0 Views

เฉินจิ้นลากอ่างไม้ของเขาและย้ายไปอีกทาง

นักเวทย์ฝึกหัดก้มหัวลง 190 องศา เพื่อแสดงความขอบคุณ จากนั้นรีบวิ่งไปที่น้ำ มันดูเหมือนจะโอเวอร์
ไปหน่อย

เฉียนจิ้นหันศีรษะไปมองที่ผู้หญิง เขากังวลว่าเธอจะสะดุดอะไรล้ม จากความเร็วที่เธอกำลังวิ่งอยู่ ถ้าเธอล้มอาจจะตกลงไปในน้ำและได้รับบาดเจ็บ

สิ่งที่เฉียนจิ้นคิดมันไม่ได้เกิดขึ้น นักเวทย์ฝึกหัดโยนถังที่ติดเชือกลงไปในน้ำได้เป็นอย่างดี

“ปัง!” ถังกระแทกน้ำ

“อึก!” หลังจากนั้นถังก็จมลงไปในน้ำ

จากนั้นนักเวทย์ฝึกหัดก็พยายามดึงถึงขึ้น ดูเหมือนไม่ค่อยมีแรง มันเป็นเรื่องยากที่นักเวทย์จะมีความแข็งแรงทางร่างกาย

หญิงสาวพยายามอย่างหนักที่จะดึงถังน้ำขึ้นมาจากน้ำ

เฉียนจิ้นไม่สามารถทนดูได้อีกต่อไป ในถานะทึ่เป็นนักรบ เขารู้สึกเป็นกังวล ในขณะที่เธอไม่สามารถยกถังน้ำขึ้นมาได้ เพื่อขจัดความวิตกกังวลเขาเดินไปที่ตรงนักเวทย์ฝึกหัด และคว้าไปตรงลูกกลิ้งไม้ตรงบ่อน้ำ

นักเวทย์ฝึกหัดกลัวอย่างเห็นได้จากการกระทำของเฉียนจิ้น เธอมองมาที่เฉียนจิ้น ใน ความแปลกประหลาดและหวาดระแวง

“คุณนักเวทย์ คุณเป็นผู้หญิง การทำเรื่องแบบนี้มันจะเป็นปัณหาต่างๆต่อร่างกายของคุณ”

เฉียนจิ้น กลิ้งลูกไม้ด้วยมือข้างเดียวอย่างรวดเร็ว เชือกขดรอบลูกกลิ้ง เขาไม่ได้รู้ว่าสามารถทำมันด้วยมือข้างเดียว ตอนนี้เขาจับลูกกลิ้งไม้ด้วยมือสองข้าง

นักเวทย์ฝึกหัดยังคงจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่กลมโตภายใต้หมวกที่ใบใหญ่

“เอ้านี้ใช้มันได้แล้ว’’

เฉียนจิ้นเทน้ำลงบนอ่างไม้ที่นักเวทย์ฝึกหัดวางไว้ที่พื้นดิน เขาหันหลังกลับไปซักผ้าของตัวเองต่อไม่สนใจที่หญิงสาวมองมาที่เขา

เฉียนจิ้นซักเสร็จอย่างรวดเร็ว มันไม่มีอะไรที่ยุ่งยาก แค่ซักผ้าห่มที่เปียกไปด้วยเหงื่อ

เฉียนจิ้น ตักน้ำอีกครั้ง หลังที่เห็นเธอกำลังซักเสื้อผ้าอยู่ เขาก็ตักน้ำเต็มถังวางไว้ใกล้ๆเธอ

หญิงสาวยกมือขึ้นปาดเหงื่อบางส่วนบนหน้าผากของเธอ และมองไปที่นักรบคนนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น ดวงตาที่กลมโตแสดงอาการขอบคุณ

“เยี่ยม เสร็จสิ้นแล้ว!” เฉียนจิ้นดึงผ้าจากอ่างน้ำและชื่นชมผลงานชิ้นเอกของตัวเอง

จากนั้นเขาก็ม้วนผ้าปูที่นอนและบิดมันด้วยแรง เขาพยายามบิดน้ำออก

“Rip ลาก่อน…”

มีเสียงดัง แคว๊กก ดังขึ้นคนทั้งสองได้ยินอย่างชัดเจน

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเฉียนจิ้นที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเธอ เธอรู้สึกประหลาดใจ แม้ว่าว่าเธอจะไม่ใช่นักรบ เป็นแค่นักเวทย์ที่อ่อนแอ เธอก็รู้ได้ว่าการที่จะบิดผ้าปูที่นอนและเกิดการฉีกขาดมันไม่ใช่เรื่องง่าย

“นี้..”

เฉียนจิ้นมองไปที่ผ้าปูที่นอนเขาและรู้สึกตกใจ

“มันเป็นไปได้ยังไง ผ้าปูที่นอนฉีกขาดหลังจากที่ฉันได้บิดมันเต็มแรง? มันเป็นไปได้ยังไง? มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน หรือว่าความแข็งแรงเพิ่มมาจริงๆ?”

เฉียนจิ้น รีบส่ายหัว เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าคนๆหนึ่งจะสามารถมีพลังได้มากขึ้นเพียงแค่ตื่นมาในหนึ่งคืน ตาแก่ในบ้านฉัน และ อาจารย์โรดริเกซ ได้กล่าวเหมือนกันว่าทุกสิ่งทุกอย่าง สามารถทำได้ทีละขั้นตอนเท่านั้น แม้แต่เมืองศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถที่จะทำได้

“แต่ความแข็งแรงฉันเพิ่มมาจริงๆ” เฉียนจิ้นมองไปที่ผ้าปูที่นอนในมือเขา รอยยิ้มขมขื่นปรากฎบนใบหน้าเขา นี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาตรวจสอบความแข็งแรงของเขาเพิ่มขึ้นหรือไม่ การซื้อผ้าปูที่นอนใหม่เป็นสิ่งสำคัญที่สุด เขานอนไม่หลับถ้าไม่มีมัน

“ผ้าปูที่นอน?” เฉียนจิ้นเอามือไปลูบที่หน้าผาก ดูเหมือนจะต้องหาเงินเพิ่มซะแล้ว ค่อนข้างจะโชคร้ายมากหลังที่เขาออกมาจากครอบครัว เขาได้หาเงินเองเพื่อเอาตัวรอด เงินที่เอามาจากครอบครัวไม่เพียงพอต่อค่าอาหารไม่ต้องนึกถึงเสื้อผ้าเลย

“ดูเหมือนฉันต้องไปหางาน ที่หอแลกเปลี่ยนดูเพื่อจะมีงานอะไรง่ายๆเช่นถือสัมภาระ หรือ อะไรซักอย่างที่ไม่ยาก”

เฉียนจิ้นโยนผ้าปูที่นอนลงไปอ่างไม้ และเขามองไปที่ผ้าห่มอย่างกังวล ถ้ามันฉีกขาดอีกเขาจะประสบปัญหาใหญ่

ขณะนั้นได้มีมือเล็กๆยื่นเข้ามาในอ่างน้ำและคว้าไปที่ผ้าห่มที่ยังแช่อยู่ในน้ำ

เฉียนจิ้นเงยหน้าขึ้นอยากรู้ว่ามันเป็นใคร เขาก็พบเป็นนักเวทย์ฝึกหัดคนนั้น เธอยังขี้อาย แต่เธอกลับกล้าหาญ ที่พยายามจะใกล้เขา เธอยกผ้าห่มอย่างระมัดระวัง และใช้กำลังทั้งหมดเพื่อบิดและบีบน้ำออก

เธอใช้กำลังทั้งหมดที่เธอมี เฉียนจิ้นเชื่อว่าเธอใช้ความพยายามอย่างน้อย 120เปอร์เซ็น ใบหน้าของเธอแดง และร่างกายสั่นเล็กน้อย

เฉียนจิ้นยอมรับแม้ว่า เธอจะมีร่างกายอ่อนแอ แต่ก็มีแรงพอที่จะจัดการกับผ้าห่มได้

“ขอบคุณ” เฉียนกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า “ถ้าคุณมีงานที่ใช้แรงกาย เพียงแค่มาหาฉัน โปรดจำไว้ฉันชื่อเฉียนจิ้น ฉันอยู่ชั้นหนึ่ง ในสาขานักรบ”

“ฉัน กาเบรียล สาขานักเวทย์ ชั้นสอง…” เธอได้ก้มศีรษะลงและมองไปที่เท้าตัวเอง เสียงที่ดูเบาและไม่สบายใจของเธอดูนิ่มนวลกว่าเสียงของยุง เฉียนจิ้นแทบไม่ได้ยินชื่อเธอหลังจากตั้งใจฟังอย่างดี

“ชั้นสอง? กาเบรียล?” เฉียนจิ้นสังเกตุเห็นนักเวทย์สาวในรายละเอียดมากขึ้น เธอดูเหมือนมีอายุแค่14ปีถ้ามองจากรูปร่าง อายุ16? เฉินจิ้นไม่สามารถจะบอกได้แค่เพียงมองจากรูปร่างของเธอ