0 Views

บทที่ 2 ซวยซ้ำซวยซ้อน

นั่วนั่วรู้สึกกระวนกระวายไปทั้งสุดสัปดาห์ แม้แต่ในฝัน เธอยังเห็นหน้านิ่งๆของผู้จัดการฝ่ายบุคคลกำลังบอกเธอว่า “ขอโทษนะนั่วนั่ว คุณไม่ผ่านช่วงทดลองงาน”

จากการเล่นเกมส์มาหลายปี นั่วนั่วรู้ว่า ชื่อเสียงของบริษัทผลิตเกมส์ “Owl Wings” นั้นมาจาก ความซื่อสัตย์ ซีดีแผ่นเดียวก็ใส่เนื้อหาทั้งหมดลงไปได้ บริษัทนี้ไม่เคยหลอกลวงผู้ซื้อด้วยการออกแผ่นมาสามสี่แผ่น แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงปรับปรุงอะไรเลย คุณภาพของเกมส์ก็ไม่ด้อยกว่าบริษัทเกมส์อื่นๆ ความจริงใจนี้เป็นสิ่งที่คนเล่นเกมส์ชื่นชม และบริษัทก็ค่อยๆเติบโตขึ้นจากการสนับสนุนจนประสบความสำเร็จในตลาดในทุกวันนี้

และที่นั่วนั่วอยากทำอยากกับบริษัท Owl Wing ก็ด้วยเหตุผลนี้แหละ แต่ยังไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำ เธออาจจะตกงาน เพราะคำแนะนำเรื่องการทำงานของพ่อ กับคำแนะนำเรื่องการออกเดทของแม่ซะแล้ว

เมื่อวันจันทร์มาถึง เธอจึงรู้สึกท้อใจอย่างยิ่งจนมาทำงานสาย

บริษัทใจกว้างอย่างยิ่งเรื่องการสาย พนักงานสามารถมาสายได้สามครั้งก่อนจะเริ่มหักเงินเดือน วันนี้มีอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้การจราจรติดขัดจนคนใช้ถนนเส้นเดียวกับนั่วนั่วสายกันไปหมด แต่ไม่มีใครดวงซวยเท่านั่วนั่วอีกแล้ว เธอพบบอสใหญ่ในลิฟท์ตั้งแต่เช้าเสียนี่

เดือนที่แล้วในการอบรมพนักงานใหม่ นั่วนั่วและเพื่อนร่วมงานใหม่หลายคนได้ทราบประวัติการก่อตั้งบริษัท เฉินเซี่ยวซีจากแผนกครีเอทีฟบ่นให้ทุกคนฟังว่า ทำไมบอสใหญ่ถึงพักอยู่ที่ชั้นสิบแปด ไม่เคยลงมากินข้าวโรงอาหาร ไม่เคยเข้าร่วมประชุมแผนกใดๆ ไม่เคยตรวจสอบงานไหนๆเป็นการส่วนตัว และยังมีลิฟท์ VIP ส่วนตัวด้วย ทำให้การเจอตัวบอสใหญ่เป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

คงเป็นปาฏิหารย์แปลกประหลาดที่ทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นกับเธอจนได้ละมั้ง แต่มันไม่ได้ “สวยงาม” สักนิดเดียว แต่กลับ “โหดร้าย” มากกว่า ครั้งแรกที่นัดบอด ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในลิฟท์ทำให้รู้สึกอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง นั่วนั่วรู้สึกอายและหายใจไม่ออก

เธอพยายามฝืนยิ้ม ที่ดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก “บอสเซียว อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

เซียวอี้ที่ยืนอยู่ตรงข้ามเธอ ดูเปล่งประกายในชุดสูทสีเทาเงิน และเสื้อเชิ้ตสีขาว ถึงแม้ว่าเนื้อที่จะแออัด ทั้งคู่ยืนอยู่ใกล้ชิดกันมาก หน้าต่อหน้า จมูกต่อจมูก จนแทบแนบติดกับเลยทีเดียว เซียวอี้ไม่แม้จะมองเธอสักนิด เอ่ยด้วยเสียงเย็นชาทุ้มต่ำ “เธอมาสาย”

นั่วนั่วทำหน้ายู่ เธอรู้ดีน่ะว่าเธอสายแล้ว แค่ดวงซวยที่เจ้านายจับได้แค่นั้นเอง หืมม์ การทำให้เซียวอี้ไม่ประทับใจนี่จะทำให้เธอไม่ผ่านช่วงทดลองงานหรือเปล่านะ

นั่วนั่วคิดไปเรื่อยเปื่อยก่อนลิฟท์จะส่งเสียง “ติ๊ง” หัวใจแอบกู่ร้องเงียบๆ เธอเดินไปด้านข้าง เตรียมพร้อมจะบอกลาเซียวอี้ แต่คำพูด “บอสเซียวคะ นี่ชั้นสามค่ะ” กลับถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วจนแทบสำลัก

นี่…. นี่……..นี่มันไม่ใช่……

เซียวอี้เดินทอดน่องออกมาจากลิฟท์ด้านหลังเธอ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ลิฟท์ VIP ตัวนี้หยุดแค่ชั้น 17 เท่านั้น เธอลงลิฟท์ธรรมดาไปละกัน”

ชั่วเจ็ดที ดีเจ็ดหน…

นั่วนั่วเข้าใจเสียทีว่าโชคร้ายมักจะมาติดๆกัน ไม่ใช่ว่าเพราะเธอดีเกินไป แต่เพราะหลังจากมาสายแล้ว เธอรีบเสียจนไม่ได้มองว่าเธอเข้าลิฟท์ VIP มากับบอสใหญ่เสียนี่

เหวอสนิท….

นั่วนั่วเถียงทั้งน้ำตาคลอเบ้า “คุณกดลิฟท์รอฉันทำไมล่ะคะ”

เมื่อได้ยิน เซียวอี้ชะงักเล็กน้อย หมุนตัวมามองเธอ “แล้วใครล่ะที่ตะโกนบอกให้ฉันรอ หือ?”

นั่วนั่วแข็งทื่อ จ้องเขม็งไปเซียวอี้แบบจนปัญญาที่จะตอบ

“จะ…จริงด้วย ฉันพูดแบบนั้นไปนิน่า”

เธอกุมศีรษะอย่างหงุดหงิดและสับสน

>__<

เซียวอี้เองก็เดินเข้าออฟฟิศไปแบบไม่สนใจเธออีก

เมื่อเธอรู้สึกตัวอีกที่จากการเหม่อลอยดูเงาของบอสใหญ่สุดหล่อก็แทบกรี๊ด “ว้าย! สายแล้ว!”

นั่วนั่วคิดว่า หลังจากเหตุการณ์ในลิฟท์และการนัดบอดแล้ว เซียวอี้ต้องไล่เธอออกแหงๆ วันจันทร์ไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอสใหญ่นั้นยุ่งมาก เข้าประชุมจนหัวหมุน วันอังคารก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอได้ยินว่า ทีมงานสำหรับโปรเจคเฟยหลงนั้นกำลังถูกเลือกอยู่ โดยบอสใหญ่เป็นผู้นำเสนอไอเดียการตลาดต่างๆ วันพุธก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันพฤหัสและศุกร์ก็ยังเงียบสนิท นั่วนั่วเลยคิดว่า บอสใหญ่ไม่ได้ถือสาอะไรเธอเป็นพิเศษ และในฐานะเด็กใหม่เธอนั้นไม่ควรค่าแก่การจดจำ และเขาก็ลืมเรื่องของเธอไปตั้งนานแล้ว

เมื่อคิดแบบนั้นแล้วนั่วนั่วก็ตื่นเต้น แต่ในหัวใจกลับรู้สึกแปลกๆ เธอเองรู้สึกผิดหวังนิดหน่อย ปกตินิยายมันไม่ได้ดำเนินเรื่องไปแบบนี้นี่น่า พระเอกและนางเอกพบกันด้วยการเข้าใจผิด ก่อนขัดแย้งกันเล็กน้อยที่ทำงาน ก่อนพระเอกจะพบว่านางเอกน่ารักมาก

นั่วนั่วยิ้มให้กระจกก่อนทำหน้าบูด เธอหน้าตาค่อนข้างธรรมดา หน้ารูปแอปเปิ้ลกลมๆ แก้มยุ้ยๆ ตาโต มีลักยิ้ม และ รูปร่างไม่อ้วนไม่ผอม

ดูโดยรวมแล้ว นั่วนั่วนั้นเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ น่ารักน่าเอ็นดูอย่างยิ่ง หน้ากลม แก้มยุ้ยนั่นน่าดึงเล่น ดวงตากลมโตรูปอัลมอนด์ หุ่นปานกลาง มีเนื้อเล็กน้อยแต่ยังมีส่วนโค้งส่วนเว้า ถึงแม้ว่านั่วนั่วจะดูเหมือนเด็กนักเรียนที่ยังไม่โต เมื่อเทียบกับสาวงามหุ่นดี ความน่ารักของเธอนั้นเทียบไม่ติด

=__=

แน่นอนอยู่แล้ว สเป็คของบอสใหญ่น่าจะเป็นหญิงสาวสวยที่เป็นผู้ใหญ่และเซ็กซี่

นั่วนั่วรู้สึกเศร้าสำหรับใบหน้า “น่ารัก” ของเธอเป็นเวลาสามวินาที เก็บงำความคิดเกี่ยวกับเซียวอี้ไว้ ก่อนหันไปตั้งใจทำงาน ทั้งนี้ทั้งนั้นการที่บอสใหญ่จำเธอไม่ได้น่ะดีสำหรับเธอที่สุดแล้ว ที่เธอไม่ถูกเปิดโปงเรื่อง “การแต่งงาน” น่ะถือว่ายังมีความหวังอยู่บ้าง นั่วนั่วแอบตื่นเต้นไม่ได้

งานของพนักงานใหม่แบบนั่วนั่วนั้นค่อนข้างง่าย คือการทำความคุ้นเคยกับวัฒนธรรม โปรเจค และขั้นตอนการทำงานของบริษัท สำหรับบริษัทอื่นๆ การฝึกอบรมนี้คงจะน่าเบื่อไม่แพ้ใคร แต่สำหรับบริษัท Owl Wing การทำความคุ้นเคยเหล่านี้คือการเล่นเกมส์ของบริษัทนั่นเอง

(^ω^)

งานในแต่ละวันของนั่วนั่ว มาจากรายงานที่ต้องทำประจำวัน เล่นเกมส์ ไม่ว่าจะของบริษัท Owl Wing หรือบริษัทคู่แข่ง ก่อนเขียนรายงานว่าเธอรู้สึกอย่างไรบ้างกับพล็อตและตัวละครที่ออกแบบมา เธอเล่นเกมส์ชื่อ “Fired”  《会被炒》จบเมื่อวันศุกร์ การเขียนรายงานเกี่ยวกับประสบการณ์การเล่นเกมส์เป็นไปได้ด้วยดี เธอส่งอีเมลล์ไปหาหัวหน้าได้ไม่นาน ก็ได้รับเมลล์ตอบ

“ตอบ: (6.23) รายงานการวิเคราะห์พล็อตเกมส์ Doomed Man《注定之人》คุณวิเคราะห์ได้อย่างลึกซึ้ง มีไอเดียมืออาชีพมากมาย ทำได้ดีกว่าที่ผมคิดไว้มาก เกมส์ Doomed Man《注定之人》เป็นผลงานชิ้นเอกของบริษัท โดยมีจุดเด่นอยู่ที่กราฟฟิคและระบบการต่อสู้ การที่คุณซูบอกว่าพล็อตหลวมไปหน่อยนั้น ไม่ส่งผลใดๆต่อการดำเนินเรื่อง แต่การวิเคราะห์แง่มุมด้านความรู้สึกและคำแนะนำต่างๆนั้นน่าสนใจมาก ทำได้ดีมาก!

โม่จื่อหยวน”

นั่วนั่วเห็นคำตอบแล้วปลื้มจนตัวลอยเลยทีเดียว โปรดิวเซอร์มือทองของบริษัท  พี่เลี้ยงหน้าตายที่ไม่ยอมพูดอะไรสักคำชมเธอด้วยแหละ!! แก้มของเธอเป็นสีชมพูระเรื่อ  เพราะในใจเธอคิดว่าตัวเธอน่ะค่อนข้างฉลาดอยู่นะ

ตั้งแต่วันแรกของการทำงานในบริษัท จากคำพูดของบอสใหญ่ นั่วนั่วอดคิดไม่ได้ว่าทำไมนักเขียนผู้หญิงถึงไม่ยอมอยู่ในบริษัท Owl Wing ล่ะ เพราะว่าผู้ชายน่ะไม่เข้าใจความรู้สึกละเอียดอ่อนของผู้หญิงหรอก เพราะฉะนั้นการมีนักเขียนผู้หญิงในบริษัทเป็นเรื่องธรรมดา

เมื่อลองเปรียบเทียบตัวเองกับนักเขียนผู้หญิงคนอื่นๆแล้ว พวกเขาจะเก่งกว่าเธอไหมนะ นั่วนั่วไม่แน่ใจนัก แต่ลองสู้ดูสักตั้งจะเป็นอะไรไปล่ะ เธอคิด

พ่อเธอเองก็พูดว่า ถึงแม้ว่า ตอนนี้แผนกวางแผนนั้นไม่มีผู้หญิงอยู่สักคนก็ตาม แต่บริษัทก็ไม่ได้เขียนไว้นี่น่าว่าจะรับแต่ผู้ชายเท่านั้น เพราะฉะนั้นแผนกวางแผนก็ยังต้องการนักเขียนหญิงอยู่แน่ๆ

นั่วนั่วเลยเริ่มคิดว่า เธอมีจุดแข็งอะไรบ้างที่ผู้ชายพวกนั้นไม่มี? การให้ความสนใจในรายละเอียดต่างๆ อารมณ์อ่อนไหวบอบบาง ดังนั้น การวิเคราะห์เกมส์ของนั่วนั่วนั้นจะเพิ่มเติมมุมมองของเกมส์เมอร์เพศหญิง และด้านอารมณ์ความรู้สึก

ถึงแม้ว่าพล็อตของเกมส์ The Doomed Man《注定之人》 นั้นค่อนข้างสะเทือนใจ แต่การปฏิกิริยาด้านอารมณ์ของพระเอกและนางเอกนั้นน้อยมาก เธอเสนอคำแนะนำและไอเดียจำนวนหนึ่งอย่างรอบคอบ แต่ไม่ได้คาดหวังคำชมเชยจากหัวหน้าเลยแม้แต่น้อย

นั่วนั่วมีความสุขมาก อีเมล์มาอีกแล้ว เธอเปิดอีเมล์ก่อนเห็นว่า บอสทีมเฟยหลงตอบเมลล์เธอเป็นการส่วนตัวเสียด้วย จากกฏการ CC ของ บริษัท อีเมลล์ทุกฉบับต้องถูกส่งไปที่แผนกที่เกี่ยวข้องด้วย แต่เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะได้รับเมลล์ตอบกลับจากหัวหน้าทีมโปรเจคเฟยหลง เธอเปิดดูอย่างตื่นเต้น

ตอบ: ตอบ: (6.23) รายงานการวิเคราะห์พล็อตเกมส์ Doomed Man《注定之人》

เกมส์ Doomed Man《注定之人》คือผลงานของทีมเฟยหลง คำเสนอแนะของคุณซูนั่วนั่วนั้นมีค่าอย่างยิ่ง พวกเรามักจะมองจากมุมมองของผู้ชาย จึงอาจจะมองข้ามแง่มุมของอารมณ์ความรู้สึกระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง ซึ่งเป็นความต้องการของเกมส์เมอร์ผู้หญิงไป

ด้วยความนับถือ

เฟยหลง”

นั่วนั่วจ้องจออย่างตกตะลึง และอ่านเนื้อหาอีเมลล์ทั้งหมดอีกครั้ง ก่อนตัดสินใจว่าเป็นเรื่องจริง เธอได้รับการรับรองจากโปรดิวเซอร์ถึงสองคน และโปรดิวเซอร์ทีมเฟยหลงถึงกับใช้ ด้วยความนับถือเลยที่เดียว กรี๊ดดดดด

คางนั่วนั่วเกยอยู่บนโต๊ะ โลกทั้งโลกเป็นสีชมพูแห่งความสุขสดใส โปรดิวเซอร์ชั้นนำทั้งสองคนรับรองรายงานเธอ เธอน่าจะผ่านการทดลองงานเร็วๆนี้แน่นอนเลย อีกไม่เกินสองเดือน เธออาจจะได้เลื่อนขั้นก็ได้

นั่วนั่วที่กำลังภูมิใจ โดนขัดจังหวะด้วยเสียง “ติ๊ง” อีกครั้งจากอีเมลล์ เธอกลั้นหายใจ คราวนี้เป็นใครอีกล่ะ เธอหลับตาก่อนกดเปิดเมลล์

ตอบ: ตอบ: ตอบ: (6.23) รายงานการวิเคราะห์พล็อตเกมส์ Doomed Man《注定之人》

เกมส์ Doomed Man《注定之人》คือเกมส์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยมีเป้าหมายอยู่ที่เกมเมอร์ทั่วไป โดยวางพล็อตให้เกมส์ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น ในฐานะผู้คิดค้นพวกเราไม่ควรลืมการใช้ทฤษฏีปิรามิดในการสร้างเกมส์ โดยการคิดส่วนประกอบหลักเป็นอันดับแรก

จุดเด่นหลักของเกมส์ Doomed Man《注定之人》คือระบบการต่อสู้และฉากหลัง ส่วนเนื้อเรื่องนั้นถูกเขียนขึ้นให้รับกับรายละเอียดดังกล่าว ซูนั่วนั่วในฐานะนักเขียน ข้อเสนอแนะจึงใส่ใจแค่พล๊อตเรื่อง ซึ่งขัดกับทฤษฏีปิรามิดกลับหัว จื่อหยวนในฐานะพี่เลี้ยงไม่ได้สอนเธอเกี่ยวกับขั้นตอนการทำงาน จึงแสดงถึงความไม่เอาใจใส่ เฟยหลงในฐานะโปรดิวเซอร์เกมส์ เมื่อได้คำแนะนำเล็กๆน้อยๆ ก็โยนทฤษฏีทิ้งไปถือเป็นการกระทำที่ไม่ฉลาดอย่างยิ่ง

ดังนั้นตั้งแต่วันเสาร์ นั่วนั่วต้องได้รับการอบรมใหม่ โดยมีจื่อหยวนเป็นผู้อบรม และทีมวางแผนเฟยหลงในฐานะผู้สังเกตุการณ์

เซียวอี้”

สุดท้ายแล้ว นั่วนั่วดูโง่สิ้นดี

บอสใหญ่เซียวที่ต้องบริหารจัดการคนเป็นร้อยตอบเมลล์เธอเพื่อจะตำหนิ …อย่างน้อยเธอก็มั่นใจได้ว่าเขาเกลียดรายงานของเธอแน่ๆ!