0 Views

DEM 42: ชานม !

 

         “นายท่าน! มันเป็นเรื่องยากที่จะหาสมุนไพรทั่วๆไปมาเลี้ยงหนูตะเภาทองคำ แต่ท่านมีสมุนไพรแห่งจิตวิญญาณ! ถ้าท่านให้สมุนไพรแห่งจิตวิญญาณเป็นอาหารมันจะเติบโตอย่างรวดเร็ว!”

        

         ในทวีปนี้เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ทั้งหลายต่างๆก็อยากได้จิตวิญญาณอสูรมาเป็นคู่หูสักหนึ่งหรือสองตัว! ไม่ใช่ว่าหยุนลั่วเฟิงไม่มีความคิดแบบนั้น แต่เป็นเพราะว่าเธอไม่มีพลังอำนาจ แม้ว่าจะมีคนอื่นๆในตระกูลมอบมันให้กับเธอก็ตามแต่ในที่สุดวันหนึ่งมันก็จะกลับมาทำร้ายเธอ!

 

         ในที่สุดหนูตะเภาทองคำที่กำลังมีความสุขกับการกินก็รู้สึกได้ว่าหยุนลั่วเฟิงกำลังจ้องมองมันอยู่ ดังนั้นมันจึงหันหัวเล็กๆกลับมาช้าๆ ในเวลาต่อมามันก็พบกับดวงตาคู่หนึ่งที่กำลังส่งยิ้มมาให้

 

         “จี๊ด !”

 

         หนูตะเภาทองคำร้องเสียงแหลมและรีบพุ่งไปที่ประตูทางออก แต่อย่างไรก็ตามก่อนที่มันจะหนีออกไปได้มันก็ถูกมือข้างหนึ่งจับตัวขึ้นมาและนำไปวางเอาไว้ในมืออีกข้างหนึ่ง

 

         “จี๊ด จี๊ด จี๊ด!”

 

         ภายในอุ้งมือของหยุนลั่วเฟิงหนูตะเภาทองคำ กำลังดิ้นรนหาทางออกและมันก็ได้กัดนิ้วมือของเธอเล็กน้อย การโจมตีของมันไม่ได้ทำให้เกิดอันตรายใดๆของหยุนลั่วเฟิง และดวงตาที่น่าหลงใหลของเธอก็จ้องเขม็งไปที่มันด้วยรอยยิ้มจางๆ

 

         ในที่สุดเจ้าหนูตะเภาก็ยอมแพ้และหยุดดิ้น ท่าทางของมันเต็มไปด้วยความท้อแท้ใจ และมันก็สามารถจินตานาการถึงรูปร่างของตัวเองเมื่อต้องกลายเป็นอาหารอันโอชะได้

 

         “เจ้าหนูหน้อย มาเป็นผู้ติดตามของข้าหน่อยเป็นไง?”

 

         เมื่อเจ้าหนูตะเภากำลังกระเถิบตัวด้วยความสิ้นหวังไปรอบๆอุ้งมือของเธอ หยุนลั่วเฟิงก็ค่อยๆเอ่ยปากถาม

 

         ท่าทางของมันเปลี่ยนไปในทันที มันกระพริบตามองหญิงสาวหน้าตางดงามและมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตรงหน้า

 

         เธอหมายความว่ายังไงกัน?

 

         นี่เราไม่ต้องกลายเป็นอาหารหรอเนี่ย?

 

         “ข้ารู้ว่าเจ้าเข้าใจคำพูดของข้า ติดตามข้าแล้วข้าจะมีสมุนไพรให้เจ้ากินทุกวัน เจ้าคิดว่ายังไงล่ะ?”

 

         ถ้าคนทั่วๆไปได้ยินคุณบอกพวกเขาว่า พวกเขาจะมีอาหารกินไปตลอดชีวิตถ้าหากยอมติดตามคุณ คนเหล่านั้นก็คงจะไม่ยอมเป็นแน่

 

         แต่เจ้าหนูตะเภาทองคำ กลับแตกต่างออกไป!

 

         หลังจากได้ยินคำพูดของหยุนลั่วเฟิง ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นก็เปล่งประกายขึ้นอย่างฉับพลัน มันรีบพยักหน้าและร้องเสียงแหลมอย่างรวดเร็ว

 

         “งั้นข้าจะตั้งชื่อให้กับเจ้า” หยุนลั่วเฟิงเล่นกับเจ้าหนูตะเภาในมือและยิ้มเผยรอยยิ้มออกมา “เห็นได้ชัดว่าสีตัวของเจ้าคล้ายกับสีน้ำนม ดังนั้นตั้งแต่นี้ไปข้าจะเรียกเจ้าว่า ‘ชานม’ ”

 

         “จี๊ด !”

 

         เจ้าหนูตะเภาทองคำ ส่งเสียงร้องตอบกลับมาตราบใดที่มีอาหารให้กินทุกวันก็ไม่จำเป็นต้องสนใจหรอกว่าเธอจะตั้งชื่อให้ว่าอะไร

 

         “นี่คือเศษยาสมานวิญญาณเป็นสิ่งที่เหลือจากการใช้งานขอข้า และมันก็ไม่ได้มีประโยชน์มากนักในการเพิ่มความแข็งแรงให้เจ้า เร็วๆนี้ข้าจะไปที่หอสมานแพทย์เพื่อซื้อสมุนไพรมาเป็นส่วนผสมบางอย่าง แต่อย่างไรก็ตาม” หยุนลั่วเฟิงเงียบไปครู่หนึ่ง “เมื่อเจ้าตามข้าออกไปจากที่นี่เจ้าจะไม่ได้รับการละเว้นใดๆ ยกตัวอย่างเช่น เมื่อเจ้าเก็บสมุนไพรไร้กายาจากข้างนอกได้ อันดับแรกคือเจ้าต้องนำมันกลับมาให้ข้า”

 

         หลังจากพูดจบหยุนลั่วเฟิงก็ซ่อนชานมไว้ในแขนเสื้อและเดินออกมาจากห้อง

 

         สี่วัน!

 

         เธอได้อยู่อย่างสันโดษเป็นเวลาสี่วัน ภายในสี่วันนี้นอกจากหยุนเซี่ยวที่เป็นคนคอยส่งอาหารให้เธอและท่านลุงที่เธอต้องฝังเข็มเพื่อรักษาขาให้เขา เธอก็ไม่ได้เจอใครอีกเลย

 

         “คุณหนูหยุน ในที่สุดท่านก็ออกมา”

 

         เมื่อสาวใช้ชิงเหยินเห็นหยุนลั่วเฟิงเดินลงมาจากภูเขาด้านหลังเธอก็รีบเดินเข้ามารายงานว่า “คุณหนูมู่เฉินมาที่นี่อีกแล้ว”

 

         “มู่เฉิน ? เขารวบรวมเงิน 45 ล้านเหลี่ย ได้แล้วงั้นหรอ?” หยุนลั่วเฟิงลูบคางของเธอเบาๆและพูดว่า “ชิงเหยิน ข้าต้องการไปที่หอสมานแพทย์เดี๋ยวนี้ ไปบอกให้เขาทิ้งเงินเอาไว้ และสำหรับเรื่องอื่นๆให้เขามารอข้าที่ลานด้านหลังคฤหาสน์ในวันพรุ่งนี้”

 

         นี่มันสายมากแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่มีเวลามาให้ความสนใจกับมู่เฉิน

 

         ชิงเหยินจ้องมองอย่างุนงงอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานหลังจากนั้นเธอก็เห็นหยุนลั่วเฟิงเดินออกไปจากประตูหลัง ในตอนนี้ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสน…..

 

         นับตั้งแต่ที่คุณหนูพยายามจะฆ่าตัวตาย…มันเหมือนกับว่าเธอได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ก่อนหน้านี้เธอมักจะไล่ตามองค์ชายรัชทายาทเสมอแต่ปัจจุบันนี้เธอกลับไปที่หอสมานแพทย์แทบจะทุกวัน…

 

          ติดตามตอนต่อไป………. https://www.facebook.com/Tran.xend.vis/ ในกลุ่มถึงตอนที่ 175 แล้วนะครับ สามารถขอเข้ากลุ่มพิเศษได้เลยครับ ในกลุ่มสามารถอ่านได้ล่วงหน้า + อ่านได้จุใจเลยนะ ^^