0 Views

Facebook Fanpage กดเลย

กดติดตามเพจเพื่อรับการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใคร

••••••••••••••••••••

เล่ม 4 ตอนที่ 7 : สมาคมแห่งความมืด (4)

 

สมแล้วที่เป็นมือสังหารอาชีพ ดูเหมือนคำเล่าลือที่ได้ยินนั้นจะไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย

อาร์คคิดว่าสภาวะการต่อสู้จะถูกปลดออกเมื่อวิ่งหนีห่างออกมาได้สักระยะสองร้อยเมตร ดังนั้นแล้วผลของ [ฟื้นฟูไร้ผล] ก็สมควรถูกยกเลิกไปด้วย เช่นกัน ถ้าหากเขาสามารถซ่อนตัวตนด้วยการใช้ ‘ลอบเร้น’ ได้แล้วล่ะก็ เขาจะมีโอกาสได้ลอบเข้าทางด้านหลังไปจัดการอันเดล

ทว่า ก่อนที่เขาจะหลุดพ้นหัวมุมหนึ่งไป ม้วนคัมภีร์อีกสองอย่างพลันทำงานขึ้นมา

มือสังหารได้ใช้ทั้ง [ตามรอย] และ [ห้ามออกจากสภาวะต่อสู้] ไม่ว่าอันเดลจะล่วงรู้แผนการของอาร์คหรือไม่ แต่ม้วนคัมภีร์ทั้งสองนี้ก็ทำเอาแผนการเหล่านั้นป่นปี้ไปหมด

นี่หมายความว่าอาร์คตอนนี้กำลังเปิดเผยจุดอ่อนทั้งหมดที่มีออกมา

‘ม้วนคัมภีร์เหล่านี้กระทั่งในไคโร้ทยังนับว่าพิเศษ มันถึงกับเตรียมเอาไว้จัดการเราเลยหรือเนี่ย…’

วันก่อนซิดได้พูดถึงผลลัพธ์ของพวกม้วนคัมภีร์พิเศษให้ฟังอยู่เลย แต่เขากลับไม่ทันได้ตระหนักว่าผลลัพธ์ของมันจะใหญ่หลวงถึงเพียงนี้

มันไม่ได้สร้างความเสียหายโดยตรง แต่ถ้าหากใช้งานมันให้ถูกต้องตามสถานการณ์แล้ว มันจะเป็นสิ่งที่สามารถพลิกชัยชนะและความพ่ายแพ้ได้เลยทีเดียว

ถ้าหากตอนนั้นเขาศึกษาผลลัพธ์ของม้วนคัมภีร์พวกนี้ให้จริงจังมากกว่านี้ล่ะก็ ในตอนนี้เขาคงไม่ต้องถึงกับขนาดจนตรอกถึงเพียงนี้

‘พอโดนกลุ่มคนไล่ล่าแล้ว มันก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้วว่าจะโดนพบตัวเมื่อไหร่’

“พวกเราจะหยุดไม่ได้ แยกทางกันก่อน!”

“หา? แต่ว่า…”

“คิดให้ดี คุณช่วยอะไรผมไม่ได้ และเป้าหมายของ [ตามรอย] ที่พวกมันใช้คือผม พอพวกเราแยกกันแล้วพวกมันก็จะไม่ไล่ล่าคุณต่อ”

“แต่จนกว่าข้าจะได้ใช้หนี้ชีวิตคืน ข้าไม่อาจหนีไปเช่นนั้นได้”

“มันไม่ใช่เพื่อคุณ”

“ว่าอะไรนะ?”

“ซิดรออยู่ที่กระท่อมของคุณ ถ้าหากคุณโดนพวกมือสังหารจัดการไป งั้นก็จะไม่มีใครในไคโร้ทที่จะปกป้องซิดที่เป็นคนต่างถิ่นสำหรับไคโร้ทได้อีก นี่คือคำขอร้อง คนที่ผมเชื่อได้มีแต่คุณเท่านั้น ฝากปกป้องซิดด้วย!”

“อึก… ข้าเข้าใจแล้ว”

ขณะที่กำลังสับสนอยู่นั้น ลอเร็นโซ่ได้พยักหน้าตอบรับ

ความจริงที่ว่าต่อให้อยู่ไปก็ไม่อาจช่วยเหลืออะไรกับการต่อกรคนพวกนั้นได้ เรื่องนี้อีกฝ่ายก็อยู่ตัวดีอยู่แล้ว

“ไปให้เร็วที่สุด ไปเสียก่อนที่พวกมันจะเจอตัวเรา”

“กลับมาให้ได้ล่ะ”

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับ”

อาร์คตอบกลับอย่างหนักแน่นก่อนที่จะวิ่งพุ่งผ่านตรอกซอยที่มืดมิดไป

เขาแยกทางกับลอเร็นโซ่แล้ว ถ้าหากภารกิจล้มเหลว อย่างน้อยสถานการณ์อันเลวร้ายที่สุดก็หลีกเลี่ยงได้แล้ว

‘ประเด็นสำคัญคือช่วงเวลาส่งผลสามสิบนาที’

อาร์ควิ่งเข้าไปในตรอกซอยขณะครุ่นคิดอย่างหนัก

มันไม่มีอะไรที่อาร์คจะทำได้เลยหากม้วนคัมภีร์ทั้งสองยังคงมีผลอยู่เช่นนี้ ไม่สิ กล่าวตามตรง กระทั่งว่าไม่มีม้วนคัมภีร์พวกนั้น เขาก็ไม่อาจยืนยันได้ว่าการเผชิญหน้ากับมือสังหารเหล่านั้นจะมีผลลัพธ์ออกมาเช่นไร

มันเหนือล้ำยิ่งกว่าเอ็นพีซีหัวขโมยที่เขาเคยเผชิญหน้า พวกนั้นเปรียบเสมือนมอนสเตอร์ธรรมดา พวกมันมีสติปัญญาที่ค่อนข้างสูงจึงทำให้การต่อสู้ลำบากไปบ้าง แต่ก็ไม่อาจเทียบได้กับการต่อสู้กับผู้เล่น

ทว่า หากเป็นมอนสเตอร์ชนิดเดียวกันอยู่ร่วมกันเป็นฝูงและคอยเกื้อหนุนกัน งั้นสถานการณ์ก็จะแตกต่างออกไปแล้ว

ยกตัวอย่างอัศวินซิลฟีดแห่งแจ๊คสัน นับเป็นตัวอย่างที่ดี ความสามารถทางการต่อสู้ของพวกเขา วิธีการต่อสู้ และฝีมือ ล้วนเหนือล้ำและรวดเร็วกว่าผู้เล่น และมือสังหารเหล่านี้ก็เป็นเช่นเดียวกัน

ประเด็นแรกเลย เอ็นพีซีที่มีความเชี่ยวชาญการล่าผู้เล่นนั้นสมควรต้องมีฝีมือการต่อสู้ที่เหนือล้ำกว่าอัศวินซิลฟีดเสียด้วยซ้ำ

แถมมันแย่ลงอีกเพราะพวกมันมีถึงสามคนด้วยกัน นอกจากนี้ พวกมันยังมีอันเดลร่วมทางมา อีกฝ่ายจะคอยอยู่แนวหลังเพราะไม่ต้องการให้ติดสถานะฆาตกรไปด้วย แต่ถ้าหากมือสังหารมีทีท่าใกล้จะแพ้ อีกฝ่ายย่อมต้องลงมืออย่างไม่ลังเลแน่

‘ไม่ว่าเราจะคิดหาหนทางมากเท่าไหร่ แต่ดูแล้วมันก็ไม่เหมือนจะมีหนทางชนะได้เลย’

อีกทั้ง หนทางการหลบหนีก็ไม่อาจเป็นไปได้

[ฟื้นฟูไร้ผล] [ตามรอย] [ห้ามออกจากสภาวะต่อสู้]

ด้วยการเสริมประสานกันของม้วนคัมภีร์เหล่านี้ทำให้วิธีการหลบหนีที่เขามีถูกปิดกั้นจนหมดสิ้น

สถานการณ์มันยิ่งย่ำแย่ลง

‘บัดซบ ไอ้เวรอันเดลนั่น! ถ้าไม่มีม้วนคัมภีร์มาขวางล่ะก็!’

เรื่องราวย่อมง่ายขึ้นหากเขาใช้วิธีการที่เตรียมมาและมั่นใจว่าจะได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน ถ้าหากเขาเป็นอันเดลก็คงไม่พลาดที่จะทำเช่นเดียวกันนี้ ทว่า อาร์คกลับไม่เคยตระหนักได้ถึงเรื่องหนึ่ง

อันเดลมีภูมิความรู้เรื่องนิวเวิลด์มากมายกว่าอาร์ค! อีกทั้งยังเป็นสหายกับอลันที่พร้อมจะใช้จ่ายเงินและทุนทรัพย์อย่างสุรุ่ยสุหร่าย

ถ้าหากมันมาคนเดียวล่ะก็… แต่อันเดลกลับใช้ข้อได้เปรียบเรื่องระบบมือสังหารภายในเกมและม้วนคัมภีร์ ดังนั้นแล้วอาร์คจึงเกิดความสับสนว่าตนจะมีวิธีการอะไรหลงเหลือให้สามารถสวนกลับไปได้บ้าง

‘เพราะงี้แหละเราถึงไม่อยากเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกผู้เล่น…’

เขาไม่คิดอยากสร้างศัตรู หรือกระทั่งว่าคิดคบหาเป็นสหายก็ไม่

แต่ว่าในช่วงที่เริ่มเกม มันเป็นความผิดพลาดของเขาที่เผลอใจจนทำให้ตัวเองในตอนนี้ต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

“ทางนี้!”

ฉับพลัน ร่างเงาสีดำพลันปรากฏขึ้นจากหลังคาด้านบนและเข้าขวางทางเขาเอาไว้

เป็นมือสังหารจากสมาคมแห่งความมืด!

อาร์คพลันหันกลับ แต่แล้วมือสังหารคนอื่นกลับย่องเข้ามาด้านหลังและขนาบข้างของเขาเอาไว้แล้ว

ด้วยม้วนคัมภีร์ [ตามรอย] ที่คอยแกะรอยการเคลื่อนไหวของเขาเรื่อยมา มันก็เหมือนอาร์คที่กำลังเต้นอยู่ในฝ่ามือของพระยูไล* แม้มันจะเป็นวงกตอันซับซ้อนเพียงใด แต่พวกมันก็จะสามารถพบเจอตัวเขาได้อย่างง่ายดาย

*เปรียบเปรยถึง ซุนหงอคง ที่แม้จะหนีไปสุดขอบจักรวาลก็ยังอยู่บนฝ่ามือพระยูไล*

‘ท้ายที่สุดแล้วเราก็ต้องมาตายเหรอเนี่ย?’

ถ้าหากตายไป ค่าสถานะจะลดลงถึง 6 หน่วย ค่าประสบการณ์จะก็ถูกลดทอนไปถึง 30% และด้วยเลเวล 90 ค่าประสบการณ์ 30% นั่นไม่ใช่จำนวนน้อยเลยทีเดียว

เขาจำเป็นต้องล่าถึงครึ่งวันจึงจะสามารถกู้คืนค่าประสบการณ์ที่เสียไปให้กลับคืนมาได้

แต่สิ่งที่เขาโกรธแค้นยิ่งกว่าคืออันเดลที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องตาย

แน่นอนว่า อันเดลย่อมต้องเร่งร้อนวิ่งตามมาดูจุดจบของอาร์ค

“หึ ดูสภาพแกสิ กระทั่งว่าวาดลวดลายเอาไว้ขนาดนั้นแต่แล้วก็ต้องมาจบตรงนี้”

“เหอะ แกทำได้แค่นี้? หลังจบเรื่องราวครั้งนี้ฉันไม่คิดอภัยให้แกแน่ ฉันจะตามจองล้างแกจนกว่าจะปลดอุปกรณ์สวมใส่ทั้งหมดของแกมาได้ ฉันให้สัญญาเลย ฉันจะไล่ตามแกไปทั่วทุกหัวมุมของทวีปจนกว่าแกจะหมดตัว!”

“แกนี่มันโง่เสียจริง นี่ยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองจะโดนอะไรอีกหรือไง?”

“ว่าอะไร?”

“แกสิหมดตัว ไม่ใช่ฉัน เฮ้ยพวกแกน่ะ! เริ่มได้แล้ว!”

เมื่ออันเดลออกคำสั่ง มือสังหารทั้งสามพลันนำเอาม้วนคัมภีร์ออกมาโดยพร้อมเพรียงขณะเปิดใช้งานพวกมัน

“ม้วนคัมภีร์ [ฉกฉวย] เป้าหมาย อาร์ค!”

อาร์คมองไปยังม้วนคัมภีร์ที่อยู่ในมือสีดำของพวกมือสังหาร แต่แล้วในทันที ข้อความแจ้งเตือนสีแดงพลันสว่างวาบขึ้นต่อหน้าเขา

 

=====

ม้วนคัมภีร์ [ฉกฉวย] ทำงาน

เมื่อเป้าหมายที่กำหนดตายลง จะเกิดโอกาสการดร็อปอุปกรณ์สวมใส่ถึง 50%

ระยะเวลาส่งผล 30 นาที

=====

 

“นี่มันบ้าอะไร?!”

ใบหน้าของอาร์คถึงกับซีดเผือดด้วยความหวาดหวั่น

โอกาส 50% ที่จะดร็อปอุปกรณ์สวมใส่? มีม้วนคัมภีร์บ้าบอขนาดนี้อยู่ด้วย?

แถม ม้วนคัมภีร์ชนิดเดียวกันยังถูกใช้งานออกถึงสามครั้งพร้อมกัน

หากหมดระยะเวลาคูลดาวการใช้ม้วนคัมภีร์แล้ว มือสังหารพวกนี้จะสามารถใช้พวกมันซ้ำอีกได้ และพวกมันยังมีกันถึงสามคน

ถ้าหากทั้งสามคนใช้งานมันพร้อมกัน งั้นผลลัพธ์มันก็จะรวมกันจนเกิดขึ้นเป็นสามเท่า ท้ายที่สุดแล้ว อัตราการดร็อปอุปกรณ์สวมใส่จึงเป็น 150% ในขณะที่ผลลัพธ์นี้มันบังเกิดขึ้น หากเขาโชคร้ายอาจต้องดร็อปไอเทมออกถึงสามชิ้นพร้อมกัน

ตอนนี้ ถ้าหากเขาสูญเสียไอเทมชิ้นใดชิ้นหนึ่งที่ครอบครองไป พวกมันก็ยากที่จะหากลับคืนมาได้อีกครั้ง ในกรณีที่แย่ที่สุด หากดาบของแลนแซลดร็อปออกไป เขาอาจต้องสูญเสียเงินมหาศาล

‘ยิ่งไปกว่านั้น… ไอ้เอ็นพีซีพวกนี้มันถึงกับไร้หัวคิดใช้ม้วนคัมภีร์อย่างไม่คิดบันยะบันยัง!’

อาร์คจ้องมองพวกมัน แต่กลับมีสิ่งหนึ่งที่อาร์คยังไม่ทราบ

ม้วนคัมภีร์ที่ทรงพลังในการต่อสู้จะมีมูลค่ามากเกินกว่า 30 เหรียญทองต่อม้วน นั่นหมายถึง มือสังหารเหล่านี้ถึงกับใช้เงินไปแล้วถึง 210 เหรียญทองด้วยกันกับเพียงแค่การใช้งานม้วนคัมภีร์

ค่าจ้างของมือสังหารพวกนี้คือ 300 เหรียญทอง แต่แล้วค่าม้วนคัมภีร์กลับถูกใช้ออกไปแล้วถึง 210 เหรียญทองด้วยกัน

ม้วนคัมภีร์ทั้งหมดเป็นสิ่งที่อันเดลและอลันมอบให้แยกต่างหากเพื่อให้มือสังหารเหล่านี้ได้ใช้งาน

นี่มันลัทธิทุนนิยม!

มันก็เหมือนกับโลกแห่งความเป็นจริง เงินเองก็เป็นสิ่งสำคัญภายในเกม

“แกมันดวงไม่ดี แกคงไม่รู้ว่าหากเป็นที่อื่นมันจะเป็นยังไง แต่ที่แห่งนี้คือเมืองไร้กฎเกณฑ์อย่างไคโร้ท มันไม่มีกองกำลังที่จะเข้ามาห้ามปรามมือสังหารเหล่านี้ นอกจากนี้ ก่อนหน้านี้แกได้ตั้งตำแหน่งเกิดใหม่เอาไว้ที่ไคโร้ทหรือเปล่านะ?”

“ก็ต้องลองละมั้ง?”

อาร์คสวนกลับคำพูดไป ทว่าภายในของเขากลับหัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มแล้ว

อันเดลดูเหมือนจะเดาได้อยู่แล้วว่าเขาจะตอบยังไงจนถึงกับยิ้มน่ารังเกียจออกมา

“เหอะ น่าสนใจ! ยังไงซะ ใกล้ไคโร้ทแห่งนี้ก็ไม่มีหมู่บ้านอื่นอยู่แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่แกจะตั้งสถานที่เกิดใหม่เป็นที่อื่นอย่างแน่นอน แถมที่แห่งนี้พวกทหารยามยังไม่เคลื่อนไหวแม้ว่าพวกผู้เล่นจะสู้กัน ไม่สิ ที่แห่งนี้พวกเขาถึงกับจงเกลียดจงชังพวกผู้เล่นธรรมดาเสียยิ่งกว่าผู้เล่นฆาตกรเสียอีก ถ้าแกฟื้นคืนชีพกลับมาในสภาพที่ไม่ได้อยู่ในสถานะฆาตกร งั้นแกก็คงทำได้เพียงแต่ต้องวิ่งหนีออกจากเมือง ก็ดี กระทั่งว่าแกหนีออกจากเมืองไปได้ผลลัพธ์ก็ยังคงไม่ต่าง หึหึ เป็นไงล่ะ รู้สึกตัวบ้างหรือยัง? ว่าใครกันแน่ที่จะต้องหมดตัวน่ะ?”

ทุกคำพูดเหล่านั้นมันทิ่มแทงใจเขาอย่างแรง

ถ้าหากเป็นหมู่บ้านธรรมดาทั่วไป มันก็จะไร้ซึ่งความเสี่ยงสำหรับผู้เล่นธรรมดาว่าจะต้องโดนสังหารซ้ำไปมา แต่แล้ว ที่แห่งนี้กลับเป็นเมืองไร้กฎเกณฑ์ไคโร้ท สถานที่แห่งนี้ผู้เล่นปกตินับเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ เพราะฉะนั้นแล้ว การจะเลือกตำแหน่งเกิดใหม่เอาไว้ย่อมต้องคิดพิจารณาให้ถี่ถ้วน

ทว่า อาร์คกลับซ่อนความกังวลใจเอาไว้และตอบกลับไปอย่างคุกคาม

“นี่แกคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้น? คิดจริงเหรอว่าฉันจะตั้งตำแหน่งเกิดใหม่เอาไว้กับสถานที่บ้าบอแบบที่นี่น่ะ?”

“เหอะ นั่นไม่สำคัญ ฆ่ามันได้แล้ว!”

มือสังหารทุกคนพลันเริ่มพุ่งเข้าใส่ตามคำสั่งของอันเดล

ตั้งแต่ที่ม้วนคัมภีร์แรกส่งผล นี่ก็ผ่านมาแล้วทั้งสิ้นสิบห้านาที

ยังคงเหลือเวลาอีกมากถึงสิบห้านาที แต่เขาในตอนนี้ก็ยังติดอยู่กับสภาวะต่อสู้ แถมมือสังหารพวกนี้ยังไล่ล่าอย่างไม่ลดละ

ในขณะที่เขาวิ่งหนีไปมา โชคยังดีที่พลังชีวิตของเขาฟื้นคืนมาได้ถึง 30% แล้ว

มือสังหารทั้งหลายพลันเข้าโจมตีอาร์คอย่างรวดเร็วจากทั้งสามทิศทาง

ถ้าหากเขาเพ่งการโจมตีไปที่หนึ่งในพวกมันจะเป็นอันตรายเกินไป หลังจากนั้นเพียงแค่หนึ่งนาที เขาถึงกับต้องเข้าสภาวะวิกฤตอย่างรวดเร็ว

‘เราพลาดไป ตอนนี้ไม่มีทางที่จะจัดการกับคนพวกนี้ได้!’

อาร์คจ้องมองไปยังอันเดลด้วยดวงตาเย็นเยียบ

‘มันสรุปเอาเองว่าเราตั้งสถานที่เกิดใหม่เป็นที่นี่ พอเราตาย สิ่งที่มันจะทำคือรอคอยอยู่ที่นี่ แต่เราไม่จำเป็นต้องตาย! ถ้าหากเอ็นพีซีพวกนี้สักคนหนึ่งตายไปได้ พวกมันย่อมไม่อาจฟื้นตัวได้รวดเร็วแน่ ตอนนั้นจะเป็นโอกาสให้เราใช้งาน ‘ลอบเร้น’ เพื่อทำการหลบหนีออกไปได้’

นี่เป็นแผนที่เกิดขึ้นในชั่ววูบ นอกจากนี้ ถ้าหากมือสังหารเหล่านี้ทำงานผิดพลาดไปสักอย่าง อันเดลคงไม่อาจนอนหลับอย่างสุขกายสบายใจได้เป็นแน่

‘นี่แหละโอกาส!’

“พรแห่งท้องสมุทร!”

เมื่อผลลัพธ์พิเศษจากสร้อยคอของอเดเลียนทำงานขึ้น คลื่นสีน้ำเงินพลันปรากฏขึ้นและปกคลุมรอบตัวเขาเอาไว้ ขณะเดียวกันนั้น พลังป้องกันของเขาจะเพิ่มขึ้นถึง 40% และพลังมานา 500 หน่วยจะได้รับการฟื้นคืน

ในขณะเดียวกันนั้น อาร์คพลันเปิดกระเป๋าออกนำเอาดาบเก่าผุเล่มหนึ่งออกมา เขาผลักไสมือสังหารคนหนึ่งไปพร้อมพุ่งเข้าใส่อันเดล

‘รับไป คมดาบวายุ!’

เมื่อเขาเรียกใช้งานทักษะ รอยแยกปริแตกคล้ายใยแมงมุมพลันปรากฏขึ้นทั่วตัวดาบ ด้วยการมองเพียงชั่ววูบ เขาพลันเหวี่ยงดาบนั้นเข้าใส่อันเดล

พรแห่งท้องสมุทรและตามมาด้วยคมดาบวายุในขณะที่ตัวเขาอยู่ในสภาวะวิกฤตที่อะดรีนาลีนทำงาน นี่คือคอมโบที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่อาร์คจะสามารถใช้งานได้แล้ว

เมื่อมือสังหารที่ตระหนักเรื่องราวได้ถึงความเคร่งเครียดของอาร์ค พวกมันพลันโยนมีดสั้นของตนออกมา ทว่า ด้วยพลังป้องกันที่เพิ่มขึ้นถึง 40% พวกมันจึงแทบไม่อาจส่งผลอะไรกับอาร์คได้ หากโชคเข้าข้าง เขาจะสามารถจัดการอันเดลที่เลเวล 60 ไปได้

เมื่อมองไปยังพายุดาบที่กำลังก่อตัวขึ้น อาร์คพลันเกิดความมั่นใจ

ทว่า ในขณะนั้นเอง อันเดลกลับหัวเราะเสียงเบาออกมา

อีกฝ่ายนำเอาคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกมา เรียกใช้งานมัน จากนั้นร่างของมันจึงหายวับไปและโผล่ขึ้นอยู่ห่างออกไปไกลหลายเมตร

‘อะไรน่ะ [วาร์ป] งั้นเหรอ!’

พายุคมดาบหายวับไปกลางอากาศ ดวงตาของอาร์คถึงกับหรี่เล็กลงด้วยความสิ้นหวัง

คอมโบที่รุนแรงที่สุดที่เขาใช้ออกอย่างทุ่มสุดตัวกลับล้มเหลวเพราะคัมภีร์ม้วนหนึ่ง มันทำเอาเขาสูญเสียกำลังใจจนกระทั่งเจ็บปวด มือสังหารทั้งสามที่เห็นจังหวะจึงโยนมีดสั้นออกมาสองเล่มปักเข้าที่กลางแผ่นหลังของเขา

อาร์คถึงกับซวนเซจนแทบล้มลง

เมื่อเขามองออกไป ไม่ไกลมันคือปากหลุมที่ใหญ่ยักษ์

มันนับเป็นนรกที่ไม่อาจรอดชีวิตได้หากตกลงไป อันเดลไล่ตามเขาข้ามทั้งเมืองไคโร้ทจนกระทั่งไล่ต้อนเขาจนมาถึงปากเหวแห่งนรกนี่

เมื่ออันเดลใช้งาน [วาร์ป] ในตอนนั้นมันอยู่ใกล้ปากเหวที่อาร์คมั่นใจว่ามันคือนรก ถ้าหากคมดาบวายุเข้าไปใกล้กว่านั้นได้อีกนิด มันจะต้องก้าวถอยจนต้องตกขอบเหวนั่นลงไปตาย

แต่ทว่า โชคชะตาของอาร์คได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว

“แกตายซะ!”

แต่แล้ว มือสังหารทั้งสามพลันโยนมีดสั้นของพวกมันออกมาอีกครั้งหนึ่ง

อาร์คที่กำลังเหวี่ยงดาบกลับโดนมีดสั้นเหล่านั้นปักเข้าใส่จนต้องไหล่ชะงักแข็งค้าง

อาร์คถึงกับสะดุ้งขณะเริ่มก้าวถอย ความคิดมากมายพลันเริ่มวาบผ่านหัวของเขา

‘ด้วยสภาพตอนนี้เราไม่มีทางรอดแล้ว!’

และถ้าหากเขาตายไป ไอเทมก็จะดร็อปออกมา และมันจะต้องตกไปอยู่ในมือของอันเดล กระทั่งว่าเขาไม่อยากตาย แต่มันก็เป็นเรื่องที่ไม่อาจห้าม

‘เราจะไม่ยอมให้ไอเทมตกไปอยู่ในมือของอันเดล!’

อาร์คถึงกับกัดฟันและเริ่มถามกับตนเอง

กระทั่งว่าเขายืนหยัดต่อไปได้ แต่โอกาสที่เขาจะต้องตายย่อมเป็นสิ่งแน่นอน ทว่า มันจะเป็นยังไงหากเขาตกลงหลุมนี่ไปแทน? จะยังไงเขาก็กำลังจะตายอยู่แล้ว อย่างน้อยก็ต้องไม่ใช่เพราะอันเดล และไอเทมที่จะดร็อปมันก็ต้องไม่ตกไปอยู่ในมือของอันเดล เพราะงั้นแล้ว…

โอกาสที่จะเป็นไปได้ยังคงมีแม้จะเป็น 0.01% ก็ตาม

ไม่มีทางเลือกอื่นเหลือแล้ว

โดยทันที อาร์คถึงกับหันกายกลับและกระโดดลงไปด้วยความแค้นที่สุมเต็มอก

มีดเหล่านั้นพลาดเป้าไปจากคอของเขาในช่วงเวลาที่เขากำลังจะร่วงหล่น พวกมันแล่นพาดผ่านศีรษะเขาไป แต่แล้ว เบื้องล่างฝ่าเท้าของเขาตอนนี้ มันคือเหวอันไร้ที่สิ้นสุด!

 

••••••••••••••••••••

Facebook Fanpage กดเลย

กดติดตามเพจเพื่อรับการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใคร