0 Views

บทที่ 68

_____ฉีหนานอดจ้องมองลั่วซิวเจ๋อด้วยสายตาหวาดระแวงไม่ได้ “คุณจะไม่ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์พวกเขาจริงหรือ?”

 

_____ลั่วซิวเจ๋อจ้องตอบเขาด้วยสีหน้าประหลาดราวกับกำลังมองเจ้าโง่คนหนึ่งอยู่ก็ไม่ปาน “ไม่ฆ่าอยู่แล้ว และข้าก็ไม่ใช่ฆาตกรโรคจิตด้วย เจ้าพวกนั้น… หึ… ไม่สมควรจะถูกเรียกว่าตุ๊กตาเงือกด้วยซ้ำ มันก็แค่สิ่งมีชีวิตที่มนุษย์อย่างพวกเจ้าสร้างขึ้นมาเพื่อใช้ระบายความใคร่เท่านั้น แล้วเกี่ยวข้องอันใดกับเผ่าพันธุ์เงือกของพวกข้าเล่า? ถ้ามนุษย์อย่างพวกเจ้าตั้งใจค้นคว้าประวัติศาสตร์ของเผ่าเงือกให้มากกว่านี้ล่ะก็ ย่อมรู้ว่า ชาวเงือกที่แท้จริงนั้นเป็นตัวตนที่ทรงพลังมากเพียงไรอย่างแน่นอน”

 

_____ฉีหนานเบ้ปากอย่างไม่สบอารมณ์ “ถูกต้อง พวกเขาไม่รู้ แต่ผมรู้… แค่มองคุณก็รู้แล้วว่า ชาวเงือกเป็นอีกเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งมาก”

 

_____ลั่วซิวเจ๋อตบไหล่ของฉีหนานแทนคำชมให้กับอีกฝ่าย “ฉะนั้นเจ้าพวกที่ถูกเรียกว่า ‘ชาวเงือก’ ก็เป็นแค่เครื่องมือที่ถูกพวกมนุษย์สร้างขึ้นมาเพื่อใช้สืบทอดเผ่าพันธุ์ของตนต่อไปเท่านั้น แม้จะได้ชื่อว่า เงือก ทว่าแท้ที่จริงไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์เงือกของพวกข้าแม้แต่นิดเดียว… ก่อนหน้านี้ข้าโกรธมากที่ชื่อเสียงของเผ่าพันธุ์ ‘เงือก’ ถูกพวกมันทำลายจนย่อยยับหมดสิ้น ทว่าเมื่อลองคิดดูอีกครั้ง อันที่จริงพวกมันนับว่าโชคร้ายมาก… อยู่ๆก็ถูกพวกมนุษย์สร้างขึ้นมาเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการให้กำเนิดลูกหลานของตน ถึงพวกมันจะรู้สึกมีความสุขกับชีวิตที่เป็นอยู่มาก แต่ความจริง… หึ…” ลั่วซิวเจ๋อแค่นเสียงหัวเราะเยียบเย็น “พวกมันช่างน่าสมเพชนัก ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘ชาวเงือก’ แต่กลับต้องถูกขังอยู่ในกรงไปทั้งชีวิต… บทลงโทษนี้นับว่าสาสมแล้ว”

 

_____ฉีหนานไม่อาจพูดอะไรกับความคิดเห็นของลั่วซิวเจ๋อในครั้งนี้ได้อีก

 

_____รัฐบาลมักป่าวประกาศถึงความหายาก ล้ำค่าไปจนถึง… ความยิ่งใหญ่ของชาวเงือกต่างๆมากมาย

 

_____ทว่าในความเป็นจริงนั้น ตราบใดที่เป็นคนใช้สมองคิดย่อมมองออกว่า ชีวิตของชาวเงือกเหล่านี้แทบไม่ต่างจากการถูกกักขังอยู่ในกรงแม้แต่น้อย

 

_____ฉีหนานไม่มีทางเปลี่ยนแปลงความจริงข้อนี้ได้ เขาเคยสัญญาว่า จะดูแลทะนุถนอมเงือกผู้เป็นคู่ชีวิตของตนอย่างดี แต่จะให้เขาประท้วงเรียกร้องสิทธิ์ให้กับชาวเงือกเหล่านั้นหรือ? เสียใจด้วย ทว่าเขายังไม่เก่งกาจถึงเพียงนั้น

 

_____ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ในอนาคตเขาแข็งแกร่งมากพอที่จะทำก็ยังต้องระมัดระวังในเรื่องนี้เป็นอย่างมากอยู่ดี… ใครกล้ารับประกันว่า พวกเงือกที่ถูกมนุษย์กักขังอยู่ในกรงมานานหลายปีจะสามารถปรับตัวให้เข้ากับโลกภายนอกได้?

 

_____เมื่อนึกถึงครั้งแรกที่เขาพบกับลั่วซิวเจ๋อในมหาสมุทร เขาเองก็สงสัยทันทีว่า เหตุใดเงือกตนนี้ถึงมาปรากฏตัวที่มหาสมุทรซึ่งเต็มไปด้วยมลภาวะต่างๆและยังรอดชีวิตอยู่ได้อย่างไร? บัดนี้ถึงเข้าใจว่า สำหรับรัฐบาลแล้ว ความอ่อนแอเปราะบางของชาวเงือกอาจจะเป็นอีกวิธีที่ใช้ลิดรอนอิสรภาพของพวกเขาก็ได้…

 

_____ฉีหนานลอบถอนหายใจแต่เขาก็ยอมรับว่า เมื่อเทียบกับลั่วซิวเจ๋อผู้แข็งแกร่งแล้ว เงือกพวกนั้นอ่อนแอเกินไปจริงๆ แม้พวกเขาจะสามารถหลุดพ้นจากการควบคุมของรัฐบาลได้ ทว่ามันก็ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับพวกเขาเลย

 

_____ฉีหนานสะบัดหัวไปมา เพื่อไล่ความคิดอันสับสนวุ่นวายเกี่ยวกับเงือกพวกนั้นออกไปจากหัว เขาไม่ควรกังวลถึงเรื่องพวกนี้… ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องสนใจคือ หาทางแสดงฝีมือของตนในการซ้อมรบครั้งนี้ให้มากยิ่งขึ้น

 

_____ลั่วซิวเจ๋อวางแผนอย่างรัดกุมและเข้มงวดกับพวกเขามาก สมาชิกทุกคนต่างมีหน้าที่ของตนเอง โดยลั่วซิวเจ๋อรับหน้าที่กำจัดโจรสลัดที่ดักซุ่มยิงอยู่บนอาคารเพียงลำพัง ฉะนั้นฉีหนานจึงเข้าร่วมกลุ่มของรุ่นพี่ซึ่งรับหน้าที่ซุ่มโจมตีพวกโจรสลัดหน่วยลาดตระเวนเหล่านั้น

 

_____บัดนี้พวกเขาใช้เวลาเพียงเจ็ดนาทีในการกำจัดหน่วยลาดตระเวนทั้งหมด อีกทั้งยังไม่ทำให้ศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในศูนย์การค้ารู้สึกตัวอีกด้วย แม้แต่หลี่ซือเฉิงเองก็คิดไม่ถึงว่า ตนจะสามารถทำเช่นนี้ได้…

 

_____แน่นอนว่า ต้องมีลั่วซิวเจ๋อช่วยซุ่มยิงด้วย… ถ้าหากไม่มีเขาล่ะก็ พวกเขาไม่มีทางทำเช่นนี้ได้อย่างแน่นอน…

 

_____“ฉีหนาน หลี่ซือเฉิง วิลสัน… พวกนายสามคนลอบเข้าไปในศูนย์การค้ากับฉัน คนอื่นรีบมุ่งหน้าไปยังจุดต่อไปทันที พวกเรามีเวลาในการโจมตีแค่สิบนาที และจะตามไปสมทบในอีกสิบห้านาทีให้หลัง หวังว่า เมื่อถึงตอนนั้นพวกพี่จะสำรวจเส้นทางและรูปแบบการเดินลาดตระเวนของศัตรูรอบบริเวณโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว”

 

_____“รับทราบ!” รุ่นพี่ปีสองทำความเคารพให้กับลั่วซิวเจ๋อด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะพาสมาชิกที่เหลือมุ่งหน้าไปยังแหล่งกบดานของพวกโจรสลัดอวกาศแห่งต่อไป… โรงพยาบาลร้าง

 

_____จากเหตุการณ์เมื่อครู่ ทำให้ไม่มีใครในกลุ่มสงสัยในความแข็งแกร่งของลั่วซิวเจ๋ออีกต่อไปไม่ว่าจะเป็นพลังระดับ S คู่หรือคำสั่งอันแสนเข้มงวดและรัดกุมล้วนทำให้พวกเขาประทับใจมาก… ช่างเป็นผู้บัญชาการที่สมบูรณ์แบบเหลือเกิน…

 

_____แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงความประทับใจระยะสั้นเท่านั้น สมาชิกเหล่านี้ล้วนเป็นนักเรียนระดับหัวกะทิของโรงเรียน เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะหมายมาดให้ลั่วซิวเจ๋อเป็นแบบอย่างของตนจากการลงมือแค่ครั้งเดียว แต่ก็ต้องยอมรับว่า ครั้งนี้ลั่วซิวเจ๋อทำให้พวกเขาประทับใจมากนัก ถ้าหากในอนาคตมีการต่อสู้ที่ต้องแบ่งฝั่งแบ่งฝ่ายเกิดขึ้นล่ะก็ พวกเขาย่อมเลือกที่จะเป็นลูกน้องของลั่วซิวเจ๋ออย่างไม่ต้องสงสัย…

 

_____อย่าได้ดูถูก ‘ลูกน้อง’ เหล่านี้ แม้ปกติพวกเขาจะไม่แสดงท่าทีสนิทสนมใดๆต่อลั่วซิวเจ๋อ ทว่าในสมองของพวกเขาได้จดจำคำว่า ‘ลั่วซิวเจ๋อแข็งแกร่งมาก’ เอาไว้แล้ว ฉะนั้นไม่ว่าเมื่อไหร่พวกเขาก็จะยืนหยัดอยู่ข้างหลังของลั่วซิวเจ๋อเสมอ เพราะยิ่งลั่วซิวเจ๋อแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น ไม่ว่าจะพิจารณาจากมุมไหน หากลั่วซิวเจ๋อเป็นผู้บัญชาการของพวกเขาล่ะก็ ย่อมเป็นประโยชน์อย่างแน่นอน

 

_____“ไปได้!” หลังจากมองรุ่นพี่กลุ่มนั้นเดินจากไปจนลับสายตาแล้ว ลั่วซิวเจ๋อก็หันกลับมากวาดสายตามองฉีหนานและรุ่นพี่อีกสองคนพลางคำรามเสียงต่ำ ก่อนจะพาพวกเขามาถึงหน้าประตูหลักของศูนย์การค้าแห่งนี้อย่างเงียบงัน

 

_____หลังจากที่กำจัดหน่วยลาดตระเวนทั้งหมดแล้ว พวกเขาก็ใช้เวลาหนึ่งนาทีในการวางแผนขั้นต่อไป เมื่อดูจากเครื่องจับเวลาของลั่วซิวเจ๋อ หมายความว่า พวกเขาเหลือเวลาเพียงสองนาทีก่อนที่พวกโจรสลัดอวกาศจะติดต่อมายังหน่วยลาดตระเวนอีกครั้ง หรือก็คือพวกเขาจะต้องลอบเข้าไปและช่วยเหลือตัวประกันภายในสองนาทีนี้ให้ได้

 

_____ลั่วซิวเจ๋อแผ่พลังจิตของตนออกไปอย่างไม่ลังเล คลื่นพลังจิตแผ่ออกไปครอบคลุมศูนย์การค้าแห่งนี้อย่างรวดเร็วราวกับคลื่นมหาสมุทรก็ไม่ปาน

 

_____“แนวป้องกันหลักอยู่ที่ชั้นสามและบันได มีทางเข้าทั้งหมดห้าจุดซึ่งถูกปิดล้อมด้วยอาวุธหนัก ยากจะฝ่าเข้าไปได้” ลั่วซิวเจ๋อกระซิบเสียงแผ่วเบา

 

_____อีกสามคนที่เหลือพยักหน้ารับ ไม่ผิดจากที่พวกเขาคาดการณ์นัก… อันที่จริงถ้าหากคนพวกนี้ต้องการล่อให้พวกเขาบุกโจมตีทางด้านบนหรือตั้งแต่ชั้นห้าขึ้นไป ทว่าหากการป้องกันที่ชั้นล่างกลับไม่แน่นหนารัดกุม แล้วจะบีบให้พวกเขาจำเป็นต้องบุกโจมตีจากด้านบนได้อย่างไรเล่า?

 

_____“ตัวประกันอยู่ที่ชั้นไหน?” วิลสันเอ่ยถาม

 

_____วิลสันหรือชายร่างสูงใหญ่กำยำล่ำสันดูเป็นคนห้าวหาญและหยาบกระด้างมาก ทว่าแท้จริงแล้ว เขากลับเป็นคนละเอียดอ่อนรอบคอบมาก จึงมีคนเข้าใจผิดจากรูปร่างภายนอกของเขาไม่น้อย

 

_____“ตัวประกันอยู่ที่ชั้นสี่” ลั่วซิวเจ๋อชี้ไปยังแผนที่คร่าวๆที่มีอยู่ “ดูเผินๆการป้องกันของชั้นที่ห้าไม่รัดกุมนัก ทว่าที่จริงมีคนดักยิงถึงหกจุด แบ่งเป็นตรงนี้กับตรงนี้…” เขายังชี้ลงไปอีกหลายจุดบนแผนที่

 

_____“ฉีหนานกับวิลสันบุกโจมตีชั้นที่สามตรงจุดนี้ หลี่ซือเฉิงคอยคุ้มกันพวกเขา ส่วนฉันจะบุกขึ้นไปช่วยตัวประกันที่อยู่บนชั้นสี่โดยตรง” ลั่วซิวเจ๋อออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว ซึ่งทั้งสามคนต่างพยักหน้ารับพร้อมกับกระโจนออกไปทำตามคำสั่งทันที

 

_____ลั่วซิวเจ๋อจ้องมองพวกเขาจนลับสายตาไป ก่อนจะก้มลงมองนาฬิกาอีกครั้ง เหลืออีกหนึ่งนาทีสี่สิบแปดวินาที เหลือเฟือ!

 

_____เขาดีดตัวขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็ว สองมือเกาะหนึบเข้ากับกำแพงของชั้นสองอย่างแน่นหนา ก่อนจะปีนขึ้นไปด้านบนด้วยความรวดเร็วและว่องไวราวกับตุ๊กแกตัวหนึ่งก็ไม่ปาน พริบตาเดียวก็ปีนขึ้นมาถึงชั้นสามแล้ว

 

_____ในแผนการบุกโจมตีของพวกเขานั้น ลั่วซิวเจ๋อจำเป็นต้องโจมตีพร้อมกับพวกฉีหนานที่อยู่ด้านล่าง ซึ่งเขาสามารถเข้าถึงตัวของเป้าหมายได้ในทันทีที่กระโจนเข้าไปทางหน้าต่างชั้นที่สี่… ขณะนี้เขากำลังหมอบอยู่ด้านนอกหน้าต่างชั้นสี่พลางรอคอยเสียงปืนจากชั้นล่างอย่างสงบ

 

_____ปัง! ตึงๆๆ!

 

_____เสียงปืนเลเซอร์ดังสนั่นทำลายความเงียบภายในอาคารหลังนี้จนหมดสิ้น ซึ่งพวกโจรสลัดที่คอยเฝ้าระวังอยู่ที่ชั้นสามก็เริ่มโจมตีกลับแล้ว

 

_____ชั้นสี่มีตัวประกันอยู่ทั้งหมดห้าคน หนึ่งในนั้นคือชาวเงือกที่ยังไม่ทราบฝ่ายแน่ชัด ในขณะที่เหล่าโจรสลัดอวกาศมีเพียงสี่คน ซึ่งยืนล้อมรอบตัวประกันพลางชี้ปากกระบอกปืนจ่อตัวประกันเอาไว้ ราวกับว่า ทันทีที่เกิดความผิดปกติใดๆขึ้นก็พร้อมจะลั่นไกสังหารตัวประกันในนัดเดียว

 

_____เสียงปืนที่ดังก้องขึ้นมาจากชั้นสามดึงดูดความสนใจของโจรสลัดอวกาศทั้งสี่คนได้ในทันที พวกเขาเผลอหันขวับไปมองทางเข้าออกของห้องโถงนี้ตามสัญชาตญาณ

 

_____ตอนนี้แหละ!

 

_____ลั่วซิวเจ๋อที่หมอบรออยู่นอกหน้าต่างพลันตีลังกาใช้สองเท้าถีบหน้าต่างเต็มแรงพร้อมกับใช้สองมือช่วยส่งแรงเข้าไปอีก ทำให้ทั้งร่างพุ่งทะยานผ่านหน้าต่างที่แตกละเอียดเข้าไปด้านในพลางซัดหมัดเข้าใส่โจรสลัดอวกาศผู้อยู่ใกล้ตัวเขาที่สุดอย่างรวดเร็ว

 

_____บัดนี้พลังสมรรถภาพร่างกายระดับS ของเขาถูกดึงออกมาใช้จนถึงขีดสุด เขาคว้าปืนเลเซอร์ที่เคยอยู่ในมือของโจรสลัดอวกาศคนนั้นเอาไว้ได้ทัน พร้อมกับหันไปลั่นไกสามนัดใส่โจรสลัดอีกสามคนอย่างแม่นยำ ก่อนจะพลิกร่างกลับมายืนบนพื้นอีกครั้ง

 

_____หลังจากที่เขากลับมายืนบนพื้นอย่างมั่นคงแล้ว นอกจากตัวประกันทั้งห้าคน โจรสลัดที่เหลืออีกสามคนล้วนจ้องมองเขาด้วยสีหน้าตกตะลึงสุดขีด ซึ่งบนหน้าผากของโจรสลัดทั้งสามคนปรากฏละอองแสงซึ่งใช้แทนเลือดในการซ้อมรบครั้งนี้อยู่อย่างชัดเจน ทว่าอีกคนนั้น… แค่กๆ คนนี้ค่อนข้างน่าอนาถไม่น้อย แม้เขาจะไม่ถูกยิง แต่ก็ถูกลั่วซิวเจ๋อต่อยจนหมดสติไปแล้ว…

 

_____“ว้าว… สุดยอด…” ตัวประกันคนหนึ่งเบิกตากว้างอ้าปากค้างขณะจ้องมองลั่วซิวเจ๋อ ดูเหมือนว่า เขาจะหลงใหลฉากการต่อสู้เมื่อครู่เสียแล้ว

 

_____ส่วนมนุษย์อีกสามคนเองก็อ้าปากพะงาบๆใส่ลั่วซิวเจ๋อ ราวกับต้องการพูดบางอย่างทว่าไม่มีเสียงเล็ดรอดออกมา ในขณะที่เงือกตนนั้นกลับยังนั่งอยู่ในรถยนต์สำหรับชาวเงือกด้วยท่าทีเยือกเย็น เขาแค่จ้องมองลั่วซิวเจ๋อด้วยความสนใจเล็กน้อยเท่านั้น

 

_____ลั่วซิวเจ๋อกวาดสายตามองตัวประกันทั้งห้า รวมถึงเงือกตนนั้นรอบหนึ่ง ดูเหมือนว่า พวกเขาจะไม่มีอาวุธติดตัวเลยแม้แต่ชิ้นเดียว เขานิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าโจรสลัดอวกาศที่ถูกต่อยจนสลบเมื่อครู่ ก่อนจะใช้สองมือจับที่ขากรรไกรล่างของอีกฝ่าย…

 

_____“เฮ้ย นายจะทำอะไร?” โจรสลัดอวกาศที่ตายแล้วคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความระแวง

 

_____ลั่วซิวเจ๋อเหลือบสายตามองเขาเล็กน้อย “ก็แค่ตัดปัญหาเท่านั้น” เมื่อพูดจบ เขาก็ทำท่าหักคออีกฝ่ายทันที

 

_____เหล่าโจรสลัดที่ยืนมองอยู่ด้านข้างต่างเผลอสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ด้วยความหนาวเหน็บปนสั่นสะท้าน…  ให้ตายเถิด ท่าทางที่แสนคุ้นเคยนั่น ราวกับจะบอกว่า การฆ่าคนไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับคนตรงหน้าแม้แต่น้อย… น่าสยองเสียจริง!

 

_____“เอาล่ะ พวกพี่ต้องเป็นพยานว่า เขาตายแล้ว แม้จะตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ไม่สามารถขัดขวางพวกผมได้อีก” ลั่วซิวเจ๋อบอกกับเหล่าผีโจรสลัดด้วยสีหน้าจริงจังปนกดดัน

 

_____โจรสลัดที่เอ่ยปากถามเมื่อครู่รีบพยักหน้ารับหงึกหงัก แม้จะแปลกใจอยู่ไม่น้อย… น่าแปลก การซ้อมรบในครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นรุ่นน้องปีหนึ่งมิใช่หรือ? ทำไมเจ้าหมอนี่ถึงลงมืออย่างเหี้ยมโหดแถมยังมีความคิดอ่านที่รอบคอบถึงขนาดไม่ลืมที่จะฆ่าเจ้าคนที่สลบอยู่ให้ตายเช่นนี้…

 

_____ลั่วซิวเจ๋อขยับร่างเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าตัวประกันทั้งห้าคน “จะให้ฉันลงมือหรือพวกนายจะทำเอง?”