0 Views

DEM 11 : องค์ชายรัชทายาท (2)

 

          เมื่อมีการกล่าวถึงคำว่า ‘ยกเลิกการหมั้นหมาย’ ใบหน้าของ หยุนเหล่าก็มีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก

 

          แต่อย่างไรก็ตามคำพูดต่อมาก็ทำให้หยุนเหล่าเข้าใจอย่างแจ่มชัด หลังจากที่ หยุนลั่วเฟิงไม่สามารถเป็นผู้ฝึกตนได้ก็ทำให้เขารู้สึกเศร้าใจ ดังนั้นถ้าเงื่อนไขนี้มันสามารถทำให้เธอกลายเป็นเหมือนคนปกติทั่วไปได้เขาก็จะไม่เสียใจ………….

 

          นายพล หยุนเหล่าจิ้งหยินเรียกด้วยน้ำเสียงเย็นชา เรามีแพทย์ที่ดีที่สุดสำหรับคนในราชวงศ์เสมอ โดยปกติแล้วเราจะให้พวกเขารักษาเฉพาะคนในราชวงศ์เท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะคำขอขององค์ชายรัชทายาท ข้าจะไม่มีทางช่วยพวกท่านแน่! และข้าหวังว่าพวกท่านจะรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ เพราะถ้าหากพลาดโอกาสครั้งนี้ข้าเกรงว่า หยุนลั่วเฟิงคงไม่สามารถกลับมาเป็นปกติได้อีกชั่วชีวิต!

 

          หยุนเหล่า ขมวดคิ้วราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดถึงเรื่องบางอย่าง ก่อนที่เขาตจะได้พูดถึงสิ่งที่ได้ตัดสินใจออกไปทันใดนั้นมีเสียงของเด็กสาวก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะความตั้งใจของเขา

 

          ท่านปู่ ข้าไม่ต้องการให้คนอื่นๆมายุ่งวุ่นวายกับร่างกายของข้า

 

          ก่อนที่ หยุนเหล่า จะได้ทันตัดสินใจเธอก็ตัดสินใจเสร็จเรียบร้อยแล้ว

 

          “หยุนลั่วเฟิง!”

 

          ชายหนุ่มไม่สามารถทนนั่งฟังได้อีกต่อไป เขาลุกขึ้นยืน ใบหน้าหล่อเหลาของเขามีรอยยิ้มเย้ยหยัน เขาไม่ได้นิ่งสงบเหมือนกับก่อนหน้านี้อีกต่อไป

 

          เจ้าหลงใหลองค์ชายคนนี้มากไม่ใช่หรอ? เพื่อองค์ชายคนนี้แล้วเจ้าอยากจะเป็นแค่เศษสวะไร้ค่างั้นหรอ?”

 

          ใบหน้าของเกาหลิงเต็มไปด้วยความโกรธ เขากำหมัดเอาไว้แน่น ถ้าหากเจ้าแก่ หยุนเหล่าไม่ได้นั่งอยู่ที่นี่ด้วยหมัดของเขาคงจะไปอยู่บนใบหน้าของหยุนลั่วเฟิงเป็นแน่

 

          ดวงตาของหยุนลั่วเฟิงมองสำรวจเกาหลิงตั้งแต่หัวจรดเท้า ริมฝีปากของเธอยกยิ้มขึ้นอย่างร้ายกาจ องค์ชายรัขทายาท ท่านคิดว่าตัวท่านสูงส่งมากงั้นหรอ? ด้วยรูปร่างของท่านตอนนี้ก็ไม่ได้ดูดีสมกับเป็นชายชาตรีนัก หากท่านถูกส่งไปที่เตียงของข้า ข้าก็คงไม่สนใจท่านอย่างแน่นอน

 

          “เจ้า…”

 

          ใบหน้าของเกาหลิงตึงขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่อาจทนทำเป็นเฉยฉาไม่รู้ร้อนรู้หนาวได้อีกต่อไป ดวงตาคมราวกับดาบจ้องเขม็งไปยังหยุนลั่วเฟิงเขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า เจ้ามันคนไร้ยางอาย! นายพลหยุนเหล่า ท่านต้องอบรมสั่งสอนเธอให้มากกว่านี้

 

           เป็นที่รู้กันดีว่าเขาเป็นชายหนุ่มรูปงามที่สุดในแผ่นดินหลงเหยียนแต่หญิงสาวคนนี้กลับพูดว่าเขามีรูปร่างไม่สมกับเป็นชายชาตรี? และเป็นที่รู้กันดีทั่วทั้งหลงเหยียนอีกนั่นล่ะว่าหญิงสาวที่ต้องการจะแต่งงานกับเขาอาจจะต้องต่อแถวยาวจากที่นี่ไปจนถึงป่าจิตวิญญาณอสูร

 

          ใช่แล้วล่ะ ข้าไม่ได้สั่งสอนหลานสาวของข้าได้ดีมากพอก็เป็นเพราะว่าแผ่นดิน หลงเหยียน ข้าได้ทิ้งหลานสาววัยสี่ขวบของตัวเองเอาไว้แล้วไปทำงานยังขอบชายแดน ตั้งแต่ที่ข้าหายออกไปก็เป็นเวลากว่าสิบปีแล้ว แล้วท่านจะให้ข้าควบคุมเธอได้อย่างไรล่ะ?”

 

          เดิมทีแล้วหยุนเหล่าก็กลัวคำพูดของหยุนลั่วเฟิงแต่เขาก็กลับมาตั้งสติได้หลังจากที่ได้ยินคำกล่าวว่าร้ายของเกาหลิงทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็ตึงขึ้น

 

          เพื่อแผ่นดินหลงเหยียนทำให้เขาต้องออกจากบ้านไปเป็นเวลากว่าสิบปี และต่อมาเขาก็โดนองค์ชายรัชทายาทของหลงเหยียนต่อว่าว่าเขาอบรมสั่งสอนหลานสาวได้ไม่ดีพออีก !

 

          จะไม่ให้เขาผิดหวังได้อย่างไร?

 

          สีหน้าของเกาหลิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขารู้ตัวว่าตัวเองได้พูดสิ่งที่ผิดพลาดออกไปแล้วดังนั้นเขาจึงหันไปหาหยุนลั่วเฟิงอีกครั้ง

 

          “หยุนลั่วเฟิงข้าไม่ได้สนใจว่าเจ้าจะเป็นเพียงแค่คนไร้ค่า ข้ายังคงเต็มใจที่จะให้คำมั่นว่าจะแต่งงานกับเจ้า แต่เจ้าได้กระทำสิ่งที่ไม่เหมาะสม ถึงแม้ว่าข้าจะหย่าร้างกับเจ้าไปแล้วแต่นั่นก็ยังคงเป็นความผิดที่เกิดจากตัวเจ้า แต่ถึงอย่างนั้นข้าก็ยังเห็นแก่ท่านนายพลที่ได้เสียสละแรงกายในการปกป้องแผ่นดินหลงเหยียนข้าจึงได้ตัดสินใจที่จะช่วยให้เจ้าได้เป็นผู้ฝึกตน! แต่เจ้าก็ยังเลือกที่จะต่อต้านข้า! คนทุกคนควรจะรู้ว่าอะไรที่ไม่ใช่ของๆเจ้าก็ไม่มีวันเป็นของๆเจ้า!”

 

          เกาหลิงพูดเยาะเย้ย แต่ละประโยคของเขาช่างเต็มไปด้วยถ้อยคำที่ทิ่งแทงราวกับหนามแหลมคม

 

          ในความเป็นจริงแล้วเป็นที่รู้กันดีว่าองค์ชายรัชทายาทเป็นคนอารมณ์ดี มีเพียงเมื่ออยู่ต่อหน้า หยุนลั่วเฟิงเท่านั้นที่เขาจะกลายเป็นคนอารมณ์ร้าย

 

          ใครปล่อยให้หญิงไร้ค่าคนนี้ได้กลายเป็นคู่หมั้นของเขากัน? เขาจะไม่รังเกียจเธอได้อย่างไร?

 

          หลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เขาเห็นเธอเขาจะอารมณ์เสียได้ง่ายมาก เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้! แต่อย่างไรก็ตาม หยุนลั่วเฟิงก็เป็นเหมือนกับเห็บสุนัขที่ไม่ว่าจะพยายามสะบัดออกยังไงก็ไม่สามารถทำได้!

 

ติดตามตอนต่อไป……