0 Views

ตอนที่ 4  พื้นที่ลงโทษ (1)

นี้….!

ดวงตาของคังจุนเบิกกว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจ ในขณะเดียวกันเขาพูดไม่ออก

‘เหลือเชื่อ! มันเป็นจริง! ‘

คังจุนรู้สึกประหลาดใจ เขาวิ่งกลับไป ที่โกชิวอน ของเขา

‘เฮ่ย……….!’

เขาปิดประตูและถอนหายใจ

ตุบ

คังจุนนั่งลงบนเตียงของเขา

‘แล้ว … ‘

เขาต้องการที่จะจัดระเบียบความคิดของเขา มันเป็นความสับสน แต่เขาค่อยๆพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

‘ตอนนั้นเหมือนว่าผมได้ดูดซับ ความแข็งแรงของ โชซังจิน

มันคล้ายกับวิธีการที่เขาดูดกลืนพลังงานของชายคนที่อยู่ห้องข้างๆเขาก่อนหน้านี้

 

“มันเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ”

ใช่. ตอนนี้เขาจำได้อย่างชัดเจน

‘ มนต์ดำพลังงาน 10/100 ‘

คำที่ปรากฏขึ้นและหายไป แต่ตอนนี้เขาจำคำนั้นได้แล้ว

‘ หมายความว่า ถ้าผมได้ดูดซับพลังงานความมืดจากใครสักคน จนถึง 100 จุด จากนั้นประตูสู่ ฮาวมูน จะเปิดออก ‘

 

ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไร มันก็คือข้อสรุปเดียวที่เขาสามารถนึกถึงได้

ภารกิจที่ 1

สะสมมนต์ดำ และเปิดประตูไปสู่ ฮาวนมูน

– รางวัลภารกิจ  : ฟื้นฟูร่างกาย

มันเป็นภารกิจแรก จาก 100 ภารกิจที่เขาจะต้องทำ และถ้าเขาทำภารกิจแรกเสร็จ ประตูไปฮาวนมูนจะเปิดออก

‘ ฮ่า ฮ่า ฮ่า  นี้มันเป็นเรื่องจริง ? ‘

คังจุนดีใจมาก ในขณะที่เขาหยิกแก้มของเขา

‘ โอ๊ะ ! ‘

เจ็บจริงๆ

‘ ผมหยิกแก้มแรงเกินไป …’

แต่ความเจ็บปวดนี้ ได้พิสูจน์แล้วว่ามันคือเรื่องจริง เขาไม่ได้ฝันไป

และในเวลาเดียวกัน ก็หมายความว่า คังจุนมีพลังและอำนาจ ของมนต์ดำ !

มันเป็นไปได้จริงหรือ ?

คังจุนกระโดดขึ้น

‘ ใช่แล้ว ผมควรจะทดลองอีกครั้ง ‘

เขาออกจากโกชิวอน ไป เขามองหาคนที่เขาจะดูดซับพลังงานอีกครั้ง มีหลายคนที่คล้ายกับ โชซังจิน กระจายอยู่ทั่วถนนในเวลากลางคืน

 

โชซังจินนั่งลงด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า ด้านหน้าของอาคารและตะโกนทันทีที่เขาเห็นคังจุน

“เฮ้! ไอ้ลีบ! แกกล้ากลับมาที่นี่ !! เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ? ”

 

คังจุนไม่สนใจเขาและรีบเดินผ่าน

“อย่าหนี ไอ้ X…. (เซ็นเซอร์คำหยาบ)! แกยังกล้ามาอีก? ”

“จัดการมันโชซังจิน.”

“ข้าจะไม่ปล่อยแกไป ไอ้เวรเอ้ยแกได้ไปนรกแน่ ”

อย่างไรก็ตามโชซังจินยังมีสีหน้าซีด

เขาลุกขึ้นเดินโซเซ แต่เหมือนเขากำลังจะล้มได้ตลอดเวลา อย่างไรก็ตามเขายังคงยึดติดกับการกระทำที่ชั่วร้ายของเขา

” ไอ้พิการ แกจะเป็นเด็กส่งบุหรี่ให้ข้าดีๆ หรือจะให้ข้าเอาอวัยวะแกออกไปขายดีว่ะ ? . ”

คังจุนเริ่มโกรธ

‘เด็กส่งบุหรี่?  มันกล้าเรียกเขาว่าไอ้พิการ ‘

เด็กส่งบุหรี่  มันหมายความว่าเขาต้องคอยส่งบุหรี่ ให้เมื่อ โชซังจิน ต้องการ ตลอดเวลา

แถมพวกมันยังขู่จะเอาอวัยวะเขาออกไปขาย

ทำไมเขาชอบพูดดูถูกและข่มขู่คนอื่น โชซังจิน นายนี้เป็นขยะสังคมจริงๆ

เขาไม่มีความจำเป็นที่จะอดทนกับการกระทำของคนแบบนี้

เขาจะใช้มนต์ดำของเขาอีกครั้ง โชคร้ายที่โชซังจินจะต้องโดนอีกครั้ง

‘ ต้องโทษที่แกปากเสียเอง ‘

คังจุนคิดวิธีที่จะดูดซับความแข็งแรงของคนอื่นๆให้มาเป็นพลังของตน

เขาต้องรู้สึกเกลียดชัง ต้องสาปแช่ง ฝ่ายตรงข้ามเพื่อเป็นการเรียกใช้มนต์ดำ ผมต้องทำเหมือนที่รู้สึกเกลียดผู้ชายข้างห้อง

แน่นอนว่าเขาต้องการที่จะยืนยันวิธีการใช้ให้ชัดเจนอีกครั้ง

 

‘ โชซังจิน แกจะไม่มีโอกาส ที่จะอ้าปากอันสกปรกของแกได้พูด ผมจะดูดความแข็งแรงของเจ้าก่อนที่เจ้าจะอ้าปากพูดอีก’

คังจุน แช่ง โชซังจิน เสร็จในขณะนั้นมีแสงสว่างเหมือนแสงแฟลช !

ดวงตาคังจุนมีประกายแสงขณะที่เขาเริ่มใช้มนต์ดำต่อ โชซังจิน

[ ความแข็งแรงของเป้าหมายต่ำเกินไป ]

[ ไม่สามารถดูดซึมพลังมนต์ดำได้]

[ แต่คุณสามารถลงโทษเป้าหมายได้]

[ คุณต้องการใช้พลังงานมนต์ดำ 1 หน่วย ที่จะสร้างพื้นที่ลงโทษ ? ใช่ หรือ ไม่ ? ]

‘ หือ … นี้มันอะไร ? ‘

คังจุนรู้สึกงุนงงกับข้อความที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

มันคือข้อความบางอย่าง หลังจากที่เขาเรียกใช้มนต์ดำเพื่อสาปแช่งโชซังจิน แต่พลังงานของโชซังจิน เหลือน้อยเกิดไป ดังนั้นพลังมนต์ดำจึงไม่สามารถดูดซึมมันได้ อาจเป็นเพราะว่าคังจุนเพิ่งได้ดูดซึมพลังงานจากเขาไปก่อนหน้านี้ ไม่นาน

แต่เขาสามารถที่จะลงโทษ โชซังจินได้  อะไรคือการสร้างพื้นที่ลงโทษ ?

‘ อย่างไงก็ลองใช่ดูแล้วกัน ‘

เขาเป็นคนที่กระตือรือร้นที่จะสำรวจ ทดลอง ว่าอะไรคือพื้นที่ลงโทษ

[ พลังงานมนต์ดำ 1 หน่วยได้ถูกใช้งาน]

[  พื้นที่ลงโทษระดับ ต่ำสุดเปิดใช้งาน ]

 

ซูมมมม  ซูมมมม

สภาพแวดล้อมรอบๆเริ่มกลายเป็นสีเข้ม

[ พื้นที่ ลงโทษ ]

–  ระดับ : ต่ำสุด

– ระยะเวลา : 1 นาที

พื้นที่โดยรอบเปลี่ยนเป็นสีเข้มทันที

แต่ความเข้มนี้ไม่ปกติ

เขายังสามารถมองเห็นได้อย่างน่าอัศจรรย์แม้จะมีความมืดที่ปกคลุมโดยรอบ

[นี้เป็นพื้นที่เสมือนที่สร้างขึ้นสำหรับการลงโทษ.]

[โลกแห่งความจริงจะไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่แต่ความทรงจำจะยังคงอยู่กับเป้าหมายที่ถูกลงโทษ.]

‘ อื่ม… พื้นที่เสมือนจริง   ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นที่นี้ จะไม่มีผลต่อความเป็นจริง ? ‘

ในขณะนั้น มีคนปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา และมองไปรอบๆ ด้วยสีหน้างุนงง

เขาคือ โชซังจิน

 

ในที่สุดคังจุนก็ตระหนักว่าสิ่งที่มันหมายถึงพื้นที่ลงโทษ คือพื้นที่ที่แปลกประหลาดแยกออกมาจากความเป็นจริง

เรียกว่าพื้นที่เสมือนจริง!

นอกจากนี้ โชซังจิน ที่อยู่ด้านหน้าของเขาด้วยลักษณะงุนงง เพื่อให้คังจุนรู้ว่าการดำรงอยู่ของพื้นที่เสมือนนี้เป็นเรื่องจริง มันหมายถึงความทรงจำของสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่จะยังคงอยู่

[เริ่มลงโทษ!]

[หากการลงโทษไม่เพียงพอแล้วคุณจะได้รับการสาปแช่งแทน.]

[เขตเวลาที่เหลือคือ 60 วินาที.]

[เขตเวลาที่เหลือคือ 59 วินาที.]

เขารู้สึกลังเล

อื่ม…..

คังจุนเดินไปที่ โชซังจิน

นี่เป็นพื้นที่เสมือน แต่เขาก็ยังคงเดินได้ช้าอย่างน่าอึดอัด ในทางตรงกันข้ามโชซังจินกำลังยืนอยู่ในที่มืดนี้เพราะเขาไม่สามารถมองเห็น

 

” คิ คิ คิ  เด็กส่งบุหรี่เหรอ นี้ ! แกต้องการให้ข้าหักขาของแกด้วยไหม หรือให้ข้าผ่าท้องเอาอวัยวะแกไปขายดี ”

 

โชซังจินยังไม่ได้ตระหนักถึงสถานการณ์ที่เขากำลังเผชิญ ถ้าเขาฉลาดกว่านี้ เขาจะสงสัยเกี่ยวกับพื้นที่ที่แปลกไปนี้

คังจุนเป็นเทควันโด 3 ดั้ง  มันเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะทำเตะได้เหมือนก่อน แต่เขาไม่จำเป็นต้องใช้เท้าของเขา

พลั๊ก –

คังจุนใช้กำปั้น  เขาต่อยโชซังจินบริเวณจมูกของโชซังจินทันที

อั๊ค….!

จมูกของโชซังจินหักทันทีเมื่อโดนหมัคของคังจุงเข้าไปเต็มแรง

” อั๊ค….. !”