0 Views

อย่างไรก็ตามถ้าเริ่มต่อสู้คืนนี้ เขาจะมีส่วนร่วมในการแข่งขันสำหรับที่นั่งสังเกตการณ์ ทันทีที่เขาเริ่มการต่อสู้ ก็จะไม่มีข้ออ้างในการไม่ยอมรับการต่อสู้อีกต่อไป

“ถ้าเราไม่ต่อสู้?”

“แล้วส่งมอบป้ายของเจ้ามา” [ใบมีดท้องฟ้า]ชี้ไปที่ป้ายในมือของเฉินจิ้น พร้อมกับนึกถึงในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เขาเคยได้ยินข่างลือต่างๆเช่น “แม้ว่าเฉินจิ้น จะได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับที่ 10  แต่เขาสามารถเอาชนะอันดับที่ 9 และอันดับ 8 ในการจัดอันดับความสามารถในการต่อสู้ได้”

[ใบมีดท้องฟ้า]ถือว่าเป็นเรื่องตลกครั้งแรกที่เขาได้ยิน อย่างไรก็ตามหลังจากได้ยิน 3ครั้ง 30ครั้ง 100ครั้งเขาไม่สามารถทนได้

เขาเป็นระดับที่ 8 ในการจัดอันดับความสามารถในการต่อสู้ คนอื่นคิดว่าเขาอ่อนแอกว่าระดับที่ 10  อย่างไรก็ตามเฉินจิ้นไม่เคยอธิบายและบอกกับคนอื่นว่าเขาเป็นคนที่อ่อนที่สุด ทำให้ข่าวลือยิงดังขึ้นไปอีก

ไม่ว่า[ใบมีดท้องฟ้า] จะทำตัวสบายแค่ไหนเขายังโกรธเฉินจิ้น ตอนที่มีคนเสนอเงินให้เขาสังสอนบทเรียนเฉินจิ้น ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะปฏิเสธมัน นอกจากนี้ เฉินจิ้นยังไม่สามารถปฏิเสธการต่อสู้ครั้งนี้ได้ ดังนั้นนั่นหมายความว่า[ใบมีดท้องฟ้า]สามารถได้รับป้ายเป็นของแถม

เฉินจิ้นลูบป้ายในมือ “ป้ายทั้งสามทำได้เพียงนำปัญหามา แต่ถ้าข้าให้มันกับคนอื่น … ” เขาคิด

ถ้านักรบไม่สามารถปกป้องทรัพย์สินของตัวเองได้แล้วเขาก็ไม่สามารถเรียกตัวเองว่าเป็นนักรบได้อีกต่อไป

เฉินจิ้นนำป้ายกลับเข้าไปในกระเป๋า แม้รู้ว่าป้ายเหล่านี้จะนำพาปัญหาและความท้าทายจากนักเรียนคนอื่น แต่เขาไม่อาจยอมแพ้ได้ ถ้าไม่มีป้ายเหล่านี้ เขาจะสูญเสียโอกาสใช้ค่ายกลนักรบพลังงาน

เฉินจิ้นถอนหายใจ เขารู้ว่าสถาบันนั้นฉลาด หลังจากเพียงให้ป้ายเหล่านี้ก็เกิดการแข่งขันกันขึ้นระหว่างนักเรียน ส่งเสริมการต่อสู้และช่วยให้การฝึกฝนของนักรบและนักเวทดียิงขึ้น

“[ใบมีดท้องฟ้า] หยุดพูดกับมัน” ซีซาร์ตะโกนด้วยความโกรธ “ข้าจ่ายเงินให้เจ้าเตะตูดมัน! ไม่ได้ให้มาสนทนาทำความรู้จักกัน! ”

 

[ใบมีดท้องฟ้า]ค่อยๆมองที่ซีซาร์ เขากล่าวด้วยความรังเกียจ “ผ่อนคลาย ข้าเอาเงินของเจ้าและจะทำในสิ่งที่ข้าสัญญาไว้ อย่างไรก็ตามดูลักษณะของเจ้า ถ้าเจ้าพูดกับข้าแบบนี้อีกข้าก็จะเตะตูดเจ้าด้วย   เฉินจิ้นส่งมอบป้ายมา  ข้าจะไม่ลังแกเจ้ามาก มิฉะนั้น…”

 

เฉินจิ้นมองไปที่ซีซาร์และ[ใบมีดท้องฟ้า] เขาถามโรลลินว่า ” [ใบมีดท้องฟ้า] ตีเจ้าไม?”

 

“เขาเตะข้า!” โรคลินส่งเสียงคำรามขณะที่เขาหายใจเข้าและพยายามจะทำให้ตัวเองเป็นอิสระ “เขาเป็นคนแรกที่ทำร้ายข้า”

 

“เอาล่ะ” เฉินจิ้นมองไปที่[ใบมีดท้องฟ้า] และพูด”จับป้ายของเจ้าตบหน้าตัวเองสองครั้งและขอโทษเพื่อนของข้า ถ้าเจ้าทำอย่างนั้น ข้าจะไม่ลังแกเจ้ามาก ”

นอกพื้นที่วงกลมได้เกิดความเงียบ รุ่นพี่ประหลาดใจ “อันดับที่ 10กล้าพูดเช่นนั้นกับระดับที่สูงกว่า?” พวกเขาคิด

ซีซาร์เป็นคนแรกที่หัวเราะออกมาดังๆ หลังจากช่วงเวลาสั้นๆ ของความเงียบ เขารู้ดีว่าสิ่งที่เฉินจิ้นกล่าวจะทำให้[ใบมีดท้องฟ้า]โกรธ หลังจากได้ยินต่อให้ไม่ใช่[ใบมีดท้องฟ้า] ถ้าเป็นนักรบคนอื่นยังโกรธเมื่อคนที่ระดับต่ำกว่าดูถูก

ใบหน้าที่หล่อเหลาของ[ใบมีดท้องฟ้า]เริ่มหริตา เขาคิดว่าเขามีปัญหาในการได้ยิน “เขากล้าได้อย่างไร? เขากล้าท้าทายข้าแบบนี้ได้อย่างไร? เขาไม่รู้หรือว่าการจัดอันดับเป็นตัวตัดสินที่ถูกต้องที่สุด? นี่เขาเป็นแค่อันดับที่10กล้าท้าทายข้าหรือ ”

 

[ใบมีดท้องฟ้า] ยกแขนทั้งสองข้างที่ยาวกว่าปกติในขณะที่เขาเหลือบมองซีซาร์ “เจ้าโชคดี ข้าจะทำให้เขานอนเล่นในโรงพยาบาลสักสองสามเดือน “เขากล่าว

ซีซาร์ได้ออกจากพื้นที่ในวงกลมอย่างร่าเริง เขาหยิบไม้ที่หนาพอๆ กับแขนเคาะเบาๆ บนฝ่ามือ เขากำลังคิดถึงเวลาที่น่าอับอายของเฉินจิ้นตอนพ้ายแพ้

เฉพาะเฉินจิ้นและ[ใบมีดท้องฟ้า]ที่อยู่ในพื้นที่วงกลมตอนนี้ การต่อสู้กำลังจะเริ่มขึ้น รุ่งพี่จ้องที่พวกเขาด้วยความอยากรู้ พวกเขาอยากจะดูว่าเรื่องนี้จะจบแบบไหน

[ใบมีดท้องฟ้า] ยืนตรงและเท้าของเขาอยู่ใกล้กันขณะที่เขาจ้องมองเฉินจิ้น เขาขยับตัว เท้าซ้ายของเขาก้าวไปข้างหน้าและยกข้อศอกขึ้น ทั้งสองมือกำปั้น หนึ่งของมันถูกวางไว้ในด้านหน้าช่องท้องและอีกข่างถูกวางไว้ห่างไม่กี่นิ้วเหนือมัน เท้าขวาของเขาก้าวออกมาครึ่งก้าวคล้ายกับลิงยืน

 

ปล.[ใบมีดท้องฟ้า]นี้จะไม่ชื่อจริงๆใช้ไม -*-!