0 Views

ตอนที่ 7 เส้นทางที่บรรจบ

เป็นอย่างที่คิด
หลังจากโซรันลอบหนีออกมาได้ เขาตั้งใจจะกลับไปที่คลังสินค้าแล้วแสร้งทำเป็นเดินผ่านมาโดยบังเอิญ มีผู้ชายสองคนติดอาวุธครบมือยืนเฝ้าอยู่หน้าทางเข้า
ข้างในนั้นมันจะต้องมีสิ่งมีค่าบางอย่างแน่นอน!
โซรันพยายามมองหาช่องทางอื่น เนื่องจากคลังสินค้าตอนนี้ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาแล้ว มีการล็อคมากมายหลายชั้นให้เขาได้ใช้ทักษะปลดมันที่ท่าเรือ และนั่นคงจะเพียงพอสำหรับเขาที่จะอัพเป็น Rouge Level 3 ต่อจากนั้น การล็อคแบบปกติจะไม่ได้รับ exp อีกเมื่อเขาอัพถึง Level 3 ดังนั้น เขาจะต้องแอบลอบเข้าไปในเมืองแอมเบอร์ และเลือกล็อคอันที่ระดับสูงกว่านี้ในภายหลัง
ความสามารถของ Level 3 Rogue เพียงพอแล้วสำหรับโซรันในตอนนี้ มันจะมีอย่างน้อยหนึ่งถ้ำสมบัติที่ตั้งอยู่ใกล้กับทุกเมืองใหญ่ๆ หรือเมืองหลักๆ ภายในถ้ำเหล่านี้มีกับดัก มอนสเตอร์ และที่สำคัญที่สุดคือมีหีบสมบัติ นี่เป็นวิธีเดียวที่ผู้เล่นจะได้รับอุปกรณ์ที่หายาก ซึ่งมีประโยชน์มากสำหรับช่วงเริ่มต้น
โดยปกติแล้วต้องมีทีม Level 5 จึงจะสามารถพิชิตถ้ำได้อย่างปลอดภัย แตกต่างออกไปกับผู้เล่นอาชีพ Rogue โดยที่ Rogue Level 3 สามารถเข้าไปในถ้ำนั้นได้โดยลำพัง หากเขาเล่นเก่งพอ
บริเวณถ้ำเป็นพื้นที่พิเศษ ที่มอบโบนัส Sneak +5 แก่ผู้เล่น Rogue ทำให้มันง่ายยิ่งขึ้นสำหรับพวกเขาในการลอบไปยังหีบสมบัติโดยปราศการปะทะกับฝูงมอนเตอร์ที่อยู่ในถ้ำมืด
“มอบแต้มทักษะทั้งหมดให้ Sneak”
โซรันใช้คะแนนทักษะที่เหลือทั้งหมดของเขาไปกับการอัพทักษะ Sneak จนเพิ่มเป็น 68 ดังนั้น ตอนนี้ทักษะ Sneak ไม่จำเป็นต้องอัพเกรดอีกต่อไป เนื่องจาก 35 ก็เพียงพอสำหรับเขาที่จะขโมยของจากผู้ที่มีการตอบสนองช้าแล้ว
สำหรับผู้เล่นระดับ Legendary Rogue เก่าอย่างเขา เขาสามารถจัดการกับพ่อค้าอ้วนที่ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะขัดขืนทักษะ Streal ของเขาได้ และสำหรับ Pick Lock 45 นี่ยิ่งมากพอที่จะจัดการกับแม่กุญแจทั้งหลายในท่าเรือ แต่เขาอาจจำเป็นจะต้องอัพค่าเพิ่มเติม ถ้าในอนาคตเขาต้องการจะเลือกเส้นทางในเมือง
ทักษะที่ด้อยที่สุดของเขาคือ Snare มันอยู่ในระดับที่โซรันสามารถปลดได้เพียงอาวุธเตือนภัยที่เรียบง่าย แต่กับดักในถ้ำสมบัตินั้นอยู่เหนือกว่าเขาตอนนี้
เขาจะต้องเพิ่มทักษะ Snare ให้ถึง 30 หลังจากที่เขาอัพเลเวลถัดไป
“ดูเหมือนว่าเราจะได้รับทักษะอาชีพเพิ่ม หากอัพถึง Level 3 Rogue ”
โซรันเดินผ่านฝูงชนไปอย่างว่องไว ในที่สุดเมื่อเขาหลุดพ้นออกมาจากฝูงชน มีเหรียญเงินอยู่มากมายในมือของเขา ด้วยค่า Dexterity 20 ของเขาทำให้เขาสามารถขโมยทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาต้องการจากเป้าหมายได้ก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัวโดยไม่ต้องพึ่งความสามารถเฉพาะตัวที่เขามีด้วยซ้ำ
“Nimble Left Hand 【ความสามารถเฉพาะตัว】: หลังจากได้รับการฝึกฝนมาเป็นเวลานาน ผู้ใช้สกิลนี้มีความชำนาญในการใช้มือซ้ายและได้รับ +1 Dexterity ถาวร และจะได้รับโบนัสพิเศษ +3 เช่นกันเมื่อใช้ Pick lock, Sneak และ Snare”

“Eidetic Memory【ความสามารถเฉพาะตัว】: ผู้ใช้ทักษะนี้จะได้รับความทรงจำแบบเสมือนจริงและจะจดจำรายละเอียดของเป้าหมายได้อย่างง่ายดาย ค่า Intelligenence ร+1 ถาวร และได้รับโบนัส +3 ในระหว่างการใช้ม้วนคัมภีร์ที่ต้องพึ่งความทรงจำ”
ในอดีตมันเคยเป็นความสามารถเฉพาะตัวที่หายาก ขณะที่ภายหลัง มันสามารถหาได้จากการทำงานหนักและการฝึกอบรม แต่อย่างไรก็ตาม การจะได้รับทักษะนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย
ผู้เล่นสายเวทย์จำนวนมากใช้ความพยายามอย่างหนักเพื่อจะได้ Eidetic Memory เนื่องจากมันมีประโยชน์มาก

หลายวันผ่านไป
โซรันเลือกปลดล็อคหลายอันที่ท่าเรือและเขาก็ได้รับสิ่งของมีค่ามาบ้าง
ในอดีต คนในแก๊งของเขาจะขอให้เขายกของมีค่าชิ้นใหญ่ให้ มี Level 5 Warriors อยู่หลายคนในแก๊ง และ ‘โซรัน’ คนก่อนหน้านั้นไม่มีโอกาสได้ต่อต้านพวกเขา โดยเฉลี่ยนักรบจะมีอย่างน้อย Strength 15 และมีความสามารถสูงในการใช้อาวุธแต่ละชนิด รวมทั้งทักษะอาชีพด้วยเช่นกัน Level 5 Warriors บางคนอาจจะอัพ Strength ไปจนถึง 18 ขึ้นอยู่กับความสามารถเฉพาะตัว โดยไม่ต้องผ่านการฝึกซ้อมใด ๆ ‘โซรัน’ คนก่อนหน้านี้ อาจจะแพ้ 10/10 ครั้งหากต้องต่อสู้กับนักรบ
ทว่า ทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว โซรันคนนั้นไม่ได้อยู่ในแก๊งอีกต่อไป ของที่ปล้นมาได้ทั้งหมดเป็นของเขา
12 เหรียญเงิน นับเป็นรายได้ก้อนโตสำหรับหัวขโมย สองพี่น้องสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ถึง 1-2 เดือนด้วยเงินทั้งหมดที่โซรันหามาได้ภายในวันเดียว
นอกจากนี้ เขายังได้รับประมาณ 200 exp แต่การจะอัพถึง Level 3 ต้องใช้ 500 exp ในตอนนี้ โซรันจะต้องใช้เวลาอีกหนึ่งวันเพื่อจะอัพเลเวล
Level 10 Commoner/Level 5 Rogue.
ถือเป็นเกณฑ์มาตรฐานสำหรับอาชีพใน Rank 2 เมื่อเขาอัพถึง Level 5 โซรันจะได้รับทักษะ Shadowstrike
ท่ามกลางคนอื่น ๆ ทั้งหมดที่อยู่ใน Rank 2 นั้น อาชีพ Rogue ซึ่งเชี่ยวชาญในการหลบซ่อนและมีทักษะ Shadowstrike นับว่าเป็นตัวอันตรายและเป็นภัยคุกคามมากที่สุด
ความสามารถในการสังหารผู้อื่นด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว นับเป็นเรื่องที่น่ากลัว

ย้อนกลับไปที่สลัม
เมื่อโซรันกลับมาที่บ้านของเขา เขาได้ยินเสียงพูดคุย
เขาเปิดประตูและพบนักบวชสาวที่สง่างามนั่งอยู่บนเก้าอี้ ใบหน้าของหญิงสาวที่กำลังร่าเริงแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันทีเมื่อเธอเห็นโซรัน เธอทักทายเขาเพียงการส่งเสียงเบาๆ ว่า “ฮึ่ม!”
“เขากลับมาแล้ว เช่นนั้น ข้าไปล่ะ” นักบวชสาวกล่าว พลางส่งยิ้มให้วิเวียน “ดูแลตัวเองให้ดียามอยู่บ้านเพียงลำพัง หากมีอะไรเกิดขึ้น เมื่อเจ้าต้องการความช่วยเหลือ เจ้าสามารถไปพบข้าที่วิหารแห่งแสงได้เสมอ”
วิเวียนผงกศีรษะและตอบกลับว่า “ขอบคุณ ท่านพี่แอนนาลีน!”
หญิงสาวคนนั้นเป็นนักบวชฝึกหัดของวิหารแห่งแสง เทพที่มีชื่อเสียงที่สุดที่พวกเขานับถือนั่นก็คือเทพแคลโซรอส เทพแห่งรุ่งอรุณ ซึ่งเป็นของแฟคชั่น Lord of Glory แฟคชั่นนั้นเป็นกลุ่มแรกที่ถูกโจมตีโดยเหล่าปีศาจร้าย และหลังจากนั้นไม่นาน แคลโซรอสได้สิ้นชีพลง เมื่อยุคแห่งความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้น
ช่างน่าเสียดาย ในไม่ช้า นักบวชสาวจะต้องสูญเสียพลังศักดิ์สิทธิ์ของเธอ
แอนนาลีนถูกชะตากับวิเวียนนับตั้งแต่ที่เธอได้พบกันโดยบังเอิญเมื่อนานมาแล้ว หญิงสาวพยายามที่จะช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของโซรันตอนที่เขายังอยู่ในโคม่า ตามคำขอร้องของวิเวียน ทว่ากลับล้มเหลว เนื่องจากเลเวลทักษะของเธอต่ำเกินไป
ในฐานะนักบวชสาว ผู้บูชาเทพแห่งความถูกต้อง แอนนาลีนเกลียดโซรันที่เป็นหัวขโมย จึงอธิบายได้ว่าทำไมเธอจึงเย็นชากับเขา
บางทีเธอก็คิดว่า อาชญากรรมที่แพร่กระจายอยู่ในเมืองแอมเบอร์ นั่นก็เป็นเพราะว่ามีหัวขโมยอย่างพวกเขาอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง
“เกิดอะไรขึ้น?”
โซรันย่อตัวลงพลางลูบศีรษะน้องสาวของเขา หลังจากที่นักบวชสาวจากไป
“ทำไมเธอถึงมาที่นี่?”
“มีคนดักซุ่มอยู่แถวบ้านของเราในวันนี้” วิเวียนตอบด้วยเสียงต่ำ
“พวกมันดูเหมือนเป็นคนของเกล โชคดีที่ท่านพี่แอนนาลีนมาและไล่พวกมันไป! ดูสิ นางรักษารอยช้ำที่หลังของข้าด้วย! ”
วิเวียนยกเสื้อขึ้นเล็กน้อยเพื่อแสดงบาดแผลที่ตอนนี้ถูกรักษาแล้วให้โซรันดู รอยช้ำสีม่วงได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย เห็นทียาทาผิวที่เขาซื้อมาคงไม่จำเป็นอีกต่อไป ที่สลัมแห่งนี้ไม่มีทั้งช่างตีเหล็กและร้านขายยา พวกคนยากจนต้องซื้อสินค้าเหล่านี้ผ่านตลาดมืด อาวุธส่วนใหญ่ที่แก๊งในสลัมใช้ก็มาจากการซื้อผ่านตลาดมืดเช่นกัน
“เกล?”
ทันใดนั้น สายตาอ่อนโยนของโซรันพลันเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยม เขาไม่เคยคิดว่าเกลจะกล้าส่งคนมาหาวิเวียน เพียงเพราะเขาไม่ยอมไปพบ
แกคิดว่าข้าเป็นเหยื่อกระจอกงั้นหรือ เกล? โซรันคิด
“พรุ่งนี้ พี่จะพาเจ้าไปในเมือง ตั้งแต่นี้เราจะพักที่โรงแรม”
เขามอบลูกอมที่ขโมยมาโดยบังเอิญให้กับวิเวียน และกล่าวว่า “มีทหารลาดตระเวนอยู่ในเมือง ดังนั้นมันจึงปลอดภัยกว่า”
วิเวียนผงกศีรษะเล็กๆ ของเธอและรับลูกอม เธอแกะเปลือกออกและโยนลูกอมเข้าปากด้วยรอยยิ้มสดใส “ท่านพี่ มันอร่อยมากเลย! พี่ลองดูสิ! ”
เธอเป็นเด็กที่ใสซื่อแลถ่อมตัว เป็นเด็กน้อยที่สามารถพอใจง่ายๆ กับลูกอมราคาถูก
โซรันส่งยิ้มกลับไปให้วิเวียนขณะที่เธอยื่นลูกอมให้เขา
มันมีรสหวานอมเปรี้ยว
ในสลัมมีขายเฉพาะลูกอมคุณภาพต่ำ พวกชนชั้นสูงในเมืองถือว่าลูกอมเป็นขยะ
วิเวียนลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ตัวเล็ก และตบเสื้อผ้าของโซรันเพื่อขจัดฝุ่น
“ท่านพี่แอนนาลีนเป็นคนดี นางเป็นคนเดียวที่ยินดีจะช่วยเหลือตอนที่พี่ชายหมดสติ”
โซรันตอบพลางหยิกจมูกของเธอเบา ๆ “พี่รู้ว่านางเป็นคนดี ดังนั้น สักวันหนึ่ง พวกเราจะตอบแทนบุญคุณนาง”
ถึงแม้นักบวชสาวจะเกลียดชังเขา แต่โซรันถือว่าเขาได้ติดหนี้บุญคุณเธออยู่ดี
เขาเป็นคนประเภทที่จำได้แม่นว่าใครที่คอยช่วยเหลือพวกเขาและใครที่คิดจะทำร้ายพวกเขา สักวันหนึ่งเขาจะกลับมา ‘ตอบแทน’
ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ลับขอบฟ้า
สองพี่น้องช่วยกันทำอาหารค่ำด้วยเนื้อรมควัน เกลือ และเครื่องปรุงต่างๆ ที่โซรันนำกลับมาบ้าน
ศพที่อยู่ใกล้ The Fireplace ถูกพบแล้ว และผู้คนก็พอจะคาดเดาได้ว่าใครเป็นคนฆ่า
กลิ่นหอมของเนื้อลอยตามถนน ขณะที่ผู้คนต่างจ้องมองสองพี่น้องทั้งด้วยความเคารพและยำเกรง ในขณะที่ท้องของพวกเขาต่างร้องด้วยความหิวโหย
วิเวียนกินอย่างเงียบๆ นับว่าเป็นเวลานานแล้วที่เธอไม่ได้กินเนื้อ เธอโบกแขกเล็ก ๆ ไปมาอย่างเขินอาย เมื่อโซรันได้ยินเสียงท้องของเธอร้องออกมาอย่างกะทันหัน
อย่างไรก็ตาม มันเป็นมื้ออาหารที่น่าพอใจ
โซรันลูบศีรษะของเธอเพื่อปลอบขณะที่เขากำลังหัวเราะ และทั้งสองก็พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ก่อนที่จะเข้านอน

ในกลางดึก
โซรันที่แกล้งทำเป็นหลับ แอบหนีออกมาจากอ้อมแขนของวิเวียน และปีนออกจากเตียง เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าและพกตั้งกริชไว้ที่เอว
ปัญหาบางอย่างควรได้รับการแก้ไขโดยเร็วที่สุด ยิ่งยื้อก็ยิ่งทำให้สิ่งต่างๆ แย่ลงเท่านั้น
เขาหันกลับไปมองวิเวียนที่กำลังหลับพริ้ม แล้วออกจากบ้านอย่างเงียบเชียบ
กลางคืนเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการฆ่าใครสักคน
เขาไม่สนใจเรื่องน่าเบื่ออย่างเช่น ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสามแก๊งในสลัม หากพวกเขากล้าพุ่งเป้ามาที่วิเวียนและพยายามที่จะทำร้ายเธอ ก็ไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยให้พวกมันมีชีวิตอยู่ – เขาจะส่งพวกมันไปนรกเอง
เขาหายไปในเงามืดด้วยสีหน้าที่ว่างเปล่า ขณะที่จิตสังหารแผ่ออกมาอย่างชัดเจน
Crossed Alley ยังคงมีชีวิตชีวาเหมือนที่เคย มันเป็นย่านที่เจริญที่สุดในสลัม
เกล ผู้ที่กลายมาเป็นหัวหน้าคนใหม่ รวบรวมกลุ่มอันธพาล และอ้างสิทธิ์ยึดเขตพื้นที่ที่ทำกำไรให้แก่ตนเอง
จำนวนตัวเลขของโสเภณีเพิ่มขึ้นเป็นสองหลัก โดยที่บางคนก็มีรูปร่างหน้าตาที่ดี ซึ่งแตกต่างจากคนของ The Fireplace โดยคนงานที่ท่าเรือ บางครั้งก็ยังมาถึงที่นี่เพื่อหาความสำราญ ‘Crossed Alley’ จึงเป็นรายได้แหล่งใหญ่
เมื่อไม่กี่วันก่อน เกิดการสู้รบขึ้น เมื่อแก๊งต่างๆ พยายามเข้ายึดครองพื้นที่ ทุกวันนี้ผู้คนส่วนใหญ่ต่างพกอาวุธติดตัว และจำนวนลูกค้าได้ลดลงจากเดิม เนื่องจากการเหตุการณ์ต่อสู้ล่าสุด
เหล่าหญิงสาวในชุดวาบหวิวที่ยืนรวมกันเป็นกลุ่มกำลังรู้สึกเบื่อหน่ายเนื่องจากไม่มีลูกค้า มีเพียงลูกน้อยบางส่วนของเกลเท่านั้นที่หาความสำราญในกระท่อมไม้ทั้งคืน
เงาหนึ่งปรากฏขึ้นมาอย่างเงียบเชียบจากกำแพง เข้าประชิดชายเหล่านั้น
มันเป็นคืนที่เส้นทางของโซรันและแก๊งของเกลได้มาบรรจบกัน การสังหารหมู่จึงได้เริ่มต้นขึ้น