0 Views

   บทที่ 23

_____ฉีหนานตัดสินใจพยายามมากขึ้นเพื่อสิ่งนั้น… “อื้ม! ตามนี้แหละ!” ฉีหนานกำมือให้กำลังใจตัวเองเงียบๆ

 

_____เขาตรวจสอบใบรายการในควอนตัมคอมพิวเตอร์อีกครั้ง เพื่อทำเครื่องหมายบนแผนที่ ก่อนจะออกเดินไปยังบริเวณที่หญ้าดวงตาหยกเจริญเติบโต…

 

_____หลังจากเขาเดินจากไปไม่นาน แมวราตรีตัวโล่งเตียนไม่รู้โผล่พรวดออกมาจากที่ไหน… มันดมกลิ่นบนพื้นดังฟืดฟาด เพียงครู่เดียวก็รับรู้ได้และวิ่งไล่ตามไปทางที่ฉีหนานเดินจากไป

 

_____ลั่วซิวเจ๋อที่คอยจับตามองฉีหนานจากระยะไกลมาตลอดก็ต้องเปลี่ยนเส้นทางการเดินทางของตัวเองอย่างช่วยไม่ได้… อันที่จริงการล่าสัตว์ประหลาดพวกนี้เป็นเพียงผลพลอยได้ เป้าหมายหลักของเขายังคงเป็นการฝึกฝนฉีหนาน… ถ้าฉีหนานบาดเจ็บสาหัสจนตายเพราะขาดการปกป้องจากเขาล่ะก็ ได้ไม่คุ้มเสียเอาเสียเลย

 

_____ลั่วซิวเจ๋อบุกรังของสัตว์ประหลาดระดับสูงไปหลายตัว ซึ่งเหล่าสัตว์ประหลาดที่เหลือรอดอยู่ในรังและได้เห็นถึงพลังอันแข็งแกร่งของลั่วซิวเจ๋อแล้วล้วนซ่อนตัวอย่างเงียบเชียบราวกับหวาดกลัวว่า จะเผลอยั่วโมโหบุรุษผู้แข็งแกร่งผู้นี้จนมาลงมือกับตนได้…

 

_____เมื่อไร้ซึ่งสัตว์ประหลาดที่กล้าขวางทาง ทำให้ลั่วซิวเจ๋อสามารถไล่ตามเส้นทางการเดินทางของฉีหนานได้อย่างราบรื่นเหลือเกิน… ใช้เวลาไม่นาน ฉีหนานก็หยุดลงเช่นเดียวกับลั่วซิวเจ๋อที่ลอบตามมา…

 

_____ฉีหนานเลือกเก็บหญ้าดวงตาหยกที่เจริญเติบโตบริเวณบึงซึ่งเป็นตำแหน่งที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของหญ้าดวงตาหยก ทว่าในบึงนั้นยังมีสัตว์ประหลาดจำนวนมากอาศัยอยู่ นอกจากจะเป็นทหารรับจ้างที่มีสมรรถภาพร่างกายระดับ C ขึ้นไปแล้ว คนธรรมดาย่อมไม่กล้าย่างเท้าเข้ามาในสถานที่แห่งนี้แน่

 

_____เมื่อเห็นฉีหนานเริ่มเก็บเกี่ยวหญ้าดวงตาหยกพวกนั้นแล้ว ลั่วซิวเจ๋อเองก็ออกตามหาเหยื่อในใบรายการเช่นกัน เหล่าสัตว์ประหลาดดวงซวยพวกนั้นไม่ว่ายังไงก็คงคิดไม่ถึงว่า เหตุใดมนุษย์ผู้แข็งแกร่งผู้นี้ถึงสามารถหาพวกตนที่ซ่อนตัวอย่างดีพบได้อย่างง่ายดาย

 

_____สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งที่เคยถูกไล่ต้อนจนมุมจากผู้ที่แข็งแกร่งกว่าถึงกับระเบิดตัวเองด้วยความหวาดกลัว… พลังอันแข็งแกร่งได้ทำลายล้างพื้นที่รอบต้นไม้ที่แอบอยู่หลายสิบเมตรไปอย่างสมบูรณ์

 

_____ลั่วซิวเจ๋อผู้ไร้รอยขีดข่วนจ้องมองสัตว์ประหลาดไม่สมประกอบตัวหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย… เขาไม่นึกว่า สัตว์ประหลาดตัวนี้จะระเบิดตัวเองได้ โชคดีที่พลังจิตของตนนั้นแข็งแกร่งพอที่จะตรวจพบการระเบิดนี้ก่อน มิฉะนั้นเขาคงโดนสัตว์ประหลาดตัวนี้เล่นงานไปแล้ว

 

_____เขายื่นมือออกไปยังถุงน้ำดีที่ทะลักออกมาจากร่างของสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายงู… ถุงน้ำดีของงูหงอนแดงเป็นวัตถุดิบสำคัญในตำรับยาขจัดพิษขั้นสูง… ถุงน้ำดียังสามารถขายได้ราคาสูงอีกด้วย สำหรับแผนของลั่วซิวเจ๋อแล้วมันช่วยได้มากเลยทีเดียว

 

_____“หืม?” หลังจากที่ลั่วซิวเจ๋อเก็บถุงน้ำดีและเดินออกมาแล้ว พลังจิตของเขากลับสัมผัสได้ถึงบุคคลที่กำลังเข้ามาใกล้

 

_____เสียงระเบิดตัวเองของงูหงอนแดงเมื่อครู่คงดึงดูดให้ผู้อื่นหันมาสนใจ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีจุดประสงค์อะไร ลั่วซิวเจ๋อก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย…

 

_____“โอ้! ใหญ่จริงๆ… เอ๋…” ผู้ที่เดินออกมาจากในป่าคือ ชายวัยกลางคนผู้สะดุ้งเฮือกทันทีที่เห็นศพของงูหงอนแดงบนพื้น

 

_____แม้งูหงอนแดงจะไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งที่สุดในป่าแห่งหมอก แต่ก็ไม่มีใครกล้าหาเรื่องมัน ทว่าสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งนี้กลับโดนต้อนจนมุมจนระเบิดตัวเองอย่างผิดคาด… ต้องแข็งแกร่งเพียงใดถึงจะทำได้กัน?

 

_____ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นมาเห็นลั่วซิวเจ๋อที่ตัวสะอาดสะอ้านยืนอยู่ไม่ไกลแล้วพลันหรี่ตาลง ลอบร่ำร้องในใจไม่หยุด

 

_____ครั้งนี้เขารับหน้าที่คุ้มกันคุณชายน้อยที่ออกมาฝึกฝน เดิมทีพวกเขาควรจะฝึกที่ป่ารอบนอกเท่านั้น หากไม่ใช่เพราะเป็นคำสั่งของคุณชายน้อย พวกเขาย่อมไม่เดินเข้ามาด้านในแน่นอน

 

_____ชายวัยกลางคนผู้นี้เป็นยอดฝีมือที่มีสมรรถภาพร่างกายระดับ B แต่ก็ยังไม่กล้าเข้ามาถึงใจกลางของป่า ดังนั้นเขาจึงพาคุณชายน้อยเดินทางอยู่ระหว่างป่ารอบนอกกับชั้นกลางเท่านั้น ยังไงก็ไม่กล้าเข้าไปถึงป่าชั้นกลางด้วยซ้ำ

 

_____ทว่าเมื่อครู่เสียงระเบิดตัวเองของงูหงอนแดงทำให้คุณชายน้อยนึกสนใจ และเขาทราบดีว่า น้อยคนนักที่จะหลบการระเบิดตัวเองของสัตว์ประหลาดได้ ฉะนั้นจึงกล้าเดินเข้ามาทางนี้ ไหนเลยจะคาดคิดว่าพลังของอีกฝ่ายจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ขนาดเจอกับแรงระเบิดของงูหงอนแดงยังไม่มีแม้แต่รอยยับบนเสื้อผ้า ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนถึงทำได้? ชายวัยกลางคนไม่กล้าคิดต่อ…

 

_____ในใจของเขาปั่นป่วนไปหมด ก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะส่องประกายแวววาว “ท่านผู้นี้… ข้าน้อยเป็นองครักษ์ที่17 ของตระกูลสวีแห่งเมืองเหยี่ยน ขอทราบชื่อของท่านได้หรือไม่ขอรับ?”

 

_____ลั่วซิวเจ๋อขมวดคิ้วน้อยๆ เดิมทีเขาคิดว่า อีกฝ่ายเป็นคนในหน่วยทหารรับจ้างที่ผ่านทางมา ฉะนั้นจึงไม่คิดจะไปขวางทางพวกเขา เพราะทหารรับจ้างฉลาดในการเอาตัวรอด ถ้าเห็นเขาฆ่างูหงอนแดงได้อย่างสบายๆ คนกลุ่มนี้ย่อมไม่โง่พอที่จะมาหาเรื่องเขาแน่นอน

 

_____ทว่าเขานึกไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะไม่ใช่คนของทหารรับจ้าง แต่เป็นคนของตระกูลสวีแห่งเมืองเหยี่ยน… สถานะในตอนนี้คือชาวเงือก ฉะนั้นจึงไม่ควรจะติดต่อกับคนเหล่านี้ ถ้าสถานะของตัวเองถูกเปิดโปงย่อมลำบากแน่

 

_____อีกฝ่ายถามชื่อของเขาเช่นนี้ ด้านหนึ่งเพื่อผูกมิตรกับเขา อีกด้านเพื่อตรวจสอบประวัติของเขา…

 

_____ลั่วซิวเจ๋อเชื่อว่า ขอเพียงบอกชื่อของตนออกไปไม่ถึงห้านาที อีกฝ่ายจะต้องเอาข้อมูลของเขามาแฉแน่นอน

 

_____เขาเป็นคนในครอบครัวย่อมเป็นเรื่องในครอบครัว… ข้อมูลของเขาย่อมไม่อาจปล่อยให้ตรวจสอบได้ ฉะนั้นเขาจึงรีบที่จะเป็น ‘คู่ครอง’ของฉีหนานในตอนแรก เหตุผลหนึ่งเพื่อออกไปจากสถานดูแลเงือก เพราะกฎข้อบังคับของที่นั่นเยอะเกินไปจนไม่อาจทำอะไรด้วยตัวเองได้ อีกเหตุผลหนึ่งก็เพื่อถอยห่างจากมนุษย์กับชาวเงือกที่เคยถูกตนสะกดจิตไป

 

_____ผลของการสะกดจิตจะค่อยๆหายไป ถ้าเขายังรออยู่ที่นั่นล่ะก็ จะต้องสะกดจิตคนเหล่านั้นตลอดเวลา ในทางกลับกันถ้าตัวเขาออกมาแล้ว คนเหล่านั้นจะค่อยๆลืมเรื่องของเขาไป หลังจากผ่านไปไม่กี่ปี คนเหล่านี้จะจำไม่ได้อีกต่อไปว่า เคยมีเขาอยู่ในสถานดูแลเงือกด้วย

 

_____คนตระกูลสวีจะต้องตรวจสอบประวัติของเขาและพบข้อมูลบางอย่างแน่นอน… บัดนี้ลั่วซิวเจ๋อยังไม่คิดจะติดต่อกับตระกูลชั้นสูงและมีอิทธิพลพวกนี้ บางทีเขาอาจจะได้ร่วมงานกับอีกฝ่ายในภายหลังได้ แต่ตอนนี้เขาควรจะอยู่เงียบๆดีกว่า

 

_____เขาเหลือบตามองชายวัยกลางคนผู้นั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ตระกูลสวีหรือ? ข้าหวังว่า เจ้าจะลืมเรื่องในวันนี้ไปเสีย”

 

_____ชายวัยกลางคนพลันหนังตากระตุก รู้สึกว่า ชายหนุ่มตรงหน้าผู้นี้ช่างลึกลับเสียจริง…

 

———————–