0 Views

DEM 79 : ความจริงที่ยอมรับไม่ได้ !

 

          “อาวุโสหลง”

 

          ในขณะที่ชายชราทั้งสองกำลังพูดคุยกันหลิงเซี่ยวก็รีบเข้ามาทำความเคารพและรายงานว่า “รายงานอาวุโสหลง จิ้งหยินแพทย์ของราชวงศ์มาขอเข้าพบท่าน”

 

          จิ้งหยิน?

 

          หลงขมวดคิ้วเมื่อไม่นานมานี้เขาค่อนข้างจะผ่อนคลายเมื่อได้พูดคุยกับหนิงแต่เมื่อได้ยินดังนั้นใบหน้าเหี่ยวย่นของเขาก็เปลี่ยนไป “ข้าบอกไปแล้วว่าไม่อยากพบใครที่มาจากราชวงศ์อีก!”

 

          “อาวุโสหลง จิ้งหยินกล่าวว่าเขามีสมุนไพรไร้กายาโบราณอายุหลายร้อยปีอยู่ในครอบครองและเขาต้องการมอบมันเป็นของขวัญให้กับท่าน”

 

          หลิงเซี่ยวรายงานทุกคำพูดของจิ้งหยินให้หลงฟังน้ำเสียงของเขาราบเรียบราวกับกำลังพูดเรื่องที่ไม่สำคัญอะไรมากมาย…….

 

          สมุนไพรไร้กายาอายุร้อยปีของจิ้งหยินอาจถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าในสายตาคนอื่น แต่น่าเสียดายที่หอสมานแพทย์ของพวกเขาไม่ได้สนใจอะไรเกี่ยวกับส่วนผสมที่มีอายุนับร้อยปี!

 

          “สมุนไพรไร้กายาอายุร้อยปี เหอะ! ของขวัญอะไรกัน!” หลงแค่นเสียงเยาะเย้ยใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยท่าทางดูถูก “หลิงเซี่ยว เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมจิ้งหยินจึงมาที่นี่และมอบสมุนไพรไร้กายาให้ข้า?”

 

          “อาวุโสหลง ท่าทางของจิ้งหยินค่อนข้างตื่นตระหนกเขามาที่นี่ในนามขององค์ชายรัชทายาท! เช้านี้ข้าได้ยินข่าวว่าพลังปราณจิตวิญญาณขององค์ชายรัชทายาทหายไปหมดสิ้นภายในเวลาชั่วข้ามคืน จิ้งหยินได้พยายามทำทุกวิถีทางแต่ก็ยังไม่สามารถฟื้นพลังให้เขาได้ดังนั้นข้าจึงสงสัยว่าเขาอาจจะมาที่นี่ด้วยเรื่องขององค์ชายรัชทายาท”

 

          ภายในเวลาเพียงชั่วข้ามคืน ข่าวเรื่ององค์ชายรัชทายาทสูญเสียพลังปราณจิตวิญญาณก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งหลงเหยียนแน่นอนว่าข่าวนี้ไม่อาจเล็ดลอดไปจากหน่วยข่าวกรองพิเศษของหยุนลั่วเฟิงได้ ด้วยทักษะทางการแพทย์ของจิ้งหยินแล้วเขาไม่สามารถรักษาองค์ชายรัชทายาทได้แน่ดังนั้นเขาต้องไปที่หอสมานแพทย์เพื่อขอความช่วยเหลือเท่านั้น

 

          “กลับไปและแจ้งให้จิ้งหยินรู้ว่าหอสมานแพทย์ของเราจะไม่รักษาให้กับคนในราชวงศ์!” หลงกล่าวอย่างเย็นชา

 

          หนิงจ้องมองไปยังหลงอย่างแปลกใจแม้ว่าแพทย์ของหอสมานแพทย์จะเย่อหยิ่งค่อนข้างมากแต่พวกเขาก็เคยทำหน้าที่รักษาคนในราชวงศ์ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายก็ไม่ใช่ใครที่ไหนในราชวงศ์แต่เป็นถึงองค์ชายรัชทายาท !

 

          แต่ตอนนี้พวกเขากลับปฏิเสธการรักษา?

 

          ดูเหมือนว่าหลงจะเข้าใจถึงความสับสนของชายชราคนนี้ ดังนั้นเขาจึงอธิบายว่า “อาวุโสหนิง แพทย์หญิงอัจฉริยะที่เราเพิ่งพูดถึงไปก่อนหน้านี้นางเป็นศัตรูกับองค์ชายรัชทายาทถ้าหากข้าช่วยรักษาองค์ชายนางจะต้องไม่พอใจและไม่ยอมรักษาให้ด๋าเหรินถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วข้าจะทำยังไงล่ะ?”

 

          เมื่อได้ยินคำพูดดังนั้นหนิงก็ตกตะลึง “บังเอิญจริงๆ อัจฉริยะที่ข้าเจอที่ท่าเรือก็ดูเหมือนจะไม่ถูกกับองค์ชายรัชทายาทเหมือนกันเมื่อคืนที่ผ่านมาข้าได้เป็นพยานให้นางได้แก้เผ็ดองค์ชายรัชทายาทด้วย”

 

          หลงงุนงงเล็กน้อยและดูเหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่กลับไปยินเสียงโหวกเหวกโวยวายดังมาจากด้านนอก ซึ่งเป็นเสียงของจิ้งหยิน !

 

          “เกิดอะไรขึ้นข้างนอก?” หลงลุกขึ้นยืนและขมวดคิ้ว “หลิงเซี่ยว เจ้าไปดูซิว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมเสียงดังเช่นนี้?”

 

          “ครับ” หลิงเซี่ยว ทำความเคารพและเดินออกไปด้านนอก

 

          ภายในห้องโถงใหญ่ จิ้งหยินกำลังจ้องมองหญิงสาวสวยตรงหน้าเขาด้วยความโกรธแค้น ไฟแค้นในดวงตาของเขาแทบจะพุ่งออกมาด้านนอก

 

          “หยุนลั่วเฟิง นังงูพิษ ! หลังจากทำให้หวู่ซางเมื่อวานนี้แล้วเจ้ายังกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าข้าในวันนี้อีกงั้นหรอ! เจ้าแค่ริษยาหวู่ซางเท่านั้น! ข้าขอเตือนว่าหากเจ้าทำเรื่องยากลำบากให้นางอีกในภายภาคหน้าอย่ามาหาว่าข้าโหดร้ายก็แล้วกัน!”

 

          สำหรับจิ้งหยินแล้วหยุนลั่วเฟิงเป็นแค่ขยะไร้ค่าชิ้นหนึ่งตลอดมา ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามเขาไม่มีทางเชื่อว่าเด็กสาวที่ไม่มีอะไรดีคนนี้จะมีทักษะทางการแพทย์! นอกจากนี้แล้ว หวู่ซางเองก็ยังยอมสารภาพว่านางเองก็ไม่สามารถวินิจฉัยอาการของชายชราคนนั้นได้!

 

 

ติดตามตอนต่อไป………. https://www.facebook.com/Tran.xend.vis/ ในกลุ่มถึงตอนที่ 510 แล้วนะครับ สามารถขอเข้ากลุ่มพิเศษได้เลยครับ ในกลุ่มสามารถอ่านได้ล่วงหน้า + อ่านได้จุใจเลยนะ ^^