0 Views

ตอนที่ 28 ทั้งสองโง่กว่า

 

 

 

วันรุ่งขึ้น!

 

 

ตอนที่หลินฟ่านลุกออกจากเตียง เขาเห็นข้อความบน Wechat

 

 

“สุดหล่อ รีบมาตั้งแผงลอยของคุณ…”

 

 

ดูจากภาพมันควรเป็นฮั่วหาน หญิงสาวที่แอดตัวเองโดยการใช้โทรศัพท์ของเขา หลินฟ่านไม่ได้บอกเธอว่า เขาจะหยุดธุรกิจแพนเค้กต้นหอม

 

 

หลินฟ่านรีบล้างหน้าและออกจากบ้านเพื่อพบกับต้มตุ๋นเทียน พวกเขาจะหาสถานที่ ที่เริ่มต้นอาชีพการทำนายอย่างเป็นทางการ

 

 

“นักต้มตุ๋น” หลินฟ่านกล่าวเมื่อเห็นเทียนหานหมิงยืนอยู่นี่นั่นไกลๆ

 

 

“ทำไมคุณมาสาย?” ต้มตุ๋นเทียนถาม

 

 

“เชี่ย นี่ถือว่าสาย? มันพึ่งจะแปดโมงครึ่ง” หลินฟ่านกล่าว “เป็นไงบ้าง? คุณเจอตัวเลือกที่เหมาะสมบ้างไหม?”

 

 

“ฉันมองไปรอบๆก่อนที่คุณจะมาและพบสถานที่ดีๆสามแห่ง”

 

 

“ไปเถอะ ไปดูกัน” ในเวลานี้หลินฟ่านมีความมั่งคั่งเล็กน้อย ด้วยเงินสามแสนเหรียญควรจะเช่าแผงลอยที่เหมาะสมได้

 

 

หลินฟ่านเดินตามต้มตุ๋นเทียนไปยังแผงลอยที่ดีที่สุดอันดับแรก มันตั้งอยู่ใจกลางของตึก มีพื้นที่ 40 ตารางเมตร มันมีค่าธรรมเนียมพิเศษและเพิ่มขึ้นไปมากกว่าสามแสนเหรียญ

 

 

ไม่ต้องมองไปไกล จุดนี้ปล่อยมันไป ทำเลดีเยี่ยมแต่มันแพงเกินไปสำหรับหลินฟ่าน

 

 

จุดที่สองก็ดีแม้ว่ามันจะอยู่ท้ายของถนน แต่ถ้าจะให้พูด สินค้าที่มีคุณภาพไม่จำเป็นต้องโฆษณา ด้วยความสามารถในการทำนายดวงชะตาของหลินฟ่าน เขาจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน หากเขาพร้อมที่จะทุ่มเทความพยายาม

 

 

แต่หลังจากถามคำถามมากมาย หลินฟ่านได้ตัดสินใจปล่อยมันไป ค่าเช่าแผงลอยต้องจ่ายเป็นรายเดือน และไม่สามารถทำสัญญาระยะยาวได้เนื่องจากสถานที่ดังกล่าวอาจถูกขายได้ทุกเวลา

 

 

หลินฟ่านต้องการทำอาชีพนี้เพื่อภารกิจของเขา การเป็นอาจารย์หลินที่ยอดเยี่ยมและมีชื่อเสียงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะบรรลุ หากแผงลอยของเขาถูกปิดตัวลงในหนึ่งเดือน เขาจะไม่สามารถจัดการกับมันได้

 

 

จุดที่สามมันตรงกับเกณฑ์ทั้งหมดของหลินฟ่านแม้กระทั่งต้มตุ๋นเทียนยังปรบมือ

 

 

“ร้านนี้เดิมทีเป็นของนักทำนาย แต่เขาได้ถอนตัวออกจากธุรกิจเนื่องจากเหตุผลส่วนตัว หากเราจะรับช่วงต่อที่แห่งนี้ เราแค่เปลี่ยนชื่อร้านทุกอย่างจะดำเนินการด้วยดี” ต้มตุ๋นเทียนกล่าว

 

หลินฟ่านยังรู้สึกว่าร้านนี้เป็นร้านที่ดี แม้ว่าจะมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก มันน้อยกว่า 20 ตารางเมตร แต่สำหรับธุรกิจนักทำนายมันมีพื้นที่มากพอ

 

 

“ตกลงเอาที่นี่แหละ”

 

 

จากนั้นเขาก็เสนอราคาทันทีพร้อมกับค่าเช่ารายปี ค่าธรรมเนียมการโอนเงินและภาษีรวมเป็น 250,000 เหรียญ

 

 

หลินฟ่านรู้สึกเสียใจที่ใช้เงินที่เขาชอบ แม้ว่าจะรับเงินมาอย่างง่ายดายแต่ในพริบตา 250,000 เหรียญก็หายไป เขาต้องประหยัดด้วยเงินที่เหลืออีก 50,000 เหรียญ

 

 

เขาเซ็นสัญญาจ่ายค่าธรรมเนียมและรับกุญแจมา ต่อจากนี้มันเป็นแผงลอยของหลินฟ่าน

 

 

สุดท้ายมันก็มาถึงป้ายโฆษณา ในตอนแรกหลินฟ่านเพียงอยากทำงานง่ายๆเพียงแค่ปิดหน้าเก่าด้วยป้ายอื่นๆ อย่างไรก็ตามเขาตัดสินใจที่จะเอาใจใส่กับคำแนะนำของต้มตุ๋นเทียน ป้ายโฆษณาคือกุญแจสำคัญในการดึงดูดลูกค้าเข้าแผงลอย หากมันได้รับการออกแบบที่เรียบง่ายไร้ซึ่งความลึกลับลูกค้าจะไม่เลือกเข้าสู่แผงลอย เขาใช้เงินมากกว่าหมื่นเหรียญบนป้ายโฆษณา มันเป็นหายนะสำหรับหลินฟ่าน

 

 

“คุ้มค่า มันคุ้มค่าจริงๆ” ต้มตุ๋นเทียนมองไปที่ป้ายไม้สีเข้มด้วยความพึงพอใจ

 

 

มันมีเพียงสามคำ “อาจารย์หลิน” ซึ่งเป็นตัวอักษรสีทอง พวกเขาเว้นระยะห่างและยืนมอง มันดูมีเสน่ห์และโดดเด่นมากบนถนน

 

 

เฟอร์นิเจอร์ในร้านทุกอย่างยังอยู่ในสภาพที่ดีสิ่งที่เขาต้องทำคือทำความสะอาดมัน

 

 

“เมื่อไหร่ที่ฉันควรเริ่มธุรกิจ?” หลินฟ่านถาม

 

 

“พรุ่งนี้เป็นอย่างไร?” ต้มตุ๋นเทียนกล่าวด้วยความฝันเมื่อมองไปที่ป้ายโฆษณา ราวกับว่ามันเป็นฝันของเขาการเป็นเจ้าของร้านทำนายดวงชะตา แม้ว่าความจริงมันไม่ได้เป็นของเขาก็ตามแต่ยังไงซะเขาก็เป็นหุ้นส่วนกับหลินฟ่าน

 

 

“เอาล่ะ เราจะเริ่มต้นในวันพรุ่งนี้ ไปกันเถอะ!” หลินฟ่านเหยียดมือออกด้วยความเชื่อมันในหัวใจ เทียนหานหมิงมองไปที่หลินฟ่านและจับมือก่อนจะพยักหน้าตกลง “ไปกันเถอะ!”

 

 

ด้วยเงินที่เหลือกว่าหมื่นเหรียญ หลินฟ่านจึงเก็บไว้เป็นค่าใช้จ่ายประจำวันและสำรองไว้ในอนาคต

 

 

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วหลินฟ่านซื้อจักรยานเพื่อที่เขาจะใช้มันมาทำงานและปรับปรุงสมรรถภาพร่างกายของเขา

 

 

เวลาผ่านไปมันเป็นเวลากลางคืน

 

 

หลินฟ่านเปิด Wechat และเห็นฮั่วหานส่งข้อความมาหลายสิบข้อความและข่มขู่เขาหลายรูปแบบ แต่หลินฟ่านใจเย็นและแสร้งทำเป็นว่าเขาไม่เห็นข้อความและไปดูกลุ่มชั้นเรียนของเขาจากนั้นไม่นานก็รู้สึกว่ามันไม่มีประเด็นอะไรที่เกี่ยวกับเขาดังนั้นเขาจึงปิดแอพ

 

 

ในทางกลับกัน Weibo

 

 

หลินฟ่านมองเห็นผู้ติดตามเพิ่มขึ้นไม่กี่คน ภายใต้การสนทนาของเขากับหวังหมิงหยางมีใครบางคนโกรธเขา “แม่แกสิ พยายามแข่งกับฉัน? แต่ไม่เป็นไรมันเป็นเรื่องปกติที่เจอกับความเกลียดชังบนอินเตอร์เน็ต”

 

 

จากนั้นหวังเทียนหมิงได้เขียนคอมเมนต์เกี่ยวกับหลินฟ่านบน Weibo

 

 

“ฉันนับถือคุณ”

 

 

“อาจารย์หลินคุณอยู่ไหม?”

 

 

“ฉันสัญญาว่าจะให้คุณล้านเหรียญ ตอนนี้ฉันจะมอบให้คุณ รายละเอียดบัญชีธนาคารของคุณคือ?” หวังหมิงหยางมีความรู้สึกกระวนกระวายจากคอมเมนต์ล่าสุด แต่หลินฟ่านไม่ได้ตอบคอมเมนต์

 

 

ในวิลล่าสุดหรูของเขา หวังหมิงหยางกำลังให้ความสนใจกับโทรศัพท์ของเขา เขาเลื่อนดูใน Weibo เขานับถือหลินฟ่านอย่างมาก เขาตระหนักว่าบางทีหลินฟ่านอาจมีอำนาจแสนยิ่งใหญ่ที่ท้าทายสวรรค์

 

 

ในสายตาของคนนอกหวังหมิงหยางเหมือนคนบ้า เขาพยายามทำทุกอย่างที่เป็นไปไม่ได้ด้วยการบังคับคนอื่นเพื่อสร้างผลลัพธ์ให้กับงานที่ยากลำบากเหล่านี้

 

 

เป็นทัศนคติที่ไม่ดีและบุคลิคที่เอาแต่ใจ เสมือนเป็นแบบจำลองของบรรดาตัวละครซีอีโอจากนวนิยายที่ถูกเขียนทั่วๆไป

 

 

ในช่วงบ่าย หวางหมิงหยาง เรียกคนเหล่านั้นมา ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าพวกเขาเหล่านั้นร่วมมือกัน แต่เขาก็อยากทดสอบความสามารถของอาจารย์หลิน

 

 

สำหรับคนที่มาชุมนุมกันวันนี้ หวังหมิงหยางก็เปรียบเสมือนคนโง่เขลา

 

 

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจก็คือไม่มีใครหยุดหวังหมิงหยางได้ราวกับว่าเขาเป็นเทพแห่งการพนัน นอกจากเขาจะได้เงินสามล้านที่สูญเสียไปวันก่อนคืนเขายังได้รับเพิ่มอีกสองล้าน

 

 

ในตอนท้ายทั้งสามคนกล่าวว่าหวังหมิงหยางได้โกง แต่หวังหมิงหยางตอบอย่างเอาแต่ใจ “อย่าคิดแม้แต่จะปรากฏตัวเบื้องหน้าฉันอีก มิฉะนั้นฉันแน่ใจว่าฉันจะสอนบทเรียนให้พวกคุณ หรือจริงๆแล้วคุณคิดว่าฉันโง่งั้น พวกคุณรวมหัวกันมาหลอกฉัน?

 

 

ทั้งสามคนเป็นนักธุรกิจแต่พวกเขาไม่มีอิทธพลและอำนาจเท่าหวังหมิงหยาง ในความจริงสถานะของพวกเขาห่างกันหลายไมล์ ท้ายที่สุดพวกเขาหนีออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

“ทำไมอาจารย์หลินถึงไม่ตอบกลับ?” หวางหมิงหยางกล่าวอย่างอึดอัด เขาเป็นคนรักษาคำพูดเขาต้องให้เงินกับหลินฟ่านไม่งั้นจะทำให้เขารู้สึกอึดอัด

 

 

จากนั้นหลินฟ่านก็ตอบ “ไม่จำเป็น อยู่ในช่วงทำนายดวงชะตาฟรี ฉันไม่เก็บค่าธรรมเนียมใดๆ”

 

 

หวังหมิงหยางตกตะลึงเมื่อเห็นคำตอบของเขา

 

 

หวังหมิงหยางไม่รู้ว่าหลินฟ่านไม่เต็มใจตอบเขา สำหรับหลินฟ่านเขาไม่ได้เป็นคนโง่ที่ไม่ยอมรับเงินฟรีๆหรอกหรือ? แต่มันเป็นเพราะสารานุกรมส่งคำเตือนมาให้เขา

 

 

“คุณต้องให้เกียรติกับคำพูดของคุณ ตั้งแต่คุณบอกว่าฟรีคุณจะต้องไม่เก็บค่าธรรมเนียมใดๆ มิฉะนั้นคุณจะกลายเป็นอัมพาตจากฟ้าผ่า”

 

 

คุณจะทำให้น้องสาวของคุณเป็นอัมพาตได้อย่างไร? 1ล้านเหรียญของฉัน…

 

 

“ไม่ ฉัน หวังหมิงหยางเป็นคนรักษาคำพูด เอารายละเอียดบัญชีธนาคารมาให้ฉัน”

 

 

หลินฟ่านมองแล้วรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นไปอีก แต่ในท้ายที่สุดเขาก็พิมพ์อย่างไม่เต็มใจ

 

 

“ฉันบอกว่าฟรี ฉัน อาจารย์หลิน เป็นคนรักษาคำพูดเช่นกัน”

 

 

หวังหมิงหยางโกรธมากเฉพาะคนโง่เท่านั้นที่ปฏิเสธเงินฟรี “คุณเป็นบ้า?”

 

 

หลินฟ่านรู้สึกช้ำใจจริงๆแต่เมื่อเขาเห็นหวังหมิงหยางตอบ เขาโกรธมากเช่นกัน

 

 

“บัดซบ แกสิคนบ้า ฉันบอกว่าจะไม่ยอมรับเงินของแก แกทำอะไรฉันได้?” หลินฟ่านโกรธ เขาทำนายให้หวังหมิงหยางฟรีและอยากให้เขาโชคดี แต่หวังหมิงหยางหยาบคายต่อเขา

 

 

“แกกล้าไหม หากแกมีความกล้าหาญ ส่งตำแหน่งของแกมาให้ฉัน ฉันจะปิดแผงลอยของแก!” หวังหมิงหยางไม่เคยประสบปัญญาดังกล่าวมาก่อน เขาต้องการจะให้เงินฟรีๆแต่เขาดันปฏิเสธ?

 

 

“ฉันไม่ยอมรับมัน ตั้งใจฟัง ที่อยู่ฉันเซี่ยงไฮ้ ถนนหยุนลี่ บล็อก 8861 ฉันจะเป็นหลานของแกหากฉันยอมรับเงินแก”

 

 

“ใช่หลานชาย ถ้าแกไม่ยอมรับฉันจะเป็นหลานชายแกเอง รอฉันที่นั่น”

 

 

…..

 

ในบ้านเก่าๆหลังหนึ่ง มีคนชื่อ ‘Autumn Sword Fish Killer’ กำลังอ่านคอมเมนต์อย่างไม่เชื่อสายตา จากนั้นเขาก็ตะโกนออกมาเสียงดัง “พวกแกทั้งสองคนเป็นคนโง่เขลาใช่มั้ย?”

=========================

ตอนต่อไปวันที่ 20 เที่ยงคืนครับ