0 Views

บทที่ 40 แผนการ

ยามบ่ายในเดือนกันยายนที่ไร้แสงแดด ฝนตกปรอยๆด้านนอกหน้าต่าง

“ฉันขอถอนคำพูดเกี่ยวกับตาลุงหื่น บอสใหญ่เซียว สายตาของคุณไม่เหมือนใครจริงๆ ถึงแม้ฉันจะรับไอเดียของหลานจุนเหยียนไม่ได้เกือบทุกอย่าง แต่เขาเชี่ยวชาญในการพัฒนาเกมส์ “จีบสาว” สำหรับวัยรุ่นจริงๆ แค่แป็ปเดียวเขาก็ส่งเกมส์ออกวางตลาดได้แล้ว” นั่วนั่วพึมพำ ขณะนอนกลิ้งอยู่บนโซฟา มองบอสใหญ่เซียวเล่น “Plants vs. Zombies” พลางพลิกหน้านิตยสารไปพลาง

เพราะว่าฝนตก นั่วนั่วเลยต้องยกเลิกแผนการเดินเล่น และโดนบอสใหญเซียวลักพาตัวกลับออฟฟิศ

เซียวอี้ไม่ให้ความเห็นอะไร กระต่ายขาวตัวน้อยพลิกตัวอยู่บนโซฟา พูดเอ่ย “ฉันว่าน่าจะเติมอะไรสักอย่างเข้าไป เพื่อเพิ่มกำลังซื้อ เช่น YY [1]. ตัวละครชายในเกมส์มีเยอะขึ้นแล้ว ถ้าตัวละครมีความสัมพันธ์แบบ YY กัน อาจจะดึงดูดความสนใจจากผู้เล่นเพศหญิง …… “

ดวงตาคู่นั้นทอประกายสดใสระหว่างพูด และเธอกระโดดจากโซฟา “ตอนนี้ตลาด Yaoi (Boys’ Love) นั้นมาแรงมาก ถ้า Owl Wing ยึดส่วนแบ่งตลาดนี้มาได้ โดยการปล่อยเกมส์แนวฮาเร็มผู้ชาย น่าจะฮิตน่าดู คิดแบบนั้นไหมคะเจ้านาย”

เจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยเล่าความคิดตัวเองให้บอสใหญ่ฟังอย่างตื่นเต้น เธอหวังว่าจะได้รับคำอนุมัติจากเซียวอี้ทันที เธอจะได้รีบเขียนร่างเสนอโครงการ  แต่เซียวอี้กลับนั่งนิ่งไม่ขยับ คลึงคางอย่างใช้ความคิดในการวางแผนเล่นเกมส์ต่อ

นั่วนั่วอดหงุดหงิดไม่ได้ “คุณได้ยินที่ฉันพูดหรือเปล่า”

“อืม” บอสใหญ่เซียวตัดสินใจปลูกดอกทานตะวัน เอ่ยเรียบๆ “ช่วงพักกลางวัน อย่าคุยเรื่องงาน”

-___-|||

“อ้อ แล้วถ้าเธอมีความคิดอะไร เธอควรจะไปคุยกับหลานจุนเหยียน พฤติกรรมของเธอตอนนี้เรียกได้ว่ารีบร้อนจนเกินไป”

-___-#

นั่วนั่วรู้สึกอายจนอยากมุดดิน กัดฟันก่อนเอ่ยอย่างแค้นๆ “นี่ช่วงพักกลางวัน งั้นฉันก็มีอิสระในการตัดสินใจว่าจะใช้มันยังไงก็ได้ใช่ไหม ฉันไปล่ะ”

พูดจบนั่วนั่วก็เดินไปทันที แต่บอสใหญ่เซียวดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน ก่อนเริ่มแทะเล็มอย่างชำนาญ เก้าอี้ที่ไม่สามารถรับน้ำหนักของสองคนได้ ส่งเสียงเอี๊ยด และเพราะว่าบอสใหญ่เซียวทิ้งน้ำหนักลงบนเก้าอี้เต็มๆ มันจึงสั่นอย่างแรง

นั่วนั่วกลัวจะล้มลงบนพื้นทั้งคู่จึงไม่กล้าขัดขืน เธอไม่มีทางเลือกได้แต่นั่งอยู่บนตักหมาป่าจอมหื่นอย่างเชื่อฟัง ปล่อยให้เขาทำตามใจ แต่เหตุผลลึกๆในใจร้องเตือน:

ประตูออฟฟิศไม่ได้ล็อค

เพราะว่าคำพูดของลุงไห่ “เธอสองคนทำอะไรในห้องตอนบ่ายทุกวัน” ตอนนั่วนั่วเข้ามาในห้องทำงานจึงไม่ล็อคประตู เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจของทั้งบอสใหญ่เซียวและเธอ แต่สุดท้ายน่ะเหรอ……….

ตามปกติ ใครจะกล้าเข้าถ้ำหมาป่าโดยไม่เคาะประตูกัน แต่หัวใจดวงน้อยของนั่วนั่วก็รับไม่ได้ เต้นตึกตักราวกับจะทะลุออกมาจากอก

หลายนาทีหลังจากนั้น บอสใหญ่เซียวปล่อยเจ้ากระต่ายน้อย แต่สองแขนยังโอบรอบเอวนั่วนั่วอย่างหวงแหน นั่วนั่วรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆรินรดบนลำคอ จนรู้สึกคันๆ เจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยได้แต่ปล่อยใจอยู่ในอ้อมกอดของบอสใหญ่เซียว ใบหน้าเล็กๆนั้นแดงก่ำ

อืม…… เธอไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองหรือเปล่า แต่เธอรู้สึกว่าพักนี้บอสใหญ่เซียวต้องการมากขึ้นเรื่อยๆ ………. จนแทบไม่เคยพอ ตอนไปส่งเธอที่บ้าน ก่อนเธอลงจากรถ เขาก็อยากจูบเธอ ระหว่างดูหนัง เขาก็อยากจูบเธอ ตอนบ่ายๆแบบนี้ เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยเธอ

>__<

และทุกครั้งไม่ใช่การกอดธรรมดา แต่กอดจนเธอแทบจะจมอยู่ในอ้อมอกนั้นด้วยความเสน่หา ก่อนปล่อยเธอแบบไม่ค่อยเต็มใจ ทุกครั้งที่จูบ เขามักจะส่งสายตา “ฉันอยากได้อีก” เฮ้อ นี่สินะที่เขาว่า ผู้ชายใช้ร่างกายท่อนล่างคิดเสมอ ไม่เว้นแม้แต่บอสใหญ่เซียวที่แสนยอดเยี่ยมและพิเศษ…….เขาอยากจะ……….

หยุด! หยุดนะ!!

นั่วนั่วส่ายศีรษะ พยายามโยนความคิดน่ากลัวออกจากหัว แต่ริมฝีปากของบอสใหญ่เซียวกดลงมา อ้อยอิ่งอยู่ชั่วครู่ก่อนเอ่ย

“อีกไม่กี่วันเป็นวันเกิดฉัน เธอเตรียมของขวัญอะไรไว้ หือ?”

กระต่ายขาวตัวน้อยเงยหน้าขึ้น นี่คือปัญหาใหญ่ที่สุดของเธอ ถ้าเป็นคนอื่น เธอคงถามไปตรงๆแบบไม่ลังเลว่า “คุณอยากได้อะไร” แต่เพราะว่านี่เป็นบอสใหญ่ เธอไม่ต้องถามก็รู้คำตอบว่า “เธอไง”

นั่วนั่วที่รู้สึกสับสน จึงแสร้งทำนิ่งๆก่อนเอ่ย “ความลับค่ะ เดี๋ยวคุณก็รู้เอง”

บอสใหญ่เซียวที่ได้ยินคำตอบก็กอดนั่วนั่วแน่นกว่าเดิม กระซิบข้างหูด้วยเสียงทุ้มดึงดูด “บ้านสวนจันทราริมธารซ่อมเสร็จแล้วนะ นั่วนั่ว วันเกิดฉันเชิญคุณลุงคุณป้ามาเยี่ยมสิ แล้วหลังจากนั้น เธอก็ย้ายเข้าได้——”

นั่วนั่วซบอยู่ในอ้อมแขนเซียวอี้แบบขยับไม่ได้ สมองนิ่งไปชั่วครู่

เชิญพ่อแม่เธอมาพบ พ่อแม่สองฝ่ายพบหน้ากัน

และก็ย้ายเข้าเรือนหอที่บอสใหญ่เซียวเตรียมไว้ให้

และพวกเขาก็อยู่กันอย่างมีความสุข…. แค่พวกเขาสองคน

บอสใหญ่เซียว นี่เป็นการขอแต่งงานอีกครั้งงั้นเหรอ

“เอ่อ……” เจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยเงยหน้ามองเพดานแบบอายๆ “ไม่เร็วไปเหรอคะ”

“เร็วไป?” บอสใหญ่เซียวยังพูดโดยเลือกใช้คำแฝงความหมาย “แต่ฉันรอไม่ไหวแล้ว……”

O (>﹏<) o

นั่วนั่วเข้าใจเจตนาเบื้องหลังคำพูดนั่น: ฉันรอกินเธอไม่ไหวแล้ว…..”

ผู้ชายเป็นสัตว์จอมหื่นจริงๆ ไม่มีทางหนีสำหรับเธอ

นั่วนั่วที่กำลังเดินออกจากออฟฟิศบอสใหญ่เซียวบทที่เธอเจอม่อจื้อหยวน นั่วนั่วตระหนกเล็กๆ ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ รุ่นพี่จื้อหยวนมายืนตรงประตูนี้นานเท่าไรแล้ว เขาได้ยิน….เอ่อ ได้ยินอะไรที่เขาไม่ควรได้ยินหรือเปล่า ถึงกระนั้น นั่วนั่วแกล้งทำหน้านิ่งยิ้มพูด “รุ่นพี่ม่อ”

ม่อจื้อหยวน “หืมม์”

“มาหาเจ้านายเรื่องงานเหรอคะ”

“หืมม์”

“มารอนานหรือยังคะ”

“หืมม์”

o(╯□╰)o

หลังจากที่นั่วนั่วกับเซียวอี้เปิดเผยว่าคบกันอยู่ ม่อจื้อหยวนนั้นแสดงออกกับเธออย่างเย็นชา หลังจากนั่วนั่วพยายามคุยเรื่อยเปื่อยอยู่ครึ่งวัน เห็นสีหน้าหมดอาลัยตายอยากของเขาก็รู้สึกหดหู่เหมือนกัน เธอยิ้มก่อนจะจากไป หลังจากเธอเดินไปสองสามก้าว เธอได้ยินรุ่นพี่ม่อเอ่ยเบาๆ

“ฉันนึกว่าเธอจะขัดขืนเสียอีก”

ดวงตานั่วนั่วเหมือนจะเต้นรำ หันกลับมายิ้มอ่อนๆ “ฉันตั้งใจแน่ค่ะ แต่ถ้าไม่มีแผนการดีๆ ฉันจะไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามแน่ๆ”

“การขัดขืน” ที่รุ่นพี่ม่อพูดถึงนั้นเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน

หลังจากลุงไห่คุยกับนั่วนั่ว นั่วนั่วเริ่มลังเลว่าจะทำงานกับ OWL Wing ต่อไหม และคำปรึกษาจากเพื่อนสนิทอย่างซู่ซุ่ เจ้ากระต่ายขาวจึงมุ่งมั่นจะหางานใหม่ แต่ก็มีอะไรเกิดขึ้นเสียก่อน

วันนั้น ขณะที่นั่วนั่วกำลังอ่านประกาศรับสมัครงานบนเวปไซต์ “Huang Yan. ม่อจื้อหยวนส่งข้อความมาให้เธอทาง QQ เธอเปิดหน้าต่างเพื่อดู ก่อนพบไฟล์เสียงจากรุ่นพี่ม่อ

เธอกดรับไฟล์ ลังเลว่าจะถามดีไหมว่ามันคืออะไร รุ่นพี่ม่อก็ส่งข้อความสั้นๆมา “ฟังดูสิ”

ไฟล์ถูกส่งมาเรียบร้อย นั่วนั่วสวมหูฟัง เป็นบันทึกการประชุม เพราะว่าการประชุมนั้นมักจะพูดคุยกันหลากหัวข้อ เพื่อไม่ให้ข้ามอะไรไป จึงมักจะมีการอัดเสียงไว้บ่อยๆ แต่ทำไมรุ่นพี่ม่อถึงส่งมาให้เธอกัน

นั่วนั่วรู้สึกว่าแปลกๆ เธอไม่ได้อยู่ในทีม “กิเลนมาร” แล้ว ทำไมเธอต้องฟังบันทึกการประชุมด้วยล่ะ นั่วนั่วกำลังจะถามม่อจื้อหยวนเมื่อได้ยินเสียงบอสใหญ่เซียว

“จบการประชุมแค่นี้ ลุงไห่ช่วยอยู่ต่อด้วย”

“ครับ”

……

นิ้วเรียวของนั่วนั่วหยุดชะงักบนคีย์บอร์ด เสียงชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

“ลุงไห่ เรื่องนั้นเป็นยังไงบ้าง”

“ผมแบไพ่ให้คุณซูนั่วแล้ว ตอนนี้เธอเริ่มสั่นคลอนแล้วครับ”

“อืม ถ้าเธอไม่ยื่นใบลาออกภายในเดือนนี้ ทำตามแผนสองได้เลย เข้าใจไหม”

“ได้ครับ แต่คุณซูนั่วเป็นคนที่มองเห็นภาพรวม เมื่อวานหลังจากที่ผมเปิดตาเธอ เธอก็เข้าใจความรู้สึกดี เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าเธออยู่ที่บริษัทได้ไม่นาน แต่ข่าวลือเรื่องจดหมายรักที่กำลังแพร่กระจายอยู่….”

“ไปคุยกับหัวหน้าแผนกเป็นการส่วนตัว ให้พวกเขาเตือนลูกน้องว่าห้ามพูดอะไรไม่ดี”

นั่วนั่วที่ยังสวมหูฟังอยู่  ขมวดคิ้วจนแทบจะเป็นปม ข่าวลือในบริษัท คำพูดของลุงไห่ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบริษัท ข่าวลือที่ดังขนาดนี้ ทำไมบอสใหญ่เซียวจะไม่รู้เรื่อง แล้วพอรู้ ทำไมเขาถึงไม่ทำอะไร เพราะว่า——

คำตอบชัดเจนอยู่ตรงหน้า ม่อจื้อหยวนที่คิดว่าเธอควรฟังประเด็นสำคัญจึงส่งไฟล์มาให้

[แผนกวางแผนม่อจื้อหยวน]: ตอนประชุมจบ ฉันลืมปากกาอัดเสียงไว้ พอฉันไปหยิบมา ฉันได้ยินเรื่องนี้ อาจจะมีประโยชน์กับเธอ

จริงสิ มีประโยชน์มากจริงๆ นั่วนั่วเบ้ปาก เธอนึกขึ้นได้ว่าจะถามอะไร ม่อจื้อหยวน “ฉันอยากถามอะไรรุ่นพี่ม่อหน่อย อะแฮ่มๆ บริษัทเรามีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับ “Huang Yan” ไหมคะ”

บอสใหญ่เซียวอยากให้เธอลาออก แต่ไม่กล้าพูด เลยจัดการวางกับดักเธอ เมื่อ “Huang Yan” ประกาศรับสมัครงาน เธอจำได้ว่า บอสใหญ่เซียวคือผู้เล่นอันดับหนึ่งของเกมส์ “เฟิ่งเหยียนเก้าวัน” นั่วนั่วรู้สึกว่ามันจะบังเอิญเกินไปแล้ว

ม่อจื้อหยวนส่ายศีรษะ “ไม่”

นั่วนั่วงุนงงเมื่อรุ่นพี่ม่อเสริม “แต่ “Huang Yan” นั้นสร้างโดยพี่น้องที่เรียนโรงเรียนเดียวกัน ฉันจำได้ว่าเซียวอี้สนิทกับเขามาก”

เจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยตาสว่างทันที เหอ…………ทุกอย่างเชื่อมต่อกันอย่างเป็นเหตุเป็นผล บอสใหญ่เซียวเคยบอกเธอว่า “หวงเหยียนเก้าวัน” เป็นเพื่อนของเขา น่าจะใช่เพื่อนร่วมชั้นคนเดียวกับที่รุ่นพี่ม่อพูดถึง บอสใหญ่ของ “Huang Yan”

การรับสมัครงานนั้นอาจจะเป็นกลยุทธ์ของบอสใหญ่เซียวด้วย เป็นเหยื่อล่อเธอโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่เยี่ยมสุดๆ เพราะว่าถ้าเธอเริ่มทำงานกับบริษัท “Huang Yan” นอกจากปัญหาทุกอย่างของบอสใหญ่เซียวจะหายไปแล้ว ทุกอย่างที่เธอทำจะอยู่ในการควบคุมของเซียวอี้อีกด้วย

บอสใหญ่เซียวคุณนี่หมาป่าห่มหนังแกะชัดๆ! [2]

ทุกอย่างนั้นชัดเจนสำหรับนั่วนั่ว หลังจากเธอเริ่มคิดว่าจะจัดการบอสใหญ่อย่างไร เธอเอ่ย “รุ่นพี่ม่อ ขอบคุณนะคะ” ม่อจื้อหยวนเลิกคิ้ว “ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ฉันแค่รู้สึกว่าใครบางคนต้องได้รับบทเรียนบ้างเท่านั้น” นั่วนั่วหัวเราะ ใช่แล้ว ใครบางคนต้องได้รับบทเรียนดีๆสักบท เธอจะสอนเขาให้เชื่องอย่างไรดีนะ?

ดวงตากลมโตสดใสของเจ้ากระต่ายน้อยกระพริบ เธอได้ความคิดดีๆแล้ว แบบนี้มันต้องตาต่อตา ฟันต่อฟันไงล่ะ!

 

[1] YY 意淫 Yi Yin: ความคิดลามก

[2] 腹黑 Fu Hei: ฝูเฮย ภายนอกดูอ่อนโยนใจดี แต่ภายในกลับเจ้าเล่ห์