0 Views

บทที่ 33 คำขอแต่งงาน

การที่ตัดสินใจแบบนี้ บอสใหญ่เซียวคิดอยู่นาน

อาทิตย์ก่อนหลังจากที่กระต่ายขาวตัวน้อยเอาข้าวกลางวันมาส่ง บอสใหญ่เซียวคิดอย่างจริงจังว่า นั่วนั่วไม่ควรจะอยู่ทำงานต่อที่บริษัท Owl Wing

เหตุผลแรก ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะถูกบุคคลภายนอกทราบ ตอนนี้ข่าวลือจำนวนมากยังวนเวียนอยู่รอบบริษัทตามสัญชาตญานเซียวอี้ไม่อยากให้นั่วนั่วเป็นเป้าหมายของการถูกนินทาว่าร้าย

เหตุผลที่สอง ฝูงหมาป่าแห่งแผนกวางแผนนั้นร้ายกาจขึ้นทุกที เวลาพวกเขาว่างๆ พวกเขาชอบมายืนใกล้ๆหรือวางแขนไว้รอบบ่ากระต่ายขาวตัวน้อยและแทะโลมเธอตามใจชอบ ถึงแม้บอสใหญ่เซียวคิดว่าตัวเองมีขีดความอดทนที่สูงกว่าคนอื่นๆ และค่อนข้างอะลุ้มอะล่วยต่อพี่น้องแผนกวางแผน แต่ถ้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับนั่วนั่วแล้ว เขาไม่สามารถทนได้!

บอสใหญ่เซียวที่ไม่แน่ใจว่าเขาจะทนได้ถึงเมื่อไร เขากลัวว่าสักวันตัวเองจะตบะแตกไล่ฝูงสัตว์เพศผู้ออกจากชั้นสิบเจ็ดให้หมด เหลือไว้แต่เขากับนั่วนั่วสองคน

ข้อที่สาม เขาคิดว่าถ้าเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยอยู่ที่ออฟฟิศ ประสิทธิภาพในการทำงานของเขานั้นจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด เพียงเขาได้ยินเสียงหัวเราะเฮฮาจากด้านนอก เขาอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าฝูงหมาป่าด้านนอกกำลังจีบเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยของเขาอยู่หรือเปล่า ถ้ากำหนดการโปรเจคนั้นล่าช้าและต้องมีการทำงานล่วงเวลา เขาอดห่วงไม่ได้ว่าเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยนั้นจะเหนื่อยและหิว

มีคำกล่าวเก่าแก่ว่า “ความรักในที่ทำงานนั้นไม่น่าปรารถนา” ดังนั้นหลังจากบอสใหญ่เซียวครุ่นคิดอยู่นาน เพียงตวัดปลายปากกา เขาตกลงปฏิเสธคำอนุญาตให้นั่วนั่วเลื่อนขึ้นเป็นพนักงานประจำ

พอเห็นสีหน้าท่าทางหดหู่ท้อแท้ของนั่วนั่ว หัวใจของบอสใหญ่เซียวก็ปวดร้าว ก่อนอธิบายเสียงอ่อน “สถานะของเธอตอนนี้ในบริษัท ทำให้เข้ากับพนักงานคนอื่นๆได้ยาก และครอบครัวของเธอไม่จำเป็นต้องใช้เงินเดือนเธอ ดังนั้น…”

“มันไม่ใช่เรื่องเงินสักหน่อย!!!!” บอสใหญ่เซียวพูดไม่ทันจบเมื่อนั่วนั่วตะโกนก้องด้วยความโมโห ดวงตาลุกโชนในขณะที่เอ่ย “ก่อนที่จะย้ายมาทำงานที่บริษัทนี้ เงินเดือนฉันที่นั่นก็ดีมาก ฉันเข้ากับทั้งเจ้านายและเพื่อนร่วมงานได้ดี การลาออกเพื่อมาเริ่มต้นใหม่ที่นี่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องเงินเดือนเพียงอย่างเดียว แต่ฉันรักงานนี้!!!”

นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวอี้เห็นเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยโกรธ รู้สึกตระหนก เขากระแอมก่อนเอ่ย “นั่วนั่ว อย่าตื่นเต้นไปสิ….

เขายื่นมือมาลูบศีรษะนั่วนั่วเพื่อปลอบเธอ มุมปากค่อยๆโค้งนี้เป็นรอยยิ้มอ่อนโยน เอ่ยช้าๆ “ที่ฉันอยากให้เธอออก เพราะว่าถ้าเรายังมีความสัมพันธ์แบบหัวหน้า-ลูกน้อง การแต่งงานคงไม่ง่ายแน่”

เจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยที่กำลังหน้าบูด ช๊อคก่อนพูดอะไรไม่ออก

นี่คือ….คำขอแต่งงาน?

บอสใหญ่เซียวกระแอมด้วยท่าทีเขินๆ ก่อนค่อยๆหันหลังให้นั่วนั่ว เนื่องจากแก้มของเขานั้นกำลังแดงระเรื่อ เขายอมรับว่า ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งเขานั้นเห็นแก่ตัวมาก เขามุ่งเน้นไปที่อนาคตของเขากับเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อย ไม่ใช่ความก้าวหน้าในอาชีพการงานของนั่วนั่ว

นั่วนั่วถ้าในฐานะแฟนสาวของเซียวอี้นั้นย่อมไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ในอนาคตถ้าเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยใช้ฐานะ “คุณนายเซียว” ในบริษัท ใครจะกล้ากดดันเธอ มอบหมายงานให้เธอ แนะนำเธอแบบมืออาชีพล่ะ สถานการณ์แบบนั้นมีแต่จะลดประสิทธิภาพการทำงานเท่านั้น นอกจากนี้ ตัวเขาเอง ในฐานะ “สามีของคุณนายเซียว” ไม่น่าจะทนใครมาวิพากษ์วิจารณ์นั่วนั่ว และเห็นเธอทำงานงกๆได้

ดังนั้น ทางออกที่ดีที่สุดคือ การลาออก

เซียวอี้ไม่รู้ว่านั่วนั่วจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ดังนั้นหลังจากที่เขาจบประโยค เขายืนอยู่หน้าหน้าต่างแสร้งทำเป็นชมวิว มือของเขาไขว้กัน แต่ฝ่ามือนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาไม่เคยคิดว่าเขาจะมีวันนี้ วันที่เขาตื่นเต้นรอคำตอบจะเป็นจะตาย

ลูกตุ้มนาฬิกาโบราณในห้องทำงานแกว่งไปมาช้าๆ ราวกับผ่านไปหนึ่งทศวรรษ หากผ่านไปแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น เซียวอี้ตั้งใจฟังนั่วนั่วพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “คุณอยากให้ฉันลาออก เพื่อที่เราจะได้แต่งงานกัน อย่างนั้นใช่ไหม?”

เซียวอี้คลี่ยิ้ม แต่เขาไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะทำเสียงจากจมูกดัง “อื้อ”

เขาคิดว่าเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยคงจะซาบซึ้งจนร้องไห้ หรือตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ เขาจินตนาการไว้มากมาย แต่เขาไม่คาดคิดว่าความจริงจะเป็น…….

นั่วนั่วกระแอมเสียงดัง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ความหมายของคุณคือ ความสามารถในการทำงานของฉันนั้นไม่มีอะไรผิด ถ้าเราไม่ได้แต่งงานกัน ฉันก็ไม่ต้องลาออกใช่ไหม”

เซียวอี้ทำหน้าบึ้ง ก่อนที่เขาจะเข้าใจว่านั่วนั่วหมายความว่าอะไร เขาก็ได้ยินเสียงทรงพลังของเธอเอ่ย “ถ้าเป็นแบบนั้น คุณเซียวอี้ ฉันขอแจ้งคุณอย่างเป็นทางการ ณ ที่นี้ ฉันขอปฏิเสธการขอแต่งงานของคุณ!”

ในขณะที่นั่วนั่วออกมาจากห้องทำงานของบอสใหญ่เซียว ซูเหมยหลี่ได้รับประกาศจากลุงไห่ นั่วนั่วถูกปลดจากตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้ว ตามกฏทั่วไป ต้องให้ผู้จัดการฝ่ายบุคคลคุยกับเจ้าตัวเป็นทางการ ก่อนเซ็นต์จดหมายลาออก เก็บของ และไปที่แผนกการเงินเพื่อเคลียร์เงินเดือน

แต่นั่วนั่วที่มีสถานะพิเศษ ซูเหมยหลี่รู้สึกอึดอัดและทำอะไรไม่ถูก เธอเจอนั่วนั่วบนชั้นสิบเจ็ด เจ้ากระต่ายน้อยจ้องจอคอมพิวเตอร์อย่างเหม่อลอย

เมื่อออกมาจากห้องทำงานของเซียวอี้ เพื่อนสาวคนสนิทของเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อย ซูซู เพิ่งส่งมุขตลกมาให้ นั่วนั่วที่รู้สึกอยากระบายปัญหากับใครสักคน พิมพ์ข้อความตอบทันทีอย่างไม่ทันคิด

“บอสใหญ่เซียวขอฉันแต่งงาน”

ซูซู ที่รู้ว่าบอสใหญ่เซียวเป็นใคร ส่งสติ๊กเกอร์ใน QQ ที่มีสีหน้าช๊อคมาให้

[ซูซูกินเนื้อ]: อ๊ายยยยยยยยยยยย เธอจะแต่งงานแล้วเหรอ หุหุ เธอยังไม่ได้พาบอสใหญ่เซียวมาแนะนำกับฉันเลยนะ เธอจะแต่งงานแล้ว ฉันเกลียดเธอ!!!

นั่วนั่วถอนหายใจ ในปากมีรสแย่ๆ และพิมพ์ประโยคต่อไปนี้

[นั่วนั่วจอมขี้เกียจ] แต่ฉันปฏิเสธ

……

เจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยรอคำตอบอยู่นาน แต่ไม่มีอะไรส่งมาสักที นั่วนั่วที่หมดความอดทน พิมพ์ไปว่า:

[ นั่วนั่ว จอมขี้เกียจ ]: เอ๊ะ มีใครอยู่ตรงนั้นไหม

[ ซูซูกินเนื้อ ]: ไม่มีอะไร แค่ชักกระตุกกระแด่วๆ หัวใจฉันเต้นแรงจนจะทะลุอกออกมาอยู่แล้ว ฉันต้องกินยาสงบสติอารมณ์ไปทั้งขวดเลย

[ นั่วนั่ว จอมขี้เกียจ ]: =__= เธอหมายความว่าอะไรน่ะ?

[ ซูซูกินเนื้อ ]: ยัยบ้องตื้นเอ๊ย เธอคิดอะไรของเธอเนี่ย สมองเสื่อมเหรอไง ผู้ชายที่ทั้งแสนดี รวย หล่อขนาดนี้ เธอกล้าดียังไงปฏิเสธเขาเนี่ย เธอปฏิเสธเขาจริงๆน่ะเหรอ ดีมาก ดีมากจริงๆ ฉันปรบมือให้เธอเลย

[ ซูซูกินเนื้อ ]: งั้นเอาแบบนี้ไหมล่ะ เธอเอาเบอร์บอสใหญ่เซียวมาให้ฉันสิ ถ้าเธอไม่ต้องการเขา ดี! ยกเขาให้ฉันเถอะ ฉันจับให้มั่นเลย!!

[ นั่วนั่ว จอมขี้เกียจ ]: อย่าพึ่งตื่นเต้นไปน่ะ ฉันยังพูดไม่จบเลย บอสใหญ่เซียวนี่เยอะเกินไปแล้ว เขาก็รู้ว่าฉันรักงานนี้ขนาดไหน แต่เขายังใช้ “หลังจากที่ฉันแต่งงาน ฉันจะเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้ยาก” เป็นข้อแก้ตัวในการไล่ฉันออก

[ ซูซูกินเนื้อ ]: …… เธอสมองเสื่อมจริงๆใช่ไหม ยัยโง่!!! หลังจากเธอแต่งงานกับบอสใหญ่เซียว เขาจะเป็นของเธอ บริษัทของเขาก็จะเป็นของเธอ มีอะไรยากล่ะ นอนคุยกันสักหนสองหน เขาจะไม่ยอมให้เธอทำงานต่อได้ไงกัน

[ ซูซูกินเนื้อ ]: ยัยบื้อเอ๊ย เธอไม่ได้คิดอะไรเลยใช่ไหม เธอปฏิเสธคำขอแต่งงานของบอสใหญ่เซียวแบบนี้ เธอไม่ได้เสียแค่ผู้ชายสุดเลิศที่ทั้งหล่อและรวย แต่ในที่ทำงาน เขาเป็นเจ้านาย ส่วนเธอน่ะเป็นพนักงานของเขา เขาสามารถทำให้เธอลำบากได้ เธอคิดว่าจะก้าวหน้าต่อได้เหรอไงในบริษัทเขาน่ะ

นั่วนั่วอ่านข้อความของซูซู่แล้ว ได้แต่อึ้งสนิท

ทำไมเธอถึงลืมคำแนะนำของพ่อไปได้นะ เธอสามารถทำให้ใครไม่พอใจก็ได้ ยกเว้นเจ้านาย แต่เธอไม่ได้แค่ตะโกนใส่บอสใหญ่เซียว เธอปฏิเสธคำขอแต่งงานของเขา กระแทกประตูใส่หน้าเขา ก่อนออกมาแบบไม่ไว้หน้าเขาแม้แต่น้อย แล้วเธอจะทำงานที่บริษัทนี้ต่อไปยังไงกัน

นั่วนั่วเกาหัว เอนหลังพิงกำแพง ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว เธอจบแล้ว เธอแค่อยากเก็บงานที่เธอรักไว้เท่านั้นเอง แต่เธอกลับ….

ความคิดของเจ้ากระต่ายน้อยสับสนไปหมด เมื่อหน้าต่าง QQ กระพริบถี่ๆ ก่อนกล่องข้อความจะปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ มีเพียงประโยคสั้นๆ:

“นั่วนั่ว มาคุยกันหน่อย”

นั่วนั่วกระพริบตา ก่อนมองอีกครั้ง คนที่ส่งข้อความมานั้นคือ

ม่อจื้อหยวน

เจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยห่อปาก ไม่กี่วันมานี้รุ่นพี่ม่อกับเซียวอี้เพิ่งทะเลาะกันใหญ่โต หัวใจดวงน้อยของนั่วนั่วสั่นระริกด้วยความกลัว

นี่มันอะไรกันอ่ะ!!!