0 Views

=====

 

ตอนที่ 6 รีบมาทำพันธสัญญากับเปิ่นหวางซะ

            เพียงแค่บทสนทนาสั้นๆ ง่ายๆ กับเด็กสองคนที่กำลังกอดกันร้องไห้ ก็ดูเหมือนสามารถเขียนเรื่องราวชวนให้น้ำตาไหลออกมาได้เรื่องหนึ่ง เสียงร้องไห้ซึ่งแฝงไปด้วยความสุขและความรู้สึกผิดนั้นเปรียบเสมือนตัวโน้ตที่ไพเราะที่สุดกับตัวอักษรที่งดงามที่สุด

            ภายในดวงตาของผู้กล้าหัวโล้นปรากฏร่องรอยของความอ่อนโยนวาบผ่าน เขาถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินไปทางเด็กสาวที่กำลังเดินไปบ่นไปคนนั้น

            “ชิ ที่แท้ก็เป็นแค่ปีศาจระดับ F คะแนนสะสมแค่นี้ไม่พอยัดร่องฟันเปิ่นเสียวเจี่ย[1]เลยด้วยซ้ำ”

            เด็กสาวคาดว่าอายุประมาณ 15 – 16 ปี ใบหน้าหมดจด ผิวพรรณขาวดุจหิมะ มัดผมหางม้าดูแล้วงดงามน่าพึงพอใจ แต่งกายด้วยเสื้อแขนสั้นสีขาวกับกางเกงขาสั้นกุดสีดำ บนหน้าอกรองรับด้วยเส้นโค้งอันเต็มเปี่ยม สองขางดงามทั้งเล็กทั้งเหยียดตรง เผยรูปร่างอันสมบูรณ์แบบออกมาอย่างหมดจด

            ครั้นได้ยินเด็กสาวบ่น ผู้กล้าหัวโล้นจึงยิ้มบางๆ ออกมา “เสี่ยวลี่จื่อตอนนี้อยู่ลำดับที่เท่าไหร่แล้ว?”

            คิ้วของลี่จื่อขมวดเล็กน้อย “อาจารย์อี้เฉวียน[2] ห้ามเติมคำว่า เสี่ยว เข้าไปเด็ดขาด กรุณาเรียกนักเรียนของท่านว่า——ลี่จื่อ”

            ภายในแววตาทื่อๆ ของอี้เฉวียนพลันมีความขบขันวาบเข้ามา เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ได้สิ เสี่ยวลี่จื่อ”

            “ฮึ่ม” ลี่จื่อแค่นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ก็ไม่ได้โต้แย้งเรื่องการเรียนชื่อต่อ คิดว่าเธอคงล้มเหลวไปหลายครั้งแล้ว

            ลี่จื่อนึกถึงคำถามของอี้เฉวียนเมื่อครู่ขึ้นมา เธอก้มหน้ามองวัตถุบางอย่างรูปร่างคล้ายนาฬิกาบนข้อมือ ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างหมดแรง พร้อมกับบ่น “ผู้กล้าระดับ E ลำดับที่ 321 โว้ย …เปิ่นเสียวเจี่ยจะเป็นบ้าแล้ว

            หลังจากนั้นจึงหันไปมองอาจารย์หัวโล้นๆ ข้างๆ ด้วยท่าทางน่าสงสาร ก่อนจะเอ่ยออดอ้อน “อาจารย์อี้เฉวียน~ ช่วยหนูจับปีศาจระดับ S สักตัวมาให้หนูฆ่าทีสิ เถอะนะ~ นะ นะ น้า~

            อี้เฉวียนพูดอย่างจริงจัง “อย่าทำแบบนี้เถอะ จะอ้วก”

            “ชิ” สีหน้าของลี่จื่อเปลี่ยนไปทันควัน ก่อนจะเอ่ยด้วยอารมณ์กรุ่นๆ “ไม่เคยมีใครเห็นเปิ่นเสียวเจี่ยทำท่าแบบนี้แอ๊บแบ๊วหรอก อาจารย์อี้เฉวียนอุตส่าห์มีโอกาสแล้วกลับไม่รู้จักคว้าไว้ ฮึ่มสมแล้วที่เป็นโสดตลอดชีวิต”

            อี้เฉวียนลูบหัวกลมๆ ของตัวเองเงียบๆ แล้วหันไปดูเด็กสองคนนั้นที่ยังคงร้องไห้อยู่

            ลี่จื่อมองตามสายตาของอี้เฉวียนไป จึงเห็นสือเสี่ยวไป๋ทันที แว๊บแรกก็ประเมิณว่าสือเสี่ยวไป๋ไม่ใช่ผู้ใช้ปราณ แว๊บสองก็ประเมิณว่าสือเสี่ยวไป๋ไม่ได้มีอาการบาดเจ็บรุนแรงอะไร

            “ก็แค่โดนปีศาจทำให้ตกใจไม่ใช่ไง ไม่เห็นจะบาดเจ็บอะไรสักนิด ถึงกับต้องร้องไห้หนักขนาดนี้เลยเหรอ? ฮึ่ม เปิ่นเสียวเจี่ยล่ะเกลียดเด็กผู้ชายขี้แยแบบนี้ที่สุด” ลี่จื่อที่อารมณ์ไม่ค่อยดีแบบนี้ ปากของเธอไม่เคยไว้หน้าใครสักคน

            “เด็กคนนั้นกล้าหาญมาก” อี้เฉวียนที่หันหลังให้ลี่จื่อพูดขึ้น ยามเขาพูดประโยคนี้ สีหน้าก็ไม่ได้โง่เง่าอย่างเคย แต่เป็นสีหน้าเอาจริงเอาจังที่น้อยครั้งจะได้เห็น

            แต่น่าเสียดายที่ลี่จื่อไม่เห็นสีหน้าของอี้เฉวียนในขณะนี้ เธอดึงสายตากลับมาพลางกล่าวว่า “ไปกันเถอะ ที่เราออกมาเที่ยวนี้ก็เพื่อตามหาคนไม่ใช่มาปลอบใจเจ้าเด็กขี้ขลาดนี่ จากที่ได้ยินมา เจ้าพวก [CREATION] [3] ได้ค้นพบผู้ใช้ปราณจิตไปแล้วหนึ่งคน แต่พวกเรา [ANNIHILATION] [4] ไม่ได้แม้แต่สมาชิกใหม่ระดับ A เลยด้วยซ้ำ”

            อี้เฉวียนส่งเสียง “อืม” ทีหนึ่ง ยังคงจ้องไปยังเด็กสองคนที่อยู่ไม่ไกล

            ลี่จื่อกระทืบเท้าด้วยความโมโห “เร็วๆ หน่อย เจ้าอาจารย์หัวโล้นนี่พวกเราเป็นส่วนหนึ่งของ [ANNIHILATION] นะ เพราะงั้นเกียรติยศของ [ANNIHILATION] ก็คือเกียรติยศของพวกเราต่อให้เป็นคุณภาพในการร้านสมาชิกใหม่ประจำปีพวกเราก็ห้ามแพ้แก่ [CREATION]พวกเราจะต้องหาคนใหม่ที่สามารถเอาชนะ[CREATION] ได้สำเร็จอย่างแน่นอน

            ครั้นลี่จื่อเห็นว่าอี้เฉวียนไม่สนใจเธอ ก็ถอนหายใจออกมา “ปีนี้พวก [CREATION] เก็บผู้ใช้ปราณจิตได้คนหนึ่ง ขณะที่พวกเราไม่มีแม้แต่คนเดียว การออกมาในเที่ยวนี้ยังไงก็ต้องหาผู้ใช้ปราณจิตคนใหม่ให้พบ ถึงแม้ว่าผู้ใช้ปราณจิตจะมีเพียงหนึ่งในล้านและถูกองค์กรต่างๆ เอาตัวไปทันที่ที่พลังถูกปลุกให้ตื่น แต่พวกเราก็ต้องหาปลาที่หลุดออกจากแหให้พบ นี่มันยากกว่าถูกล็อตเตอรี่ซะอีก แต่ยังไงเปิ่นเสียวเจี่ยก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก

            ลี่จื่อพูดไปพูดมา จู่ๆ ก็เหมือนนึกเรื่องอะไรออก ก่อนจะมีอารามตื่นเต้นขึ้นมาทันควัน “พระเจ้า ทำไมชีวิตเปิ่นเสียวเจี่ยถึงขมขื่นแบบนี้? ทำไมถึงต้องไปพนันกับยายแพศยาท้องดำ[5]นั่นด้วย? เปิ่นเสียวเจี่ยจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาดผู้ใช้ปราณจิตเอ๋ย ถ้าปรากฏตัวต่อหน้าเปิ่นเสียวเจี่ยตอนนี้ เปิ่นเสียวเจี่ยจะมอบจูบแรกให้อย่างแน่นอน

            ครั้งนี้อี้เฉวียนหันหน้ามาด้วยสีหน้าแปลกประหลาดในบัดดล

            “ทำไมล่ะ?” ลี่จื่อชักสังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆ เมื่อเห็นสีหน้าของอี้เฉวียน

            “เด็กคนนั้น” อี้เฉวียนชี้ไปที่สือเสี่ยวไป๋

            “อืม?” ลี่จื่อเริ่มสงสัย

            “ก็คือผู้ใช้ปราณจิตที่เธอต้องการ”

            ครั้นได้ยินเช่นนี้ ลี่จื่อถึงกับอ้าปากตาค้าง

            ……

            ……

            สือเสี่ยวไป๋ร้องไห้ด้วยความเสียใจเป็นอย่างมาก เขามีอายุเพียงสิบสามปี อาศัยอยู่ในดาวอีกดวงหนึ่งที่ชื่อว่า “โลก” ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไร้ความกังวล ทว่าน่าเบื่อหน่ายมาโดยตลอด

            อยู่ดีๆ ก็ได้ข้ามมิติมาอยู่ในต่างโลกที่มีวิทยาการคล้ายคลึงกันทว่าวัฒนธรรมต่างกันโดยสิ้นเชิง ตอนแรกเขาก็ตื่นเต้นดีใจ โดยเฉพาะตอนที่รู้เรื่องการมีอยู่ของผู้กล้าและปีศาจจากคนผ่านทาง ยังผลให้เขาเต็มไปด้วยความใฝ่ฝันต่ออนาคต

            ทว่าเพียงผ่านประสบการณ์อันเลวร้ายไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง กลับทำให้เขาได้พบกับความทุกข์ทรมานอันยาวนานประดุจผ่านไปแล้วหนึ่งศตวรรษ

            ตอนแรกเขาตัดสินใจช่วยชีวิตเด็กอ้วน ก็เพราะรางวัลระดับ A กับความรู้สึกเสียใจ ถึงยังไงเขาก็เป็นคนไปพูดโกหกเด็กอ้วนจนเกิดเป็นความกล้าหาญจอมปลอมขึ้นมา

            ครั้งที่สองเขายังคงเลือกที่จะช่วยชีวิตเด็กอ้วน ก็เพราะเขายังไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่เขาได้พบนั้นทำให้เวลาถูกย้อนกลับ เขาคิดว่าการตายในครั้งแรกเป็นเพียงแค่ฝันตื่นหนึ่ง

            ทว่าในครั้งที่สาม ในใจของเขาก็เริ่มโต้แย้งอยู่นาน หลักเหตุผลบอกว่าเขาควรเลือก หลบหนี แต่ลูกบอลของเด็กอ้วนที่กระแทกลงบนตัวปีศาจลูกนั้นได้บอกความจริงเขาอย่างหนึ่งว่า——ในยามที่เขาพบกับอันตราย เด็กอ้วนเองก็ไม่ได้หนีไปไหน พอนำมารวมกับจากที่รู้ว่าเมื่อตายแล้วเวลาจะย้อนกลับมาใหม่และเรื่องผู้กล้าจะต้องมา สือเสี่ยวไป๋ผู้ขลาดเขลาจึงได้เลือก ช่วยชีวิตเด็กอ้วนอย่างยากลำบาก

            แต่ว่าเขาก็กลัวมาโดยตลอด กลัวว่าถ้าครั้งที่สามยังคงล้มเหลว ครั้งที่สี่เขาจะยังอาจหาญเลือก ช่วยชีวิตเด็กอ้วนอีกไหม

            “จะต้องหนีสิ ยังไงก็ต้องหนี ข้าสือเสี่ยวไป๋ได้กลายเป็นมนุษย์ธรรมดาแล้ว”

            สือเสี่ยวไป๋คิดเช่นนี้แล้ว น้ำตาพลันไหลออกมาไม่หยุด จนกระทั่งสุรเสียงอันเร่าร้อนดังขึ้นมาในหัวของเขา

            Absolute Choice สำเร็จ ยินดีด้วย ท่านได้รับ รางวัลระดับ A’ —— การปลุกพลังจิตปราณ

            สือเสี่ยวไป๋ผ่อนคลายลงในที่สุด ฝันร้ายนั้นจบลงไปแล้ว แม้ว่าจะไม่รู้ว่า “การปลุกพลังจิตปราณ” คืออะไร แต่รางวัลระดับ A ยังไงก็ไม่แย่ไปไหนหรอก

            สือเสี่ยวไป๋ที่ผ่อนคลายลงแล้วไม่รู้เพราะอะไรกลับอยากร้องไห้ยิ่งกว่าเดิม เขากอดกับเด็กอ้วนพลางร้องไห้ไม่ยอมหยุด ประหนึ่งว่าจะร้องเอาน้ำตาทั้งชีวิตนี้ให้ไหลออกมาจนเหือดแห้ง

            ทันใดนั้น สือเสี่ยวไป๋บังเอิญเหลือบไปเห็นผู้กล้าหัวโล้นกับเด็กสาวที่อยู่ไม่ไกลเดินเข้ามา

            “ตึกตักตึกตักตึกตัก

            สือเสี่ยวไป๋รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นระรัว เด็กสาวไร้พ่ายคนนั้นน่ะ ถึงกับสับซาฮาตันได้เป็นชิ้นๆ เชียวนะ

            “ถ้าสามารถเรียนจากเธอได้สองสามท่าล่ะก็ บางทีข้าสือเสี่ยวไป๋อาจจะเป็นผู้กล้าได้

            เมื่อคิดได้เช่นนี้ สือเสี่ยวไป๋ก็ยกมือขึ้นชี้ไปทางเด็กสาวที่เดินมาทางเขาโดยยังไม่ทันได้เก็บเสียงสะอื้น ก่อนจะกล่าวเสียงดัง “สาวน้อย รีบมาทำพันธสัญญากับเปิ่นหวังซะ

 

—————————————————————————————————

[1] 本小姐 ฉันผู้เป็นคุณหนู หรือ คุณหนูคนนี้

[2] 一泉 (อี้เฉวียน) ชื่อของอาจารย์ของลี่จื่อ แต่จากเม้นท์ของตอนที่แล้วที่เห็นกล่าวถึงไซตามะกันก็เลยมาอธิบายให้ฟัง คำว่า 一泉 คำนี้ไปพ้องเสียงกับ 一拳 (อี้เฉวียน) พอดี ซึ่งแปลว่า หมัดเดียว หรือก็คือ One Punch Man นั่นเอง 5555

 [3] 【创造】 [CREATION] เป็นชื่อสาขาย่อยในองค์กรผู้กล้าแห่งหนึ่ง แปลว่า สร้างสรรค์

[4] 【毁灭】 [ANNIHILATION] เป็นชื่อสาขาย่อยในองค์กรผู้กล้าแห่งหนึ่ง แปลว่า ทำลายล้าง

[5] 腹黑 (ฟู่เฮย) ท้องดำ หมายความว่าคนที่ภายนอกใส่ซื่อบริสุทธิ์ แต่ภายในใจเต็มไปด้วยแผนการและเล่ห์กล

 

++ช่วง …คุยกันท้ายตอน++

ตอนใหม่มาเสิร์ฟแล้วนะครับผม ต้องขอโทษจริงๆ ที่บีหนึ่งหายไปสองวัน ช่วงนี้บีหนึ่งกำลังยุ่งนิดหน่อย และที่สำคัญ… บีหนึ่งเหลือเวลาอีก 3 วันก่อนปิดเทอมครับผม เพราะงั้นช่วงนี้เลยเป็นช่วงเร่งมือทำงาน 5555 นี่บีหนึ่งก็เพิ่งกลับมาจากการไปดูหนังมาแล้วตรวจทานนิดหน่อยก็ลงเลย หวังว่าจะพึงพอใจกันเนอะ

ปล. ตอนนี้บีหนึ่งต้องเร่งมือแปลศิษย์ข้าฯ เก็บสต็อกแล้วฮะ ถ้าบีหนึ่งลงตอนช้าก็อย่าว่ากันเลยนะครับผม จะพยายามเจียดเวลามาให้เน้อ~

จงเลือกซะ เจ้าผู้อ่าน

                 ตัวเลือกที่ 1 กดไลค์เพจจากหน้าหลัก

                   ตัวเลือกที่ 2 กดแชร์นิยายเรื่องนี้หรือตอนนี้

                    ตัวเลือกที่ 3 แอด Favorite นิยายเรื่องนี้

                   ตัวเลือกที่ 4 Comment ให้กำลังใจกับหัวใจอันบอบบางของคนแปล