0 Views

“หลินเฟิง มาส่งสินค้าที่นี่หน่อยสิ! เนื้อไม่พอ ฉันยังคงต้องการอีก 20 ปอนด์ “
ปลายสายได้ยินเสียงผู้หญิงวัยกลางคนดังออกมา
       หลินเฟิง เป็นตัวแทนจำหน่ายของซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นตัวแทนจำหน่าย แต่จริงๆแล้วเขาไม่ค่อยทำอะไร นั่นคือเขารับเนื้อดิบจากตลาดขายส่งแล้วส่งให้ไปซูเปอร์มาร์เก็ตอีกที หลังจากนั้นเนื้อจะผ่านการปรุงแต่งรสและการแปรรูปหลายแบบจนกลายเป็นเนื้อกึ่งสำเร็จรูปที่ปรุงสุกแล้วพร้อมขาย กำไรจากธุรกิจนี้ไม่มากและเป็นไปไม่ได้ที่จะรวยจากธุรกิจนี้ อย่างไรก็ตามจำนวนเงินนี้ก็เพื่อการศึกษาระดับวิทยาลัยของหลินเฟิง แต่ยังคงเป็นเงินจำนวนมากเมื่อเทียบกับคนธรรมดาที่ขวนขวาย
       เมื่อวางโทรศัพท์ หลินเฟิง ไปที่ชั้นล่างเพื่อเข้าไปในรถตู้มือสองของเขา เขาขับรถไปที่ตลาดขายส่งในบริเวณใกล้เคียงเพื่อซื้อเนื้อวัวจำนวน 20 ปอนด์ หลังจากนั้นเขาได้ส่งมอบไปยังสถานที่จัดส่งอย่างรวดเร็ว ณ ที่จอดรถใต้ดินของซูเปอร์มาร์เก็ต
      “พรุ่งนี้เรายังต้องการแฮมเบอร์เกอร์อยู่นะ อย่าลืมละ”
       ก่อนกลับ หลินเฟิง ได้รับการเตือนจากพนักงานขายของซูเปอร์มาร์เก็ต คุณป้าพนักงานอายุมากกว่า 50 ปีและนิสัยดี เธอทำงานหนักและมีความสามารถนั่นคือสิ่งที่ทำให้หลินเฟิง สบายใจเมื่อทำงานด้วย
       เมื่อล่ำลากับคุณป้าพนักงานเสร็จ หลินเฟิงหันไปรอบ ๆ เตรียมตัวจะขับรถกลับบ้าน เพราะได้ชวนแฟนสาวของเขามาทานอาหารค่ำด้วย เขาต้องกลับบ้านเพื่อจัดแจงตัวเองก่อนออกเดต
“ระวัง!”
     เมื่อหลินเฟิงกำลังหมุนกลับ พนักงานที่อยู่ข้างๆเขาร้องเตือน
หลินเฟิง ไม่ทันได้ตอบสนอง เขามองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากความมืดเบื้องหน้าของเขาและเป็นลม ชั้นวางของร้านค้ามีน้ำหนักหลายร้อยปอนด์ยุบลงใส่หลินเฟิง
……
     ไม่ทราบว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่ หลินเฟิงเปิดตาของเขาและพบว่าตัวเองอยู่ในคลังสินค้า เก่าๆ คลังสินค้าใหญ่ใหญ่ที่เต็มไปด้วยฝุ่น ดูเหมือนว่ามันไม่ได้ถูกใช้เป็นเวลานาน
      หลินเฟิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย ตอนแรกเขาอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต ทำไมตอนนี้เขาถึงมาปรากฏที่นี่?
เขายืนขึ้นและสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวของเขา เมื่อถึงประตูคลังสินค้า หลินเฟิง เปิดออกและมองออกไป
       เมื่อเห็นสถานการณ์ภายนอก หลินเฟิง ก็ตะลึง ถนนที่อยู่ด้านนอก รถโทรมและพัง ถูกซ้อนทับ อยู่บนท้องถนน บนถนนมีศพอยู่จำนวนเล็กน้อย ซากศพเน่าเสียและปล่อยกลิ่นฉุนกลุ่มแมลงวันบินอยู่รอบ ๆ ศพ
       หลินเฟิงตกใจกับภาพที่เขาเห็น เขารีบหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อโทรเรียกตำรวจ แต่หน้าจอกับแสดงให้เห็นว่าไม่มีสัญญาณ ไม่ว่าจะโทรกี่ครั้งก็ยังไม่ สามารถเชื่อมต่อได้
“อาาา!”
       เสียงคำรามดังขึ้น หลินเฟิง มีคนร้องคำรามและที่เดินตรงไปยังหลินฮเฟิง พวกเขายังเดินส่ายไปมาขณะที่พวกเขาเดิน เมื่อมองเห็นการปรากฏตัวของพวกเขาคนควรจะเป็นคนวัยกลางคน แต่เนื้อบนใบหน้าของเขาดูเหมือนจะเน่าเสียมาก เพราะว่าอยู่ห่างกันมาก หลินเฟิง จึงไม่สามารถเห็นหน้าเขาได้อย่างชัดเจน
“ซอมบี้!”
       เมื่อมองจากรูปลักษณ์ของคนเหล่านี้ หลินเฟิง ตะโกนออกมา ในเวลานี้ระยะห่างระหว่างเขากับซอมบี้กระชั้นชิดเข้ามา ใบหน้าของซอมบี้เละเทะ ดวงตาของมันโผล่ออกมาคล้ายกับซอมบี้ในรายการโทรทัศน์
มองดูแล้วไม่น่าใช่การถ่ายหนัง หลินเฟิงรีบวิ่งกลับเข้าไปในโกดังเปล่าและปิดประตู
“จะเป็นได้ไหมที่ฉันตื่นขึ้นมาตอนโลกแตก?” หลินเฟิงกล่าวเบา ๆ ขณะที่เขากรีดร้องอยู่ในใจ
“ไม่..ไม่ถูกต้อง.” หลินเฟิงย้อนคิด รถที่เขาเห็นบนท้องถนนในตอนนี้เขาไม่เคยเห็นชื่อแบรนด์มันมาก่อน
จะเป็นไปได้ไหม … เขาข้ามโลก?
        หลินเฟิง อ่านนิยายในเวลาว่างและอ่านนิยายเกี่ยวกับการข้ามโลกมาก่อน ตอนนี้เขาคิดถึงเรื่องนี้แล้วมันก็เหมือนกับสถานการณ์ในนิยายที่เขาอ่าน
ฉับพลันหลินเฟิงรู้สึกเจ็บปวดที่แขนของเขา เมื่อมองไปที่มัน หลินเฟิง เห็นรอยสักปรากฏบนแขนของเขา
รอยสักเป็นสัญญาลักษณ์ ที่เคยเป็นของซุปเปอร์มาร์เก็ตที่หลินเฟิงเคยส่งสินค้าให้
         ในขณะนั้น หลินเฟิงรู้สึกภาพตรงหน้าเบลอ เวลาต่อมาหลินเฟิงพบตัวเองอยู่ที่ทางเข้าซุปเปอร์มาร์เก็ต
ไม่มีสัญญาญอะไรในซุบเปอร์มาเก็ต ชั้นวางยังเต็มไปด้วยสินค้าอย่างเรียบร้อย
“ซุปเปอร์มาร์เก็ตนี้ถูกข้ามโลกมาพร้อมกันหรอ?”
         หลินเฟิง งงงวยเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในเขตแปรรูปที่อยู่ด้านหลังแผนกขายปลา
เขาหยิบมีดยาวขึ้น แม้จะเป็นมีดยาวเนื่องจากเหตุผลด้านความปลอดภัย ทำให้มันไม่หนักนักและและมันอาจหนักไม่ถึงปอนด์ด้วยซ้ำ หลังจากได้มีดยาว หลินเฟิง ได้คิดถึงการออกจากที่นี่
         สักพัก หลินเฟิงคิดว่าดวงตาของเขาเบลอและเขาก็กลับมาอยู่ในในโกดังอีกครั้ง
พอแน่ใจว่ามันเป็นแขนของเขาที่นำไปสู่ซูเปอร์มาร์เก็ต สิ่งนี้ทำให้หลินฮั่นสะดุ้งตกใจ
         เพื่อดูว่าเวลาในซุปเปอร์มาร์เก็ตแตกต่างจากเวลานอกหรือไม่ หลินเฟิง ทำการทดลอง ครั้งแรกที่เขาคิดจะเข้าซุปเปอร์มาร์เก็ตในใจ หลังจากเข้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเขาใช้เวลาไม่กี่นาทีในการเรียกดูสินค้าบนชั้นวาง จากนั้นหลินเฟิงกลับมาสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง
          เมื่อกลับมาที่คลังสินค้าหลินเฟิงได้เอามือถือออกมาดู ขณะที่เขากลับมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตเวลาที่แสดงบนโทรศัพท์มือถือไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
เกี่ยวกับด้านนอกเวลายังคงเท่าเดิมเมื่ออยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต ผ่านการทดสอบนี้ หลินเฟิง ได้มาถึงคำตอบที่เขาต้องการ
          หลินเฟิงไม่รู้ว่าเขาจะกลับไปได้หรือไม่หลังจากที่ถูกพาตัวมาที่นี่ แต่ในขณะนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการอยู่รอดกับสถานะการณ์นี้ ซอมบี้นอกประตูคลังสินค้าเริ่มกระแทกประตู หลินเฟิง ไม่เชื่อว่านี่เป็นความฝัน
         หลินเฟิง กระฉับมีดยาวเพื่อเพิ่มความมั่นใจมากขึ้น  ในวิทยาลัยหลินเฟิงเป็นนักเรียนกีฬาและเป็นผู้เชี่ยวชาญในการป้องกันตัวเอง เนื่องจากพ่อแม่เสียชีวิตในวัยเด็ก หลินเฟิงที่เป็นเด็กกำพร้าจึงเข้าโรงเรียนป้องกันตัวเองที่จัดตั้งขึ้นโดยประเทศ ด้วยการฝึกอย่างหนัก ทักษะของหลินเฟิง ดีมาก
เมื่อสำรวจรอบ ๆ หลินเฟิง ตระหนักว่าคลังสินค้ามีทางเข้าอีกทาง คลังสินค้ามีขนาดใหญ่ดังนั้นระยะห่างระหว่างทางเข้าอีกทางและทางเข้าที่ซอมบี้อยู่ด้านนอกห่างออกไป 50 เมตร เป็นผลให้หลินเฟิงหน้าไปยังทางเข้าอื่น
        หลังจากรออยู่ที่ประตูเป็นเวลานานมากและตระหนักว่าไม่มีซอมบี้อยู่ หลินเฟิง จึงเปิดประตูคลังสินค้าและเดินออกไปอย่างระมัดระวัง
หลินเฟิงคิดเรื่องนี้มาก่อน ตั้งแต่เขามีซูเปอร์มาร์เก็ตถ้าเขาต้องการที่จะอยู่ในคลังสินค้าอย่างน้อยเขาจะไม่อดตาย
         อย่างไรก็ตามยังมีซอมบี้อยู่ใกล้ประตูคลังสินค้า หลินเฟิง ไม่สามารถรับประกันได้ว่าซอมบี้จะไม่เปิดประตูหรือว่าพวกเขาจะเข้าคลังสินค้าผ่านทางอื่น ๆ หรือไม่ นั่นคือเหตุผลที่ด้านในของคลังสินค้าไม่ปลอดภัยทั้งหมด
ความเร็วของซอมบี้ที่ หลินเฟิง เห็น มันไม่ได้รวดเร็วทั้งหมด มันก็คล้ายกับความเร็วจากการเดินของคนปกติ หลินเฟิงคิดว่าโลกนี้ยังคงมีมนุษย์บางคนอยู่รอดได้และตัดสินใจที่จะออกไปสำรวจ
         เมื่อถึงด้านนอกของโกดังหลินเฟิงเห็นว่าไม่ไกลนักมีรถจอดอยู่หลายคัน แม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็นชื่อแบรนด์มาก่อน แต่เมื่อเขาไปดูรถโครงสร้างของมันก็คล้ายคลึงกับรถในโลกของเขา นอกจากนี้บางคันยังมีกุญแจอยู่ด้วย
ไม่ว่ารถยนต์คันไหน หลินเฟิง จะพยายามอะไรติดเครื่องพวกมันก็ไม่สมารถที่จะสตาร์ทติดได้ ในที่สุดหลินเฟิงก็เจอรถจี๊ปสีแดง รถจี๊ปนี้ดูหรูหรากว่ารถคันอื่น ๆ เล็กน้อย
         อาจเป็นเพราะรถคันนี้มีความซับซ้อนมากขึ้นกว่าคันอื่นๆ รถในโลกนี้มีวิธีป้องกันแบตเตอรี่ที่ผิดแปลกออกไป หลินเฟิงพยายามสัก2-3 ครั้งและเครื่องยนต์ก็สตาร์ทติด มันทำให้เขาโล่งใจมากขึ้น อย่างไรก็ตามในโลกที่ไม่คุ้นเคยนี้เป็นไปได้ว่ามีการระบาดของซอมบี้อยู่ข้างนอก การมีรถจะเพิ่มความปลอดภัยเป็นสองเท่า
         ย้ายเข้าไปอยู่ในรถและนั่งอยู่ที่ที่นั่งคนขับ หลินเฟิงเห็นว่าเครื่องวัดน้ำมันของรถคันนี้แสดงให้เห็นว่ามันเกือบเต็มถัง ทำให้หลินเฟิงรู้สึกดีใจมากๆ เขารู้สึกขอบคุณเจ้าของรถที่เขาไม่เคยพบมาก่อน แน่นอนเขาอาจเป็นหนึ่งในซอมบี้เหล่านี้ภายนอก
หลินเฟิง ขับรถไปที่ถนนสายหลักและขับไปตามถนน เขาต้องออกจากสถานที่แห่งนี้ ไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ และยังไม่สามารถรับข้อมูลเกี่ยวกับโลกใบนี้ได้ที่นี่ ทั้งสองด้านของถนนปรากฏซอมบี้2-3 ตัว มีซอมบี้ชายและหญิง เมื่อได้เห็นรถของหลินเฟิงพวกเขาวิ่งเข้าหา อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ช้าเกินไปและกินไอเสียได้จากรถจี๊ปเท่านั้น
         หลังจากขับรถไปเกือบ 10 กิโลเมตร หลินเฟิง พบว่าจำนวนซอมบี้บนถนนทั้งสองด้านค่อยๆลดลง แม้จะอยู่ริมถนนก็มีพื้นที่เพาะปลูกที่รกร้างซึ่งมีพืชที่ไม่รู้จักปลูกไว้ อาจเป็นเพราะไม่มีใครเฝ้าดูมันวัชพืชจึงผุดขึ้นมา ดูเหมือนว่าระยะเวลาของล่มสลายของโลกใบนี้จะเพิ่งเกิดขึ้นในช่วงสั้นๆ หลินเฟิง คิดในใจ หลังจากขับรถไปอีกสองกิโลเมตร หลินเฟิง ก็พบว่าถนนแถวนี้ไม่ค่อยมีซอมบี้อยู่
ด้านหน้ารถหลายร้อยเมตรเป็นเห็นเงาส่ายเล็กน้อยเหมือนบางสิ่งกำลังเดิน หลินเฟิงไม่รู้ว่าเงานี้เป็นคนที่มีชีวิตอยู่หรือเป็นคนที่เป็นซอมบี้ ในโลกตอนนี้จะดีกว่าถ้าระวังเอาไว้ เขาเร่งเครื่องเพื่อจะผ่านไป
         ในขณะนั้นราวกับว่าเงาได้ยินเสียงเครื่องยนต์ของรถและหันไปรอบ ๆ เห็นรถที่ที่วิ่งมาเงาพุ่งเข้าหาหลินเฟิงและโบกมือให้กับเขา เมื่อเห็นว่ามันไม่ได้เป็นซอมบี้หลินเฟิงผ่อนคลายลง