0 Views

บทที่ 131

 

______เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ย่อมต้องเกิดความแตกแยกขึ้น ทำให้สมาชิกที่รับหน้าที่ควบคุมอาวุธให้โจมตีกดดันกลุ่มโจรสลัดอวกาศวอร์เทกซ์มีน้อยลง ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับลั่วซิวเจ๋อ

 

______งั้นใครเป็นคนลอบเข้าไปยึดยานหลักของออรอชกัน?

 

______คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น… ก็ต้องเป็นลั่วซิวเจ๋ออยู่แล้ว!

 

______ไบโอโรบอทคือนวัตกรรมใหม่ที่ไฮเทคที่สุดของรัฐบาล แถมยังได้ดูดกลืนแผ่นทองคำของต้นไม้แห่งพระเจ้าอีก ยิ่งทำให้มันไปถึงระดับ… ธรรมดา

 

_______ ( : 3 ] <) _

 

______ก็ได้… ว่าตามตรง อันที่จริงไบโอโรบอทเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ขี้โกงมาก… อะไหล่และส่วนประกอบแต่ละชิ้นของไบโอโรบอทแทบจะเป็นขยะไร้ค่าในจักรวรรดิวาเนสซ่า แต่จุดเด่นที่ไบโอโรบอทเหนือกว่าหุ่นยนต์ทั่วไปคือ มันสามารถพัฒนาตัวเองได้

 

______อีกทั้งลักษณะเฉพาะตัวของไบโอโรบอทคือเป็นโลหะชนิดพิเศษ พูดอีกอย่างคือ… ระบบเรดาห์ส่วนใหญ่ที่มักตรวจจับจากโลหะจะตรวจไม่พบไบโอโรบอทซึ่งถือเป็นข้อยกเว้น!

 

______แต่ถ้าใช้ระบบเรดาห์ตรวจจับสิ่งมีชีวิต ก็อาจตรวจพบไบโอโรบอท แต่ที่นี่มันที่ไหน? นี่มันสงครามอวกาศนะ! ไม่ได้อยู่พื้นดินด้วยซ้ำ ใครมันจะเปิดระบบตรวจหาสิ่งมีชีวิตในตอนนี้กัน!

 

______ดังนั้นลั่วซิวเจ๋อจึงลอบเข้าไปเกาะยานหลักของฝ่ายออรอชได้อย่างง่ายดาย เขาลอยตัวอยู่บริเวณด้านล่างของยาน มองหาจุดปลอดภัยสักพักแล้วพลิกฝ่ามือดึงดาบสั้นออกมาขุดผนังเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่

 

______ลั่วซิวเจ๋อคำนวณมาเป็นอย่างดี การขุดเจาะตัวยานจนเป็นรูเช่นนี้ย่อมทำให้สัญญาณเตือนภัยของยานหลักทำงาน แต่ปัญหาคือ ขณะนี้กลุ่มโจรสลัดอวกาศออรอชถูกโจมตีอย่างหนักหน่วง แม้มีบาเรียอยู่ แต่ก็ยังหลงเหลือแรงกระแทกมาถึงตัวยาน ถึงจะไม่ได้สร้างความเสียหายมากขนาดส่งผลต่อการเคลื่อนไหวอื่นๆ ทว่าย่อมทำให้สัญญาณเตือนภัยทำงานแน่นอน

 

______ด้วยเหตุนี้ ลั่วซิวเจ๋อจึงกล้าเจาะยานของอีกฝ่ายจนเป็นรูโหว่… แท้ที่จริงสัญญาณเตือนภัยทำได้เพียงบอกว่ายานได้รับความเสียหายหรือไม่ แต่ความเสียหายดังกล่าวเกิดจากแรงกระแทกหรือถูกดาบสั้นขุดเจาะนั้นไม่ใช่สิ่งที่มันสามารถแยกแยะได้

 

______ลั่วซิวเจ๋อเข้ามาในยานหลักของออรอชอย่างราบรื่น แถมจุดที่เขาอยู่ยังเป็นโกดังเก็บของอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้

 

______ดูเหมือนที่นี่จะเป็นคลังเสบียง ผนังห้องถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็งสีขาว ชั้นวางของเต็มไปด้วยวัตถุดิบต่างๆ ซึ่งลักษณะดูคล้ายกับซาซิมิที่ถูกแช่ในน้ำแข็งเพื่อรักษาความสดใหม่… เมื่อลั่วซิวเจ๋อหยิบควอนตัมคอมพิวเตอร์ออกมาตรวจสอบ ก็พบว่า มันคือสายพันธุ์ปลาชนิดหนึ่งที่หายากและล้ำค่ามากขนาดที่กองกำลังโคลด์แทบจะหาซื้อไม่ได้ มีเพียงขุนนางชั้นผู้ใหญ่หรือเชื้อพระวงศ์เท่านั้นถึงจะสามารถครอบครองมันได้ แล้วกลุ่มโจรสลัดอวกาศออรอชกินของระดับนี้ได้อย่างไร?

 

______ถ้าแค่อยากลองชิมสักคำก็พอเป็นไปได้อยู่ แต่ปัญหาคือ มีซาซิมิราคาแพงลิบลิ่วอยู่เต็มโกดังขนาดนี้? คิดจะให้โจรสลัดอวกาศลองชิมกันทุกคนหรือไร?

 

______ลั่วซิวเจ๋อนิ่งคิดสักพัก ก่อนจะหยอดยาพิษสังเคราะห์ลงในซาซิมิส่วนหนึ่งอย่างโหดเหี้ยม นี่เป็นหนึ่งในความสามารถใหม่ของไบโอโรบอท แถมสารพิษยังแตกต่างออกไปตามวัสดุที่มันดูดกลืนไปใช้สังเคราะห์อีกด้วย… หรือก็คือ ถ้าคุณตามหาหุ่นยนต์ที่เป็นเจ้าของยาพิษไม่เจอหรือบังคับให้คนขับปรุงยาแก้พิษไม่ได้ล่ะก็ คุณจงสวดภาวนาให้หุ่นยนต์ตนนั้นไม่ได้กลืนวัสดุแปลกๆหรือหายากมาสังเคราะห์พิษแล้วหาทางปรุงยาแก้พิษเองเถิด…

 

______ส่วนไบโอโรบอทของลั่วซิวเจ๋อเคยดูดกลืนวัสดุแปลกๆลงไปหรือไม่นั้น… อะแฮ่ม ยังต้องถามอีกหรือ? วิธีไหนที่สามารถทำให้หุ่นยนต์ของตนแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุด ลั่วซิวเจ๋อย่อมทดลองหมดทุกทาง ยิ่งต้องออกเดินทางผจญอันตรายถึงต่างแดน ยิ่งต้องสรรหาวัสดุทุกชนิดเอาไว้… อีกทั้งนี่ยังเป็นความสามารถติดตัวของหุ่นยนต์ ถ้าไม่ใช้ก็น่าเสียดายเกินไป!

 

______ลั่วซิวเจ๋อเหลียวมองเหล่าซาซิมิอาบยาพิษ ก่อนจะเดินออกจากคลังเสบียงด้วยรอยยิ้มสุขใจ… คนที่มีสิทธิ์กินซาซิมิอาบยาพิษเหล่านี้ต้องเป็นระดับผู้นำแน่นอน หากถูกพิษตายสักคนสองคนก็ถือเป็นเรื่องดี ต่อให้ไม่ตาย พวกมันก็คงไม่กล้ากินซาซิมิอีก… ดูจากปริมาณของซาซิมิเหล่านี้ พวกมันคงทุ่มเงินไปไม่น้อย ขอแค่เป็นผลร้ายต่อศัตรู ลั่วซิวเจ๋อย่อมพึงพอใจมาก

 

______ทางเดินด้านนอกของคลังเสบียงช่างเงียบสงบนัก… ที่นี่เป็นจุดที่ค่อนข้างปลีกวิเวกของยานหลัก ยามปกติมีเพียงพ่อครัวแม่ครัวที่เดินเข้าออกห้องนี้ สมาชิกคนอื่นจะไม่เข้าใกล้ห้องนี้ถ้าไม่มีเหตุจำเป็น

 

______บัดนี้สงครามอวกาศยังคงดุเดือดเข้มข้น แม้จะเป็นคนครัวแต่ก็เป็นโจรสลัดอวกาศเช่นกัน ฉะนั้นตอนนี้ทุกคนจึงแยกย้ายไปประจำตำแหน่งของตัวเอง ไม่มีทางมาหยิบวัตถุดิบในคลังตอนนี้แน่นอน นอกจาก…

 

______“ช่วย…” แค่อ้าปากยังไม่ทันได้ร้องขอความช่วยเหลือ ลำคอพลันถูกดาบสั้นอันแหลมคมจ่อเอาไว้เสียแล้ว มนุษย์ปลาหมึกหัวเล็กเบิกตากว้างมองหุ่นยนต์ร่างยักษ์ตรงหน้าด้วยความตื่นกลัวสุดขีด

 

______ทะ… ทำยังไงดี? ทำไมถึงมีหุ่นยนต์ของศัตรูอยู่บนยานได้ล่ะ? ซวยแล้ว… ข้าจะถูกฆ่าหรือเนี่ย??

 

______ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาของมนุษย์ปลาหมึกกลิ้งกลอกไปมา แต่ลั่วซิวเจ๋อรู้ว่า อีกฝ่ายหาได้คิดแผนการร้ายใดๆ มันก็แค่ตื่นตระหนกตกใจสุดขีดจนมีการตอบสนองตามสัญชาตญาณเท่านั้น

 

______เพียงเท่านี้ก็มองออกแล้วว่า มนุษย์ปลาหมึกชุดคลุมสีขาวตรงหน้าผู้นี้ไม่ใช่หน่วยต่อสู้ของอีกฝ่ายแน่นอน มิเช่นนั้นมันคงไม่ตกใจกลัวดาบสั้นเล็กๆเล่มเดียวแบบนี้แน่…

 

______“ตะ… ตามกฎหมายสงคราม ขะ…ข้า… ข้าเป็นแค่ชาวบ้านบริสุทธิ์คนหนึ่ง เจ้า… เจ้าจะ… ฆ่าข้าไม่ได้นะ” มนุษย์ปลาหมึกละล่ำละลักอธิบายเสียงสั่น…

 

______ลั่วซิวเจ๋อเบ้ปาก… กฎหมายสงครามที่มีแต่คนโง่หลงเชื่อคำโป้ปดพวกนั้น… ในสงครามที่เต็มไปด้วยการเข่นฆ่าอันโหดเหี้ยม คิดว่า แค่เจ้าแหกปากตะโกนบอกว่าตัวเองไม่ใช่ทหารแล้วเจ้าจะไม่ถูกฆ่างั้นหรือ? อย่าฝันเฟื่องไปหน่อยเลย!

 

______แต่ตอนนี้ลั่วซิวเจ๋อไม่มีอารมณ์ฆ่าอีกฝ่าย… หนึ่งเพราะตนสามารถเค้นข้อมูลจากปากของอีกฝ่ายได้ สอง… เพราะเจ้าหมอนี่อ่อนปวกเปียกเกินไป ลั่วซิวเจ๋อไม่ค่อยอยากเชือดไก่อ่อนตัวนี้นัก…

 

______ลั่วซิวเจ๋อขี้เกียจพูดคุยให้มากความ จึงขยับดาบสั้นไปข้างหน้าเล็กน้อย “ข้าไม่ชอบพูดไร้สาระ… บอกมา ห้องควบคุมพลังงาน ห้องควบคุมพลังงานสำรองและคลังเก็บอาวุธอยู่ที่ไหน?”

 

______คมมีดตัดหนวดหนึ่งเส้นของมนุษย์ปลาหมึกต่อหน้าต่อตาจนเจ้าตัวเผลอร้องโวยวายเสียงดัง ทว่าดาบสั้นพลันกลับมาจ่อประชิดที่ปลายคางอย่างรวดเร็วจนมันได้แต่มองลั่วซิวเจ๋อด้วยสีหน้าหวาดผวา

 

______“ข้า… ข้าเป็นแค่… พะ… พ่อครัว ข้าไม่รู้เรื่องที่ท่านพูด…” มนุษย์ปลาหมึกลนลานหนักจนพูดแทบไม่เป็นคำ นัยน์ตาเริ่มกลอกไปมาเร็วขึ้น

 

______“งั้นเจ้าก็ไม่มีประโยชน์กับข้า ไม่จำเป็นต้องเก็บเจ้าเอาไว้อีก” กล่าวจบ ลั่วซิวเจ๋อตั้งใจจะฟาดอีกฝ่ายให้สลบเหมือด แต่มนุษย์ปลาหมึกเข้าใจว่า อีกฝ่ายจะเด็ดหัวตนแล้วจึงรีบร้องเสียงดังว่า “ไม่! อย่า! ถึงจะไม่รู้เรื่องพวกนั้น แต่ข้ารู้อย่างอื่น! อย่าฆ่าข้านะ ข้ายังมีประโยชน์อยู่!”

 

______“หือ?” ลั่วซิวเจ๋อเหลือบตามองอีกฝ่ายเล็กน้อย ตั้งแต่ที่เขาลอบเข้ามาในยานหลักจนถึงตอนนี้ผ่านไปหนึ่งนาทีครึ่งแล้ว หวังว่าข้อมูลที่ออกมาจากปากหมอนี่จะคู่ควรกับเวลาของเขา

 

______“เจ้ามีเวลาสิบห้าวินาที”

 

______“ข้า… ข้ารู้มาว่าคลังสินค้าที่ท้ายยานมีอาวุธรุ่นใหม่ล่าสุดที่กองกำลังโคลด์เพิ่งคิดค้นขึ้นมาอยู่… ได้ยินว่า ฝ่ายวิจัยและพัฒนาอาวุธของกองกำลังโคลด์ออกแบบให้มันมีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงมาก ถึงจะยังไม่นำไปให้กองทัพใช้ แต่ภารกิจอย่างหนึ่งของพวกเขาในครั้งนี้คือทดสอบประสิทธิภาพของอาวุธชิ้นนี้… และมันยังสามารถติดตั้งให้กับหุ่นยนต์ได้อีกด้วย ข้าจะนำทางท่านไปที่นั่น!” มนุษย์ปลาหมึกรีบพ่นข้อมูลทุกอย่างที่รู้ออกมาอย่างรวดเร็วจนใบหน้ากลายเป็นสีเขียว

 

______“โอ้ อาวุธใหม่?” นับเป็นข่าวดีที่เหนือความคาดหมายของลั่วซิวเจ๋อ… ไบโอโรบอทของตนยังต้องติดตั้งอาวุธอีกมาก แผ่นทองคำที่มันดูดกลืนเข้าไปทำได้เพียงเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวหุ่นยนต์ มิได้สร้างอาวุธพิเศษให้แต่อย่างใด… อิทธิพลและกำลังทรัพย์ของกองกำลังโคลด์ย่อมปล้นชิงมาจากรัฐบาลและอาจจะเหนือกว่าจักรวรรดิวาเนสซ่าเสียด้วยซ้ำ… ฉะนั้นเรื่องอาวุธใหม่ที่พูดถึงจึงสร้างความประหลาดใจมาก

 

______“นำทางไป” ลั่วซิวเจ๋อขยับดาบสั้นมาจี้ที่แผ่นหลังของมนุษย์ปลาหมึกแทน

 

______มนุษย์ปลาหมึกตนนี้คือพ่อครัวที่กัปตันออรอชจ้างมาดูแลอาหารการกินของตนโดยเฉพาะ ซึ่งเขาเป็นเพียงพลเรือนทั่วไปคนหนึ่ง เมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคามถึงชีวิตเช่นนี้ เขาย่อมไม่กล้าขัดขืนแม้แต่นิดเดียว

 

______ต้องขอบคุณวอร์เทกซ์ที่ทำให้บริเวณด้านหลังยานแทบจะว่างเปล่า อีกทั้งคลังสินค้าของยานยังกระจุกรวมกันอยู่ในบริเวณหนึ่งของยานเพื่อประหยัดพื้นที่ใช้สอย… ฉะนั้นตลอดทางที่ลั่วซิวเจ๋อเดินผ่าน พลังจิตของเขาจึงตรวจไม่พบศัตรูแม้แต่คนเดียว

 

______“ถึง…ถึงแล้วขอรับ” มนุษย์ปลาหมึกชี้ด้วยท่าทีกล้าๆกลัวๆ “ถึงแม้ข้าจะไม่มีสิทธิ์เปิดเข้าไป แต่ข้าคิดว่า… เอ่อ ท่านคงไม่จำเป็นต้องใช้…”

 

______กี้ด!

 

______ดาบสั้นในมือของลั่วซิวเจ๋อแทงทะลุผ่านประตูโกดังอย่างง่ายดายเหมือนแทงผ่านเนยก็ไม่ปาน จากนั้นก็กรีดลากไปตามขอบประตูเป็นกรอบสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่จนประตูร่วงหล่นลงกับพื้นเสียงดังตุบ

 

______สัญญาณเตือนภัยแผดเสียงแหลมแสบแก้วหูทันที ในขณะที่มนุษย์ปลาหมึกเบิกตากว้างมองลั่วซิวเจ๋ออย่างตกตะลึง ไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีพังประตูที่แสนเรียบง่ายและรวดเร็วเช่นนี้

 

______“เอาล่ะ หมดหน้าที่ของเจ้าแล้ว” ลั่วซิวเจ๋อพยักหน้าให้พ่อครัวดวงซวยที่เผ่นหนีไปอย่างรวดเร็วทันทีเหมือนกระต่ายน้อยตัวหนึ่ง

 

______ลั่วซิวเจ๋อกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหมุนร่างเดินเข้าไปในคลังสินค้า… ภายในคลังสินค้าเต็มไปด้วยชั้นวางของสูงใหญ่จำนวนมาก โดยด้านบนมีอาวุธธรรมดาวางเรียงรายอยู่ ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นคลังอาวุธสำรองซึ่งส่วนใหญ่เป็นอาวุธล้าสมัยสมกับระดับการรักษาความปลอดภัยอันหละหลวมนี้

 

______ทำไมอาวุธใหม่ที่ฝ่ายวิจัยและพัฒนาอาวุธเพิ่งคิดค้นขึ้นถึงมาปนอยู่กับอาวุธเก่าเตรียมถูกโละทิ้งเช่นนี้ได้? ลั่วซิวเจ๋อเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน… สิ่งเดียวที่เขารู้คือ พลังจิตของเขาบอกว่า มนุษย์ปลาหมึกขี้ขลาดเมื่อครู่ไม่ได้โกหกหลอกลวงตนแน่นอน หรือก็คือ ที่นี่มีอาวุธที่ว่าซ่อนอยู่จริงๆ

 

______อาวุธจำนวนมากบนชั้นวางของล้วนวางกองไว้เต็มพื้นที่ แต่มองปราดเดียวเขาก็สามารถแยกแยะได้แล้ว ลั่วซิวเจ๋อเมินอาวุธเก่าคร่ำครึเหล่านั้นและมุ่งเน้นไปทางอาวุธที่ถูกบรรจุอยู่ในกล่องอย่างดี

 

______ลั่วซิวเจ๋อแผ่คลื่นพลังจิตตรวจสอบสิ่งของทุกชิ้นภายในห้องอย่างรวดเร็ว ไม่นานเขาก็พบอาวุธใหม่ที่ตามหาในที่สุด

 


พี่ลั่ว ใจเย็นๆนะ กระต่ายไม่น่ากินเท่าฟักทองหรอก เชื่อสิ > O <

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ 🙂