหมาะกับคนดีๆอย่างเจ้า ไม่เหมาะกับผู้หญิงของซูฮัวหลงหรอก ”

หลังจากที่พูดจบแล้วเขาก็ได้พูดต่อด้วยรอยยิ้มว่า

“ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าอย่าลืมสิว่าข้าเองก็เป็นปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมเหมือนกัน ดังนั้นสำหรับข้าแล้วเงินเป็นของที่หาง่ายมากๆ ”

ณ ตอนนี้เองที่ห้องประมูลทั้งห้องได้เงียบลงทันที

พวกเขาได้แต่มองตามไปยังห้องพิเศษที่ชั้น 2 ด้วยท่าทางตกตะลึง นั่นมันใครกัน ? ทำไมถึงได้กล้าแย่งกับปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมระดับ 3 กัน ? ยิ่งไปกว่านั้นยังเสนอราคาครั้งเดียวถึง 5 แสนเหรียญด้วย ! นี่มันมากกว่าราคาล่าสุดถึง 2 แสนเหรียญเลยนะ !

“นี่…..”

หลายๆคนได้แต่แสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมาตามๆกัน

ซูฮัวหลงเองก็ได้มองไปตามแหล่งเสียงด้วยท่าทางที่หม่นหมองอย่างมาก เขาจำได้ดีว่าห้องพิเศษที่หรูหราที่สุดนั้นเป็นของหลินเทียนดังนั้นประกายตาของเขาถึงได้เปลี่ยนเป็นเย็นชาโดยทันที

“ท่านคะ…..”

หญิงรูปงามที่อยู่ข้างๆเขาเองก็ได้แต่มองไปทางดอกหยุนซิงฮัวด้วยท่าทางที่เหมือนกำลังจะร้องไห้

นี่มันทำให้เขามองกลับไปทางห้องพิเศษชั้นที่ 2 ด้วยสายตาที่เย็นชายิ่งกว่าเก่า

“5.1 แสน !”

ซูฮัวหลงได้ส่งเสียงออกมา

“5.5 แสน ”

หลินเทียนได้ตอบกลับไป

“5.6 แสน”

ซูฮัวหลงได้พูดออกมาด้วยสีหน้าที่ดำคล้ำ

“6 แสน ”

หลินเทียนได้เสนอราคาออกไป

เมื่อฟังราคาที่พวกเขาเสนอออกมาแล้วผู้คนทั้งหลายล้วนแต่ตกตะลึงไปตามๆกัน

“ใครอยู่ในห้องพิเศษกัน ? ลูกชายของตระกูลที่มีอำนาจคนไหนกันกล้าที่จะล่วงเกินปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมระดับ 3 แถมยังกล้าขนาดนั้น ? ”

“นี่……”

“สุดยอดไปเลย !”

หลายๆคนได้แต่จ้องมองไปทางห้องพิเศษเป็นสายตาเดียวกัน

จี่หยูที่อยู่ในห้องเองก็ได้มองไปทางหลินเทียนพร้อมกับพูดด้วยเสียงกระซิบว่า

“มันแพงเกินไปแล้ว หลินเทียนไม่ต้องไปแย่งแล้ว ”

“ไม่แพง ”

หลินเทียนได้ส่ายศีรษะด้วยรอยยิ้มเพราะเขาไม่ได้สนใจเรื่องเงินอยู่แล้ว

สำหรับเขาในตอนนี้เงินมันก็เป็นเพียงสิ่งของเท่านั้น หากว่าเขาต้องการก็สามารถทำเงินได้หลายแสนในวันเดียว

“6.5 แสน ”

ณ ตอนนี้ซูฮัวหลงได้ส่งเสียงออกมาอีกครั้ง

“7 แสน ”

หลินเทียนได้ตอบกลับไป

ผู้คนทั้งหลายภายในห้องประมูลต่างแสดงสีหน้าที่แข็งค้างด้วยความตกตะลึงออกมาส่วนพนักงานสาวที่อยู่บนเวทีเองก็ไม่ต่างกัน จริงๆแล้วราคาที่พวกเขาคาดการณ์เอาไว้นั้นน่าจะอยู่ที่ราวๆ 5 แสน แต่ไม่คิดเลยว่าภายในเวลาสั้นๆแบบนี้จะดีดตัวขึ้นไปถึง 7 แสนได้ นี่มันเหลือเชื่อมากๆ

“เขาเป็นใครกัน ? จากน้ำเสียงน่าจะยังอายุน้อยอยู่นะ หรือว่าเป็นนายน้อยของตระกูลที่มีอำนาจสักตระกูล ? ”

พนักงานสาวได้แต่ส่งเสียงกระซิบออกมา

ณ ตอนนี้ผู้คนทั้งหลายล้วนจับจ้องไปทางห้องพิเศษที่อยู่ตรงชั้น 2 เป็นสายตาเดียวกัน

ซูฮัวหลงได้พูดออกมาด้วยท่าทางที่เย็นชาว่า

“7 แสน ”

“8 แสน”

หลินเทียนได้ตอบกลับโดยทันที

เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้วผู้คนทั้งหลายต่างมีดวงตาที่เบิกกว้างไปตามๆกันเพราะว่านี่มันเสนอราคากันเยอะเกินไปแล้ว !

“8.5 แสน ”

ซูฮัวหลงได้พูดออกมา

หลังจากที่สิ้นเสียงของเขาแล้วก็สามารถได้ยินเสียงสูดหายใจเข้าลึกของทุกคนได้ทันที ตอนนี้มันมีราคาถึง 8.5 แสนแล้ว !

จี่หยูที่อยู่ในห้องพิเศษเองก็ได้จับแขนเสื้อของหลินเทียนเอาไว้พร้อมกับส่งเสียงเบาๆออกมาว่า

“ไม่ต้องประมูลแล้ว มันไม่คุ้มหรอก ”

“ไม่คุ้มได้อย่างไรกัน ”

หลินเทียนได้ยิ้มออกมาเพราะว่าเขาสามารถสัมผัสได้ว่านางดีกับเขามากๆแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเพราะอะไรก็ตามแต่หากว่าคนอื่นดีกับเขา เขาก็จะตอบแทนกลับไปเป็นเท่าตัวดังนั้นในเมื่อนางชอบดอกหยุนซิงฮัวนี้ เขาก็จะต้องแย่งมันมาให้นางให้ได้

“1 ล้าน ! ”

วิ้ส !

คำพูดนี้ส่งผลให้ทั้งห้องประมูลลุกเป็นไฟโดยทันที

1 ล้าน !

ดอกไม้นี้มีค่าถึง 1 ล้าน !

“พระเจ้า ! มันเป็นนายน้อยตระกูลไหนกันถึงได้รวยขนาดนี้ ! ”

“1 ล้านเพื่อดอกไม้ดอกเดียว ! ”

“หากว่าข้ารวยแบบนั้นก็คงจะถูกฟ้าผ่าตายไปแล้ว !”

หลายคนได้แต่มองด้วยท่าทางที่ตกตะลึง

พนักงานสาวที่อยู่บนเวทีเองก็ได้มองไปทางซูฮัวหลงพร้อมทั้งพูดว่า

“ท่านซูฮัวหลง แขกห้องพิเศษหมายเลข 0 ได้เสนอราคา 1 ล้านแล้วท่านต้องการจะเสนอราคาเพิ่มรึไม่ ? ”

แน่นอนว่ามันหมายถึงห้องพิเศษที่หรูหราที่สุดซึ่งหลินเทียนกำลังอยู่ในตอนนี้

“ท่านคะ ”

หญิงงามที่อยู่ข้างกายซูฮัวหลงได้พูดออกมาด้วยท่าทางสะอื้นแต่ครั้งนี้ซูฮัวหลงกลับไม่ได้มองไปที่นางแม้แต่น้อยก่อนที่จะจ้องมองไปทางห้องพิเศษของหลินเทียน

“ท่านคะ ข้า……..”

“หุบปาก ! ”

ซูฮัวหลงได้ส่งเสียงที่เย็นชาออกมา

ท่าทางของหญิงงามคนนั้นได้เปลี่ยนไปอย่างมากพร้อมทั้งก้มหัวลงโดยที่ไม่กล้าพูดอะไร

ณ ตอนนี้เองที่พนักงานสาวได้ส่งเสียงออกมาอีกครั้งว่า

“ท่านซูฮัวหลงยังต้องการจะเสนอราคาเพิ่มรึไม่ ? ”

ซูฮัวหลงได้ส่งเสียงแสยะออกมาและไม่พูดอะไร แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมระดับ 3 ก็จริงแต่ว่าหลังจากที่ได้งานจ้างเป็นผู้อาวุโสตระกูลเหล็งแล้วก็ไม่ค่อยจะได้สร้างข่ายอาคมมาขายนักและเขาเองก็เอาเงินมาแค่ 1 ล้านแล้วจะไปประมูลชนะหลินเทียนได้ไง ?

“1 ล้านครั้งที่หนึ่ง”

“1 ล้านครั้งที่สอง ”

“1 ล้านครั้งที่สาม ”

พนักงานสาวได้ส่งเสียงออกมาพร้อมทั้งพบว่าบรรยากาศโดยรอบยังคงเงียบสงบเป็นป่าช้า

จะบ้ารึไง เพื่อดอกไม้อันเดียวจะให้จ่ายเงินล้าน ? ใครจะไปอยากได้ ? ถึงจะรวยแต่ก็ผลาญเงินแบบนั้นไม่ได้

“ดอกหยุนซิงฮัวนี้เป็นของแขกห้องพิเศษหมายเลข 0 ไปในราคา 1 ล้าน ต้องขอขอบพระคุณที่อุดหนุนตำหนักรวมสมบัติของเราเป็นอย่างมาก ”

หลังจากที่พูดจบแล้วนางก็ได้โค้งคำนับไปทางห้องพิเศษของหลินเทียน

ณ ตอนนี้พนักงานก็ได้นำดอกหยุนซิงฮัวมาส่งให้ที่ห้องพิเศษ

ผู้คนทั้งหลายต่างแสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมาเพราะว่ามีคนที่บ้าพอจะซื้อดอกไม้ในราคา 1 ล้านแถมยังไม่ไว้หน้าปรมาจารย์ด้านข่ายอาคมระดับ 3 อย่างซูฮัวหลงอีก

ใบหน้าของซูฮัวหลงได้คล้ำลงอย่างมากขณะที่ปลดปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างบ้าคลั่ง หลินเทียนได้แย่งห้องพิเศษของเขาไปไม่พอตอนนี้ยังจะกล้าแย่งดอกไม้ของเขาไปอีกนี่มันทำให้เขาเสียหน้าเป็นอย่างมาก !

“รนหาที่ตาย ! ”

เขาได้แสยะออกมาอย่างเย็นชาก่อนที่จะยืนขึ้นแล้วเดินออกไปด้านนอกห้องประมูลโดยทันที

………

ณ ตอนนี้เองที่พนักงานสาวได้นำดอกหยุนซิงฮัวมาส่งให้ที่ห้องพิเศษพร้อมๆกับชายวัยกลางคน

“น้องชาย นี่เป็นของน้องแล้ว ”

ผู้ดูแลได้นำดอกไม้มาส่งให้กับเขาด้วยตัวเอง

หลินเทียนได้รับมาพลางพยักหน้า

“ข้าให้เจ้า ”

เขาได้ยิ้มออกมาพร้อมทั้งยื่นดอกไม้ให้กับจี่หยู

จี่หยูได้กระพริบตาวิ้งๆก่อนที่จะรับดอกไม้มาด้วยแก้มทั้ง 2 ข้างที่แดงก่ำพลางตอบกลับว่า

“ขอบคุณนะ ”

เมื่อได้รับของขวัญจากหลินเทียนนั้นมันทำให้นางมีความสุขมากๆเหมือนได้สมบัติล้ำค่ามาก็มิปาน

ผู้ดูแลได้พูดต่อว่า

“ท่านผู้จัดการได้สั่งการมาว่าท่านที่ถือครองตรานั้นจะได้ส่วนลด 30% ซึ่งรวมทั้งหมดแล้วเป็นเงิน 7 แสนขอรับ ”

“อื้ม ? ”

หลินเทียนได้ผงะไป

ไม่เพียงแค่หลินเทียนเท่านั้นแต่จี่หยูเองก็เช่นกัน

“แล้วนี่พวกเจ้าก็ไม่ได้กำไร ? ”

ดอกไม้นี้เป็นสิ่งของที่คนอื่นนำมาฝากประมูลซึ่งคนฝากจะได้รับ 70% ดังนั้นในเมื่อที่นี่ให้ส่วนลดเขา 30% ก็เท่ากับว่าพวกเขาไม่ได้ทำเงินจากการขายครั้งนี้เลยด้วยซ้ำ

“ท่านผู้จัดการบอกมาว่าน้องชายมีคุณสมบัตินี้ ”

เขาได้พูดออกมา

หลินเทียนได้ชะงักไปและคิดว่าตราที่ซินเหยาให้เขามานี่มันไม่ธรรมดาเลย

“งั้นต้องขอขอบคุณมากๆ ”

เขาได้ตอบกลับไป

“ที่ไหนกัน น้องชายก็สุภาพเกินไปแล้ว หากว่าหลังจากนี้มีเรื่องอะไรที่ต้องการก็สามารถมาที่นี่ได้ ตราบใดที่พวกเรามีก็จะขายให้ในราคาต้นทุนแต่หากว่าเป็นของที่ซื้อจากการประมูลก็จะได้รับส่วนลด 30% ทุกครั้ง ”

ผู้ดูแลได้พูดออกมา

หลินเทียนได้พยักหน้าพร้อมกับตอบว่า

“ขอบคุณมากๆ ”

หลังจากนั้นหลินเทียนก็ได้บอกลาพวกเขาพร้อมทั้งออกไปกับจี่หยู เขามาที่นี่ก็เพราะดอกไม้นี้เท่านั้นส่วนสมบัติอื่นๆนั้นด้วยกำลังเงินของเขาในตอนนี้ยังไม่เพียงพอที่จะครอบครองมัน

อย่างน้อยๆอาวุธสมบัติระดับสูงก็ต้องใช้เงินไม่ต่ำกว่าสิบล้าน

หลังจากที่หลินเทียนได้เดินออกมาแล้วผู้ดูแลก็ได้เดินมาส่งพวกเขาที่หน้าประตูด้วยตัวเองพลางพูดว่า

“น้องชาย แม่นางจี่ เดินทางปลอดภัย”

เขาได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เคารพมากๆ

หลินเทียนได้พยักหน้าพร้อมกับเดินออกไป

ระหว่างทางนั้นจี่หยูก็เอาแต่กอดดอกไม้เอาไว้พลางมองไปทางหลินเทียนเป็นครั้งคราว

“มองอะไร ? ”

หลินเทียนได้ถามออกมา

“เปล่า ”

จี่หยูได้แต่ก้มหน้าลงด้วยใบหน้าที่แดงก่ำอย่างมีความสุข

หลินเทียนได้แต่ผงะไปเพราะความรู้สึกนี้มันแปลกๆยังไงชอบกล

ณ ตอนนี้เองที่มีจิตสังหารถูกส่งมาจากด้านหน้าของพวกเขาและทำให้ต้องหยุดเท้าลง พวกเขาได้มองออกไปและพบกับชายหญิงคู่หนึ่งกำลังขวางถนนเอาไว้ซึ่งก็คือซูฮัวหลง

“ซูฮัวหลง เจ้าคิดจะทำอะไร ? ”

จี่หยูได้ขวมดคิ้วโดยทันที

ซูฮัวหลงได้แสดงสีหน้าที่ดุร้ายออกมาพร้อมทั้งกวาดตามองไปทางหลินเทียนด้วยท่าทางที่เย็นยะเยือก

“แม่นางจี่ เพื่อนของเจ้ามันอวดดีเกินไป แย่งห้องพิเศษของข้าไม่พอยังกล้าแย่งดอกไม้ของข้าอีกนี่มันเป็นการทำให้ข้าเสียหน้าอย่างมาก ข้าต้องการจะให้บทเรียนกับเขาเสียหน่อยดังนั้นโปรดถอยกลับไปด้วย ”

ซูฮัวหลงได้พูดออกมาเพราะแม้ว่าสถานะของจี่หยูจะไม่ธรรมดาแต่เขาก็ไม่ได้กลัว

ท่าทางของจี่หยูได้ตกต่ำลงก่อนที่จะพูดออกมาว่า

“อย่าได้คิดทำกิริยาชั้นต่ำ ! ”

หลินเทียนได้มอบดอกไม้หยุนซิงฮัวให้นางซึ่งมันทำให้นางมีความสุขอย่างมากแต่ตอนนี้หลังจากที่ถูกขวางถนนเอาไว้จนทำให้บรรยากาศเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีนแล้วซูฮัวหลงยังเสริมมาด้วยว่าต้องการจะสั่งสอนหลินเทียนและนี่มันทำให้นางโกรธเป็นอย่างมาก ตอนนี้เองที่กลิ่นอายอันรุนแรงได้ปะทุออกมาจากร่างของนาง

กลิ่นอายระดับนี้ทำให้แม้แต่หลินเทียนยังต้องผงะไป

“เขตแดนชีพจรเทวะระดับ 8 !”

เขาได้แต่จ้องมองไปทางนางด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจ