0 Views

DEM 8 : ตำราลับทางการแพทย์ ! (3)          

 

             หัวใจของ หยุนลั่วเฟิง เต้นแรง ดวงตาเจ้าเล่ห์ของเธอเปล่งประกายด้วยแสงเจิดจ้า

 

             เด็กชายตัวน้อยยังคงพูดต่อไป “และแม้ว่าวันหนึ่งพลังของนายท่านจะสูญสลายไป สมุนไพรแห่งจิตวิญญาณ ก็สามารถทำให้นายท่านกลับมามีพลังแข็งแกร่งเหมือนเดิมได้ แต่ด้วยความสามารถของนายท่านในตอนนี้ทำให้สามารถเปิดห้วงมิติวิญญาณได้แค่ขนาดเล็กๆเท่านั้น เราต้องรอจนกว่าความสามารถของนายท่านสูงกว่านี้จึงจะสามารถขยายพื้นที่ให้กว้างกว่านี้ได้

 

             หยุนลั่วเฟิง ไม่ได้คาดคิดว่าการที่เธอหยิบตำราลับทางการแพทย์มาโดยไม่ได้ตั้งใจจะทำให้รับประโยชน์มากมายขนาดนี้!

 

             “ฉันจะเริ่มฝึกได้เมื่อไหร่?” เธอถามหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง

 

             เห็นได้ชัดว่าสำหรับในตอนนี้ การฝึกของเธอเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

 

             “นายท่าน ผมมีสมุนไพรมาให้ ถ้านายท่านแช่อยู่ในน้ำสมุนไพรนี้ได้ครบห้าวัน ฉันจะบอกวิธีฝึกที่ถูกต้องตามที่นายท่านต้องการ” เมื่อพูดถึงจุดนี้เด็กชายก็หยุดไปครู่หนึ่งและพูดต่อ “การแช่น้ำสมุนไพรนี้จะช่วยเตรียมร่างกายของนายท่านให้พร้อมสำหรับการฝึก ดังนั้นไม่ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไหนนายท่านก็ต้องอดทน หลังจากผ่านไปห้าวันแล้วนายท่านจึงจะสามารถเริ่มฝึกซ้อมได้ น่าเสียดายที่เราไม่มีสมุนไพรแห่งจิตวิญญาณ ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องใช้เวลามากถึงห้าวันหรอก แค่วันเดียวก็เพียงพอแล้ว ดูจากความสามารถของนายท่านในตอนนี้ หากท่านต้องการบ่มเพาะสมุนไพรที่สามารถรักษาโรคได้ทุกชนิดอาจจะต้องใช้เวลาถึงสามเดือน ซึ่งมันนานมากเกินไป

 

             ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ถ้าหากจะบ่มเพาะสมุนไพรในห้วงมิติวิญญาณจะต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสามเดือนเพื่อที่จะให้สมุนไพรธรรมดาซึบซับพลังงานจิตวิญญาณ สิ่งที่เขาบอกเธอคือทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

 

             “ฉันเข้าใจ” หยุนลั่วเฟิง รับสมุนไพรที่เด็กน้อยส่งมาให้เธอ “อ้อ ใช่สิ คุณชื่ออะไรหรอ?”

 

             “นายท่าน เรียกผมว่าเสี่ยวโม๋อย่าลืมชื่อผมล่ะ

 

             เสี่ยวโม๋ ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้า

 

             หลังจากเก็บสมุนไพรเรียบร้อยแล้ว หยุนลั่วเฟิง ก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ เสี่ยวโม๋ ทันใดนั้นเธอก็เห็นรอยยิ้มที่น่ารักของเด็กน้อย ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปหยิกแก้มเขา ริมฝีปากของเธอเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

 

             “เสี่ยวโม๋ ฉันอยู่ในนี้มานานเกินไปแล้ว เดี๋ยวจะมีคนสงสัยเอาได้ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง?”

 

             ฝ่ามือของหญิงสาวอุ่นมากและมันทำให้แก้มของเด็กชายเปลี่ยนเป็นสีแดง หลังจากได้หญิงสิ่งที่เธอพูดเขาก็เบะปากและมองไปที่เธอด้วยดวงตาที่เอ่อไปด้วยน้ำตา

 

             “นายท่านต้องไปแล้วหรอ? ในที่สุดผมก็สามารถมองเห็นนายท่านได้ แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่านายท่านเข้ามาที่นี่ ในสายตาของคนทั่วไป นายท่านแค่ดูเหมือนคนที่นอนหลับไปเท่านั้น ไม่มีใครคิดว่านายท่านจะมาอยู่ในมิติตำราลับทางการแพทย์หรอก

 

             หยุนลั่วเฟิงเงียบไปเป็นเวลานานก่อนจะพูดอย่างช้าๆว่า “แล้วคุณสามารถออกไปจากมิติตำราลับทางการแพทย์ได้หรือเปล่า?”

 

             เสี่ยวโม๋ส่ายหน้า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวอีกครั้ง

 

             “นายท่าน ผมไม่ใช่ทั้งมนุษย์และเดรัจฉาน ดวงจิตของผมเกิดขึ้นมาก็เพราะ ตำราลับทางการแพทย์ ผมไม่มีตัวตนอยู่ในโลกแห่งนี้ แต่อย่างไรก็ตาม ถ้ารอให้พลังของนายท่านแข็งแกร่งมากกว่านี้ ผมก็จะสามารถออกไปจากโลกแห่งนี้และไปปรากฏตัวอยู่ข้างๆท่านได้ แต่ผมไม่สามารถอยู่ห่างจากนายท่านได้มากกว่า 100 เมตร”

 

             “เสี่ยวโม๋ นี่คือคำถามสุดท้าย ทำไมคุณถึงเลือกฉัน?”

 

             ติดตามตอนต่อไป………