0 Views

Age of Adepts – บทที่ 14

หลังจากที่ แมรี่ ประกาศอย่างภูมิใจถึงการกลับมาของเธอที่กลางโรงอาหาร เธอเอื้อมมือคว้า กริม มาข้างหน้า

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป รู้ด้วยว่าเขาพวกพ้องของฉัน ทุกคนที่ทำให้เขาลำบากคือศัตรูของฉันเหมือนกัน ” (แมรี่พูด)

หลังจากพูดเสร็จ เธอปล่อยมือจาก กริม และกวาดมือขวาของเธอในอากาศ กรงเล็บของเธอเคลื่อนไหวรวดเร็วจนเหมือนวาดภาพกลางอากาศ แสงจาง ๆ จางหายไป เปลี่ยนเป็นเสียงแหลมคมที่ทุกคนได้ยิน

อะไร … ความเร็วอย่างบ้าคลั่งนั้นคืออะไร? มันดูน่ากลัวอะไรอย่างนั้น ด้วยความเร็วขนาดนั้น ใครจะร่ายเวททันเมื่อต้องสู้กับเธอ ?

หลังจากประเมินความแข็งแกร่งในการโจมตีของ แมรี่ ทุกคนที่เห็นต่างมีสีหน้าซีดเผือก

กริม ไม่สามารถหุบยิ้มเล็ก ๆ ของเขาได้กับเหตุการณ์ ณ.ตอนนี้ เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา อาการปวดหัวเป็น “ลางดี”

เหมือนว่า ชายผู้ต้อยต่ำ แต่สุดท้ายเขาถูกลากมาอยู่ระหว่างการต่อสู้ของพวกนักเวทฝึกหัดที่แข็งแกร่งที่สุด โดยที่ แมรี่ ทำด้วยเจตนาที่ดี ด้วยการแสดงความน่ากลัวให้กับพวกนักเวทฝึกหัดที่คิดจะเป็นศัตรู

ในหอคอยแห่งนี้ ที่ซึ่งหัวใจของมนุษย์ไม่อาจเข้าใจได้และทุกคนเอาแต่วางแผนกำจัดแบบที่เป้าหมายไม่รู้ตัว ในห้องสมุดมีหนังสือเกี่ยวกับ เวทคำสาปและตำราปรุงยาพิษ เป็นจำนวนมาก ตราบเท่าที่มีคนต้องการใช้มัน มันจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะฆ่านักเวทฝึกหัดด้วย “ลางร้าย” โดยไม่มีใครรู้

ในหอคอยที่น่าขนลุกและน่ากลัวนี้ กริม จะไม่ยอมเลือดแม้แต่หยดเดียวหรือเส้นผมสักเส้นของตัวเองกับใครเด็ดขาด เพราะมีเวทแปลกประหลาดมากมายใช้กับคนได้ ผิดพลาดนิดเดียวจะทำให้เขากลายเป็นหุ่นเชิดของคนอื่นได้

นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมนักเวทฝึกหัดส่วนใหญ่มักจะเก็บตัวอยู่แต่ในห้องของตัวเอง จึงไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น

ความรู้สึกถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตรจ้องมองที่ กริม จากทุกทิศทาง อีกครั้งหนึ่งที่ กริม พูดไม่ออกและได้แต่ยิ้มอำพรางความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง

ดูเหมือนว่า กริม เจอกับเรื่องที่ทำให้เขาศัตรูเยอะขึ้นในครั้งเดียว

ในอดีต กริม เป็นแค่นักเวทฝึกหัดที่ไม่มีพิษมีภัยในสายตาของคนอื่น ถึงเขาจะมีเรื่องกับคนอื่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่มีใครคิดที่จะกำจัดเขาทิ้ง แต่วันนี้ เขาเหมือนจะทำให้นักเวทฝึกหัดทุกคนโกรธแค้น โดยที่เขายังไม่ได้พูดอะไรสักคำ

กริม ไม่มีเวลาคิดทบทวน เขารู้ดีว่าตั้งแต่วันนี้ไป เขาได้กลายเป็นนกที่แตกต่างจากพวกนักเวทฝึกหัดเลเวลเบื้องต้น ถ้าใครที่พยายามจะพูดคุยกับเขาก็เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับ แมรี่ หรือหวังวางยาเขา

แม้ว่า กริม จะกำลังบ่นอยู่ในใจ ณ.ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสวมหน้ากากและเตรียมพร้อมกับอุปสรรคในอนาคต

หลังจากส่งข่าวถึงสิ่งที่ แมรี่ ตั้งใจจะมาบอก ถึงการตั้งกลุ่มของเธอ คว้าตัว กริม แล้วเดินออกไปจากโรงอาหาร สักครู่ต่อมาความเย่อหยิ่งและสง่างามของ แมรี่ ปรากฏตัวขึ้นบนใบหน้าของ แอม ที่ยังคงช็อคกับการถูกโยนข้ามห้อง

“เอาบัตรของสนามประลองมาให้ฉัน !”

แมรี่ กำลังแสดงตัวเองเป็นหัวหน้าที่เผด็จการที่ดุร้าย ซึ่งตอนนี้เธอทุบโต๊ะ ทำให้ทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะหล่นลงพื้น กบที่ตัวเป็นเมือกน่าเกลียดกระโดดออกจากกองหนังสือไปเกาะบนไหล่ของ แอม และมอง แมรี่ อย่างไม่พอใจ ที่ทำให้มันตกใจ

มันเป็นกบตัวเล็ก ๆ แต่มีหัวขนาดใหญ่แปลก ๆ  หลังของมันลื่นที่เต็มไปด้วยตุ่มพุพองสีเขียวโคลนตม มีปากที่ใหญ่มากและตาของมันที่ยื่นออกมาเหมือนหนวด ทำให้มันยิ่งดูแปลกขึ้นไปอีก

แอม ตกใจกับหัวแปลก ๆ ของกบ หันไปพูดอย่างอ่อนโยนกับกบ กบเปิดปากและถ่มน้ำลายที่มีบัตรสีทองพิเศษอย่างไม่เต็มใจ

แมรี่ คว้าบัตรทองบนโต๊ะ,หันกลับไป,คว้าตัว กริม แล้วเดินจากไป

ก่อนที่พวกเขาจะไป กริม อดไม่ได้ที่จะตรวจดูกบแปลก ๆ ตัวนั้น

สัตว์ปีศาจคู่หู !

บางทีกบนี้เป็นสัตว์ปีศาจจากบริษัทสัตว์ปีศาจของ แอม ?

นักเวทฝึกหัดอย่างพวกเขาที่ยังอยู่ชั้นล่างที่พยายามหาทางเพิ่มค่าความเชี่ยวชาญของตัวเอง  แม้แต่เพิ่มค่าเวทโจมตียังเป็นเรื่องยาก โดยที่ไม่มีน้ำยาเพิ่มค่าเวทโจมตี ,การนั่งสมาธิขั้นสุดยอด และยังไม่มีนักเวทที่ช่วยตอบคำถามของพวกเขา จึงทำให้พวกเขาต้องพึ่งแต่ตัวเอง

ดังนั้นวิธีใดที่สามารถช่วยเสริมพลังของตัวเองได้อย่างคุ้มค่า และบริษัทสัตว์ปีศาจ มีสินค้าดี ๆ ที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่ง

บริษัทสัตว์ปีศาจที่รู้จักกันในนามสัตว์ปีศาจตัวพยาธิ  พวกมันมีพลังเวทที่สามารถเลียนแบบและซึมซับลักษณะเฉพาะของปีศาจที่เป็นเป้าหมายได้ ด้วยพิธีเวทแบบพิเศษ นักเวทฝึกหัดสามารถเชื่อมดวงวิญญาณของเขาเข้ากับหนึ่งในสัตว์ปีศาจพวกนี้

แน่นอนว่า วิธีนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดี คือนักเวทฝึกหัดสามารถยืมความสามารถของปีศาจนั้น ๆ ทำให้เขามีความสามารถพิเศษที่คนอื่นไม่มี ข้อเสีย คือในช่วงเชื่อมกับสัตว์ปีศาจคู่หู นักเวทฝึกหัดจะต้องที่ตัดดวงวิญญาณส่วนหนึ่งของเขาและถ่ายโอนไปยังสัตว์ปีศาจคู่หู  ด้วยเหตุนี้ถ้าสัตว์ปีศาจคู่หูบาดเจ็บหรือตาย นักเวทฝึกหัดคนนั้นจะรู้สึกเหมือนกัน

ถ้าสัตว์ปีศาจบาดเจ็บหนัก อาจทำให้นักเวทฝึกหัดสูญเสียพลังเวทไปอย่างถาวร เนื่องจากดวงวิญญาณของเขาได้รับบาดเจ็บไปด้วย สำหรับนักเวทฝึกหัดที่พลังเวทเสียหาย ทำให้พวกเขากลายเป็นพวกหน้าโง่ตัวจริง

มันมีกฎที่ว่า นักเวทฝึกหัดทั่วไปสามารถเชื่อมเข้ากับสัตว์ปีศาจได้ตัวเดียว แต่บางกรณี มันมักจะมีสิ่งที่ไม่คาดคิด ปรสิตผู้ชั่วร้าย ที่เป็นหนึ่งในสามของนักเวทฝึกหัดที่แข็งแกร่งที่สุด ที่ใช้สัตว์ปีศาจจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม เขาแหกข้อกำหนดทุกอย่าง และยังมีแมลงแปลก ๆ มากมายติดตามร่างกายของเขา

สำหรับว่าเขาทำได้อย่างไง ไม่มีใครรู้ เท่าที่รู้นักเวทฝึกหัดที่ใช้สัตว์ปีศาจจำนวนมากอย่างนั้นจะฆ่า แต่ไม่มีใครกล้าล้วงความลับของ ปรสิตผู้ชั่วร้าย เพราะคนที่พยายามล้วงความลับของเขาจะจบลงด้วยการตายจาก “อุบัติเหตุ”

แอม เป็นนักเวทฝึกหัดเลเวลกลาง เขาเลือกกบลูกดอกพิษที่สามารถทำสิ่งที่ไม่คาดคิด ยิงลูกดอกอาบยาพิษ เป็นสัตว์ปีศาจคู่หูของเขา นอกจากลูกดอกอาบยาพิษ มันยังเป็นกบที่เป็นสายพันธุ์พิเศษ อาจจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ที่ แอม เลือกมัน

……

เมื่อประตูหินปิดลง แมรี่ และ กริม ยืมอยู่แค่สองคนในห้องโถงใหญ่

ห้องนี้ใหญ่กว่าห้องที่ กริม เพิ่งเช่าไป มีพื้นที่ประมาณ 20 ตารางเมตร ดังนั้นมันจึงไม่ใช่สถานที่สำหรับนักเวทฝึกหัดมากฝึกร่ายเวท แต่ใช้เป็นสนามประลองขนาดเล็ก

หากนักเวทฝึกหัดคนไหนมีปัญหากัน การใช้สนามประลองจะเป็นทางเลือกสุดท้าย แม้ว่าที่นี้มีกฎห้ามมิให้ฆ่ากัน แต่ถ้าเกิดอุบัติเหตุทำให้คนหนึ่งตาย อีกคนจะไม่ถูกลงโทษด้วยความตาย แต่เขาจะต้องจ่ายเสียค่าธรรมเนียมเป็นจำนวนมาก

ดังนั้น นักเวทฝึกหัดหลายคนจึงกลัวสนามประลองนี้เป็นอย่างมาก เพราะมันมีชื่อเล่นว่า “สนามประลองแห่งความตาย”!

แม่รี่ เลื่อนมายืนอยู่ตรงข้าม กริม เธอยิ้มแสยะใบหน้าของเธอทำให้ กริม รู้สึกความมีเสน่ห์แบบโหดเหี้ยม

“ฉันไม่จำเป็นต้องเป็นพวกพ้องที่ดี แสดงมาสิ..ว่าคุณมีความสามารถอะไรบ้าง ! ”

หลังจากพูดจบและโดยไม่ให้เขามีเวลาเตรียมตัว ร่างกายของเธอที่บอบบางเปลี่ยนไป เผยร่างที่แท้จริงที่ผสมเข้ากับสิ่งที่นอกเหนือจิตนาการ พุ่งมาทาง กริม อย่างรวดเร็ว !

นี้คือเธอจริง ๆ หรือ ? แมรี่ที่เคยอ่อนหวาน !

ถึงในอดีต แมรี่ จะเป็นหญิงงามที่หาได้ยาก และเธอยังคงรักษามาตรฐานขั้นต่ำของการเป็นนักเวทฝึกหัดเอาไว้ หลังจากที่ถูก จอมเวทแอนเดอร์สัน ปล่อยตัวออกมา (หลังจากการทดลอง) เธอกลายเป็นคนที่กล้าหาญเกินตัว ,หยิ่งและก้าวร้าวได้อย่างไร?

โชคร้ายที่ กริม ไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้ เพราะ แมรี่ กำลังโจมตีเขาอย่างรวดเร็ว

เสียงเตือนอย่างจริงจังที่ดังอยู่ในสมอง เกือบทำให้เขาเสียการควบคุม

“คำเตือน! คำเตือน! เป้าหมาย ความเร็วสูงกำลังเข้าใกล้ … การประเมินเบื้องต้น เป้าหมายมีความคล่องตัวมากกว่า 13 แต้ม โปรดก้าวไปทางซ้าย 2 ก้าว หลังจากนั้นโจมตีด้วย เวทหมัดเปลวเพลิง… ”

ในระหว่างที่กำลังสร้างลูกศรไฟอยู่ กริม สามารถใช้เวทหมัดเปลวเพลิง ได้เพียงครั้งเดียว

ความเร็วของการโจมตีเร็วมากและ กริม ไม่สามารถมองเห็นได้ว่า แมรี่ อยู่ที่ไหน สิ่งที่เขาสามารถทำได้คือฝากความหวังทั้งหมดไว้กับชิพ ก้าวเท้าไปด้านข้าง เตรียมการโจมตีด้วย เวทหมัดเปลวเพลิง อย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม อย่างที่พวกเขาพูดกัน ไม่มีแผนสู้กับศัตรู ไม่รอด

กริม ก้มลงครึ่งหนึ่งเพื่อหลบการโจมตี เสื้อของเขาฉีกขาดไปเรียบร้อย เขาโจมตีกลับด้วย เวทหมัดเปลวเพลิง 3 ลูก แต่มันกลับไม่โดนอะไรเลย

กริม เอามือกดบาดแผลของเขา คิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น เขายกศีรษะขึ้นและมอง แมรี่ อย่างโกรธ ๆ ในขณะที่ แมรี่ ยืนอย่างสบาย ๆ อยู่ด้านข้าง กำลังเลียเลือดออกจากเล็บของเธอ

“ดูเหมือนว่าคุณจะมีตอบโต้ได้ดี แต่ร่างกายของคุณอ่อนแอเกินไป ถ้านี้เป็นความเร็วที่คุณมี วันนี้คุณอาจจะต้องความเร็วนี้ทรมาน ! ” บางทีเพราะเธอได้ลิ้มรสเลือด ดวงตาที่เป็นสีฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงทำให้เธอดูอันตรายมากขึ้น ” ถ้าคุณไม่อยากตาย คุณต้องเคลื่อนไหวให้เร็วกว่านี้ ~ … ”

แมรี่ นั่งยอง ๆ  หลังจากที่พูดเสร็จ ทำให้ดูคล้ายเสือดาวเตรียมจะตะครุบเหยื่อ ในวินาทีต่อมาเธอก็พุ่งเข้าหาเขา

โธ่เอ๋ย , ถ้ายังเป็นแบบนี้เขาต้องตายแน่

ดวงตาของ แมรี่ เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงและเขี้ยวเริ่มโผล่ออกมาจากริมฝีปาก เสียงเตือนอย่างบ้าคลั่งในสมองของ กริม ทำให้ไม่สามารถดูแลบาดแผลที่หน้าอกของเขาได้ กริม เริ่มคำราม เขาตบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน 3 วินาทีต่อมา ลูกไฟขนาดใหญ่ 2 ลูก ปะทุขึ้นจากมือทั้งสองข้าง ทำให้ แมรี่ ต้องกระโดดกลับ

“นี่คือสิ่งที่ฉันกำลังพูดถึง ! อิอิ … คุณควรระวังให้ดี!~” (กริม)

เสียงของ แมรี่ เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เธอหัวเราะคิกคัก ในวินาทีต่อมาเธอกระโดดไปข้างหน้า แล้วเปลี่ยนเป็นแสงสีน้ำเงิน

แม้ กริม ที่มีทักษะการมองจากชิพ เขาก็ยังคงได้แต่ดู แมรี่ เท่านั้น เขาไม่สามารถหาตำแหน่งที่แท้จริงของเธอได้ ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าใกล้เกินไป กริม ต้องเคลื่อนไหวไปเรื่อย ๆ พร้อมกับตั้งท่าเตรียมพร้อมกับการโจมตี เขาโบกมืออย่างบ้าคลั่งพยายามที่จะใช้เวทไฟ เพื่อป้องกันเส้นทางการโจมตีทั้งหมด

ลูกไฟทั้ง 2 ลูก เกิดเสียงวูบ ๆ ตอนที่ กริม โบกมันไปมา ทำให้เกิดประกายไฟขึ้นรอบตัว โชคร้ายที่ความพยายามป้องกันการโจมตีของเขาไร้ประโยชน์ เขาไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน บางครั้งเขารู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่บาดแผลใหม่ ซึ่งมันยิ่งทำให้เขาโกรธมากขึ้น

……………………………………………………………