0 Views

บทที่ 93

            เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ลั่วซิวเจ๋อพลันรู้สึกประหลาดใจมาก สิ่งนี้มีผลต่อตัวเขากับฉีหนานอย่างเห็นได้ชัด แต่ทำไมถึงไม่ได้ผลกับคนอื่นเล่า?

 

_____แฟรงค์เองก็แปลกใจมากเช่นกัน เขาทราบดีว่าลั่วซิวเจ๋อไม่มีเหตุผลที่จะต้องโกหกพวกเขา ถ้าเช่นนั้น… นี่มันเรื่องอันใดกัน? เถาวัลย์ชนิดนี้จะเพิ่มพลังจิตเฉพาะบางคนเท่านั้นหรือ?

 

_____ขณะที่พวกเขากำลังถกเถียงกัน หลินหลินก็หยิบอุปกรณ์สำหรับตรวจสอบอย่างง่ายๆออกมาทำการวิเคราะห์ทันที หลังจากนั้นหลินหลินก็พูดแทรกบทสนทนาของพวกเขาขึ้นมาว่า “พอแล้ว ไม่ต้องเถียงกัน สิ่งนี้ไม่ได้เลือกคนจากหน้าตา แต่ดูจากอายุต่างหาก… มันจะไร้ผลกับผู้ที่มีอายุเกินสามสิบปี”

 

_____แฟรงค์กับชายที่สวมหน้ากากผู้อายุเกินสามสิบมานานแล้ว รวมถึง… ชายผู้มีกระบนใบหน้าที่เพิ่งจะอายุครบสามสิบเอ็ดในปีนี้ “….”

 

_____“นี่มัน… เอาเปรียบกันชัดๆ!” ชายเจ้าของใบหน้าตกกระผู้ภายนอกดูเหมือนเพิ่งจะยี่สิบกว่าร้องลั่นด้วยความเดือดดาล

 

_____หลินหลินพลันกระตุกมุมปาก ต่อให้เอาเปรียบแล้วอย่างไร? นายจะต่อว่าพืชพลังงานทุกต้นในที่นี้หรือไร? อย่าคิดว่าอายุขัยของมนุษยชาติในปัจจุบันยาวนานขึ้นถึงสองร้อยปีแล้ว นายที่หน้าเด็กจะเป็นเด็กจริงๆสิ…

 

_____แม้จะไร้ผลกับผู้ที่มีอายุเกินสามสิบปี แต่เถาวัลย์ชนิดนี้ก็ยังคงล้ำค่ามากอยู่ดี… ไม่นึกเลยว่า เพิ่งเข้ามาสำรวจได้ไม่นานจะพบกับการค้นพบอันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้เสียแล้ว ทุกคนในกลุ่มรวมทั้งลั่วซิวเจ๋อต่างตื่นเต้นกับดาวเคราะห์ดวงนี้มาก!

 

_____หลังจากทำสัญลักษณ์ถึงตำแหน่งที่พบเถาวัลย์ชนิดนี้ลงบนแผนที่และเก็บเกี่ยวพืชพลังงานบางส่วนแล้ว ทุกคนจึงเริ่มออกเดินทางไปยังริมทะเลสาบตามที่วางแผนเอาไว้อย่างรวดเร็ว

 

_____พื้นดินบริเวณริมทะเลสาบกว้างใหญ่มาก หลินหลินเลือกที่ว่างบริเวณหนึ่งเป็นจุดตั้งแคมป์พร้อมกับรีบติดตั้งอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยเต็มรูปแบบเอาไว้โดยรอบ

 

_____เขาให้พวกแฟรงค์รับผิดชอบเรื่องการเฝ้ายาม และให้ลั่วซิวเจ๋อพาฉีหนานกับหลานเจี๋ยไปจัดการตั้งเต็นท์ ส่วนตัวเขารับหน้าที่วางกับดักจำนวนมากไว้รอบบริเวณที่ตั้งแคมป์อย่างรอบคอบ

 

_____เมื่อพวกแฟรงค์ที่เตรียมพร้อมมาเป็นอย่างดีได้เห็นการสั่งการของหลินหลิน ก็อดรู้สึกสั่นสะท้านในใจไม่ได้… สมแล้วที่เป็นหน่วยสำรวจของโรงเรียนการทหารอันดับหนึ่ง  ความร่ำรวยของพวกเขาชวนให้เหล่าทหารรับจ้างนึกอิจฉาปนหมั่นไส้ไม่น้อย

 

_____อีกอย่างทั้งๆที่อีกฝ่ายเป็นอาจารย์ในโรงเรียน แต่ทักษะในการวางกับดักของอีกฝ่ายมิได้ด้อยกว่าทหารรับจ้างอย่างพวกเขาแม้แต่น้อย ทว่าในทางกลับกัน มันก็ทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

 

_____หลินหลินรับรู้ได้ถึงสายตาของแฟรงค์ พลันเงยหน้าขึ้นมามอบรอยยิ้มให้กับอีกฝ่าย “ก่อนหน้านี้ผมเคยเป็นทหารรับจ้างมาก่อน ทว่าหลังจากที่เข้าสอนในโรงเรียนการทหารอันดับหนึ่งก็ไม่ได้เข้าไปมีส่วนร่วมอีกเลย โอ้… ถ้าจำไม่ผิดล่ะก็ รู้สึกเหมือนผมจะมีใบรับรองทหารรับจ้างระดับเงินกระมัง?”

 

_____ทันทีที่แฟรงค์ได้ยินคำกล่าวนั้น เขาก็ถึงกับสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจสุดขีด ใบรับรองทหารรับจ้างระดับเงิน? นั่นมันสุดยอดมาก มีแค่ทหารรับจ้างที่ทำภารกิจระดับยากที่สุดได้สำเร็จเท่านั้นถึงจะได้รับรางวัลเป็นใบรับรองระดับนี้… คิดไม่ถึงว่า อาจารย์ที่ทางโรงเรียนการทหารอันดับหนึ่งส่งมาจะเป็นยอดฝีมือ เมื่ออยู่ต่อหน้าคนผู้นี้ หน่วยเล็กๆของพวกเขาดูจะไร้ประโยชน์มากยิ่งขึ้น

 

_____หลินหลินย่อมไม่พลาดที่จะสังเกตเห็นแววตาของแฟรงค์ อีกทั้งยังผงกหัวและโค้งมุมปากขึ้นเล็กน้อย

 

_____เขาบอกว่า เขามีใบรับรองทหารรับจ้างระดับเงิน แต่ไม่ได้บอกว่า มันเป็นชื่อของเขาเสียหน่อย… เขายกเรื่องใบรับรองฉบับนั้นขึ้นมาพูดเพื่อขู่ขวัญคนกลุ่มนี้ เนื่องจากทรัพยากรบนดาวกรีนฟอเรสอุดมสมบูรณ์มากเกินไป แม้เครดิตของทหารรับจ้างจะวิเศษเลิศเลอเพียงใด ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าขุมทรัพย์มหาศาลนี้ย่อมไม่มีความหมายอย่างแน่นอน

 

_____ขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการตั้งแคมป์ ส่วนพวกแฟรงค์พอได้เห็นแนวป้องกันที่หลินหลินสร้างขึ้น เขาขอยอมรับในฝีมือของอีกฝ่ายและช่วยติดตั้งกับดักสารพัดชนิดต่อทันที

 

_____พวกลั่วซิวเจ๋อตั้งเต็นท์เสร็จอย่างรวดเร็ว เดิมทีฉีหนานคิดจะไปอาบน้ำที่ทะเลสาบ ทว่ากลับถูกลั่วซิวเจ๋อตบบั้นท้ายเสียก่อน

 

_____“ทำอะไรน่ะ?” ฉีหนานหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อพลางเอ่ยถามด้วยเสียงลอดไรฟัน

 

_____ลั่วซิวเจ๋อโค้งมุมปากเป็นรอยยิ้ม “เจ้าโง่… ค่อยอาบน้ำทีหลังก็ได้ รีบไปแอบดูเร็ว!” เขาชี้ไปทางทหารรับจ้างทั้งสามที่กำลังยุ่งอยู่กับการวางกับดักอยู่ ทันใดนั้นแววตาของฉีหนานพลันสว่างวาบ… ทั้งคู่จึงทำทีเป็นเดินคุยเรื่อยเปื่อย ขณะเดียวกันก็ลอบเดินเข้าไปใกล้และแอบมองเทคนิคในการวางกับดักของทั้งสามคนอย่างแนบเนียน

 

_____หลินหลินย่อมสังเกตเห็นพฤติกรรมของลูกศิษย์ตน ทว่าเขาเพียงคลี่ยิ้มบางเบาและไม่คิดจะเข้าไปขัดขวางอีกฝ่าย… แม้จะคล้ายคลึงกับบทเรียนที่โรงเรียนสอน แต่วิธีของนักวิชาการมืออาชีพย่อมแตกต่างจากเทคนิคของทหารรับจ้างที่ออกเดินทางไปทั่วทุกสารทิศอย่างแน่นอน หากพวกลั่วซิวเจ๋อตั้งใจเรียนที่โรงเรียนย่อมเป็นเรื่องดี ทว่าเมื่อออกไปสู่โลกภายนอก สิ่งที่พวกเขาเล่าเรียนมาย่อมมิอาจเทียบกับทหารรับจ้างเหล่านี้ได้

 

_____นึกย้อนไปถึงวันที่หลินหลินสนทนากับอธิการบดีฮัลด์ในวันนั้น…

 

_____หลังจากที่วางสายกับอีกฝ่าย ฮัลด์เคาะโต๊ะเป็นจังหวะเบาๆด้วยความลังเล ก่อนจะตัดสินใจโทรหาใครบางคน

 

_____“ไง?” ภาพที่ปรากฏสู่สายตาของเขาคือ… หมีหนึ่งตัว?

 

_____อธิการบดีฮัลด์ถึงกับหนังตากระตุกยิกๆ “ซิเรียส นายยังดู…โทรมชะมัด!”

 

_____ซิเรียสอยู่ในจอภาพอ้าปากหาวเสียงดัง “ตาแก่ฮัลด์ มีอะไรก็พูดมา… ข้าก็เป็นอย่างนี้มาตั้งแปดร้อยปีแล้ว แกพูดแบบนี้ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ไม่คิดว่าเสียเวลาเปล่าหรือไง?”

 

_____ฮัลด์ถอนหายใจเสียงยาว “เอาเถิด ฉันอยากให้นายช่วยทำภารกิจหนึ่ง”

 

_____“ไม่ไป”

 

_____ฮัลด์ “….”

 

_____“ยังไม่ทันจะได้ถามรายละเอียด นายก็ปฏิเสธแล้วหรือ?” ฮัลด์เคาะโต๊ะอย่างไม่สบอารมณ์

 

_____ซิเรียสอ้าปากหาวอีกครั้งพลางพยายามฝืนถ่างตามองอีกฝ่าย ก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง “ตาแก่ฮัลด์ ตอนนี้แกเป็นใคร? การที่อธิการบดีแห่งโรงเรียนการทหารอันดับหนึ่งเจาะจงโทรมาไหว้วานให้ข้าทำภารกิจ แสดงว่าต้องการขอให้ข้าช่วยปกป้องเด็กซนสักกลุ่มสินะ… แกก็รู้ว่า ข้าเกลียดการเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าพวก ‘อัจฉริยะตัวน้อย’ ของแก…  แต่ละคนชอบทำตัวเหมือนข้าแกร่งที่สุดในจักรวาลและดูถูกคนอื่นอยู่เรื่อย ถ้าแกอยากให้ข้าไปล่ะก็ ข้าคงต้องขอสั่งสอนพวกมันสักรอบเสียก่อน”

 

_____ฮัลด์ “….”

 

_____“เข้าใจหรือไม่? หมดธุระแล้วหรือยัง? งั้นข้าวางสายล่ะ” ซิเรียสขยับมือเตรียมจะกดวางสาย

 

_____ฮัลด์รีบร้องห้ามอีกฝ่ายเสียงดัง “เดี๋ยวก่อน!” แล้วก็รีบส่งข้อมูลชุดหนึ่งไปให้อีกฝ่าย

 

_____ซิเรียสชายตามองอย่างไม่ใส่ใจ ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้วมุ่นพลางถลึงตาใส่ฮัลด์ด้วยความไม่พอใจ “ข้าบอกแล้วไงว่า ถ้าแกคิดจะใช้ข้าจะต้องทำยังไง!”

 

_____ฮัลด์กลับกลั้วหัวเราะอย่างรื่นเริง “แล้วถ้าหากฉันแบ่งเงินให้ล่ะ นายจะไปหรือไม่ไป?”

 

_____สีหน้าของซิเรียสบิดเบี้ยวด้วยความลำบากใจราวกับกำลังลังเลอย่างหนัก

 

_____ฮัลด์ไม่รอช้ารีบพูดอีกประโยคซ้ำลงไปอีกครั้งอย่างรวดเร็ว “มันเป็นดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยแหล่งพลังงานดวงใหม่เชียวนะ ถ้าฉันจำไม่ผิดล่ะก็ ครั้งก่อนเจ้าแห่งหมาป่าทมิฬของนายบาดเจ็บหนัก และนายก็กำลังหาวัตถุดิบที่จำเป็นมาซ่อมแซมมันอยู่ไม่ใช่หรือ?”

 

_____ซิเรียสถลึงตาจ้องอีกฝ่ายด้วยแววตาขุ่นเคือง “จิ้งจอกเฒ่า ข้ารับภารกิจนี้เอาไว้เองแต่ต้องแบ่งสมบัติให้ข้าสามสิบเปอร์เซ็นต์!” ทันทีที่เอ่ยจบประโยค ซิเรียสพลันตัดสายอย่างรวดเร็ว

 

_____มุมปากของฮัลด์พลันกระตุกวูบ สามสิบเปอร์เซ็นต์เลยหรือ…  หน้าเลือดเสียจริง แต่เอาเถิด ใครใช้ให้เจ้าหมอนั่นแข็งแกร่งสุดๆเล่า… ถ้าหากซิเรียสลงมือด้วยตัวเองล่ะก็ ต่อให้เกิดเรื่องอันใดขึ้นกับพวกหลินหลิน เจ้าพวกนั้นก็คงไม่ถึงกับตายหรอก

 

_____หลังจากจัดการปัญหาเรื่องผู้คุ้มกันเรียบร้อยแล้ว ฮัลด์จึงวางใจได้เสียที จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจและกลับบ้านอย่างสบายใจเฉิบ

 

_____ฉะนั้นหลังจากที่พวกลั่วซิวเจ๋อมาถึงดาวกรีนฟอเรสได้ไม่นาน อีกด้านหนึ่งของดาวเคราะห์จึงมีหุ่นยนต์สีดำสนิทตัวหนึ่งฝ่าแนวป้องกันของคนพวกนั้น แถมยังยิงขีปนาวุธหลายนัดสวนกลับไปจนกำจัดหุ่นยนต์ที่ล้อมกรอบตนทิ้งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลงจอดได้อย่างปลอดภัย

 

_____“มารดามันเถิด เจ้าเด็กพวกนั้นเข้ามาที่นี่ได้ยังไงกัน? หึ ยุ่งยากเสียจริง” ชายวัยกลางคนผู้ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราจนมองเห็นไม่ชัดสบถด่าด้วยความหงุดหงิด และควบคุมหุ่นยนต์ให้มุ่งหน้าไปยังที่ตั้งแคมป์ของพวกลั่วซิวเจ๋อทันที

 

_____ในขณะที่ลั่วซิวเจ๋อผู้ไม่รู้เรื่องอันใดกับฉีหนานก็กำลังลอบศึกษาเทคนิคจากทหารรับจ้างกลุ่มนั้นอย่างเงียบงัน

 

_____อันที่จริงการใช้วิธีครูพักลักจำเช่นนี้ไม่ค่อยจะเหมาะสมนัก อีกทั้งพวกทหารรับจ้างก็หาได้หวงวิชาความรู้ของตนแต่อย่างใด ฉะนั้นเมื่อลั่วซิวเจ๋อไม่เข้าใจสิ่งใด เขาจึงกล้าเอ่ยปากถามอีกฝ่ายทันที

 

_____เพราะภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบของลั่วซิวเจ๋อ ทั้งรูปร่างหน้าตาอันงดงามไร้ที่ติ และท่าทีสุภาพอ่อนโยน (เสแสร้ง) อีก ทำให้ทหารรับจ้างทั้งสามคนประทับใจในตัวเขามาก ขอเพียงไม่ก้าวก่ายไปถึงเรื่องส่วนตัวในหน่วยทหารรับจ้างของพวกเขา ก็แทบจะอธิบายทุกอย่างที่รู้ออกมาจนหมดเปลือก

 

_____ช่วงเวลาสั้นๆเพียงสองชั่วโมง ทักษะในการวางกับดักของฉีหนานกับลั่วซิวเจ๋อก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด จนทั้งสองคนต่างขอบอกขอบใจทหารรับจ้างทั้งสามด้วยความซาบซึ้ง ทำให้บรรยากาศระหว่างทั้งสองฝ่ายดูปรองดองและเข้ากันได้มากขึ้น

 

_____ช่วงสามวันแรก พวกลั่วซิวเจ๋อยังไม่ได้อันใดมากมายนัก พวกเขาค้นพบพืชพลังงานชนิดใหม่กว่าสิบชนิด แต่พืชพลังงานที่สามารถนำมาใช้ได้จริงกลับมีเพียงเถาวัลย์ที่พบในวันแรกเท่านั้น ส่วนพืชพลังงานที่เหลือนั้น หากไม่หาวิธีสกัดพลังงานเสียก่อน ก็ทำได้เพียงดูเล่นเท่านั้น

 

_____ทั้งๆที่มีพืชพลังงานจำนวนมหาศาลอยู่ตรงหน้า ทว่ากลับไม่อาจสกัดแท่งพลังงานออกมาได้แม้แต่ก้อนเดียว ทำให้ช่วงนี้หลานเจี๋ยฉุนจัดแทบคลั่ง… วันๆเอาแต่อุดอู้อยู่ในแคมป์และสรรหาสารพัดวิธีที่จะสกัดพลังงานจากพืชพลังงานกองใหญ่ไม่หยุด น่าเศร้าที่มันไม่ได้ผล จนกระทั่งหลินหลินทนดูต่อไปไม่ไหวจึงถีบส่งเขาออกไปสงบสติอารมณ์เสียก่อน

 

_____“ขอโทษด้วย พอดีเห็นพืชพลังงานมากขนาดนี้แล้วรู้สึกตื่นเต้นเกินไปหน่อย” หลานเจี๋ยยิ้มประหม่าราวกับอับอายไม่น้อย

 

_____มุมปากของฉีหนานพลันกระตุกเล็กน้อย เหอๆ พระเจ้าเรียกตัวหลานเจี๋ยผู้สุภาพกลับไปหรือไร… เจ้าคนป่าตรงหน้านี้เป็นใคร? เขาไม่รู้จัก!

 

_____ลั่วซิวเจ๋อพยายามกลั้นยิ้ม “ หลานเจี๋ย นายควรไปอาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อยก่อนนะ”

 

_____“อา?” หลานเจี๋ยก้มหน้าลงพลางขมวดคิ้วมองเสื้อกาวน์ที่แทบจะกลายเป็นเศษผ้า ก่อนจะหันไปมองกระจกที่สะท้อนให้เห็นเส้นผมหงิกงอยุ่งเหยิงแทบดูไม่ได้ ทำให้เขานิ่งงันครู่หนึ่งและหันไปหัวเราะเจื่อนๆด้วยความอับอาย จากนั้นก็รีบวิ่งกลับเข้าเต็นท์ของตัวเองด้วยความเร็วแสง

 

_____ฉีหนานกระตุกมุมปากวูบ “เขาเป็นอะไรของเขา?”

 

_____ลั่วซิวเจ๋อหัวเราะคิกคัก ก่อนจะตบบ่าของฉีหนานเบาๆ “หลานเจี๋ยก็แค่รักความสะอาดมากน่ะ”

 

_____ฉีหนานเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ “ถ้ารักความสะอาด ก็น่าจะระวังเสื้อผ้าของตัวเองมากกว่านี้ไม่ใช่หรือ?”

 

_____ลั่วซิวเจ๋อกลับยักไหล่ “เห็นๆอยู่ว่า หลานเจี๋ยรักพืชพลังงานมากกว่าความสะอาด”

 

_____ฉีหนาน “…..”

 

_____“เอาล่ะ ระหว่างรอให้หมอนั่นไปจัดการตัวเอง เจ้าไปเรียกพวกแฟรงค์มาที่นี่ก่อน… ครั้งนี้พวกเราจะไปทางใต้และข้าอยากไปดูตรงหุบเขาที่พวกเราไปเมื่อวานอีกครั้ง”

 

_____ฉีหนานขมวดคิ้วเล็กน้อย “หุบเขานั่นหรือ? ครั้งก่อนเราไม่เจออะไรเลยไม่ใช่หรือ?”

 

_____ลั่วซิวเจ๋อพยักหน้ารับ “เราไม่เจอพืชพลังงาน แต่กลับเจอร่องรอยของมนุษย์… ข้าคิดว่า น่าจะมีคนอื่นเก็บพืชพลังงานไปจนหมดมากกว่า เพราะกว่าพวกเราจะมาถึงดาวกรีนฟอเรสก็ต้องใช้เวลาพักใหญ่ ฉะนั้นการถูกคนอื่นชิงตัดหน้าไปก่อนย่อมเป็นเรื่องปกติ”

 


งานนี้ท่านพ่อตา(ไม่ใช่!)ก็มาหรือ 55555+ 🙂